Vakantie

Zondagmorgen, grijze dag, rustig aan wakker worden en ontbijten. Vakantie!

Vrijdag de laatste werkdag gehad, Vera werkt vandaag nog haar laatste dagdienst, dan is het voor haar ook even afgelopen. De laatste maanden zijn stressvoller geweest dan ik wilde toegeven. Gisteren was ik compleet leeg, geen energie meer om wat te ondernemen, los van de dagdagelijkse dingen.
Goede nieuws is dat mijn naaste collega weer gaat hervatten na een lange tijd van ernstige ziekte, dus de perspectieven voor na de vakantie zijn een stuk beter. 
Drie weken na mijn laatste vlucht, Cahors, kan de balans wel opgemaakt worden. Vorige week zondag is er een nog een jaarling doffer teruggekomen, pootjes onder de modder, dus aan het overleven geweest. Veel geleerd dus op zijn eerste overnachting. 9 van de 14 terug, geen goed resultaat, beste duiven weg, maar goed, ik had hier voor mijzelf al een streep ondergezet.

Vrijdagavond was de jaarlijkse bbq van de vereniging waar ik sinds afgelopen winter lid ben, de Vliegende Post in Minnertsga(what's in a name). De vereniging heeft een redelijk aantal leden, ook veel partners waren aanwezig. Bijna iedereen was er, dat zegt eigenlijk al genoeg. De programmaspelers, elke week aanwezig om in te korven, verwelkomden de overnachters(6 in getal), als verloren zonen. Veel komen niet meer op de club als de overnacht begint.
Het gevoel dat ik over deze vereniging heb is alleen maar versterkt, gemoedelijk, iedereen gaat goed met elkaar om, er wordt gelachen, gesneerd over al dan niet goede prestaties, maar vooral respect voor elkaar, iets wat ik bij mijn oude vereniging, zeker het laatste jaar, erg gemist heb. Ik ben er van overtuigd dat als dit door buitenstaanders wordt meebeleefd, er zomaar weer animo komt voor de duivensport. Waar ik ook kom, overal zijn de verenigingen gesloten naar buiten toe, er worden wel pogingen ondernomen om zichzelf te presenteren, maar er wordt bijna nooit een gelegenheid gegeven om een keertje in de keuken te laten kijken. Laat maar zien wat je doet, wat je beleefd, deel de passie maar. Ik denk dat je dan veel makkelijker mensen over de streep trekt, dan een mooie kraam op de plaatselijke braderie, hieruit komt zelden resultaat. 
Ik was al een tijdje niet op de club geweest, gevolg van het inkorven op de overnacht, hiervoor moet ik naar Holwerd. Waar ik van schrok waren de verhalen over de aantallen jongen die zijn verspeeld. Ik had de verhalen wel gezien via liefhebbers op Facebook, maar op deze manier komt het wel erg dichtbij. Onvoorstelbaar, het blijft maar gissen naar de oorzaken die hieraan ten grondslag liggen.

Zaterdagmiddag nog even bezoek gehad van een medeovernachter van onze vereniging. Hans is al jaren een vaste waarde in het Noorden op de overnacht, korft alle middaglossingen in, met redelijke resultaten. Dit jaar viel op dat hij prachtige series draaide, jammer genoeg geen echte kopprijzen. Hij vertelde dat hij zijn voerschema drastisch had aangepast, op aanraden van een paar toppers uit sector 4, waar hij sinds vorig jaar intensief contact mee heeft. Duidelijk was te merken dat hij in zijn nopjes was met de vooruitgang die hij dit seizoen had geboekt.
Samen even wat duiven bekeken, grappig hoe meningen kunnen verschillen, conclusie was toch dat de duiven die bij mij op het hok zitten, toch niet slecht kunnen zijn. Ik heb in ieder geval weer het e.e.a. geleerd, ik ga de komende maanden eens uitzoeken of ik dat in mijn schema kan inpassen. Grootste struikelblok voor mij blijft toch de beschikbare tijd.

