Dit is wat het mooi maakt

Precies wat ik dacht vanochtend. Prachtig weer, rijp van de nachtvorst nog op de hokken, zonnetje erbij, heerlijke dag. Dit is wat het mooi maakt. Duivinnen los, vertrekken als een speer, afgetekend tegen de blauwe lucht, de vleugels flakkerend in het zonlicht. Ze hebben er zin in, gezondheid, straalt eraf, dit is wat het mooi maakt.
Gisteren reed ik over een b-weggetje hier vlakbij, het weggetje is zo'n 4 kilometer lang, tussen 2 kleine dorpjes in. Ik had het al vaker gezien, nu eens extra opgelet. Ik telde 22 roofvogels, sommigen rustend op palen en takken, anderen trekken voorbij, speurend over het land. Ik heb zo ongeveer alle gangbare soorten gezien, behalve de slechtvalk, waarvan ik weet dat ze wel in de buurt zitten. 
Verbazingwekkend is dus dat er niet meer duiven uit mijn hok worden gepakt tijdens hun dagelijkse rondjes, de duiven trekken iedere dag weg, dus komen ook over de stukken waar veel kromsnavels verblijven. Rijst alweer een nieuwe vraag. Waarom worden er niet meer gepakt, waarom bij andere melkers dan wel weer?
Zou dat kunnen zitten in alertheid, gezondheid, aanpassen aan omstandigheden? Het is een gegeven dat de natuur altijd een oplossing vind om te zorgen dat een soort kan blijven bestaan, als het tenminste nodig is dat de soort blijft bestaan. Uiteraard los gezien van de invloeden die wij mensen daar op hebben. 
Ik heb mijn duiven los wanneer het kan, in de winter minder, maar wanneer het kan gaan ze eruit. Zou dit er wat mee te maken hebben? Ze worden dus gedwongen alert te blijven. Duiven die vast blijven zitten worden niet iedere keer getriggerd om op te blijven letten.
Ja, soms gaat het fout, alles wat zich niet aan de regels van de natuur houdt is altijd aan de beurt. Niet alert, niet gezond, onvoldoende passend in het geheel, alles wordt weg geselecteerd. Keihard, zuur, ik schreef vorige week al dat duivenmelkers met andere maatstaven rekenen dan de natuur. Alweer een vraag: Zijn we met onze dieren te ver van de natuur, van de basis af. Hebben we een soort gecreëerd wat niet meer met de omstandigheden om kan gaan, zoals ook eigenlijk de mens zelf? Een vraag waar meer in speelt, waar ik niet zomaar een antwoord op kan geven. Wel een interessante vraag. Benieuwd wat de gedachten hierover zijn bij anderen. Op de social media zijn wel heel veel primaire reacties te lezen op berichten van duiven die worden gepakt, maar er zijn er weinig die verder denken, oplossingen of in ieder geval bruikbare conclusies kunnen trekken. 
Feit is dat de kromsnavels er zijn, net als onze duiven. Lijkt wel op de komst van vluchtelingen in een gevestigde samenleving, ook hier vindt de tijd meestal een oplossing of in ieder geval een vorm om verder te kunnen met elkaar.
Dit weekend niet naar de beurs, duivensport evenement bij uitstek, zeker heel leuk, maar ik kies voor een andere indeling van de toch spaarzame vrije tijd, even naar de beurs, inclusief reistijd, is toch gewoon een dag van mijn weekend. Gisteren quality time met vrouw, kleindochter, dochter en zoon, hoe mooi wil je je dag hebben.
Ik moet er wel bij zeggen dat iemand van de club bereid was mijn klokken nog even mee te nemen, er bleek bij de Unikons nog een extra update gedaan te moeten worden. Ook hier zag ik weer een hele berg nogal primaire reacties. Feit is dat het moet, omdat de software niet in orde was na de laatste update. Inderdaad niet goed. Maar ja, ik heb nu eenmaal Unikon klokken, wil meedoen, dus moet het gewoon gedaan worden. Er wordt een mogelijkheid geboden om het te herstellen, ik ben dan allang blij dat het op deze manier weer vlot opgelost kan worden. Happy Flying zeggen de Engelsen dan, het seizoen komt er aan.
Een blik in het kweekhok verteld me dat er van de totaal 16 koppels(post en sierduiven) 15 op eieren zijn na 13 dagen, het laatste koppel gaat niet lukken, zijn twee doffers. Gebeurd me ieder jaar wel dat ik er een paar bij elkaar zet van hetzelfde geslacht, ik maar beweren dat ik zo'n kenner ben. Toen ik dit gisteren aan mijn zoon vertelde zei hij: "Alweer?" en schudde meewarig zijn hoofd.

