De Melkende Mens

De melkende mens. Het is een bijzonder soort. Volgens sommigen met uitsterven bedreigd. Ik geloof er niets van. De melkende mens is van alle tijden.

De Melkende mens, in het Egypte van de farao's waren ze al bekend. Natuurlijk waren de duiven tot algemeen nut. Maar het zou de Melkende mens niet zijn, als de duif niet naar de eigen hand zou worden gezet.

De Melkende mens. Bijzonderheden zijn het, kleine juweeltjes, al die verenbolletjes waar met liefde voor wordt gezorgd. Hij kent ze bij naam, herkend ze zonder naam, weet meteen, van een grote afstand, dat is er eentje van mij.

De Melkende mens, hij wist ze te vormen, duiven die hun krop groot blazen, in de meest mooie of gekke vormen, met de meest rare vliegcapriolen, die bijna een etmaal om huis vliegen, of over meer dan 1.000 kilometer naar huis toe kunnen komen.

De Melkende mens, de wereld gaat te snel, de nieuwe tijd, wat moet er van zijn liefhebberij worden.

De Melkende mens roept om verandering, maar wil de Melkende mens zelf wel veranderen? Nieuw spelvormen, nieuwe spelregels, mensen die spreken van ethiek, maar niet voor liefde voor zijn duif. Met de tijd mee, of toch niet, die blauwe stofjas, die gaat toch niet aan de wilgen?

De Melkende mens, mooi zoals je bent, ruziënd, vrienden makend, behulpzaam of juist helemaal op zichzelf, maar altijd vol van de gevleugelde vrienden. Kom niet aan zijn cluppie, waar hij altijd tegen aan loopt te schoppen, want stiekem zit dat diep in zijn hart.

De Melkende mens, ben er zelf eentje, zou niet weten wat ik zonder moest.

Melkende mens, alsjeblieft, strijk over je hart, geef die nieuwe ideeën een kans. Ze gaan ervoor zorgen dat er over 100 jaar iemand is die ook zoiets schrijft... Verander wat mee, schik een beetje in, ik weet zeker, er komen er dan weer meer, die met jouw liefde voor de DUIF willen delen.


www.postduivenblog.nl

Nog maar eens duivenweekend

Normaal ben ik aanhanger van een rustige periode in de winter. Beetje hokbezoek bij collega's in de buurt en verder geen heisa. Wat tijd voor de sierduiven, die juist in die periode hoogseizoen hebben met shows en even wat afstand van de hectiek van de postduiven.
De afgelopen weekenden hebben toch wel in het teken van duiven gestaan. Vorige week berichtte ik al over de avonturen met de "Duivencoach".
Gisteren nog voor de sierduiven op pad geweest, leerzaam, met al mijn ervaring kom ik toch steeds nieuwe weetjes of inzichten tegen. De bedoeling was een sierduiven show te bezoeken in het Duitse Essen, dit kon helaas niet doorgaan. Het alternatief was ook zeker de moeite waard. Later op de middag nog even een bezoek aan de TT van mijn cluppie in Minnertsga.

