Detox en vooruitkijken

Misschien een topper in wording?

Onwerkelijk, zo kan je afgelopen week wel omschrijven. De gebeurtenissen in België grijpen je, of je wilt of niet. Het drukt je met de neus op de feiten. Een paar gekken zijn in staat om een hele natie in de greep te houden.
Daarna het bericht van het overlijden van Johan Cruijff. Cruijff, larger than life, belangrijker dan het Koninkrijk der Nederlanden, waar hij toch echt vandaan kwam, verruilde het tijdelijke voor het eeuwige, hoewel hij in zijn leven het eeuwige allang had bereikt. Hij hoort tot die categorie die nooit meer vergeten zal worden. Wat Rembrandt kon met verf en kwasten, kon Cruijff met een bal op het voetbalveld. 
Ik vraag me af wie de Cruijff van de postduivensport zou kunnen zijn. Hebben we een uitzonderlijk talent, die door zijn manier van spelen en kweken met de duiven, de hele sport een ander aanzien heeft gegeven. Grootheden genoeg, daar zijn we allemaal van overtuigd, maar is er eentje die door zijn zienswijze en invloed de sport in zijn eentje een heel andere aanblik en beleving heeft gegeven? Moeilijk om dat te benoemen, ik durf het niet aan om er een naam aan te hangen, hoewel een heel illuster rijtje te noemen is. Uit het verleden, maar ook in het heden.
Maar goed, terug naar het heden, de Belgen hebben de kick off van seizoen 2016 allang alweer gehad. In Nederland staan komend weekend de eerste concoursen, of in ieder geval de test vluchten op het programma. Dat het maar een mooi seizoen mag zijn, code rood, rampvluchten en verliezen van jongen mogen dit jaar best eens een keer overslaan.
Ik las deze week over een product dat zou helpen bij het ontgiften van het duivenlichaam. Door de opname van het voer dat wij verstrekken zouden onze duiven ongewild ook nogal wat toxines binnen krijgen. De genetisch gemanipuleerde graan en peulvrucht soorten zouden hier debet aan zijn. Oplossing hiervoor is het verstrekken van mineralen in de juiste verhouding. Er was al eens iemand die zijn nek uitstak en met een product op de markt kwam, waarbij werd beweerd dat het zou gaan helpen bij de verliezen van jongen. De theorie was gebaseerd op het feit dat de opgenomen toxines de ontwikkeling van de zintuigen voor oriëntatie bij de jonge duiven zou vertragen. Dit zou verklaren waarom er soms hele koppels jongen verloren vliegen en nooit meer terugkeren. 
Nu was er een groot en bekend merk dat met een nieuwe samenstelling mineralen op de markt komt, speciaal was aandacht besteed aan de detox van de duivenlijven. Zou er dan toch een kern van waarheid in zitten? Volgende vraag: is het vertrouwde merk mineralen, dat ik al jaren voer, dan zo slecht voor mijn duiven geweest? Bij tijd en wijle gaan de duiven zich echt te buiten aan dit product, soms kijken ze er niet naar om, blijkbaar niet nodig op dat moment.
Er schiet me tegelijkertijd een regeltje uit een column van een bekende melker uit het zuiden des lands door het hoofd, deze winter ergens gelezen. Hij probeerde met een paar druppels olie de mineralen beter aan het voer te laten plakken, gewoon omdat hij dacht dat dit wel goed zou zijn, de duiven de mineralen beter op zouden nemen. Oplossing? Zou zomaar kunnen. In ieder geval is het zaak om de opname van de mineralen die we verstrekken te optimaliseren. Maar dat wisten we toch al? Of is iedereen opeens ingedommeld?
Ondertussen op eigen hok is de eerste africhting geweest gisteren, zo'n veertig kilometer, duiven één voor één los. Goed voor de jaarling dames, zijn sinds oktober vorig jaar niet meer mee geweest met de baas. Het duurde met sommigen even, maar alles was weer thuis. Bij thuiskomst moesten de dames wel naar binnen in het overnachthok, de hele winter hadden ze op de opleidingshokken gebivakkeerd. Ook hier hadden de jaarlingen nogal wat moeite. Uiteindelijk liepen ze er toch allemaal in, dus goed gegaan. Ik was van plan om de dames zo lang mogelijk in het opleidingshok te houden, maar ze waren al niet meer te houden, onderling paren, er lagen zelfs al een paar eitjes afgelopen week. Ik laat ze maar bij de doffers, ze mogen zelf kiezen wie. Er zijn een paar doffers tekort, dus het zal mij benieuwen wie er voor wie kiest. Geen duivinnen op weduwschap dus in het voorjaar, hoewel me dit vorig jaar best goed beviel. Kijkend naar het werkschema zijn er nogal wat zaterdagen gepland, te beginnen met komend weekend. Dat maakt het ook al wat lastiger. Naast de voorgenomen vervroegde tijd om de klokken te legen in de vereniging, wordt het best lastig om mee te vliegen voor de uitslag, zullen dus wat meer invlieg beurten worden voor de dames. Als ik moet werken ben ik eenvoudigweg te laat thuis om naar het afslaan te kunnen. Best jammer, ik vind het leuk om in de vereniging mee te doen, hoewel het voor mij geen meerwaarde heeft op sportief gebied. Het is gewoon leuk om je naam op de uitslag te zien en ook een keer een aardigheidje mee te pikken. Maar goed, doel is en blijft drie overnachtvluchten per jaar, met goed opgeleide duiven.
De jongen groeien goed, deze week kunnen de eersten geringd worden. Voorwaar voorjaar.
Goede week!