Voornaamste waar ik nu mee bezig ben is het africhten van de jongen. Ik had al geschreven over doorgevoerde selecties, ook in de jongen. Ik ben 3 weken geleden begonnen met africhten van de eerste ploeg van 22. Na 2x 20 km, 1x 30 km, ben ik gisteren op 50 km gaan africhten. Zoals altijd worden de jongen 1 voor 1 losgelaten, niet met grote tussenpozen, maar het zorgt wel dat de jongen verspreid vertrekken, ze komen ook zo aan, in kleine ploegjes of alleen. Africhten betekend de duiven leren om de weg naar huis te zoeken, dit lijkt aardig te lukken op deze manier. Gisteren vertrok ik van huis met mooi weer, blauwe stukken aan de lucht, stapelwolken en helder zicht. Aangekomen op de voorgenomen losplaats in de Noord Oost polder, donkere wolken, duidelijk buien, het had al wat geregend. Nog wel een helder zicht, dus begonnen met lossen. De eerste trokken weg naar het zuiden, waar het nog wat lichter was, later viel me op dat een aantal toch meteen het noorden koos om te vertrekken.
Bij thuiskomst draaiden de eersten boven het hok, ze wilden niet landen, ik zag ook meteen waarom. Er draaide een flinke buizerd boven het hok. Ongevaarlijk voor de duiven in de lucht, maar de duiven blijven alert als er iets van een kromsnavel te zien is. Op het moment dat de buizerd uit zicht verdween vielen ze meteen, het groepje was intussen al aan gegroeid tot 7. Daarna kwamen er 4 terug uit het noorden, later zag ik waarom, de wedstrijdduiven, gelost in Sittard, trokken door. Waarschijnlijk zijn ze in een groepje terecht gekomen. Redelijk vlot waren er 19 van de 22 thuis, 's middags zijn er nog 2 bij gekomen. De laatste ontbreekt nog op àppel. Na 4 africhtingen onder diverse omstandigheden eentje weg tot nog toe, geen slechte score dacht ik. De jongen zijn dan ook super in orde dit jaar.

Ik zal de baadbakken klaarzetten, africhten wordt niets meer vandaag. Wij vertrekken naar hopelijk zonniger oorden, tot over 3 weken!

Muizenissen

Vorige week zondag begonnen met africhten, de eerste keer weg met de jongen dit jaar. Van de groep van 22 jongen die ik mee had is alles thuis gekomen. De laatste zat op het hok om 8 uur 's avonds. Duifje zag er niet erg moe uit, dus ik vermoed dat die er het gemak van heeft genomen.
Het is vrijdagavond als ik dit schrijf, plan is om morgenochtend weer te gaan africhten, hoewel de weersberichten niet echt denderend zijn. We zullen zien.

Afgelopen week heb ik diverse scenario's door mijn gedachten laten gaan. Scenario's over de aanpak voor volgend seizoen.
Seizoen 2014 was het eerste seizoen dat ik 3 keer op een overnachtvlucht heb ingekorfd. De resultaten zijn ondertussen wel bekend voor diegenen die dit blog lezen. De eerste vlucht (Ruffec)verliep vlekkeloos, met een echte kopduif en een goed prijspercentage(4 van de 5 prijs), de 2de vlucht(Albi) werd afgelast en kwamen de duiven met de container terug naar Nederland. De 3de (Cahors) werd voor mij een teleurstelling. In de afdeling nog 2 prijsduiven in de staart van de uitslag, in sector 4 kwam het niet eens tot een klassering. 

Wat er fout kan zijn gegaan heb ik al beschreven en voor mijzelf uitgedacht, wat er beter kan moet ik voor volgend seizoen aan gaan werken.

Wat moet ik met de 8 duiven die ik nog over heb van de vliegploeg van dit jaar? Er zitten 2 duivinnen bij die op Ruffec en Cahors in ieder geval NPO prijzen hebben gespeeld op Ruffec en Cahors. Een andere 2 jarige keerde 2 dagen te laat terug van Ruffec en liet zich de dag na Cahors vangen op 5 kilometer van het hok. Daarnaast zijn er nog 5 jaarlingen, 1 doffer en 4 duivinnen. 1 heeft Ruffec en Cahors gespeeld, ze liet zich goed zien van Ruffec, daarnaast ook nog een prijs in het rayon op Sens(584 km),1 jaarling duivin vliegt op Cahors nog net prijs in het NIC. 1 liet zich in het voorseizoen zien, zelfs nog prijs op Sens(584 km), 1 komt continu te laat, van Cahors arriveerde ze op zaterdag, na 6 dagen. De enige doffer heeft geen prijzen gespeeld, van Cahors 's avonds thuis, buiten de prijzen. Niet bepaald een rooskleurig uitzicht voor volgend seizoen. Ik denk erover om alleen nog duivinnen te spelen, kans dat die thuiskomen is in ieder geval groter, als ik de statistieken van mijn hok bekijk sinds ik weer ben begonnen in 2010.

