zondag 20 juni 2021

20-06-2021 Halverwege het fondseizoen

 

We zijn alweer halverwege het fondseizoen 2021. Gekenmerkt door weersomstandigheden die de duiven niet altijd goed doen. De duiven hebben het moeilijk, gezien de doorkomst tijden en achterblijvers die worden gemeld. Zowel op de marathons als de dagfond vluchten zien we dit beeld.

Dat weer is wat lastig te veranderen, het is tegelijkertijd ook waar je van afhankelijk bent als de duiven eenmaal zijn ingemand. Let wel, de keuze maak je zelf om in te manden, als de duiven eenmaal los zijn moeten zij de klus klaren. Daarnaast natuurlijk de mensen die de lossingen verzorgen. Onderweg maar ook de mensen die vanuit de organisatie sturen en begeleiden. Wel of niet lossen, blijft lastig, eigenlijk kan je het niet goed doen. Toch, ga er vanuit dat de mensen die dit met elkaar elk weekend weer voor elkaar boksen, dit doen voor ons allemaal.

Genoeg gezegd, terug naar de belevenissen op eigen hok(ken). Het fondseizoen draait voor ons op volle toeren, met goede resultaten, al missen we nog een echte vroege, die uitschieter die het nog net even memorabeler maakt. 

We gebruiken de dagfond vluchten om jaarlingen ervaring op te laten doen, om ze daarna zo langzamerhand in te passen op de marathonvluchten. Resultaten zijn heel behoorlijk, in de club en in het CCG, verder kijken we niet, de dagfond dient voor onze jaarlingen als opleiding, niet als doel op zich.

We hebben tot nu toe 3 marathons meegevlogen dit jaar. Limoges verliep mooi, onze eerste speelde mooi 1:20 en daarna goede aankomsten met een mooi prijspercentage. St. Vincent leverde ook een mooi tijdsduifje op, het vervolg was wat minder. Onze favoriet de "072" arriveerde de zondagochtend, klasseerde zich hiermee nog wel, later arriveerde nog één duivin, licht gewond, daarna werd het stil. De loodzware omstandigheden op de zaterdagmiddag is voor de rest van de ploeg fataal geweest waarschijnlijk. Opvallend is dat er niets wordt opgegeven of later doorkomt. Gisteren klokten we voor Perigueux. Onze eerste speelt ruim 1:10, wat goed is, maar iets minder dan we gewend waren, we spelen er waarschijnlijk 4 van de 10 in de prijzen in de sector en afdeling, waaronder de 3 getekenden.

In het NIC staan we er goed voor in de klassementen, in de afdeling komen we in het aangewezen kampioenschap mooi voor de dag, onaangewezen zullen we wat zakken waarschijnlijk. Mooi is dat we nu drie 2 jarigen hebben die 2 uit 2 spelen, terwijl zij zich ook als jaarling al mooi hadden laten zien. Opstekers die je hard nodig hebt om gemotiveerd het seizoen uit te spelen. Zorgen zijn er ook, met de verliezen wordt het lastig om voor Bressols en Dax een representatieve ploeg in te kunnen korven. 

De jongen zijn deze week geënt, er was een lichte terugslag te zien, hopelijk krabbbelen ze weer snel, op de jonge duivenvluchten staan ook alweer bijna voor de deur.

De kwekers doen wat ze moeten doen,  we zijn nu bezig de beloftes en afspraken voor jongen na te komen, hier naderen we het einde van het seizoen.

Komend weekend geen fond, kunnen we even op adem komen, vooral voor Wim zijn het tropenweken om alles rond inkorven rond te breien.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

zaterdag 12 juni 2021

12-06-2021 St. Vincent (the waiting)



 Zaterdagmorgen 07:30. Een leeg vlak voor mij op het scherm, ik wil weer eens wat woorden aan het internet toevertrouwen.

Vroeg wakker vanochtend, terwijl het niet nodig is, de duiven van St. Vincent zullen hier echt nog niet doorkomen. Alle tijd voor een bakkie, broodje en het verzorgen van onze kwekers, voor ik naar mijn maatje vertrek om hopelijk mooie aankomsten te zien van St. Vincent.