www.postduivenblog.nl

Opleidingshok of overnachthok

Lentekriebels, ik zou ze moeten hebben vandaag, vanmorgen bij het voeren van de duiven was er niet veel van te merken, miezerig weer en noord-westen wind doet je denken aan het najaar, die periode dat het seizoen weer afgelopen is. Toch al een bewogen week, waarin een duivenvriend overleed. Vrijdag de begrafenis bezocht, triest. Iets wat je niet in de koude kleren gaat zitten.
Vanochtend, toen ik mijn ogen opende, dacht ik er nog aan om de duivinnen voor het eerst te gaan lappen, het is niet meer zo koud, dus  zou moeten lukken. Uit bed en een blik naar buiten zorgde meteen al voor een verandering van de plannen. Duivinnen maar los en voeren, schoon water en klaar weer voor vandaag. 
Het wachten is op de eerste jongen die uitkomen, komende week komt de eerste ronde, nieuw leven, nieuwe hoop, zal het dit jaar weer lukken om een paar goede vliegers op te laten groeien. We gaan het beleven. 
De duivinnen komen iedere dag los, gaat al 3 weken goed, na het incident 3 weken terug niets meer kwijt geraakt. De doffers hebben ondertussen besloten wie in welke bak hoort, al zijn er wel een paar rare snuiters bij. In één bak zitten twee doffers, eentje op het zitplankje, de andere op de gaasbodem. Geen van beiden wil ook maar een stapje opzij doen, ze claimen beiden de broedbak, maar zijn blijkbaar ook niet bij machte om definitief tot een vergelijk te komen.

