De hele week van huis geweest, vogelgriep, in Duitsland gewerkt bij 1 van onze zusterbedrijven, om te zorgen dat we toch onze klanten kunnen beleveren. De vogelgriep is een ramp voor de pluimveesector, mijn werkgever heeft nog het geluk dat er bedrijven zijn gevestigd in Duitsland en België, zodat er toch gewerkt kan worden. Ingrijpend voor de medewerkers, wij waren met een groep van 20 de hele week op pad, klinkt leuk, maar gezien de omstandigheden bittere noodzaak. De klant heeft geen boodschap aan de situatie, er moet gewoon kip in de winkels liggen.
Dus ook een week zonder de duiven. Ik heb geen tijd gehad om het te missen, de verzorging is bij mijn partner in goede handen. Ik had de verzorging dusdanig aangepast dat er alleen maar hoefde te worden gevoerd en de waterbakken aangevuld moesten worden.
Bij thuiskomst wel een domper, tijdens de laatste voerbeurt op zaterdag lagen er 2 dode duiven. Gepakt door iets, in het hok, tenminste eentje, de andere had ogenschijnlijk niets, heeft zich van schrik waarschijnlijk dood gevlogen tegen de wand of plafond van het hok. Spoetnik open gelaten, zoals altijd, had er niet bij stilgestaan. Achter de spoetnik zit ook nog een valklep. Een grote bloedvlek op een zitschapje leerde dat het duifje in het hok gepakt moest zijn. Wat voor rover er binnen is geweest? Ik denk een kat, bij een marter of bunzing had alles dood geweest, een rat is niet sterk genoeg om een duif weer uit het hok door de valklep naar buiten te trekken(de gegrepen duif lag in de spoetnik). De hokgenoten van het duifje waren behoorlijk van streek, het moet ergens zaterdag gebeurd zijn, vrijdagmiddag tijdens het voeren nog niets aan de hand.
In ieder geval weer iets duidelijk geworden. De spoetnik moet dicht blijven, ondanks de extra valklep, ben weer eens iets te goed van vertrouwen geweest. Scheelt ook weer 2 duiven voor het vliegseizoen. Ik heb er niet al te veel, maar als er in de winter al duiven kwijtraken op deze manier, gaat het wel heel hard.
Ik heb de bodem korrels maar in het hok gelaten, hoewel ik liever dagelijks schraap. Voor de rest hou ik de alternatieve verzorging maar even aan. Waarom?
Vanochtend weer een geval van vogelgriep, het ministerie heeft de maatregelen genomen, er mag nog beperkt gereden worden met slachtdieren, maar het is een heel dun lijntje. Bij meer uitbraken wordt alles weer stilgelegd, ga ik mijn tas weer pakken en naar het buitenland.
We hopen maar op het beste!
www.pigeonjohnny.blogspot.nl
zondag 30 november 2014
zaterdag 22 november 2014
Enerverende week
Deze week stond in het teken van de uitbraken van de vogelgriep. Ik had de hele week vrij, omdat er wat Amerikaanse sierduivenvrienden overkwamen, zij hebben als hoofddoel de grote sierduivenshow in Ulm, Duitsland, maar bij dit soort gelegenheden komen ze altijd langs, samen bezoeken we dan wat sierduiven fokkers in Nederland en Duitsland. Lastig is het vervoersverbod, waardoor geplande aankopen van duiven niet door kunnen gaan, de al besproken plekken in het quarantainestation, nodig om duiven te exporten naar de USA, konden worden afgezegd. Voor hun een tegenvaller, maar toch een paar leuke dagen gehad.
Ik ben zelf werkzaam in de pluimvee industrie, dus ondanks mijn vrije dagen, regelmatig contact gehad met het bedrijf, om te horen wat de laatste gang van zaken was, geen prettige verhalen. Voor de sector is dit een grote strop, maar geen maatregelen nemen is geen optie.