Magisch dat woord St. Vincent. In mijn beleving de "uber" klassieker van het overnachten met middaglossing, terwijl er eigenlijk helemaal niet zoveel meer op mee gaan als in het verleden..... Sign of the times? Ben er ooit eens door heen gereden, een slaperig dorpje waar niet veel te beleven is, contrast met de beleving die ik er qua duivensport bij heb kan niet groter zijn.

Toch is het gevoel hetzelfde. Ik heb dat ook met nationaal Bergerac, het heeft iets speciaals, meer nog dan de andere krakers. We hebben er 9 mee, waaronder onze favoriet de "072", al een aantal keren heeft deze doffer ons mooie momenten laten beleven, vandaag nog eens goed, dan direct naar de kweek, dat is de afspraak.

Wat een raar seizoen eigenlijk, 2021. Het verloopt voor ons goed tot nu toe, maar er zijn best veel mensen weer terug op aarde, na torenhoge verwachtingen.

We hebben tot nu toe aan de twee dagfond vluchten meegedaan met zoveel mogelijk jaarlingen, ze kwamen goed, afgelopen weekend zelfs super. Contrast was groot met wat er om ons heen gebeurde: Wij hadden 's avond 50% thuis, terwijl in de afdeling Friesland de teller onder de 20% bleef staan, 's ochtends kwamen ze nog goed na, verliezen dus heel beperkt. Als ik Facebook mag geloven (wat eigenlijk niet mag), dan zijn er flinke klappen gevallen.

De eerste overnacht vanuit Limoges verliep ook goed, we speelden de eerste 1:20, met een behoorlijk goed prijspercentage in het NIC maar ook in de afdeling en sector 4. Mooi te zien was dat dit 2 jarigen waren die zich als jaarling ook al mooi lieten zien op hun eerste overnacht opdrachten. Geeft veel vertrouwen voor de komende tijd.

Ondertussen check ik toch Compuclub live nog even, het beeld zal U zeer bekend voorkomen. Tom Petty zong het lang geleden al:"The waiting is the hardest part"


Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl


 

zondag 16 mei 2021

16-05-2021 Einde discussie?


Nogal een illusie, de titel van dit stukje. Duivenmelkers die hun mond houden? Dacht het niet, zeker de socials staan weer bol van de (niet heel fraaie) opmerkingen over de genomen beslissing door NPO.
Op voorspraak van het IWB werd besloten om af te lassen voor dit weekend. Sommige afdelingen kwamen in een lastig parket, ingekorfd op de donderdag waren die duiven al een eind op weg naar de losplaatsen.
Concoursen op de vrijdagmiddag, in de haast ingelast, lastig als je er niet op hebt gerekend en gewoon moet werken. Aan de andere kant, er werd in ieder geval voor gezorgd dat de duiven niet onnodig lang in de wagens moesten blijven.
Waar ik mij al langer aan stoor is de manier waarop hier mee om wordt gegaan, voornamelijk op social media. Als ik in een lossingscommissie zou zitten zou ik er meteen mee stoppen. Zoveel stront over je heen krijgen is echt niet normaal. De mensen die besloten hebben over de vluchten dit weekend, doen dat in ons belang. Valt de beslissing uit op een manier die persoonlijk niet past, natuurlijk mag je hier (gefundeerd) wat over zeggen, laat het niet op de persoon, maar op de feiten zijn. Uiteindelijk doen we er onze mooie hobby (of was het noodzaak?) tekort mee. Stop dus met zeiken als je niets hebt toe te voegen. Heb je wel iets gefundeerds toe te voegen, doe dat met respect naar degenen die een andere mening zijn toegedaan. Einde discussie, alsjeblieft niet, maar wel op een respectabele manier.