Nog geen vergelijk

De heren houden elkaar de hele dag in de gaten, de conditie van de twee is duidelijk minder dan de andere doffers. Tijd tekort om voor zichzelf te zorgen. Raar spul. Onderbreken wil ik het niet, ook al speel ik niet met de doffers. Later komen de duivinnen voor de overnacht ik het hok, er is dan wel een spanningsboog nodig om wat extra motivatie op te wekken. Gevalletjes als dit gaan daar bij helpen, simpelweg omdat er iets gebeurd in het hok wat continu om alertheid vraagt. De andere twee doffers waar ik vorige week over schreef zijn inderdaad meer dan dikke maatjes, ik noem ze maar Ho en Mo. Ook zij blijven in het hok. Ze bezetten het broedhok van één van de nu twee jarige duivinnen, gaat ook weer strijd opwekken. Wat nou vredesduif, knokken voor je plekje moet je, de sterkste wint.
De duivinnen verblijven tot nader order in het jongen hok, of opleidingshok. Pas als het nodig is worden ze gekoppeld, bij terugkomst van een lapvluchtje of bij de eerste programmavluchten mogen ze er bij de doffers in, voor zover ze dat willen. De jaarlingduivinnen wil ik eigenlijk gewoon in deze afdeling houden, zonder doffers, zonder broedhok. Ik wil ze zoveel mogelijk mee hebben op het programma, ervaring op doen, kilometers maken, trainen en hard worden om als twee jaarse de strijd aan te gaan op de overnacht. Hierbij is het voornamelijk van belang dat ze zo vaak mogelijk twee nachten mand meemaken als jaarling, leren eten en drinken in de mand is cruciaal, hiermee houden ze zich op peil onderweg naar de lossingen voor de overnacht. Pas als ik het idee heb dat ze voldoende opleiding hebben gehad gaan ze naar het echte vlieghok, ik zal het voortaan maar het nesthok noemen, of het overnachthok. Ze mogen dan een partner uitzoeken, daarmee een nestje gaan bouwen. Vanaf het nest gaan ze dan overnacht vliegen. 
De doffers die ik gebruik als partner voor de vliegduivinnen zullen allemaal broers en halfbroers zijn van de vliegers. Doffers uit kweekkoppels waar ik de duivinnen van kwijtraak of uitselecteer hoef ik niet aan te houden. De koppels waar ze uitkwamen ook niet overigens. Wellicht dat ik zo'n broer/halfbroer nog eens inzet in de kweek. Dit jaar heb ik er twee uit het overnachthok gevist die zijn ingezet voor de kweek.
Vrijdagavond was de voorjaarsvergadering van de vereniging, weinig nieuws, nog wel even leuk na zitten praten over het komend seizoen, ieder met zijn eigen plannen en inzichten, het leeft in ieder geval weer in de harten van de melkers, zoveel was wel te merken.

Goede week!


www.postduivenblog.nl

Rustige week

Deze week is zo'n week dat er op duivengebied niet zo heel veel te melden valt, tenminste in mijn duivengebied en mijn persoonlijke duivenwereld. Ongetwijfeld zijn er bij andere melkers allerlei zaken die aandacht vragen, of waar men het niet mee eens is. Ik heb daar deze week geen last van, ik lees van collega melkers dat dat wel anders is.
Het gaat dan met name over de roofvogel problematiek. Ik heb hier in mijn vorige stukjes ook al wat over gezegd, het is een feit dat ze er zijn, het is een feit dat ze duiven vangen, het is een feit dat je hier als liefhebber niet blij van wordt. Je kan er iets tegen doen, al is het niet veel, verder zal je het moeten accepteren, doe je dat niet, wordt het plezier in je hobby dusdanig vergald dat je andere conclusies gaat trekken. 
De duivensport is mij te lief, betekend te veel voor me om me hierdoor van de wijs te laten brengen. Ik schrijf liever over de leuke zaken die ik meemaak, door of ondanks mijn duivengekte. Als we Facebook groepen gaan oprichten waarin we melden hoeveel duiven er van welk hok worden gepakt zakt mijn broek af. Ik snap de frustraties, ik snap dat je het wilt delen. Het is een serieuze factor in de hobby. Maar we vergeten in alle consternatie dat we hiermee weer heel veel negatief nieuws naar buiten brengen, we vergeten dat we al onder een vergrootglas liggen. Het vliegseizoen staat te beginnen, 2de week April is het door het hele land weer feest, we vliegen dan weer! Het is ook de week dat er weer allerhande dierenbeschermingsorganisaties wakker worden. "Oh ja, die hebben we ook nog, maar even volgen, als er iets gebeurd wat niet deugt in onze ogen, gaan we dat maar eens even uitspitten."
Om nog maar wat leuks te vermelden: gisteren bij vriend Bram wezen buurten. Moest nog een keer, al 2 maanden niet meer bijgeklept. Als we tegen elkaar beginnen te kleppen houdt het ook nooit meer op zo lijkt het, naast de postduiven, zijn we beiden ook bekend in het sierduivenwereldje, hierdoor krijgt het altijd een extra twist. 