Gevolg voor mij persoonlijk is dat ik volgende week de hele week in Duitsland aan het werk ga, bij 1 van onze zusterbedrijven. We gaan met een aantal collega's de productie daar versterken, zodat we toch onze klanten kunnen beleveren. Vlees mag gelukkig wel worden vervoerd.
Diverse verenigingen hadden voor het weekend een show gepland staan, deze kunnen geen doorgang vinden, evenals de Nationale Manifestatie in Houten, zonder duiven, gelukkig kan het verder wel gewoon doorgaan. Voor verenigingen en bedrijven die hun waren aanbieden op de manifestatie misschien een domper, het goede nieuws is dat het allemaal in deze tijd gebeurd en niet tijdens het vliegseizoen. Hopen dat het snel weer onder controle komt.
Ik las op Facebook een paar berichten, waarin wel even een oorzaak voor de uitbraak van de vogelgriep werd aangewezen. Ik weet uit ervaring dat dit een heel complexe materie is, laat dit alsjeblieft aan de experts over. Zij gaan niet over 1 nacht ijs en weten heel goed conclusies te trekken op basis van feiten, het heeft geen zin om allerlei theorieën de wereld in te helpen, die gebaseerd zijn op aannames.
Op eigen hok betekend dit dat ik vandaag de voorbereidingen tref om het voor mijn partner zo makkelijk mogelijk te maken de duiven goed te verzorgen zonder dat het veel tijd kost.
Bodemkorrels op de vloer, terwijl ik normaal iedere dag schraap, gritbakken vol voor de hele week, normaal krijgen ze dagelijks een verse gift van een soort allerhande, welke ik zelf altijd meng. Een makkelijker voerschema en de waterbakken dagelijks gewoon aanvullen, wel met een beetje azijn, zodat er vanuit kan worden gegaan dat het water niet besmet raakt met allerlei microben die je niet wilt.
Als ik op vakantie ga doe ik het ook zo, de duiven ondervinden er weinig hinder van.
Vorige week alle duiven door de handen gehad, wat kenmerken opgeschreven. Vooral voor de kwekers van belang, om de best mogelijke combinaties te maken. Ik had een paar goede duiven in de hand, geen garantie voor goede jongen, maar je moet toch ergens op kunnen varen. Voor de vliegers van minder belang, zij moeten zich gaan bewijzen op de vluchten, alleen van de uitblinkers worden jongen gekweekt.
Voor diegenen die evenementen bezoeken dit weekend, toch veel plezier gewenst!
www.pigeonjohnny.blogspot.nl
Ik ben zelf werkzaam in de pluimvee industrie, dus ondanks mijn vrije dagen, regelmatig contact gehad met het bedrijf, om te horen wat de laatste gang van zaken was, geen prettige verhalen. Voor de sector is dit een grote strop, maar geen maatregelen nemen is geen optie.
Gevolg voor mij persoonlijk is dat ik volgende week de hele week in Duitsland aan het werk ga, bij 1 van onze zusterbedrijven. We gaan met een aantal collega's de productie daar versterken, zodat we toch onze klanten kunnen beleveren. Vlees mag gelukkig wel worden vervoerd.
Diverse verenigingen hadden voor het weekend een show gepland staan, deze kunnen geen doorgang vinden, evenals de Nationale Manifestatie in Houten, zonder duiven, gelukkig kan het verder wel gewoon doorgaan. Voor verenigingen en bedrijven die hun waren aanbieden op de manifestatie misschien een domper, het goede nieuws is dat het allemaal in deze tijd gebeurd en niet tijdens het vliegseizoen. Hopen dat het snel weer onder controle komt.
Ik las op Facebook een paar berichten, waarin wel even een oorzaak voor de uitbraak van de vogelgriep werd aangewezen. Ik weet uit ervaring dat dit een heel complexe materie is, laat dit alsjeblieft aan de experts over. Zij gaan niet over 1 nacht ijs en weten heel goed conclusies te trekken op basis van feiten, het heeft geen zin om allerlei theorieën de wereld in te helpen, die gebaseerd zijn op aannames.