Het nieuwe hok tijdens de bouw in januari

Daarnaast het kweekhok, Ik heb de dagfond duiven al weggedaan, mijn idee voor meer punch en een betere oriëntatie heb ik niet terug kunnen vinden in de resultaten zover.
Ik kom voor volgend jaar aan 8 koppels, moet ik alleen van de 4 beste duivinnen fokken, continu wisselend van partner, moet ik de koppels weer zetten waarvan ik iets over heb, of waarvan de jongen van dit jaar mij het meest aanspreken. Ik ben er nog niet uit. 
Het enige dat ik tot nu toe weet is dat de jongen afgericht moeten worden, volgend jaar als jaarling gaan ze pas de wedstrijdmand in. 

Wat ik volgend seizoen wel blijf doen is de duiven iedere dag meenemen in de auto, als training, weinig tijd dus gebruik maken van de mogelijkheden die ik heb. Er is dan 's avonds ruimte om de jongen te laten vliegen.
Mijn voermengeling moet zwaarder, ook het opvoeren naar de vluchten toe zal ik beter onder de knie moeten krijgen.

Het nieuwe hok dat in de afgelopen winter heb laten bouwen, voldoet me in ieder geval goed. Het hok is echt goed droog, daarnaast lijken de duiven zich er erg prettig op te voelen.

Focus gaat intussen ook wat meer naar de sierduiven. Ik fok al sinds 1993 het ras Holle Kroppers, een bijzonder gevormde duif van Nederlandse origine. Na allerlei tegenslag hoop ik

Mijn andere passie Holle Kroppers

dit jaar weer eens aan 1 of 2 shows mee te kunnen doen. Iets heel anders dan postduiven en overnachtvluchten, 

Ik denk er allemaal nog eens over na, het duurt nog even voor het weer april 2015. Ik hoop dat de vluchten met de jongen morgen goed verlopen voor iedereen, dat zal betekenen dat ik ook goed kan africhten morgen! Succes allemaal.

Opnieuw beginnen

Na de teleurstelling van vorige week heb ik de blik inmiddels alweer vooruit. Het seizoen 2015 is wat mij betreft dit weekend alweer begonnen.

Eerst nog even de stand van zaken van vorige week. Gisteren kreeg ik nr 8 thuis van Cahors, een jaarling duivin. Ik had nog stille hoop op terugkeer van de 801 en de 667, de wind zit immers weer in de gunstige hoek (vanuit het zuiden), dus duiven op de dool en op het land wat aangesterkt, zouden het kunnen wagen. Helaas mocht het niet zo zijn. Mijn bevindingen hierover heb ik in het vorige bericht al geschreven. Streep eronder, verder met volgend jaar. Dit jaar korf ik niets meer in, ik ben vandaag begonnen met het africhten van de eerste groep jongen.

Africhten is bij mij: alle duiven 1 voor 1 los, te beginnen op 20 km. Alle duiven die 3 pennen of meer hebben gestoten gaan dan mee, de allerjongsten zijn nog niet zo ver. Zij worden later ingelast, krijgen wel het zelfde schema als de 1ste groep. Iedere gelegenheid die ik heb wordt gebruikt om de jongen weg te brengen. Voor mij het meest in de weekenden dus. Africhten kan tot in oktober, zolang het weer redelijk goed blijft. Gisteren de jongen voor het eerst in de mand gezet. Ik ben niet weggegaan met de jongen. De aangekondigde storingen voor de middag en avond waren reeds zichtbaar in de wolkenpatronen in de lucht. Geen goed nieuws, dus thuis blijven. Wel een paar uur mandervaring. De eerste keer mand levert bij de jongen steeds veel stress op, hebben ze dat maar vast gehad. Tegelijkertijd de gelegenheid gehad om de ringnummers na te kijken. Er waren er een paar weg van het hok, nu weet ik ook welke. Jammer genoeg zit hier ook 1 van de jongen van de Gebr. Lowik bij. 
Vorige week heb ik al opruiming gehouden in het kweekhok. Er zaten nog wat duiven met een dagfond afstamming, ik had deze bewust op het hok om wat punch en oriëntatie bij de overnachters in te brengen, ik heb er weinig resultaat van gezien helaas.
De jongen van deze koppels, met een 100% dagfond afstamming, heb ik ook meteen geruimd. Daarnaast vond ik nog een paar jongen die in hun ontwikkeling achterbleven(pennenrui), ik vond ze ook te schraal ten op zichte van de andere jongen, ook deze meteen geruimd.
Resultaat: vanochtend waren er nog 34 jongen van de 43. De Lowik duifjes meteen bij de kweekduivinnen gezet, ik wil er niet nog meer van kwijtraken, ze zijn immers bestemd voor de kweek. Om op te leren blijven er dus nog 31 jongen over. De eerste groep heb ik vandaag afgericht, 22 stuks, hiervan mis ik er nog 1. 
Zoals gezegd laat ik de jongen 1 voor 1 los, Niet met grote tussenpozen, elke minuut 1. Resultaat is dat de duifjes gespreid vertrekken, sommige vormen kleine groepjes, anderen gaan alleen op pad. Thuiskomst ziet er dus ook zo uit. Veel spreiding in de aankomsten, waardoor de jongen in mijn beleving veel meer leren dan hele groepen in 1 keer losgooien.