Vlieghokken Bram

Bram heeft deze winter niet stilgezeten op de transfermarkt, hij heeft wat duiven aangeschaft om in te kruisen in de lijn van zijn fameuze "Jellema duivin". Deze duivin heeft al een hele serie goede duiven op de wereld gezet, eerst bij haar vorige eigenaar, nu op de hokken bij Bram. Zijn "Teletekst", of welke naam er ook aan mag hangen, vaandeldrager en toch weer in het vlieghok dit jaar, daarnaast vele halfbroers en halfzussen, kleinkinderen, de ene met nog meer klasse dan de andere. Machtige duiven. Ook de aankopen zijn niet misselijk overigens.
Daarnaast heeft Bram aanpassingen gedaan aan zijn vlieghokken. Bij Bram was er maar 1 afdeling waar vroege prijzen werden gespeeld, op de andere wilde het maar niet lukken. Ik hoop dat het dit seizoen wel gaat, de jaarlingen en 2 jaarse hebben belofte genoeg in zich om er wat moois van te maken. Natuurlijk waren we de hele middag kwijt om alles te bespreken, uit te diepen en de prijzen voor komend seizoen alvast te verdelen. Daarnaast was het schitterend weer, wat wil je nog meer?
Ik zag dat er over Michel een mooie reportage stond op Pipa, deze man is bloedfanatiek, raast het land door om maar niets te missen van alle evenementen en topspelers, schrijft er nog eens geweldig over en doet zichzelf vaak tekort, in drukte met werken en bescheidenheid. Mooi dat zo'n iemand zelf eens in de spotlights staat. Mag ook als je de beste duif hebt in verschillende competities, dan moet het toch écht een goede zijn!
Op eigen hok tenslotte is het rustig, deze week bij de kwekers de eieren kunnen schouwen, alles bevrucht, van 2 A-koppels de eieren overgelegd, zodat deze snel aan de 2de ronde kunnen beginnen. Van 6 koppels laat ik de jongen komen, de overigen dienen als voedster voor de sierduiven of de genoemde koppels. Mocht er gelegenheid zijn dan laat ik van een paar voedsterkoppels nog jongen komen, niet in de A selectie, maar wel goed, op de reservebank zeg maar. Toch altijd lastig die keuze, welk koppel wel, welk koppel niet.
De vliegduivinnen zitten gewoon in het jongen hok, of opleidinghok, vliegen elke dag, zijn gewoon in goede doen. De doffers lijken het eens met elkaar wie welke bak heeft. Saillant detail: vorige week een vermeend koppel geïdentificeerd als 2 doffers, de ene doffer van dit tweetal heeft binnen een week, tussen de andere doffers, alweer een nieuwe maat gevonden.....
Goede week!