De meeste afdelingen korfden dus niet in, voor ons gold dus geen extra trainingskilometers voor de overnachters. Het was de bedoeling dat ze nog even een ritje van 350+ kilometer konden maken, mooie voorbereiding nog voor de komende Limoges. De kracht van samenwerking in een combinatie kwam meteen boven. Ikzelf was vrij, Wim had voor zijn werk al wat tijd gepland om de duiven klaar te zetten. 2 appjes waren genoeg om met elkaar af te stemmen: pak jij de duiven, dan rij ik nog even naar de Flevopolder, kunnen ze toch nog even wat ritme op doen. 
De duiven kwamen niet vlot af, het was het hele traject bewolkt, maar uiteindelijk toch alles thuis. Gistermiddag nog even samen de training bekeken boven de hokken. Conclusie: dat komt wel goed, ze staan er goed op.

Tot de volgende!

zondag 9 mei 2021

09-05-2021 Als de zon weer schijnt

 

Teletekst duivin met de 2e ronde

Toepasselijk, als je kijkt naar het weer gisteren en vanochtend bij het opstaan, gistermiddag en avond meer regen dan je kan bedenken, tenminste hier in het noorden, vanochtend een strak blauwe lucht en vogels die hun hoogste lied zingen.

Gisteren was weer een vlucht zoals je die elk jaar wel eens mee maakt, zuiden wind, beetje oost eraan, zoals men dit hier zo mooi uitdrukt, hoge snelheden, gejaagd door de wind, letterlijk. Ingrediënten voor spektakel en verlies. Spektakel door de hoge snelheden van de vroegste duiven, menigeen zal er nog door zijn verrast. Spektakel als in vroege lossing, koud weer bij de start, voor de depressie uit die ons later parten speelde. Gewaagd, slecht vertrek werd er door de convoyeurs al gemeld en ook netjes door de lossingscommissie. 

Verlies, dit is ook een onderdeel van dit soort vluchten. De eersten zullen het vizier scherp hebben gehad en niet veel afgeweken zijn van de rechte lijn naar het hok. De meesten, de volgers, schieten door, voor ons is dat recht Noord Holland in en de Wadden op. Op tijd op de rem en dan tegen de wind in terug naar huis, verslagen, stuk voor stuk. Ik heb nog niet gekeken of er GPS ringen zijn uitgelezen, maar het patroon wat te zien zal zijn kan je tevoren wel uittekenen. Vraag is: hoever schieten ze door. Ik ken verhalen van melkers die meldingen kregen van duiven die gestrand waren op booreilanden in de Noordzee, soms wel tot 300 km ten noorden van onze kusten.

Het mooie weer deze ochtend gaat er in ieder geval voor zorgen dat er nog weer veel terugkeren op de thuisbasis. Nodig want het dagfond seizoen komt er alweer aan, nog 1 week midfond en dan moeten de ploegen van de programmaspelers weer worden gesplitst en droppen de aantallen duiven per concours weer behoorlijk. Gisteren bij het afslaan in de vereniging misten er nog behoorlijk wat duiven, ik neem aan dat deze trend ook bij andere clubs zichtbaar was.

De les die hier uit kan worden getrokken: denk na voor je inkorft, iedereen wist tevoren dat dit scenario kon gebeuren op de zaterdag, de berichten voor weer en vanuit de afdeling zijn wat dat betreft prima hulpmiddelen om tot een goede beslissing te komen. Neem je die beslissing, dan ook niet meer zeuren, je bent als melker zelf verantwoordelijk voor wat je je duiven als opdrachten geeft. 

De andere afdelingen hebben gewacht tot de regen boven het noorden hing en vlogen pas 's middags, aan de uitslagen te zien met nog hogere snelheden en ook opvallend, veel van de grote namen die wat verder op de uitslagen stonden en de verschillende afdelingen. Eén heel bekende naam heb ik helemaal niet gelezen op de uitslag van afdeling 5.

Bij ons op de hokken lijkt alles goed te gaan. Géén uitschieters op de vitesse vluchten, wel goede aankomsten, de duiven volgen elkaar goed op, ook gisteren kwamen ze prima af, al was het wel raden uit welke richting de volgende zou komen, veel duiven laag over zien gaan vanuit de kust terug het binnenland in.