Het kweekhok zal volgend jaar weer veel wijzigingen ondergaan. Alle kwekers zullen 100% overnacht zijn. De koppels die mij dit jaar voldeden blijven zitten, worden waarschijnlijk wel omgekoppeld. Daarnaast nieuw bloed van de Lowik duifjes en het koppel rechtstreekse Overwaters, een paar weken terug aangeschaft. Ik vind zelf dat de kwaliteit van het kweekhok beter wordt, nu nog zorgen dat de jongen van deze koppels dat ook gaan bewijzen.

Ik heb dit weekend, zoals altijd, de aankomsten van de overnachtvluchten weer met plezier gevolgd op de diverse websites. Fenomenaal zoals Arjan Beens zijn seizoen afsluit met een eerste nationaal Perpignan, ver in de overvlucht. Naast Jelle Jellema voor mij de beste overnacht speler van Nederland, hoewel ik besef dat ik hier een aantal mensen tekort mee doe. Daarnaast de aankomsten van Bergerac in sector 4 weer met belangstelling gevolgd. Beste man dit jaar in het hoge Noorden is naar mijn smaak Auke Rekker(comb. Rekker/Westra), uit Berlikum, slechts een paar kilometer hier vandaan. Dit weekend pakt hij weer vroeg met een jaarling duivin, Roos genaamd. Deze duivin zat ook al vroeg op Ruffec(1ste NPO) en doet dat nog eens dunnetjes over. Een nieuw Fenomeen op de overnacht? Wie zal het zeggen.Daarnaast pakte Auke bijvoorbeeld ook een mooie prijs op Barcelona,  De andere vluchten was hij ook goed van de partij, dit na jaren waarin de resultaten nog al eens wisselend waren.
Vergeet ik G & S Verkerk nog, met maar weer eens een fenomenale uitslag in afd. 5. Hoezo voordeel van een megahok, tussen de 1ste in Reeuwijk en de 2de zat gewoon 20 minuten. De 2de van hun hok zat overigens ook nog eens 10de in de afdeling, met teletekst vermelding.... Klasse, ander woord is er niet voor.

De berichten over de eerste vluchten met jongen waren erg wisselend, veel verliezen, maar ook vaak alles thuis, of op 1 na alles thuis. Wat is dat toch, zou toch anders moeten kunnen dan nu al jaren aan de hand is. 
Jammer is wel dat er meteen weer naar afdelingen en LC's wordt verwezen, zouden dan alle LC's van alle afdelingen er geen sjoege van hebben? De social media hebben op zulke momenten toch een erg negatieve invloed, niet terecht in mijn beleving. Welke liefhebber gaat eerst bij zichzelf te rade in dit soort gevallen?

Genoeg, ga nog even van het mooie weer genieten... Morgen weer aan de slag.

Gegokt en verloren

Afgelopen weekend de voor mij laatste overnachtvlucht meegespeeld vanaf Cahors. Niet bepaald een succes geweest.

In al mijn overmoed mijn hele vliegploeg, of wat er van over was, ingekorfd. 14 stuks, 6 overjarigen en 8 jaarlingen. Het idee erachter was simpel: laten zij zich maar bewijzen. Vertrouwen was er, het succes van Ruffec had ik nog in het achterhoofd. Die overjarigen zouden zich toch in de prijzen moeten kunnen spelen, de jaarlingen konden mooi laten zien wat ze in huis hadden. Lijkt een mooie gedacht met voldoende ingrediënten voor een goed resultaat. Bovendien was het aflassen van Albi reden genoeg om deze duiven nogmaals in te korven, zij hadden dit seizoen nog geen overnachting gehad.