www.postduivenblog.nl

Dit is wat het mooi maakt

Precies wat ik dacht vanochtend. Prachtig weer, rijp van de nachtvorst nog op de hokken, zonnetje erbij, heerlijke dag. Dit is wat het mooi maakt. Duivinnen los, vertrekken als een speer, afgetekend tegen de blauwe lucht, de vleugels flakkerend in het zonlicht. Ze hebben er zin in, gezondheid, straalt eraf, dit is wat het mooi maakt.
Gisteren reed ik over een b-weggetje hier vlakbij, het weggetje is zo'n 4 kilometer lang, tussen 2 kleine dorpjes in. Ik had het al vaker gezien, nu eens extra opgelet. Ik telde 22 roofvogels, sommigen rustend op palen en takken, anderen trekken voorbij, speurend over het land. Ik heb zo ongeveer alle gangbare soorten gezien, behalve de slechtvalk, waarvan ik weet dat ze wel in de buurt zitten. 
Verbazingwekkend is dus dat er niet meer duiven uit mijn hok worden gepakt tijdens hun dagelijkse rondjes, de duiven trekken iedere dag weg, dus komen ook over de stukken waar veel kromsnavels verblijven. Rijst alweer een nieuwe vraag. Waarom worden er niet meer gepakt, waarom bij andere melkers dan wel weer?
Zou dat kunnen zitten in alertheid, gezondheid, aanpassen aan omstandigheden? Het is een gegeven dat de natuur altijd een oplossing vind om te zorgen dat een soort kan blijven bestaan, als het tenminste nodig is dat de soort blijft bestaan. Uiteraard los gezien van de invloeden die wij mensen daar op hebben. 
Ik heb mijn duiven los wanneer het kan, in de winter minder, maar wanneer het kan gaan ze eruit. Zou dit er wat mee te maken hebben? Ze worden dus gedwongen alert te blijven. Duiven die vast blijven zitten worden niet iedere keer getriggerd om op te blijven letten.
Ja, soms gaat het fout, alles wat zich niet aan de regels van de natuur houdt is altijd aan de beurt. Niet alert, niet gezond, onvoldoende passend in het geheel, alles wordt weg geselecteerd. Keihard, zuur, ik schreef vorige week al dat duivenmelkers met andere maatstaven rekenen dan de natuur. Alweer een vraag: Zijn we met onze dieren te ver van de natuur, van de basis af. Hebben we een soort gecreëerd wat niet meer met de omstandigheden om kan gaan, zoals ook eigenlijk de mens zelf? Een vraag waar meer in speelt, waar ik niet zomaar een antwoord op kan geven. Wel een interessante vraag. Benieuwd wat de gedachten hierover zijn bij anderen. Op de social media zijn wel heel veel primaire reacties te lezen op berichten van duiven die worden gepakt, maar er zijn er weinig die verder denken, oplossingen of in ieder geval bruikbare conclusies kunnen trekken. 
Feit is dat de kromsnavels er zijn, net als onze duiven. Lijkt wel op de komst van vluchtelingen in een gevestigde samenleving, ook hier vindt de tijd meestal een oplossing of in ieder geval een vorm om verder te kunnen met elkaar.
Dit weekend niet naar de beurs, duivensport evenement bij uitstek, zeker heel leuk, maar ik kies voor een andere indeling van de toch spaarzame vrije tijd, even naar de beurs, inclusief reistijd, is toch gewoon een dag van mijn weekend. Gisteren quality time met vrouw, kleindochter, dochter en zoon, hoe mooi wil je je dag hebben.
Ik moet er wel bij zeggen dat iemand van de club bereid was mijn klokken nog even mee te nemen, er bleek bij de Unikons nog een extra update gedaan te moeten worden. Ook hier zag ik weer een hele berg nogal primaire reacties. Feit is dat het moet, omdat de software niet in orde was na de laatste update. Inderdaad niet goed. Maar ja, ik heb nu eenmaal Unikon klokken, wil meedoen, dus moet het gewoon gedaan worden. Er wordt een mogelijkheid geboden om het te herstellen, ik ben dan allang blij dat het op deze manier weer vlot opgelost kan worden. Happy Flying zeggen de Engelsen dan, het seizoen komt er aan.
Een blik in het kweekhok verteld me dat er van de totaal 16 koppels(post en sierduiven) 15 op eieren zijn na 13 dagen, het laatste koppel gaat niet lukken, zijn twee doffers. Gebeurd me ieder jaar wel dat ik er een paar bij elkaar zet van hetzelfde geslacht, ik maar beweren dat ik zo'n kenner ben. Toen ik dit gisteren aan mijn zoon vertelde zei hij: "Alweer?" en schudde meewarig zijn hoofd.