Op eigen hok betekend dit dat ik vandaag de voorbereidingen tref om het voor mijn partner zo makkelijk mogelijk te maken de duiven goed te verzorgen zonder dat het veel tijd kost.
Bodemkorrels op de vloer, terwijl ik normaal iedere dag schraap, gritbakken vol voor de hele week, normaal krijgen ze dagelijks een verse gift van een soort allerhande, welke ik zelf altijd meng. Een makkelijker voerschema en de waterbakken dagelijks gewoon aanvullen, wel met een beetje azijn, zodat er vanuit kan worden gegaan dat het water niet besmet raakt met allerlei microben die je niet wilt.
Als ik op vakantie ga doe ik het ook zo, de duiven ondervinden er weinig hinder van.
Vorige week alle duiven door de handen gehad, wat kenmerken opgeschreven. Vooral voor de kwekers van belang, om de best mogelijke combinaties te maken. Ik had een paar goede duiven in de hand, geen garantie voor goede jongen, maar je moet toch ergens op kunnen varen. Voor de vliegers van minder belang, zij moeten zich gaan bewijzen op de vluchten, alleen van de uitblinkers worden jongen gekweekt.
Voor diegenen die evenementen bezoeken dit weekend, toch veel plezier gewenst!
www.pigeonjohnny.blogspot.nl
zaterdag 15 november 2014
Even een duifje ophalen
Zaterdagochtend, druilerig novemberweer. Zo'n dag dat je er eigenlijk niet zoveel zin in hebt. Duiven verzorgd, ze hebben ondanks het weer toch nog lekker gevlogen, een paar jonge doffers zitten weer snel weer op het hok, de laatste pennen hebben ze er uit, dus kwetsbaar in de lucht, ze zoeken snel weer de veiligheid van het hok.
Ik bel Bram nog even, hij stuurde me afgelopen week een berichtje dat ik een duivinnetje kon komen halen. Het duifje had ik al te leen gehad, Bram gaf aan dat hij toch veel teveel kweekduivinnen had, ik mocht hem komen halen, zodat het duifje definitief bij mij op het hok kon komen.
"Ben je thuis vandaag, dan kan ik dat duifje even ophalen." "Ja, kan wel even, na het eten graag."
Om 1 uur in de auto naar Minnertsga, Bram woont in dezelfde straat als waar mijn vereniging is gevestigd.
Bram Wassenaar is een bekende verschijning in de duivenwereld in noord-west Friesland. Hij runt een centraal hok waardoor veel liefhebbers bij hem aankomen om een opvanger terug te halen. Daarnaast is Bram een goedspelende liefhebber, voornamelijk op de overnachtvluchten. Grappig is dat hij, net als ik, een wat ruimere belangstelling heeft voor duiven, hij bezit naast postduiven ook nog wat sierduifjes, plannen zijn om hier ook weer eens mee naar een show mee te gaan. Iets wat niet veel voorkomt in de postduiven wereld.
Ik word rondgeleid door de hokken, eerst de kweekduivinnen, onder andere kweekfenomeen de "Jellema duivin", deze duivin heeft voor veel goede nakomelingen gezorgd op een paar hokken hier in de buurt, Bram dankt er zijn "Teletext doffer" aan, 9de nationaal sector 4 op een loeizware Cahors in 2013. Er zitten overigens nog een fiks aantal nakomelingen van deze duivin, die ook hun sporen verdienen. Langs de sierduiven naar de kweekdoffers, hier krijg ik een paar doffers in mijn handen van een superkwaliteit, onder andere "Bokito", 2 jaar achterelkaar duifkampioen in NIC Zwaagwesteinde in 2010 en 2011, daarnaast ook nog 5de duifkampioen afdeling Friesland '96 in 2010, topdoffer. Uit dezelfde lijn krijg ik nog een paar doffers in de hand waar ik meteen maar wat jongen van bestel. In het vlieghok een paar toppers, waaronder de "Teletext", het jongenhok zit nog vol, duiven in een goede gezondheid, die voor de broodnodige aanvulling moeten zorgen in het vlieghok.