Dat viel dus erg tegen. Een paar staartprijsjes in de afdeling, in sector 4 niet eens in de prijzen. Niet het resultaat dat ik voor ogen had. Zondag 4 duiven thuis, maandag nog een nakomer, 1 opgevangen in Stiens, 5 kilometer van mijn hok, daarna dinsdag nog een nakomer. 7 duiven thuis van de 14,  de in mijn ogen beste duiven nog onderweg. De 801 en halfzus 667 zijn nog niet thuis. Daarnaast mis ik nog een paar talentvolle jaarlingen.

Wat meteen al opviel bij thuiskomst van de eersten was dat de duiven leeg waren. Niet leeg zoals een fondduif leeg is bij thuiskomst, maar echt kapot. "Wat zou er aan de hand zijn" is de eerste gedachte die door mijn hoofd schiet. "Foute boel", als de 2de zich meldt, kort na de eerste. Is het wel goed gegaan in de auto onderweg naar Cahors, of de dag overstaan omdat de lossing was uitgesteld. Navraag bij collega liefhebbers leert dat zij mijn bevindingen niet delen. 

De duiven lijken verder niet ziek, waren ook kerngezond bij het inkorven. Langzaam komt het verloop van de laatste weken voor inkorving voorbij. Druk op het werk, echt druk, dus bekaf. Aandacht voor de duiven is er iedere dag, maar gewoon de hokken schoon en voeren is iets anders dan alles nog eens goed door de handen laten gaan, even observeren. Dat was niet gebeurd. Duiven voor het inkorven snel uit het hok gepakt en naar het inkorflokaal. Ook hier niet dat beetje extra, nog een keer beoordelen of ze goed genoeg zijn.

Ik had ze niet opgevoerd, in mijn beleving konden ze zo wel mee, ze voelden immers gewoon goed.

De lessen kunnen dus weer getrokken worden. 
Risicospreiding is iets waar de overnacht liefhebber mee bezig hoort te zijn. Valt het tegen is niet meteen de hele vliegploeg weg. Het volgend jaar is er zo weer. 
Voer is belangrijker dan ik wel eens wil toegeven. De duiven hadden duidelijk te kort meegekregen voor de inkorving. Mijn normale mengeling is goed om de nestduiven niet te snel te laten vervetten, onvoldoende dus voor een dergelijke zware opdracht.
De belangrijkste is toch: Niet willens en wetens doordrukken en maar hopen dat het goed komt. Ik ben zelf onvoldoende bezig geweest met de duiven, reden is duidelijk, maar ik heb niet in het belang van de dieren gehandeld, ik heb geprobeerd een goede conditie te forceren, dit lukt dus niet.
Ondanks alle goede wil heb ik onvoldoende op de duiven gelet, vandaar uit niet mijn beslissingen genomen. Ik heb wat ik in mijn hoofd had domweg doorgezet.

Een wrange en dure les, ik hoop dat er nog een paar thuiskomen of opgegeven worden........

Dit weekend begint het nieuwe seizoen, beginnen met africhten van de jongen.

Rollercoaster

De hele week nog geen tijd gehad om een stukje te schrijven. Druk met werken, ik schreef het vorige week al, daarnaast gaat er wat tijd op aan het volgen van de Tour, de duiven verzorgen en toe leven naar Cahors.

Donderdag onderweg naar huis was er wel wat inspiratie om te gaan schrijven, echter de nieuwsberichten vanuit Oekraïne overschaduwde alles en dringt alles wat je belangrijk vind op de achtergrond.
Welke idioot doet nou zoiets? Een vliegtuig uit de lucht schieten, mensen die erin zaten hebben helemaal niets te maken met de landje pik pogingen die in die regio plaatsvinden. Ook de houding die de plaatselijke "autoriteiten" zich aanmeten zijn buiten proporties en zeker niet van deze tijd. Lees onze (Europese) tijd. Wat een stelletje mafklappers, hebben iets teveel b-films gezien waarschijnlijk. 
Wat zullen de nabestaanden van de passagiers denken, als ze deze "autoriteiten" bezig zien. De nabestaanden willen maar 1 ding. Zekerheid. Beginnen met het rouwproces. Niet echt een podium om machtsspelletjes te spelen, de menselijke maat dient hier leidend te zijn.

In het Midden-Oosten vond men het ook weer nodig om de wapenindustrie te spekken, grow up!

M'n vader moet weer eens naar het ziekenhuis voor onderzoek, de man is ondertussen 81, onbestemd gevoel.