De commissie aan het werk

Zelf geen duiven daar, ik heb tenslotte postduiven om te vliegen en sierduiven om te showen. Neemt niet weg dat het altijd gezellige bijeenkomsten zijn. Maatje Bram was in zijn nopjes met winst in 2 klasses en de beste collectie. De foto van Bram kan ik met het oog op het in stand houden van de onderlinge relatie niet plaatsen.... Daarnaast vielen de meeste deelnemers in de prijzen, toch mooi.
Traditioneel is het rad van avontuur, met een rijk gevulde prijzenpot, daarnaast de bonnenverkoop. Opbrengst van de meeste bonnen was niet hoog, een slimme melker komt zo wel lekker goedkoop aan versterking voor het hok. Ik vraag me alleen af of men dit wel zo begrepen heeft. Bij elke aangekondigde bon werd het eerst angstvallig stil in de zaal, waarna er schoorvoetend toch werd geboden. Net of we niet mogen weten waar de volgende topper gehaald gaat worden. Complimenten overigens voor de mensen die de evenementen verzorgen, zonder hen waren we nergens!
Vanochtend was ik even op bezoek bij collega overnachter Klaas. Gewoon, beetje bijkleppen, duiven bekijken, de plannen voor het nieuwe seizoen bespreken. Bij Klaas wordt het hok vernieuwd, de kwekers zijn elders ondergebracht zodat er wat meer ruimte is voor de vliegduiven. Fondhok Nijbuurt is nog aardig ambitieus, ook na de overwinning op Orange dit jaar. Mooie duiven in de hand gehad, een aantal laten gaan naar een verkoop, duifjes van een goede kwaliteit. 
Het heeft toch altijd mijn voorkeur voor een mooie beleving van de hobby, één op één of in klein comité ouwenelen over de duiven, inzichten delen en elkaars duiven bekijken en beoordelen. Waar mogelijk maak ik er tijd voor vrij, ook al heb ik geen verstand van duiven, kan er in ieder geval wel een mening over hebben. 

Het oog van mijn favorietje. Mooi toch?

Ook nog herenigd met mijn favorietje van dat hok, een duivinnetje dat mij bijzonder aanspreekt, ze heeft ondertussen haar sporen verdient en verhuist naar het kweekhok, tot mijn grote plezier.
Verdere spannende zaken zijn er voorlopig niet gepland, over een paar weken even een korte vakantie, dan wordt het tijd om de kwekers te koppelen.
Duiven waren wat zwaar maar komen weer aardig op gewicht, moet ook, ik wil ze weer los hebben. Te zwaar betekend een MacSnack voor de bruine rovers, daar zitten we niet op te wachten.

Tot de volgende!


www.postduivenblog.nl

Een dag op stap met de Duivencoach

Nico van Veen alias de Duivencoach

Lang verwacht, toch gekomen. Via duivenmaat Bram had ik al veel gehoord over Nico van Veen, alias de "Duivencoach". Nico biedt een totaal programma aan voor liefhebbers die op welke manier dan ook een steun in de rug nodig denken te hebben.
Nieuwsgierig was ik naar deze man, hij bleek ook nieuwsgierig naar mijn persoontje, hoog tijd voor een ontmoeting dus.

Beoordeling door Nico en Willem-Jan

Een afspraak maken viel niet echt mee, vandaag lukte het dan. Er stond een tafelkeuring gepland bij P.V. de Hoven in Zutphen. Daarnaast moest er een bezoekje afgelegd worden aan de familie Steenbergen, ook in Zutphen. Hier wachtten nog een paar duiven op een beoordeling door Nico.
Nico van Veen leren kennen is al een belevenis op zich. De omstandigheden vandaag waren dan ook bijzonder. De enige dag dat Nederland zo ongeveer plat lag van ijzel en gladheid, was precies de dag die was gekozen om naar Zutphen af te reizen. 
Na de handdruk als kennismaking begon Nico te praten, om eigenlijk niet meer op te houden. Honderduit over duiven, over zijn werk, over zijn achtergrond, over de studies die gemaakt worden over de postduif. Passie spreekt vooral uit zijn woorden. Mensen die met passie ergens over spreken hebben mijn aandacht. Dit zijn mensen die de wereld net even mooier kleuren, net iets meer betekenis aan het bestaan geven. De reis naar Zutphen was dan ook snel gemaakt, ondanks gladde wegen, langzaam rijden en rondtollende auto's.
Eenmaal aangekomen bij de familie Steenbergen gaat het verhaal onverminderd

Trots

verder, het is duiven wat de klok slaat bij deze man. De laatste nieuwtjes en anekdotes worden uitgewisseld, een voorzichtig aftasten van die man die met de "Coach" mee reist vandaag, koffie en lunch en een paar mooie duiven in de hand gehad. Mevrouw Steenbergen laat het nieuwe kweekhokje zien, inclusief de net geïnstalleerde kweekboxen. Mooi, om trots op te zijn en eigenhandig gefabriceerd!