Veel plezier komende week.

www.postduivenblog.nl

Voorbereiden

Bij veel liefhebbers is de eerste ronde jongen al gespeend. Bij de meesten verloopt de kweek voorspoedig, over het algemeen zachte temperaturen voor januari zullen hier ongetwijfeld bij geholpen hebben.

Ik wacht nog even, eerste weekend van maart is de datum waar ik naar streef.

Afgelopen weken gebruikt voor een preventieve parastop kuur, afgelopen donderdag vrij dus de verplichte paramyxo enting, dit weekend nog een wormentablet. Dit moet voldoende zijn om de duiven optimaal voorbereid aan de kweek te laten beginnen. Tegen tricho(geel) doe ik al jaren niets, knoflook en een beetje azijn lijken hier een afdoende afweer tegen te zijn. Alleen bij meerdere nachten mand steek ik bij de duiven die thuis komen een geeltablet op, de kans op besmetting in de mand is te groot. Luchtwegproblemen dienen opgelost te worden door een goed hokklimaat, of het reduceren van het aantal duiven. De duiven vertellen je wel of het goed zit. Ik blijf er moeite mee hebben, preventief kuren, verplicht enten, het past niet in mijn straatje. Echter heb ik wel mijn leergeld moeten betalen.....

De kwekers zullen, net als elk jaar, in kweekboxen worden geplaatst, een systeem wat ik al jaren hanteer, met succes. Ook de sierduiven heb ik in kweekboxen, gezien de successen die ik hiermee heb gehad geloof ik in dit systeem. Veel werk, maar met roosters als bodem en voer en water aan de buitenkant van de boxen wordt de verzorgingstijd aardig gereduceerd. Zoals bekend speelt de tijdsfactor hier een grote rol. Misvliegen, kapotte eieren of jongen die platgetrapt worden door vechtpartijen, wordt hiermee voorkomen. Nog belangrijker is dat je zeker weet dat de jongen ook daadwerkelijk van dat ene koppel komen. Ik schat dat zeker 10 tot 15% van de jongen die jaarlijks worden geboren, een andere vader hebben dan wordt aangenomen. Verklaard ook meteen die ene topper en verder niets van een bepaald koppel.

De vliegers mogen zelf een partner zoeken, koppelen dus vrij. Voor hen is het belangrijker dat zij een partner hebben, waar ze echt gek op zijn, helpt om het territorium goed vast te houden, ze mogen dus ook zelf een broedbak uitzoeken. Degenen die dat niet redden hebben pech, volgens mij zijn het de sterksten die winnen, een manier om de sukkels aan te wijzen. De vliegers mogen eitjes van de kwekers en de sierduiven uitbroeden, als er toevallig een koppel ontstaat waar ik wel wat in zie, zal ik daar de jongen van uit laten komen. Puur op gevoel, van die paar die hebben laten zien dat ze de marathons aankunnen.

De kweekkoppels heb ik rond, 4 koppels, allemaal kinderen en/of kleinkinderen van asduiven, bewezen kwekers en kopvliegers. De kleinkinderen hebben allemaal van beide ouders een kopvlieger in de afstamming. Daarnaast moeten ze me in de hand aanstaan en vooral aanspreken. Als ik ze zie moet ik er "gevoel" bij hebben. 1 koppel komt daarnaast nog in de kweek. Ik geloof in deze duiven, ondanks dat ze niet aan de criteria voldoen. Alleen het goede gevoel is aanwezig.

Ik schreef eerder dat er alleen nog met duivinnen wordt gevlogen, ik kom hier op terug, er zijn wat jaarling doffers die ik gewoon moet proberen, volgens mij mogelijk goede duiven, dus zonde om ze niet te spelen. Met de lessen van afgelopen seizoenen, moeten de verliezen toch ook een keer beperkt kunnen worden.

De duiven zijn super in orde, vliegploeg draait meer dan een uur rond het hok, vandaag wel weer een duivinnetje kwijt, de kromsnavel wellicht. Misschien is ze er morgen, anders was ze niet slim of alert genoeg.

Ik ga mijn stambomenprogramma maar eens bijwerken. Goede week!

www.pigeonjohnny.blogspot.nl