zondag 18 april 2021

18-04-2021 Mooi!

 


Mooi was het gisteren, ondanks de wat joude wind op de kop. Kan er wat van zeggen, op het fietsje naar St. Anne had ik hem ook op de kop, het extra jasje tegen de wind kwam goed van pas.

Genoten weer van de aankomsten, ondanks dat de eerste er 6 minuten over deed om over de antenne te lopen. Niet vreemd, de snit zit er nog niet op, pas in juni moeten ze echt top zijn. Verder kwamen ze vlot af, diversen toch vanuit de noord en oostkant, apart met deze wind.

Mooi te zien dat onze beide jeugdleden een goed resultaat weten neer te zetten. Opvallend bij het afslaan: bijna iedereen miste nog wel wat duiven, zullen er vandaag nog wel wat komen neem ik aan.

Vanochtend weer eens ouderwets de uitslagen in den lande door gestruind. Niets nieuws onder de horizon, de bekende namen waren weer overal aan de kop van de uitslag te zien.

Verder weer wat jongen afgeleverd op het vlieghok, zagen er weer keurig uit, kan haast niet anders dat er weer een paar bruikbare dieren tussen zitten. Wat de kwaliteit echt is? Weten we over een jaar of drie, als we kunnen zien wat er van deze jaargang is overgebleven.

De eerste jongen van de tweede ronde zijn geringd, in de loop van de week zullen de meeste weer uitkomen.

Hokken weer op punt, verzorging dit weekend weer klaar, ze kunnen er weer een week tegen. Vraag mij toch steeds af waarom de postduiven zich prima redden met dit wekelijkse ritme en de Holle kroppers er een puinzooi van blijven maken. Misschien moeten er volgend jaar toch maar kweekboxen komen. Iedere dag een beetje aandacht zit er echt niet in, in de situatie waarin we nu verkeren. Weer iets om over na te denken.


Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl 

maandag 5 april 2021

05-04-2021 We vliegen weer

Beetje rare titel, hoewel het een voldongen feit is, afgelopen zaterdag werden de testvluchten weer vervlogen. Bijna altijd hetzelfde verhaal: te koud, te vroeg, te... ja wat eigenlijk? We kunnen weer, of je mee wilt doen is aan jou, jij bent de baas over jouw duiven en jouw hok. Het is maar net welke keuze je hebt gemaakt, op welke discipline wil je uitblinken, welke weekenden staan er met een grote rode cirkel aangeduid in je agenda, wanneer wil je er staan.

Beetje rare titel is een opmerking die voornamelijk op mijzelf slaat. Hele week van huis, alleen maar jongen kweken, welke dan weer verhuizen naar het hok van compagnon Wim, bij hem gaat blijken of er weer een toppertje is geboren. Ik heb in ieder geval potentiele toppers geleverd, wat er van terecht komt gaat blijken. Er is wel één ding voor nodig om er ook daadwerkelijk uit te halen wat erin zit, dat is iedere dag weer een een tomeloze inzet.

Zaterdag genoten van de thuiskomst van de duiven, de doffers kwamen als weduwnaars, bijna allemaal nog op nestjagen, weeks tevoren waren de geslachten bij elkaar gelaten. De duivinnen volgden wat later, nog geen drang om snel thuis te komen. Ze kwamen vlot af, zagen er super uit, voorbode van weer een mooi seizoen. Vorig seizoen, het gedenkwaardige COVID jaar, was al prachtig, mooi om dat te beleven met je maat, samen de successen vieren. We hopen dat het dit jaar weer zo wordt, streven is zelfs nog beter, de tijd gaat leren of dit ook zo uitkomt.

Las deze week een artikel of Ruud Bakker, fenomeen op de dagfond, nu nog woonachtig in Veenendaal. Hij blijkt de nuchterheid zelve, wat opviel in het artikeltje was die ene zin die alles zei: in april gaat alles opzij voor de duiven, ik ga er dan 100% voor. 

Iedereen die wat te klagen heeft over de prestaties van de grote mannen zou zich daar aan moeten spiegelen. Natuurlijk, de man heeft een fenomenaal hok duiven zitten. Maar dat alleen is niet genoeg. Er alles voor over hebben, simpel systeem, goed hok en goede duiven is wat er nodig is. Waar ik op doel is die tomeloze inzet. Pas als je zeker weet dat je er alles aan hebt gedaan om zo goed mogelijk voor de dag te komen heb je recht van spreken. Dan nog met respect over anderen praten overigens. Waardeer wat een ander doet, kan en presteert, leer ervan en tel je zegeningen als je er alles uit hebt gehaald wat binnen jouw mogelijkheden ligt.

Opvallend: lees over Gerard Koopman, Bas Verkerk of Willem de Bruijn, geen kleine jongens toch, in vergelijking met het bovengenoemde artikeltje en trek je conclusies.

Verder valt er te melden dat de kweek met de postduiven goed verloopt, ondanks dat er werd gestart in die ijskoude februari week, ze zijn dan wel wat onregelmatiger als andere jaren, de jongen komen mooi op, tweede ronde eieren is er of komt er weer aan, het hok voor de jongen bij Wim zit eind april/begin mei gewoon weer vol. Ook van de betere vliegers zullen er wat jongen worden geringd.