Tactiek bespreken

Daarna naar PV de Hoven. De ontvangst is aller hartelijkst, de tactiek voor de middag wordt besproken, er worden wat handen geschud. Het is niet de minste vereniging, kopstukken die zich al op nationaal vlak in de kijker hebben gespeeld korven hier hun duiven in. Het is te merken aan de kwaliteit. Nico beoordeeld veel duiven hoog, laat regelmatig merken onder de indruk te zijn van de dieren die ter keuring worden aangeboden. Na het klasseren van de beste duiven is er nog ruimte voor een praatje, het netwerk wordt onderhouden. Waardering spreekt bij de mensen van de club, ze hebben duidelijk een

De inzenders en toehoorders

plezierige middag, niet alleen vanwege de geneugten van het gele vocht dat aan de bar wordt geserveerd. Nico heeft brengt zijn verhaal, zijn kennis wordt gewaardeerd. Terugweg zonder gladheid, nog een stop om het avondmaal te nuttigen en weer terug naar Meppel. 
Zomaar een dagje "Duivencoach". Ervaringen gedeeld, kennis getoetst, maar vooral een mooi mens leren kennen. 
Ik heb vandaag begrepen waarom mensen hulp vragen en een sparringpartner zoeken om hun passie op een hoger plan te brengen. Wat ik vandaag heb geleerd? Nieuwsgierigheid levert mooie contacten, inzichten en momenten op. Ook de "Coach" vind het prettig om te sparren, ik heb het graag gedaan. Voor herhaling vatbaar, een dagje "Duivencoach"!

Tot de volgende.

www.postduivenblog.nl

Update 06-01

Zag dat ik al een maand niets had gepubliceerd. Niet dat er echt spannende dingen aan de hand zijn.
Allereerst iedereen nog de beste wensen en met de duiven een sportief en succesvol 2017. 
Met de sierduiven nog een show gedaan in Wijchen, half December. Daarna de duiven aan de winterkuur gezet. Waar ik normaal alleen een middel tegen paratyphus gebruik, heb ik nu gekozen voor een 4 in 1 middel, om de ornithose verschijnselen onder de duim te krijgen. Dat lijkt gelukt, ik vind de duiven beter in orde dan voor de kuur. Kuur was klaar op 1 Januari.
Vanmiddag vrij, gelegenheid om de duiven te laten enten tegen Paramyxo, ik geef ze dan meteen even een wormenpil, vaak onderschat probleem, op deze manier makkelijk ondervangen.
Wat kleine aanpassingen gedaan in de dagelijkse verzorging. Ze krijgen niet meer iedere dag azijn in het drinkwater, ik breng het voorlopig terug naar 2 keer per week. Ook wordt er niet meer iedere dag olie over het voer gedaan om de mineralen aan het voer te "plakken'. Kijken of ik verschillen zie, als er iets overbodig is moet je het laten.
Duiven hebben sinds November niet meer los gevlogen, was te merken, zijn behoorlijk zwaar, dus op dieet, rantsoen is teruggebracht naar 75% van wat ze normaal krijgen. Hou ze nu nog maar vast tot Februari, nu zijn ze "sitting ducks" voor de sperwer en havik.
Leuke dingen die ik nog ga doen deze maand:
Morgen een dagje op stap met "Duivencoach" Nico van Veen, gewoon om kennis te maken, veel over deze man gehoord. Een verslag gaat ongetwijfeld volgen.
Volgend weekend een bezoek aan Duitsland, sierduivenshow, ik moet hier wel de postduivenshow bij mijn clubje in Minnertsga voor laten schieten, maar ja, kan niet op 2 plekken tegelijk zijn.....
Daarna nog wat jonge duiven bekijken bij een collega melker, eind van de maand nog een weekje op vakantie. 
Daarna wel eens kijken of het weer goed genoeg is om de kwekers te koppelen. Kortom: 2017 is van start!