De conditie van de vliegers lijkt dik in orde, meer als dan wat ze nu laten zien mag je van een overnachtduif niet verwachten. Gisteravond in de stromende regen werd de laatste nog geconstateerd, wij waren in de club het enige hok dat de aankomstlijst vol had bij het afslaan om 19:00.

Bij de kwekers gaat het ook crescendo, op een paar vervelende koppels na. De andere koppels doen wat ze moeten doen, jongen in een goede gezondheid grootbrengen. De tweede ronde wordt stapje voor stapje gespeend, gisteren zijn er weer een aantal naar de vlieghokken verhuist in St. Anne. De eieren die er nu nog liggen of nog komen gaan naar liefhebbers waar we afspraken mee hebben, natuurlijk is er altijd wat beschikbaar voor liefhebbers die geholpen willen worden aan kwalitatief goede overnachtduiven. Neem contact op zou ik zo zeggen.

De sierduiven, de Holle Kroppers doen het dit jaar absoluut niet goed, ik kan niet zo goed de vinger achter het probleem leggen, ik denk dat het te maken heeft met het wennen aan compleet andere omstandigheden dan de duiven gewend waren. Heeft waarschijnlijk tijd nodig en geldt dit seizoen als leerjaar voor duif en baas.

We schieten al op naar Limoges! De bedoeling is dat we de jaarlingen nog wat ervaring op de dagfond laten opdoen en dat er meerjarigen worden gespeeld op Limoges en natuurlijk St. Vincent. St. Vincent is voor ons een speerpunt, de 072 kan hoge ogen gooien in het klassement asduif St Vincent over 3 jaar in de FFC. Deze doffer heeft vooral vorig jaar zijn waarde bewezen op St. Vincent en later op Bergerac 1(vervanger voor Dax), waar hij 2x een puike prestatie leverde. Als hij op St. Vincent laat zien wat we verwachten, kan hij direct door naar de kweekhokken, goed presterende doffers op het nest zijn vaak toch zeldzamer dan duivinnen. Iets om zuinig op te zijn!


Tot de volgende,

www.postduivenblog.nl


zondag 18 april 2021

18-04-2021 Mooi!

 


Mooi was het gisteren, ondanks de wat joude wind op de kop. Kan er wat van zeggen, op het fietsje naar St. Anne had ik hem ook op de kop, het extra jasje tegen de wind kwam goed van pas.

Genoten weer van de aankomsten, ondanks dat de eerste er 6 minuten over deed om over de antenne te lopen. Niet vreemd, de snit zit er nog niet op, pas in juni moeten ze echt top zijn. Verder kwamen ze vlot af, diversen toch vanuit de noord en oostkant, apart met deze wind.

Mooi te zien dat onze beide jeugdleden een goed resultaat weten neer te zetten. Opvallend bij het afslaan: bijna iedereen miste nog wel wat duiven, zullen er vandaag nog wel wat komen neem ik aan.

Vanochtend weer eens ouderwets de uitslagen in den lande door gestruind. Niets nieuws onder de horizon, de bekende namen waren weer overal aan de kop van de uitslag te zien.

Verder weer wat jongen afgeleverd op het vlieghok, zagen er weer keurig uit, kan haast niet anders dat er weer een paar bruikbare dieren tussen zitten. Wat de kwaliteit echt is? Weten we over een jaar of drie, als we kunnen zien wat er van deze jaargang is overgebleven.

De eerste jongen van de tweede ronde zijn geringd, in de loop van de week zullen de meeste weer uitkomen.

Hokken weer op punt, verzorging dit weekend weer klaar, ze kunnen er weer een week tegen. Vraag mij toch steeds af waarom de postduiven zich prima redden met dit wekelijkse ritme en de Holle kroppers er een puinzooi van blijven maken. Misschien moeten er volgend jaar toch maar kweekboxen komen. Iedere dag een beetje aandacht zit er echt niet in, in de situatie waarin we nu verkeren. Weer iets om over na te denken.


Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl 

maandag 5 april 2021

05-04-2021 We vliegen weer

Beetje rare titel, hoewel het een voldongen feit is, afgelopen zaterdag werden de testvluchten weer vervlogen. Bijna altijd hetzelfde verhaal: te koud, te vroeg, te... ja wat eigenlijk? We kunnen weer, of je mee wilt doen is aan jou, jij bent de baas over jouw duiven en jouw hok. Het is maar net welke keuze je hebt gemaakt, op welke discipline wil je uitblinken, welke weekenden staan er met een grote rode cirkel aangeduid in je agenda, wanneer wil je er staan.

Beetje rare titel is een opmerking die voornamelijk op mijzelf slaat. Hele week van huis, alleen maar jongen kweken, welke dan weer verhuizen naar het hok van compagnon Wim, bij hem gaat blijken of er weer een toppertje is geboren. Ik heb in ieder geval potentiele toppers geleverd, wat er van terecht komt gaat blijken. Er is wel één ding voor nodig om er ook daadwerkelijk uit te halen wat erin zit, dat is iedere dag weer een een tomeloze inzet.

Zaterdag genoten van de thuiskomst van de duiven, de doffers kwamen als weduwnaars, bijna allemaal nog op nestjagen, weeks tevoren waren de geslachten bij elkaar gelaten. De duivinnen volgden wat later, nog geen drang om snel thuis te komen. Ze kwamen vlot af, zagen er super uit, voorbode van weer een mooi seizoen. Vorig seizoen, het gedenkwaardige COVID jaar, was al prachtig, mooi om dat te beleven met je maat, samen de successen vieren. We hopen dat het dit jaar weer zo wordt, streven is zelfs nog beter, de tijd gaat leren of dit ook zo uitkomt.

Las deze week een artikel of Ruud Bakker, fenomeen op de dagfond, nu nog woonachtig in Veenendaal. Hij blijkt de nuchterheid zelve, wat opviel in het artikeltje was die ene zin die alles zei: in april gaat alles opzij voor de duiven, ik ga er dan 100% voor. 

Iedereen die wat te klagen heeft over de prestaties van de grote mannen zou zich daar aan moeten spiegelen. Natuurlijk, de man heeft een fenomenaal hok duiven zitten. Maar dat alleen is niet genoeg. Er alles voor over hebben, simpel systeem, goed hok en goede duiven is wat er nodig is. Waar ik op doel is die tomeloze inzet. Pas als je zeker weet dat je er alles aan hebt gedaan om zo goed mogelijk voor de dag te komen heb je recht van spreken. Dan nog met respect over anderen praten overigens. Waardeer wat een ander doet, kan en presteert, leer ervan en tel je zegeningen als je er alles uit hebt gehaald wat binnen jouw mogelijkheden ligt.

Opvallend: lees over Gerard Koopman, Bas Verkerk of Willem de Bruijn, geen kleine jongens toch, in vergelijking met het bovengenoemde artikeltje en trek je conclusies.

Verder valt er te melden dat de kweek met de postduiven goed verloopt, ondanks dat er werd gestart in die ijskoude februari week, ze zijn dan wel wat onregelmatiger als andere jaren, de jongen komen mooi op, tweede ronde eieren is er of komt er weer aan, het hok voor de jongen bij Wim zit eind april/begin mei gewoon weer vol. Ook van de betere vliegers zullen er wat jongen worden geringd.

Bij de Holle Kroppers gaat het moeizaam, een fenomeen wat ik bijna jaarlijks tegen kom. Pas als de temperaturen echt wat hoger zijn en de dagen voldoende lengen gaat bij dit prachtige ras pas de knop echt om en komt de kweek goed op gang. We blijven hopen op een mooi aantal jongen.

Nog een mooie belevenis: ik heb al vaker verteld over Joan, jeugdlid sinds een paar jaar bij ons cluppie de Vliegende Post. Afgelopen zaterdag wist hij al die grote kerels in het pak te steken door 1, 2 en 3 te vliegen in de vereniging. Veel van de duiven die prijsvliegen bij hem stammen uit 1 koppel, wat hij kreeg van een dorpsgenoot die verhuisde en de duiven niet mee kon nemen. Het is hem gegund blijkbaar!