Interessant is te zien dat er een ronde late jongen wordt gekweekt die niet gespeeld worden, maar die bestemd zijn voor de kweek, puur om de lijnen van de goed presterende dieren vast te leggen, hier worden kruisingen van het oude soort, zoals Bram het noemt, met het Jellema/Beerda soort getest, maar ook inteelt wordt toegepast, de kwaliteiten van de oudere kwekers moet worden vastgelegd. Gevolg veel kwekers, maar het lijkt toch een succesformule, gezien de prestaties de laatste jaren.
Bram werkt veel samen met Nico van Veen, beter bekend als de Duivencoach. Ze zijn al jaren bezig samen, Bram kweekt en speelt, Nico selecteert, houd prestaties bij, stelt koppels samen, ook kweken ze samen duiven die naar verschillende eenhoksraces gaan. Ook hier zijn beiden regelmatig succesvol.
Na de rondgang nog even bijpraten, voor we het weten is de middag al weer om. Wat een manier om een druilerige dag zoek te brengen, ik heb in ieder geval genoten vandaag en zal behoorlijk mijn best moeten doen om aan te pikken bij de kwaliteit die op dit hok wordt geboden!
www.pigeonjohnny.blogspot.nl
Ik bel Bram nog even, hij stuurde me afgelopen week een berichtje dat ik een duivinnetje kon komen halen. Het duifje had ik al te leen gehad, Bram gaf aan dat hij toch veel teveel kweekduivinnen had, ik mocht hem komen halen, zodat het duifje definitief bij mij op het hok kon komen.
"Ben je thuis vandaag, dan kan ik dat duifje even ophalen." "Ja, kan wel even, na het eten graag."
Om 1 uur in de auto naar Minnertsga, Bram woont in dezelfde straat als waar mijn vereniging is gevestigd.
Bram Wassenaar is een bekende verschijning in de duivenwereld in noord-west Friesland. Hij runt een centraal hok waardoor veel liefhebbers bij hem aankomen om een opvanger terug te halen. Daarnaast is Bram een goedspelende liefhebber, voornamelijk op de overnachtvluchten. Grappig is dat hij, net als ik, een wat ruimere belangstelling heeft voor duiven, hij bezit naast postduiven ook nog wat sierduifjes, plannen zijn om hier ook weer eens mee naar een show mee te gaan. Iets wat niet veel voorkomt in de postduiven wereld.
 |
| Gewoon Bram, zoals iedereen hem kent. |
Ik word rondgeleid door de hokken, eerst de kweekduivinnen, onder andere kweekfenomeen de "Jellema duivin", deze duivin heeft voor veel goede nakomelingen gezorgd op een paar hokken hier in de buurt, Bram dankt er zijn "Teletext doffer" aan, 9de nationaal sector 4 op een loeizware Cahors in 2013. Er zitten overigens nog een fiks aantal nakomelingen van deze duivin, die ook hun sporen verdienen. Langs de sierduiven naar de kweekdoffers, hier krijg ik een paar doffers in mijn handen van een superkwaliteit, onder andere "Bokito", 2 jaar achterelkaar duifkampioen in NIC Zwaagwesteinde in 2010 en 2011, daarnaast ook nog 5de duifkampioen afdeling Friesland '96 in 2010, topdoffer. Uit dezelfde lijn krijg ik nog een paar doffers in de hand waar ik meteen maar wat jongen van bestel. In het vlieghok een paar toppers, waaronder de "Teletext", het jongenhok zit nog vol, duiven in een goede gezondheid, die voor de broodnodige aanvulling moeten zorgen in het vlieghok.