Gek wordt je ervan

Gek wordt je ervan.  Ik maak me even wat minder druk om de sport, winterseizoen, weinig spannends aan de hand lijkt me. Duiven gezond proberen te houden, elke dag goed voor zorgen en op naar het volgende seizoen. In ieder geval in een tempo wat me nu past. Als ik lees wat de hot items zijn onder de melkers schrik ik me rot.
Gek wordt je ervan... Er is een ophokplicht, vanwege de vogelgriep. Economisch kan dit behoorlijk wat schade opleveren, ik weet het uit ervaring, al jaren werkzaam in de pluimveesector en deze ramp al een paar keer meegemaakt. Tot mijn verbazing zie ik duiven vliegen, in Friesland, Noord-Holland en ook in Brabant, ik moest daar vorige week een dagje zijn. "We maken het zelf wel uit wat goed is", hoor ik mijn collegamelkers zeggen. Wat maakt het uit als er nog een paar bedrijven extra moeten geruimd. Verantwoording nemen houdt blijkbaar op bij het eigen erf.
Ik snap er allemaal niets meer van.... Ik zag dat er hevige discussies zijn losgebarsten over het wel of niet toestaan van invliegers. U weet wel, de fondspelers geven hun duiven mee, terwijl ze niet meedoen voor de wedstrijd. In de concept plannen van het NPO voor 2017 staat dat elke duif in concours moet staan, er werden wat redenen bij aan gegeven waarom dit wenselijk kan zijn. Het valt me op dat het wel heel veel stof doet opwaaien. Men voelt zich vooral aangetast in de rechten die men denkt te hebben. Zelfstandigheid, eigen recht eerst. Het komt wel heel erg overeen met de tijdsgeest waarin we leven, parallellen met de politiek zijn snel getrokken. 
Er was mogelijkheid om inspraak te plegen, maar ja, moest je wel de moeite nemen achter de pc vandaan te komen.... Allemaal niet zo anoniem meer. Het verhaal wil dat er niet eens één duizendste van de leden is komen opdagen.
Volgens mij hebben we begin November iets geleerd bij de verkiezing van Trump. Tenminste als men wil leren. Trump had iets in de gaten waardoor hij het electoraat aan zijn zijde kreeg. Hij zag dat er een groep was die zich niet roerde maar wel gehoord wilde worden. Slim, inzicht kan je de man niet ontzeggen. Ik zie nu ook 2 groepen die zich wel laten horen, maar de silent majority is ook in de duivensport aanwezig. Zij willen spelen, of de vitesse nu wel of niet op 1 april begint, of de jongen nu in juli of augustus gaan vliegen. Of de invliegers nu wel of niet in concours staan. Het zijn de hobbyisten, de ruggegraat van onze sport. 
Eigen ervaring: ik ben overnachter, ik speel mijn duiven in, vitesse en midfond zijn voor mij van geen belang, maar ik zet mijn duiven wel gewoon in concours. Soms kan ik niet thuis zijn, omdat er nog wel eens op zaterdag wordt gewerkt.
Mijn duiven weten de weg, kunnen zelf het hok wel in. Elektronisch klokken, ideaal voor deze omstandigheden. Als je op zaterdag niet thuis bent de eerste maar niet melden bij de concoursleiding, geen probleem in mijn cluppie, 's avonds 7 uur afslaan, spreek je elkaar ook nog even. In de vereniging wordt het gewaardeerd dat we voor de uitslag spelen, we zijn niet met heel veel, er is elke week een uitslag, op deze manier voldoende inkorvers, meestal staan er ook een paar van mij op de uitslag. Mooi toch? Pakte nog mooi een paar vleesprijsjes mee;-) Extra kosten? Hou toch op, gaat alleen om het verwerken van de uitslag, zijn dus te verwaarlozen, vrachtkosten zijn gelijk voor iedereen, anders misschien overwegen met minder te spelen? Het is hobby, geen halszaak.
Ondertussen vallen er bommen op oost Aleppo, gaan er onschuldige kinderen dood, valt er een vliegtuig uit de lucht in Colombia, is één van mijn naasten ongeneeslijk ziek. Kom op alsjeblieft! Waar hebben we het over met die invliegers.