De duivin van Joan's "Superkoppel"

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl 

zaterdag 30 januari 2021

30-01-2021 Pre Pa(i)ring

 


Het zit er weer aan te komen, het seizoen. Hoe het eruit gaat zien, no one knows. Toch lijkt iedereen er wel van overtuigd dat er gevlogen gaat worden. En als er gevlogen gaat worden wordt er eerst gekweekt.

De winterkwekers, wat de meeste liefhebbers wel doen, hebben de jongen allang geringd, waarschijnlijk lopen er al heel wat piepers door de hokken te scharrelen. Voor ons overnachters gaat het vaak allemaal wat te snel.

Koppelen begin februari, net mooi, kunnen de jongen mooi met de vluchten mee, wat zomerjongen op de natour. Voor de diehards kan er nog iets met taartvluchten. Als het tenminste allemaal gaat zoals het gaan moet.

Dit jaar zullen Wim en ik officieel als combinatie spelen, vorig seizoen was een geslaagde vingeroefening. Past het allemaal, bevalt het allemaal, liggen de meningen niet te ver uiteen. Die vragen zijn allemaal beantwoord.

Om bij Wim te zorgen dat er potentiele toppers op het hok komen, moet er bij mij op het hok gekweekt worden. Ik schreef al veel vaker, omstandigheden zijn niet ideaal hier. Hele weken van huis, systeem hier op aangepast qua voeren en verzorging, alleen de weekenden is er uitgebreid aandacht voor de duiven, Vera checkt doordeweeks met regelmaat de hokken, verder moeten ze zich maar zien te redden.

Houdt ook in dat de koppels los op het hok worden gelaten en er geen sturing meer is of de koppels wel bij elkaar blijven, in het juiste broedhok enzovoorts. Hiervoor heb ik bedacht dat de koppels 2 weekenden achtereen bij elkaar worden gezet, gewoon, om elkaar te leren kennen en te voorkomen dat ze op het moment supreme er toch weer met een ander vandoor gaan. Vorig weekend de eerste keer gedaan. Alles leek goed te gaan, de koppels hebben 24 uur bijeen gezeten, ik heb geen koppel gezien dat niet "pakte". Zo ook vandaag. Doffers heb ik vanochtend in het donker al vast gezet in de broedhokken, zo meteen gaan de duivinnen er bij. Broedhokken worden voorzien van water en wat voer, dan zien we morgenvroeg of het nog steeds zo goed gaat. Daarna de duiven weer uit elkaar, er moet tenslotte ook nog gebadderd worden. Dat hoort ook bij het weekend ritueel.

Afgelopen tijd benut om de duiven goed op punt te krijgen, vooral de duivinnen waren erg zwaar in het najaar, dit is inmiddels weer onder controle. Leermomenten, er moet goed opgelet worden welk voer op welk moment beschikbaar is in de voersilo's.


Dit gaat ook op voor de andere duivenpassie, de Holle Kropper. Ik was in november in de gelegenheid een ware kampioenenstam over te kopen van iemand die mij zeer na aan het hart ligt. Ik was en ben nog steeds zeer vereerd dat deze duiven aan mij zijn toevertrouwd, elke keer als ik op de hokken ben geniet ik mateloos van de kwaliteit van deze dieren. Door de ruimte die is ontstaan in de postduivenhobby ben ik in staat om ook hier weer wat meer aandacht aan te geven. Ook de Holle Kroppers worden dus voorgekoppeld, in de hoop dat ook zij volgende week bij de partners blijven die ik voor ze bedacht hebt, ook in het systeem zoals hierboven beschreven qua voer.

Ik ben erg nieuwsgierig hoe dit allemaal gaat lopen, vorig seizoen al kunnen droog oefenen, door de corona perikelen was toen de verwachting dat ik hele werkweken weg zou zijn, maar ging dit achteraf wat anders, dit jaar is het echt zo en moet alles wat het afgelopen jaar is bedacht op zijn plek gaan vallen.

We gaan het beleven.

Tot de volgende,

www.postduivenblog.nl