Weg is de euforie van een goed verlopen WK voetbal, weg positieve energie, weg vakantiegevoel door het zomerweer. Terug op aarde, de wereld is niet mooi, je zult het zelf moeten maken.

De Tour is ook niet wat ik ervan verwacht had. De mogelijke hoofdrolspelers vallen met bosjes, of zakken door het ijs. Nibali is van uitzonderlijke klasse, hij is 100% voorbereid, met het wegvallen van de concurrenten is de weg voor hem geplaveid.
"Je moet zelf je stinkende best doen, een ander maakt je kampioen", een wijze les die ik als klein jochie hoorde van Theunis, een melker van in de 80, die zelf zijn gouden duivenjaren al ver achter hem had. Hij heeft altijd gelijk gehad, het filmpje in mijn hoofd speel ik nog regelmatig af.

Ondertussen gaat het gekrakeel in duivenland gewoon door. Ik begin er ondertussen wel een beetje zat van te worden. Gewoon inkorven en gewoon spelen, afstanden aangepast aan het weer lijkt me niet slecht. Als de verantwoordelijken een beslissing nemen mag je daar kritisch over zijn, maar dat is wat anders dan het gezever dat nu opgang vind.
Met dit weer en deze temperaturen weet je dat het harde vluchten zijn. Ook het NPO moet dit onder ogen kunnen zien. En ja, ik weet dat de wereld meekijkt, sport met dieren is eigenlijk niet van deze emo-maatschappij. Ik werk zelf in de vleesindustrie, Wakker Dier en Marianne Thieme zijn niet bepaald vrienden van mij. Zij weten de media en publiek te bewerken met filmpjes en "feiten" die op de emoties van de gewone mens werkt, realiteitszin is er niet in te vinden. Als liefhebber moet je dit wel degelijk in je achterhoofd houden, ook in het praatje met de buren, gewoon op straat.
Alles wat niet goed is sneuvelt in deze omstandigheden, het recht van de sterkste geldt op deze wedstrijden. Ben je als liefhebber duiven kwijt op een dergelijke vlucht, spijtig, jammer, maar volgens mij hebben de liefhebbers zelf ingekorfd. Als de duiven onvoldoende in conditie zijn, 90% is al onvoldoende, vraag je om ellende. Verantwoording ligt hier bij de liefhebbers zelf. De vakkundigheid en het inschattingsvermogen van de liefhebber zijn nu heel belangrijk. Vertrouw je het niet, is er eentje niet helemaal top, thuishouden, dan weet je dat je de volgende keer wel weer mee kan doen. Op 2 duiven wachten is net zo spannend!
Een duif vliegt geen kampioenschap, een duif vliegt elke keer weer om thuis te komen, naar zijn plekkie, heeft geen weet van de beker of diploma die de baas in de winter op een gezellige avond op kan halen. Een duif heeft zelfs geen weet van een eerste plek, of toch, als de baas iets meer aandacht voor het dier heeft. Laat in ieder geval het belang van de duif voorop staan, volgens mij zijn we allemaal liefhebber en op die manier verantwoordelijk.

Ik moet er omdenken dat ik niet te negatief wordt.

Lichtpuntjes? Jazeker. 
Mijn jongen, zo'n  40 stuks, zijn vanaf het eerste begin super in orde. Heb er 1 uit het nest moeten verwijderen, voor de rest groeien, bloeien en ruien ze zoals het hoort. Geen adeno/coli gezien tot zover, elke avond trekken ze weg, de jongsten proberen hun eerste rondjes al. Dit terwijl er gedurende 3 maanden steeds jongen worden bijgezet. De oudsten staan nog op 5 pennen, de jongsten piepen nog. Nog nooit zo'n hok met jongen gehad. Zou het aan het nieuwe hok liggen? Geen idee tot nog toe, maar wel heel blij mee. Africhten begin ik mee na Cahors volgende week.
De jongen van de Gebr. Lowik zijn prachtig, een aanwinst lijkt me. Gisteren nog een paar zuivere Overwaters op de kop getikt, ook als versterking voor het kweekhok. Daar zitten nog een paar dagfondduiven, om wat meer snelheid en punch in de overnachters te krijgen, maar zij moeten voor de echte marathonduiven plaats maken. Er zijn van die dagfond duiven nakomelingen genoeg.