Veel plezier komende week.

www.postduivenblog.nl

Het is koers

Zaterdagmiddag, het is koers, de "Omloop Het Nieuwsblad" op de t.v. Voorbode van het voorjaar, net als de krokussen en sneeuwklokjes die ik overal zag vandaag. Prachtig weer, de duivinnen hebben er volop gebruik van gemaakt, gezien de tijd die ze in de lucht hingen vanochtend. Overal zie je paartjes vogels rondtrekken en omklooien, het voorjaar zit echt in de lucht. 
De week begon wat minder goed. Maandagochtend, wat donker weer, de duivinnen eruit voor ik naar het werk vertrek. Inderdaad, het is koers, er moet weer iedere dag getraind worden. Nou ja trainen, ik noem het naar buiten laten, de spieren los, in mijn beleving gaan ze pas echt conditie opbouwen als ze gelost worden vanuit de container en weer serieuze afstanden gaan overbruggen. Maar goed, maandagochtend, de duivinnen los, toen ze terugkwamen bleek dat er eentje miste, de "631", tweejarige duivin, klaar voor haar eerste overnacht. Jammer, ze heeft niet kunnen bewijzen dat ze het waard is geweest. Ook een voorbode van het voorjaar, de kromsnavels worden zo half februari weer wat actiever, ook voor hun is het koers, het seizoen begonnen.
Daarnaast nog een duif tussen de duivinnen weggehaald, blijkt toch een doffer, twijfelde er de hele winter al aan. Marathon duiven zijn vaak laatbloeiers. Dat betekend dat ik nu nog op 17 voor de vliegploeg zit, 7 overjarig voor de overnacht, daarnaast 10 jaarling duivinnen om op te leiden. De jaarlingen zullen zoveel mogelijk programma vluchten vliegen, ervaring op doen, om als twee jarige hun talenten te laten zien.
De doffers knokken om een broedbak, voorlopig worden de vliegers niet gekoppeld, vorig jaar ook zo begonnen, goed bevallen, dus dit jaar weer.
De duivinnen blijven zolang in het jongen hok, of moet ik zeggen opleiding hok. Als de tijd daar is worden de duivinnen gekoppeld, zodat ze op een goede stand aan de overnacht kunnen beginnen. 21 juni inkorven, de derde overnacht, net als vorig jaar voor mijn duiven de eerste krachtmeting. Alleen duivinnen, dit jaar worden de doffers echt niet meer gespeeld.
Waaruit nog meer blijkt dat het koers is? Smeekbedes van liefhebbers om oplossingen voor de kromsnavels. Veel duiven worden slachtoffer, nu ze weer dagelijks worden losgelaten. Het is natuur, hoe vervelend ook. Liefhebbers rekenen in aantallen, nodig voor een programma vliegen, de natuur rekent alleen in de sterksten, alles wat wordt gepakt hield zich onvoldoende aan de regels van de natuur, was niet slim genoeg, of niet scherp genoeg. Zuur, vaak wel, maar het gaat niet veranderen.
Nog meer redenen om te signaleren dat het koers is. Sportvriend Hans was even op bezoek vandaag, even bijkletsen, even kijken. Hij vertelde dat hij op zijn website maar niet meer vertelde wat hij doet om zijn duiven goed opgeleid te krijgen, simpelweg omdat het niet aansluit bij wat als gemeengoed wordt aangenomen in het overnacht wereldje. Tegenwoordig MOET je de jongen doorspelen en de jaarlingen twee maal op de overnacht hebben gespeeld. Inderdaad de methode van een paar gerenommeerde spelers. Dat wil nog niet zeggen dat je het op die manier MOET doen, het is één van de vele wegen die naar Rome leidt. Volgens mij is het hobby, het mooie daarvan is dat je het kan doen zoals jezelf denkt dat het moet.
Laatste voorbeeld waaruit blijkt dat het koers is. Vanmiddag bij mijn voerleverancier. Ik kom al sinds jaar en dag in Berlikum bij de aldaar bekende voerhandel. Familiebedrijfje, aardige mensen, altijd bereid om te helpen of te bestellen wat niet voorradig is. Iets duurder dan de grotere spelers op de voermarkt. Sinds vorig jaar is er een voerhandel verderop in Friesland gekomen, een vestiging van een bekende voerhandel uit het zuiden des lands. Veel goedkoper, maar ook ver weg, kost me teveel tijd in mijn schaarse vrije tijd om een paar euro voordeel te halen. 
Ik stond vanmiddag in te laden toen ik plotseling een stem achter mij hoorde. "Wat betaal je voor de matjes?" Ik antwoordde met de prijs. Daarna kwam er een verhandeling dat je veeeel goedkoper naar de nieuwe voerhandel kon gaan. Toen ik uitlegde dat dat voor mij niet veel voordeel opleverde, in tijd maar ook geld, vond deze meneer dat ik het toch maar moest doen. Vervolgens liep hij naar binnen, ben eigenlijk vergeten te vragen wat hij ging kopen wat verderop niet te koop was voor veeeel minder. Over iemand je mening opleggen gesproken. Nee, ik ga de volgende keer toch weer naar Berlikum, die heeft wat ik nodig heb, kent me bij naam en weet uit z'n hoofd wat ik altijd voor voer koop. Voel ik me prettig bij.
Ondertussen is het koers in Vlaanderen, de "Omloop" nadert zijn ontknoping, stuivertje wisselen aan de kop, veel valpartijen, een paar gerenommeerde renners probeert het peloton hun wil op te leggen. Valt niet mee, conditie nog niet 100%, kasseienstroken en heuveltjes, een paar weerbarstige renners die niet altijd in de grote koersen mogen starten. Lijkt ergens op.
Goede week!