Gek wordt je ervan... Ik struinde vanochtend het internet af, gewoon op zoek naar wat leesbaars, de duiven hebben wat last van ornithose verschijnselen, ik ben niet de enige, hoorde nog wat opmerkingen van andere leden. Ook in de sierduivenwereld spookt het rond, ik zag het begin deze maand op de show in Drachten, veel duiven die wat rossig in de nek waren, wat opgezette wangveertjes, conditie niet helemaal wat het moet zijn, sommigen zelfs te mager. Het valt niet altijd op, vaak helpt het als vreemde ogen er eens naar kijken.
Ik wilde dus zien wat anderen hier tegen doen, ik las alleen bij AS wat over dit verschijnsel, het lijkt dit najaar erger dan andere jaren. Verder houdt iedereen zich stil, tenminste op sites en de social media die ik heb gelezen. 
Wat me wel opviel was dat er weer heel veel mensen lopen te roepen dat ze niets gebruiken, uitzieken, selecteren, de kliko als beste oplossing.... Ik las het van iemand waarvan ik zeker weet te hebben gelezen dat hij zich vorige winter het complete gamma probiotica en bijproducten van een bekende dierenarts heeft aangeschaft. Ik las het ook in reportages, maar tussen de regels las ik dat er nog wel wat werd gedaan voor het inkorven en na thuiskomst. En in de winter werd er nogal op ingezet op het "schoonmaken" van de duiven. Boter op je hoofd heet dat.
Ja ik ben ook van liever geen medicijnen, probeer dit ook in de praktijk te brengen, maar de illusie dat de duiven wel gezond blijven of weer worden zonder iets te doen? Slaap lekker. Als er iets mankeert ga je zelf toch ook naar de dokter? Ik heb altijd wat op voorraad, voor het geval dat. Eerst wat proeven genomen om te kijken of het echt is wat nodig is om de duiven te genezen. Het werkt, er wordt gekuurd tegen het ornithose complex, voor de zekerheid nog even overleg gepleegd met een collega melker. Het is er al langer heb ik het idee, ik verspeelde teveel ouden dit jaar, de jongen raakte ik te snel kwijt, ook ten opzichte van andere jaren. Zichtbaar was het echter niet. Ik hou altijd statistieken van het verloop van het seizoen bij, wat helpt om terug te zoeken en plannen te maken. De statistieken van dit jaar vertellen dat het niet goed was.
Of er ook nog iets is waar je niet gek van wordt? Ik heb gisteren de nieuwe leden ontmoet in onze vereniging, tijdens de jaarlijkse prijsuitreiking. Veelbelovend, nog belangrijker, ze worden goed geholpen en van advies voorzien. Het was ook weer gezellig, zoals altijd.
Ik las de artikelen over de visie van Ulrich Lemmens, ergens op een Belgische site. Opmerkelijk is zijn visie op de toekomst, zijn visie op wat de beste duiven zijn om een stam mee op te bouwen. Opvallend is dat er weer ambitieuze jonge melkers zijn, Ulrich is niet de enige gelukkig.
Ik zag dat de winterkwekers al weer aan het koppelen zijn geslagen, vol verwachting klopt hun hart, nieuwe ronde, nieuwe kansen, wie weet hoeveel toppers er worden geboren dit nieuwe seizoen.
Is mij allemaal te vroeg, lang leve het fondspel, geen haast, opladen voor wat komen gaat.
Jan Terlouw gezien afgelopen week, bij DWDD? Hartverwarmend, hij raakte bij veel mensen een snaar. Het kan, vertrouwen in elkaar hebben.
De rug werkt de laatste tijd niet erg mee, wat betekend dat er bewogen moet worden. Tijdens de werkdagen lunch wandelen, wat ik iedereen kan aanraden, erg verfrissend. Daarnaast in de weekenden langere wandelingen, of, zoals vanmiddag, een fietstocht langs het kanaal. Ik had tijd om over heel veel zaken na te denken, te genieten van al het moois om me heen, er zelfs een paar mooie foto's van gemaakt.
Het ging niet meer over invliegers of ornithose kuren, zelfs werk raakte op de achtergrond. Het ging over mijn naasten, de mensen waar ik van houd, die van mij houden en het leven de moeite waard maken. 
Ondanks alle gezeur en ongemakken is het leven en de wereld mooi en de moeite waard. Ik wens iedereen wijsheid, relativering en geluk toe.