Ik heb zin in Cahors volgend weekend, weet alleen nog niet zeker of ik alles inkorf, wordt zwaar voor jaarlingen, als ik de weerkaarten mag geloven. Ook hier geldt, als je het niet vertrouwd, thuis houden. Volgend jaar krijgen ze weer kansen genoeg, fond zit erin, ik heb ze zelf gefokt.
Deze week nog goed kunnen trainen, naast de ritjes vanaf de kop van de Afsluitdijk, ook nog een keer vanuit Noord-Holland, zo'n 70 km over het IJsselmeer, gisteren 80 km in de zinderende hitte, ook geen probleem. Vandaag 1 voor 1 los op 25 kilometer, morgen en dinsdag nog 2x keer kop Afsluitdijk. Dat moet genoeg zijn, flink voeren, reserves meegeven.

Ik wens iedereen veel wijsheid en koele plekjes de komende dagen.

Lazy sunday afternoon

De titel van dit stukje is gejat van een nummer van de Small Faces als ik me niet vergis, ergens in de jaren zestig gemaakt, zo af en toe(op zondagmiddag) nog te horen bij Radio Tour en Langs de Lijn. Voor vandaag hebben we ook zo'n middag gepland, mooi weer, je kan van alles verzinnen om te gaan doen, je kan ook gewoon in de tuin hangen, touretappe kijken, je vooral nergens druk om maken. Luie zondagmiddag dus.

De hele week druk geweest, paar keer (te) laat op bed wegens het WK voetbal, vakantieperiode is begonnen, dus wat andere drukte als normaal op het werk, omdat collega's al van hun welverdiende vakantie genieten. Die luie zondagmiddag is dus ook meer dan welkom. Gisteren nog aardig druk om alles wat door de weeks niet lukt toch nog te doen, alles bij de duiven weer op punt, zodat de zondag rustig beleefd kan worden. 
Gisterochtend en vanochtend de duiven nog even gelapt, 2 x zo'n 50 km, proberen weer een beetje spanning op de spieren krijgen, vanaf vandaag nog 9 dagen voor de inkorving voor Cahors. 
Ik hoop ze deze week nog een keer mee te nemen naar het werk, zodat ze nog een keer het IJsselmeer over moeten(ca 70 km), verder net als iedere dag los op de kop van de Afsluitdijk(25 km). Ik blijf dit volhouden, het lijkt de duiven goed te doen.
Ploeg staat er goed voor, heb er 2 die te licht zijn, de bekende klanten, ik zal proberen ze een beetje bij te voeren komende week, om ze toch de broodnodige energie mee te geven die nodig is om ruim 1000 km te kunnen vliegen. Plan is om alle nog beschikbare vliegers in te korven.
De teleurstelling van het aflassen van Albi is alweer vergeten, blik vooruit, naar de laatste inkorving dit jaar. Ik hoop dat het weer in Europa zich nu eens gaat stabiliseren, op deze manier is er niet veel mogelijk.

Dit weekend weer met verbazing gekeken naar de lossingsbeslissingen. Nat. Orange afgelast en terug naar huis(waarom niet meer westelijk lossen, had vorige week ook een mogelijkheid geweest?), Tarbes afgelast door het NPO, de afdelingen nemen de verantwoording over en lossen wel...... De Belgen hebben gelost, wel een lastig verloop gistermiddag voor Libourne en La Souterraine. De internationale vlucht vanaf St. Vincent zaterdagochtend gelost, duiven leken niet super, maar wel gestaag binnen te komen vanochtend. Het verloop van Tarbes lijkt wat op het verloop van St. Vincent, hoewel ik denk dat de duiven het wel zwaar hebben gehad, gezien de snelheden die worden behaald.

De inspiratie om vanmiddag nog iets te schrijven kwam uit een heel andere hoek. In afwachting van de uitzending van de Tour de France, zapte ik even naar ned. 2. Hier was de documentaire serie "Het uur van de wolf" bezig. Bij gelegenheid kijk ik dit wel vaker, gaat vaak over mensen die tegen de stroom in roeien, vast geloven in wat ze doen, vaak slagen ze ook, volhouden is vaak de boodschap.
De aflevering vanmiddag ging over een soulzanger uit Brooklyn, zo een die eigenlijk in de zestiger jaren beroemd had moeten worden. Het eerste fragment waarin deze meneer live was te zien, raakte me diep. Het raakte me zoals alleen Otis Redding dat ooit kon. Alle pijn, verdriet, vreugde en liefde die deze man had meegemaakt was in 1 noot te horen. Zeldzaam mooi, zeldzaam echt. Hij was na jaren ontdekt door de producers van een bekend soullabel, zij zochten een zanger die met hun studiomuzikanten een plaat zou kunnen maken. Deze man ging het uiteindelijk maken, met behulp van de kennis en kunde van de mensen van het platenlabel. Zijn naam: Charles Bradley, zijn leeftijd: 62. Deze man heeft zijn leven lang een droom nagejaagd, leefde aan de onderkant van de maatschappij, zag hoe zijn broer vermoord werd voor een paar dollar, maar hij slaagde uiteindelijk! Rancune of haat: vergeet het maar. "I only feel love inside, man!". 
Er zijn heel wat mensen die hier wat positieve energie uit kunnen halen.