www.postduivenblog.nl

Welk systeem zei U?

Terug van een weekje vakantie. Lang naar uitgezien, gewoon rustig fietsen, wandelen, tijd voor elkaar, even geen drukte aan het hoofd. Nodig, bovendien, de vrije dagen moeten op, anders kunnen ze worden ingeleverd.
We zijn op Terschelling geweest, nu weet ik dat er op Terschelling nog een paar melkers zitten, waaronder één die aan de overnacht mee doet, maar ik heb echt mijn best gedaan om niet naar duiven om te kijken. Of het moet het koppeltje Holenduiven zijn geweest, die ergens vlakbij ons huisje in de duinen bezig waren aan een nieuw seizoen. Het doffertje jaagde erover in de opkomende ochtendzon. Ook dit werkt verfrissend, mede omdat ik wist dat de duiven in goede handen waren. Louis, gewaardeerd lid van onze vereniging, was bereid om een week lang heen en weer te rijden om de duiven en katten te voeren.
Bij thuiskomst zagen de duiven er super uit, dus dat is mooi gegaan.
Ik had al geschreven dat ik dit weekend de kwekers zou koppelen, samen met wat voedsters en de sierduiven. De vliegers koppel ik pas als het nodig is. Op de 3de overnachtvlucht wil ik ze pas mee hebben, Aurillac als ik me niet vergis, in ieder geval half Juni. Voor die tijd vlieg ik ze in, net als vorig jaar, op weduwschap. Gewoon zoveel mogelijk de mand in, kilometers maken, conditie op doen.
Bij thuiskomst van vakantie is het altijd weer even aanpoten om de hokken op orde te krijgen en meteen maar klaar voor het seizoen te hebben. De vloerdekkorrels doen hun werk in de week dat je weg bent, maar ik heb ze liever niet, dus alles gaat er weer uit als ik thuis kom, alleen onder de schapjes van de jongen hokken ligt een laagje, om de boel droog te houden.
De plannen had ik al gemaakt, ruim voor ik weg ging, aanvankelijk wilde ik nog eerder koppelen, maar een weekje vakantie is ook nooit weg, dus lang leve het compromis.
Er kwam nog wel een kink in de kabel. In de weken voor ik weg ging zag ik op internet een verkoping van late jonge 2015 van Coen van Haarlem uit Terborg. Misschien niet een hele bekende naam in de fondwereld, wel iemand met sublieme prestaties. Iemand die generaal kampioen is geweest in het Internationale Fondspel(de tegenwoordige Noordelijk Unie), in zijn rayon en afdeling kampioen op de overnacht is geweest, afgelopen seizoen nog kampioen werd in de sterke fondclub Fiante, daarnaast al vele vroege prijzen op zijn naam heeft staan met als hoogtepunt de 1ste NPo van Brive in 2013,  zo'n iemand heeft klasse duiven onder de pannen zitten.
Ik besloot op een paar duiven een kooporder te zetten, kon nog wel een goede kweekdoffer gebruiken. Kooporders zijn een mooi hulpmiddel om te zorgen dat je bij internet biedingen niet boven het budget uitgaat wat je in het hoofd hebt. Wordt je overboden, jammer, wens de bieder veel succes met het duifje. Ik schreef nog niet zo lang geleden dat ik dit niet meer zou doen, maar ja, het bloed kruipt. Altijd op zoek naar die ene die je verder kan helpen.
Tot mijn verrassing bleef mijn bod op een jonge duivin staan(jammer genoeg geen doffer), gezien haar afstamming al verwonderlijk, maar soms moet je gewoon mazzel hebben. Dus zaterdag wat van de eerder geplande tijd ingeleverd om de 200 kilometer naar Terborg te gaan rijden.
De reis was voorspoedig en ik was mooi op tijd in Terborg. Een uur lang converseren met een kampioen, iemand met een duidelijke visie, eigenzinnig, maar met misschien wel de belangrijkste eigenschap die een groot kampioen heeft, hij luistert naar het verhaal van degene tegenover hem. Alles wat wordt gezegd wordt opgenomen in het hoofd, misschien ooit nog eens nodig. Daarnaast blijkt Coen goed ingevoerd in de fondwereld, weet exact waar de goeden zitten, waarvan hij dan wat probeert te bemachtigen, om zijn stam, gebouwd op zijn "Superkweker", verder uit te bouwen.