Bij de Holle Kroppers gaat het moeizaam, een fenomeen wat ik bijna jaarlijks tegen kom. Pas als de temperaturen echt wat hoger zijn en de dagen voldoende lengen gaat bij dit prachtige ras pas de knop echt om en komt de kweek goed op gang. We blijven hopen op een mooi aantal jongen.

Nog een mooie belevenis: ik heb al vaker verteld over Joan, jeugdlid sinds een paar jaar bij ons cluppie de Vliegende Post. Afgelopen zaterdag wist hij al die grote kerels in het pak te steken door 1, 2 en 3 te vliegen in de vereniging. Veel van de duiven die prijsvliegen bij hem stammen uit 1 koppel, wat hij kreeg van een dorpsgenoot die verhuisde en de duiven niet mee kon nemen. Het is hem gegund blijkbaar!

De duivin van Joan's "Superkoppel"

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl 

zaterdag 30 januari 2021

30-01-2021 Pre Pa(i)ring

 


Het zit er weer aan te komen, het seizoen. Hoe het eruit gaat zien, no one knows. Toch lijkt iedereen er wel van overtuigd dat er gevlogen gaat worden. En als er gevlogen gaat worden wordt er eerst gekweekt.

De winterkwekers, wat de meeste liefhebbers wel doen, hebben de jongen allang geringd, waarschijnlijk lopen er al heel wat piepers door de hokken te scharrelen. Voor ons overnachters gaat het vaak allemaal wat te snel.

Koppelen begin februari, net mooi, kunnen de jongen mooi met de vluchten mee, wat zomerjongen op de natour. Voor de diehards kan er nog iets met taartvluchten. Als het tenminste allemaal gaat zoals het gaan moet.

Dit jaar zullen Wim en ik officieel als combinatie spelen, vorig seizoen was een geslaagde vingeroefening. Past het allemaal, bevalt het allemaal, liggen de meningen niet te ver uiteen. Die vragen zijn allemaal beantwoord.

Om bij Wim te zorgen dat er potentiele toppers op het hok komen, moet er bij mij op het hok gekweekt worden. Ik schreef al veel vaker, omstandigheden zijn niet ideaal hier. Hele weken van huis, systeem hier op aangepast qua voeren en verzorging, alleen de weekenden is er uitgebreid aandacht voor de duiven, Vera checkt doordeweeks met regelmaat de hokken, verder moeten ze zich maar zien te redden.

Houdt ook in dat de koppels los op het hok worden gelaten en er geen sturing meer is of de koppels wel bij elkaar blijven, in het juiste broedhok enzovoorts. Hiervoor heb ik bedacht dat de koppels 2 weekenden achtereen bij elkaar worden gezet, gewoon, om elkaar te leren kennen en te voorkomen dat ze op het moment supreme er toch weer met een ander vandoor gaan. Vorig weekend de eerste keer gedaan. Alles leek goed te gaan, de koppels hebben 24 uur bijeen gezeten, ik heb geen koppel gezien dat niet "pakte". Zo ook vandaag. Doffers heb ik vanochtend in het donker al vast gezet in de broedhokken, zo meteen gaan de duivinnen er bij. Broedhokken worden voorzien van water en wat voer, dan zien we morgenvroeg of het nog steeds zo goed gaat. Daarna de duiven weer uit elkaar, er moet tenslotte ook nog gebadderd worden. Dat hoort ook bij het weekend ritueel.

Afgelopen tijd benut om de duiven goed op punt te krijgen, vooral de duivinnen waren erg zwaar in het najaar, dit is inmiddels weer onder controle. Leermomenten, er moet goed opgelet worden welk voer op welk moment beschikbaar is in de voersilo's.


Dit gaat ook op voor de andere duivenpassie, de Holle Kropper. Ik was in november in de gelegenheid een ware kampioenenstam over te kopen van iemand die mij zeer na aan het hart ligt. Ik was en ben nog steeds zeer vereerd dat deze duiven aan mij zijn toevertrouwd, elke keer als ik op de hokken ben geniet ik mateloos van de kwaliteit van deze dieren. Door de ruimte die is ontstaan in de postduivenhobby ben ik in staat om ook hier weer wat meer aandacht aan te geven. Ook de Holle Kroppers worden dus voorgekoppeld, in de hoop dat ook zij volgende week bij de partners blijven die ik voor ze bedacht hebt, ook in het systeem zoals hierboven beschreven qua voer.

Ik ben erg nieuwsgierig hoe dit allemaal gaat lopen, vorig seizoen al kunnen droog oefenen, door de corona perikelen was toen de verwachting dat ik hele werkweken weg zou zijn, maar ging dit achteraf wat anders, dit jaar is het echt zo en moet alles wat het afgelopen jaar is bedacht op zijn plek gaan vallen.

We gaan het beleven.

Tot de volgende,

www.postduivenblog.nl