Interessant is te zien dat er een ronde late jongen wordt gekweekt die niet gespeeld worden, maar die bestemd zijn voor de kweek, puur om de lijnen van de goed presterende dieren vast te leggen, hier worden kruisingen van het oude soort, zoals Bram het noemt, met het Jellema/Beerda soort getest, maar ook inteelt wordt toegepast, de kwaliteiten van de oudere kwekers moet worden vastgelegd. Gevolg veel kwekers, maar het lijkt toch een succesformule, gezien de prestaties de laatste jaren.
Bram werkt veel samen met Nico van Veen, beter bekend als de Duivencoach. Ze zijn al jaren bezig samen, Bram kweekt en speelt, Nico selecteert, houd prestaties bij, stelt koppels samen, ook kweken ze samen duiven die naar verschillende eenhoksraces gaan. Ook hier zijn beiden regelmatig succesvol.
Na de rondgang nog even bijpraten, voor we het weten is de middag al weer om. Wat een manier om een druilerige dag zoek te brengen, ik heb in ieder geval genoten vandaag en zal behoorlijk mijn best moeten doen om aan te pikken bij de kwaliteit die op dit hok wordt geboden!
www.pigeonjohnny.blogspot.nl
zondag 9 november 2014
Stand van zaken: Doelstellingen
Je zelf doelen stellen en stappen maken, daar gaat het om als je ergens verder mee wilt komen.
Toen ik in 2010 weer begon met postduiven had ik als doelstelling: Binnen 5 jaar wil ik een keer een kopprijs spelen op een overnacht vlucht.
Dit is gelukt, dit jaar op Ruffec heb ik een kopprijs gespeeld op Ruffec. Een kopprijs is in mijn beleving een prijs 1:100 in de afdeling en/of sector 4.
Ik had hier ook nog een paar voorwaarden aan gesteld. De duiven die ik mij aanschafte mochten niet boven het door mij gestelde budget gaan, daarbij waren stambomen ondergeschikt aan de kennis en kunde die ik in het verleden had opgedaan.
Gelukt is dit, de ouders van de 801 heb ik beide via internet opgepikt, de moeder kostte me 40 euro, de doffer had ik geruild voor een paar programma duiven, die ik zelf niet nodig had, maar die me wel konden helpen om de aanschaf van overnacht duiven te financieren.
Verder heeft het me niet zoveel verder gebracht, de verdere resultaten zijn, op een enkele uitschieter na, niet bepaald om over naar huis te schrijven.
Tijd dus om de doelstellingen bij te stellen, omhoog wel te verstaan. Doel blijft nog steeds kopprijzen in afdeling en sector 4 op overnachtvluchten. De omstandigheden waarin dit moet gebeuren moeten dan ook aangepakt worden.
Gezien de beschikbare tijd die ik heb, zal ik mijn persoonlijke programma moeten aanpassen, de mogelijkheden die ik heb dus benutten. Om de duiven goed voor te bereiden is tijd nodig, tijd is erg schaars in mijn omstandigheden.
Dus: niet meer dan 3 overnachtvluchten per jaar.
Ik heb hiervoor een goed hok nodig, om de duiven optimaal in conditie te kunnen krijgen. Afgelopen winter gerealiseerd, noodgedwongen, door een forse stormschade. Soms moet je geholpen worden door iets van buitenaf. Hok is operationeel sinds maart 2014. Ik ben er tot nog toe tevreden mee. Waar ik dat aan afmeet: de kopprijs van Ruffec en het prijspercentage dat ik die race speelde, voordien had ik veel last van zieke duiven, jongen die overmatig veel aan adeno ten prooi vielen, oude duiven die maar niet in conditie wilden blijven. Dit seizoen(dus sinds maart) heb ik veel minder last gehad, van de jongen heb ik er niet 1 op hoeven ruimen wegens adeno. Oude duiven heb ik niet weg hoeven doen wegens ziekte.