Nieuwste aanwinst

De laatse jaren alleen nog ZLU, sinds het code rood van 2014 heeft de cyclus middaglossingen van de NPO voor hem afgedaan. Ik zal apart nog iets over Coen schrijven, het is zeker de moeite waard om zijn meningen en visies te delen. Oh ja, het duivinnetje was inderdaad zeer de moeite waard, alleen nog wat jong, zal haar later dit jaar nog wel voor de kweek inzetten.
Gistermiddag de 2 kweekafdelingen in orde gemaakt en de duiven opgesloten. Ik gebruik kweekboxen, eigenlijk gewoon grote broedhokken met een gaasbodem om de mest op te vangen en voerbakjes aan de buitenkant. Ik schreef hier al eerder een artikeltje over, als U wilt kunt U dat hier terug lezen.
Vanochtend de rest gedaan, hokken weer aan kant, schapjes weg voor de broedhokken in de vliegafdelingen, laat het seizoen maar weer beginnen!
Oh ja, wat betreft de titel van dit stukje: ik had alles op papier, de winter door 3x gekeken of het allemaal klopte, alle koppels stonden al op papier. Toen ik gisteren de duiven bijelkaar ging zetten, kwam ik toch weer anders uit. Dus welk systeem? Intuïtie blijkt hier een belangrijkere factor.


www.postduivenblog.nl

Nog even snel

Lang verwacht toch gekomen, weekje vrij, weekje uitwaaien op de door ons geliefde eilanden. Terschelling, long time, no see.

Hokken liggen weer vol met bodemkorrels en snippers, blijft het lekker droog, verzorging door Louis, alleen voeren en de waterbakken bijvullen, het normale recept voor een weekje weg.

Iedereen succes de komende week, na terugkomst gaan we koppelen en hebben we weer wat meer te vertellen.