Langs het kanaal

www.postduivenblog.nl

Diefstal en doping

In beslag genomen door andere zaken lees ik zo af en toe de duivensites, tenminste de bekendste, zoek naar de hoofdlijnen in het nieuws wat over mijn geliefde sport wordt gebracht en filter zo ongeveer wat er gaande is. Diefstal en doping is wat opvalt deze weken.

De duivendiefstallen van de laatste weken liegen er niet om, levenswerken bij o.a. Kees van Aert en Frans Bungeneers werden in één klap kapot gemaakt, ik denk dat het bij beide heren nog niet eens om de waarde van de dieren gaat, hier is doorzettingsvermogen, inzicht en kennis weggevaagd. Geldt ook voor de diefstallen die bij andere liefhebbers plaats vonden overigens.

Er waren op diverse sites berichten over doping gevallen in de duivensport. In België is er iets gaande waarbij bekende spelers betrokken zouden zijn, daarnaast las ik vanochtend een artikel van en over een ZLU fenomeen in het Noord-Hollandse.
Bij de Belgen bleek dat op verschillende hokken mest was genomen waarin men morfine heeft aangetoond. Nog al een heftig goedje, voor zover ik weet. Ik kon niet achterhalen of men grote doses vond of een spoortje van iets wat er op zou kunnen lijken. 
De uitleg die kwam over hoe de stof in de duiven, dus ook in de mest, terecht zou zijn gekomen was nogal opmerkelijk. Een grote fabrikant op het gebied van voer en bijproducten kwam met een publicatie, waarin werd vermeld dat zij de oorzaak zouden kunnen zijn van de aanwezigheid van morfine in de mest van de duiven van die topspelers, toevalligerwijs allemaal voer en bijproducten van diezelfde fabrikant gebruikend. Een verhaal wat even aannemelijk als discutabel klinkt over het door elkaar raken van verschillende zaadsoorten tijdens transport naar diverse fabrieken. Eén van die zaadsoorten kan sporen van morfine opleveren. Waarom wordt die dan aan voer of bijproducten toegevoegd is men vraag dan meteen? 
Sponsor belangen spelen hier duidelijk een rol. Tja, het zou kunnen, of het werkelijk zo is? Alleen de liefhebbers zelf weten het.
In het verhaal uit Noord-Holland lees ik dat er een heel kleine hoeveelheid van een verboden stof is gevonden. Het feit is er, de hoeveelheid kan duiden op de laatste resten van een geneesmiddel dat ooit is gebruikt of, zoals in het artikel is te lezen, het aanwezig zijn van die stof in bijvoorbeeld omgeving of drinkwater. De vergelijking met de beroemde persconferentie van wielrenner Contador over vermeend gebruikt van een middel met een hoeveelheid van "zero zero zero zero zero zero zero cinq"  komt meteen boven. De hoeveelheid is belachelijk klein in ieder geval, uitwerking op de duif om de prestaties positief te beïnvloeden? Geen idee, volgens mij "zero zero". Ook hier geldt, of het werkelijk zo is? De liefhebber weet het.
Dat er controles zijn is goed, als er roem en geld te verdienen zijn gaan mensen rare dingen doen, voorbeelden genoeg, uit alle facetten van de sportwereld. Het moet wel eerlijk blijven, of tenminste, er moeten omstandigheden blijven waarin iedereen moet kunnen komen tot goede prestaties onder vergelijkbare voorwaarden. Hoe goed hangt af van kwaliteit en inzet, niet van één of ander duister goedje. 
Wat er in mijn ogen aan ontbreekt is dat men wel weet welke stoffen eventueel prestatie verhogend zouden kunnen zijn, maar dat men niet weet wat de minimum hoeveelheden zijn, nodig om daadwerkelijk van invloed te kunnen zijn. In het geval uit Noord Holland twijfel ik nogal, het lijkt meer op een heksenjacht dan op een goed onderbouwd onderzoek naar foute zaken. Of ben ik weer eens veel te naïef en is er een schemerwereld van doping netwerken, foute dierenartsen, sponsoren en melkers "die wel moesten" om mee te kunnen doen?  
Smeuiige verhalen in de duivensport, zou er ooit een boek uitkomen van een melker die uit de school klapt over wat zich achter de schermen in zijn duivenwereld allemaal afspeelde? Of komt de eigenaar van het laboratorium met zijn memoires waarin staat te lezen dat hij lekker veel verdiende aan de duivensport en zijn nogal onnozele volgers? De tijd zal het leren......