Ik heb hiervoor ook een sterk kweekhok nodig, van hieruit moet de basis van mijn vliegploeg gelegd worden. Het betekend dat ik ook mijn doelstelling voor aanschaf van betere duiven moet aanpassen. Ik heb goede duiven gevonden voor weinig geld, maar ik heb daarnaast toch veel verprutst aan tijd, energie en daarnaast dus ook geld, door duiven die niet goed genoeg waren, voor kwaliteit moet dus wel betaald worden. Budget blijft hetzelfde, alleen moet ik veel selectiever zijn, liever 2 duiven kopen die meer kans op succes geven, dan voor hetzelfde geld 10 stuks, met evenveel kans op succes.
Daarnaast heb ik een goed plan nodig, hierin moeten koppeldata, inkorfdata en terugrekenen welke neststanden daar voor nodig zijn in de winter al op papier staan. Hieraan ontbrak het nog wel eens, improviseren lukt aardig, maakt het ook leuk en breekt de dagelijkse sleur van verzorgen, maar het helpt niet op de weg naar succes.
Een vast systeem van voeren, trainen en wat al meer hanteer ik al, hierin hoeft in mijn beleving niet veel meer te veranderen. Bijproducten wel of niet geven, welke medische begeleiding is perse nodig, wat is overbodig, ik ga het de komende maanden uit proberen te knobbelen.
Wat ik jammer vind is dat de meeste liefhebbers bijna nooit iets vermelden over hoe zij hierover denken, of wat zij doen om hun doelstellingen te bereiken, ik lees hierover eigenlijk alleen vanuit de bekende namen, of krijgen de "gewone" melkers te kort ruimte om dit te delen.
Kennis, kunde en inzichten delen met elkaar zorgt ervoor dat we elkaar gaan waarderen, maar meer nog, zorgt ervoor dat we allemaal wijzer worden!
http://www.pigeonjohnny.blogspot.nl
Toen ik in 2010 weer begon met postduiven had ik als doelstelling: Binnen 5 jaar wil ik een keer een kopprijs spelen op een overnacht vlucht.
Dit is gelukt, dit jaar op Ruffec heb ik een kopprijs gespeeld op Ruffec. Een kopprijs is in mijn beleving een prijs 1:100 in de afdeling en/of sector 4.
Ik had hier ook nog een paar voorwaarden aan gesteld. De duiven die ik mij aanschafte mochten niet boven het door mij gestelde budget gaan, daarbij waren stambomen ondergeschikt aan de kennis en kunde die ik in het verleden had opgedaan.
Gelukt is dit, de ouders van de 801 heb ik beide via internet opgepikt, de moeder kostte me 40 euro, de doffer had ik geruild voor een paar programma duiven, die ik zelf niet nodig had, maar die me wel konden helpen om de aanschaf van overnacht duiven te financieren.
Verder heeft het me niet zoveel verder gebracht, de verdere resultaten zijn, op een enkele uitschieter na, niet bepaald om over naar huis te schrijven.
Tijd dus om de doelstellingen bij te stellen, omhoog wel te verstaan. Doel blijft nog steeds kopprijzen in afdeling en sector 4 op overnachtvluchten. De omstandigheden waarin dit moet gebeuren moeten dan ook aangepakt worden.
Gezien de beschikbare tijd die ik heb, zal ik mijn persoonlijke programma moeten aanpassen, de mogelijkheden die ik heb dus benutten. Om de duiven goed voor te bereiden is tijd nodig, tijd is erg schaars in mijn omstandigheden.
Dus: niet meer dan 3 overnachtvluchten per jaar.
Ik heb hiervoor een goed hok nodig, om de duiven optimaal in conditie te kunnen krijgen. Afgelopen winter gerealiseerd, noodgedwongen, door een forse stormschade. Soms moet je geholpen worden door iets van buitenaf. Hok is operationeel sinds maart 2014. Ik ben er tot nog toe tevreden mee. Waar ik dat aan afmeet: de kopprijs van Ruffec en het prijspercentage dat ik die race speelde, voordien had ik veel last van zieke duiven, jongen die overmatig veel aan adeno ten prooi vielen, oude duiven die maar niet in conditie wilden blijven. Dit seizoen(dus sinds maart) heb ik veel minder last gehad, van de jongen heb ik er niet 1 op hoeven ruimen wegens adeno. Oude duiven heb ik niet weg hoeven doen wegens ziekte.