Inspiratie

Wat maakt Nederland mee deze dagen....

Op sportgebied is er voldoende te beleven de afgelopen tijd, ook de komende uren zijn weer spannend.
De hockeyers op het WK, Wilco Kelderman in de Giro d'Italia, Friese trots Lieuwe Westra in de Dauphine Libere, Nicky Terpstra in Parijs-Roubaix, de schaatsers waren zoals eigenlijk elk seizoen de wereldtop. Lars Boom pakte vanmiddag een superoverwinning in de Tour de France. De etappe door "de Hel van het Noorden", vandaag echt de hel voor de Tourrenners, zal de geschiedenis in gaan. Wordt nog jaren aan gerefereerd als de Tour door Noord-Frankrijk trekt. We hopen op een top 5 voor Bauke Mollema, genoeg voor Nederland om van te genieten en trots op te zijn.
De oranjekoorts heeft toegeslagen, de halve finale staat te beginnen. Nederland MOET winnen vind men, ik help het hopen. Vooral, wat een positieve energie in het land, super.
Dit weekend werd internationaal Barcelona gevlogen, de klassieker in de duivensport, de Hel van het Noorden of de Ronde van Vlaanderen voor postduiven. Droom van iedere fondspeler, die wil iedereen winnen. De overwinning ging dit jaar naar Jelle Jellema uit Nijverdal. Misschien wel de beste marathon speler van Nederland, zeker top 5. Ver in de overvlucht, maar hij flikte het, of liever het duivinnetje "Kleine Jade", exponent van de stam fondvliegers, door Jelle zelf, samen met zijn vader, gecreëerd, gevormd, uitgedacht, geselecteerd. Een subliem ras, niet alleen bij de Jellema's, maar ook bij vele andere fondspelers, zuiver of gekruist, misschien de nieuwe "Aardens" of het Steenbergse soort? Wie zal het zeggen, de basis is oersterk en nog lang niet klaar met ontwikkelen.

Inspiratie is de titel van dit stukje. Wat hierboven allemaal omschreven staat is inspiratie voor mij. Vaak wil ik nog meer weten over de voorbereidingen en de motivatie om zo'n prestatie te bereiken, hierdoor waardeer ik de geleverde prestatie nog meer. Ik leer daarvan, ik geniet daarvan, het helpt me om als een coach te denken. Voor de duiven, zeker, maar bijvoorbeeld ook op mijn werk. De tijd van de top-down managers is geweest, je zult mensen moeten coachen naar een prestatie, teamgedachte moeten creëren.

Op eigen hok zijn dinsdag de duiven van Albi teruggekeerd. Met de auto, het laatste stukje vliegend. De duiven waren in een goede conditie, weinig te lijden gehad in ieder geval. Spanning was wel uit de spieren, een week lang in een kleine ruimte is hier debet aan. Dit betekend trainen, de schwung moet er weer op. Jammer dat niet een van de koppels hun nestje weer wilde pakken, terug bij af om de duiven te motiveren naar een goede prestatie. De basis, gezondheid is er gelukkig. Ik heb nog 1 doel dit jaar, zoals ik al eerder schreef. Op 22 juli korf ik in op Cahors, dan is voor mij het seizoen klaar. Afspraken gemaakt met mijzelf, zal ik me ook aan moeten houden. Als ik zelf de discipline niet heb om mij aan de afspraken te houden, hoef ik ook niets te verwachten van de duiven.

Wat me nu bezig houd is hoe ik de jongen zal africhten. In 1 keer een kilometer of 50, of toch zoals de afgelopen jaren beginnen op 10 km en daarna stapsgewijs naar 100 km, de duiven telkens 1 voor 1 lossen? Ik denk er nog even over na, begin pas met de jongen na Cahors, nog zo'n afspraak met mijzelf.

Voor nu, OP NAAR DE FINALE. Kom op HOLLAND!