www.postduivenbog.nl

Voor nu even genoeg

Meerwaarde hebben, het is uiteindelijk waar alles wat je doet om draait, tenminste, als je op de wereld bent om te proberen je bijdrage te leveren voor het nageslacht. Je bereikt dat alleen als je meerwaarde hebt. 
Meerwaarde kan je hebben in elk facet van je leven. Professioneel, privé, als vader, als zoon, als broer, als opa, als partner, in je sociale netwerk.
Afgelopen week sprak ik er met een collega over. Wat is het belang van wat je doet, wat is je wezenlijke bijdrage aan wat je doet. Het is iets ongrijpbaars, soms heel tastbaar, lastig te verwoorden vaak.
Meerwaarde hebben in je hobby, wat is dat eigenlijk? Volgens mij door op een positieve manier bijdragen aan wat je vanuit een passie doet. 
Als duivenmelker betekend dat dat je je dieren goed verzorgd, ten alle tijden moet iemand je hok in kunnen lopen, zonder dat men het idee krijgt dat de dieren die je onder je hoede hebt worden verwaarloosd. 
Als je een hobby hebt ben je lid van een vereniging, of iets wat er op lijkt, je deelt in ieder geval je passie met medestanders. Ook in deze sociale kring hoor je je steentje bij te dragen. Dat kan zijn door veel werk verzetten, het kan zijn door mee te denken of mee te praten, het begint al met je positief en open opstellen. 
Veel voelen zich ook nog geroepen om op een bepaalde manier hun hobby uit te dragen, bijvoorbeeld via het momenteel populaire bloggen. Ook ik doe hier al zo'n twee en een half jaar aan mee. Ik loop me al een tijdje af te vragen of het nog wel meerwaarde heeft, elke week wat regels publiceren. Ik heb niet het idee dat het iedere keer stukjes zijn die positief bijdragen aan mijn hobby. Ik betrapte me er al een paar weken op dat het me moeite kostte om iets te bedenken om over te schrijven. Geen meerwaarde meer dus, tenminste, dat is wat ik voel op dit moment.
Als je zo'n gevoel heb, moet je er iets mee doen. Vandaag weer een leeg vlak voor mijn neus waar wat woorden op moeten. Voorlopig maar even voor het laatst. Ik zal vast wat te melden hebben in de toekomst, gewoon over hoe het gaat in mijn hok, in mijn vereniging, met mede melkers waar ik mee op trek. Iets positiefs en lezenswaardig in ieder geval. Maar niet meer iedere week. Dat heeft voor mij geen meerwaarde meer.
Ik wil in ieder geval alle mensen bedanken die trouw elke week mijn stukjes hebben  gelezen, ook de mensen die op welke manier dan ook reageerden hebben een wezenlijke bijdrage geleverd aan de stukjes die daar opvolgden.

Goede week en tot later.

www.postduivenblog.nl