Ik heb hiervoor ook een sterk kweekhok nodig, van hieruit moet de basis van mijn vliegploeg gelegd worden. Het betekend dat ik ook mijn doelstelling voor aanschaf van betere duiven moet aanpassen. Ik heb goede duiven gevonden voor weinig geld, maar ik heb daarnaast toch veel verprutst aan tijd, energie en daarnaast dus ook geld, door duiven die niet goed genoeg waren, voor kwaliteit moet dus wel betaald worden. Budget blijft hetzelfde, alleen moet ik veel selectiever zijn, liever 2 duiven kopen die meer kans op succes geven, dan voor hetzelfde geld 10 stuks, met evenveel kans op succes.
Daarnaast heb ik een goed plan nodig, hierin moeten koppeldata, inkorfdata en terugrekenen welke neststanden daar voor nodig zijn in de winter al op papier staan. Hieraan ontbrak het nog wel eens, improviseren lukt aardig, maakt het ook leuk en breekt de dagelijkse sleur van verzorgen, maar het helpt niet op de weg naar succes.
Een vast systeem van voeren, trainen en wat al meer hanteer ik al, hierin hoeft in mijn beleving niet veel meer te veranderen. Bijproducten wel of niet geven, welke medische begeleiding is perse nodig, wat is overbodig, ik ga het de komende maanden uit proberen te knobbelen.
Wat ik jammer vind is dat de meeste liefhebbers bijna nooit iets vermelden over hoe zij hierover denken, of wat zij doen om hun doelstellingen te bereiken, ik lees hierover eigenlijk alleen vanuit de bekende namen, of krijgen de "gewone" melkers te kort ruimte om dit te delen.
Kennis, kunde en inzichten delen met elkaar zorgt ervoor dat we elkaar gaan waarderen, maar meer nog, zorgt ervoor dat we allemaal wijzer worden!
http://www.pigeonjohnny.blogspot.nl
zondag 2 november 2014
Stand van zaken
Als ik niet meer hoef te werken wil ik fulltime met postduiven bezig zijn.
De vraag die dan meteen opdoemt is, welke toekomst zit daar eigenlijk in. Het aantal mede beoefenaars in de postduivensport neemt gestaag af, jonge aanwas is zeldzaam. Ik hoorde laatst iemand zeggen: "We hebben er een jeugdlid bij, voor het eerst in 22 jaar ben ik niet meer de jongste". Ik ken dat gevoel, het was al zo in de jaren '70, toendertijd was ik jeugdlid, met mij nog een paar jongens, die stuk voor stuk weer afhaakten. Ik las zojuist het weekstukje van Michel Beekman over de kampioenenhuldiging in Amsterdam, treffender kan de stand van zaken in duivensportland niet omschreven worden.
Toekomst scenario zou kunnen zijn, een enorme toename van eenhoksraces, voor de deelnemers is dit redelijk vrijblijvend, je kweekt wat jongen en stuurt ze naar een ander land, ze worden er door professionals verzorgd, ze kunnen tegen duiven uit de hele wereld strijden om de hoogste eer. Thuis achter de PC kan alles gevolgd worden. Lekker makkelijk, je kunt gewoon op vakantie, hoeft je niet druk te maken over vrije dagen opnemen, weekenden vrij te plannen vanwege wedvluchten en meer van deze perikelen. Als je zin hebt reis je af naar de plek waar de race wordt georganiseerd, waar je, gekoppeld aan een leuke vakantie, de aankomsten van de finale race kunt volgen. Als je het slim aanpakt hoef je zelfs geen duiven meer te houden. Bestel voor een bepaalde datum wat jongen bij een kweekstation en je kunt los. Jammer dat dit in Nederland niet toegestaan is.
In de paardenwereld is dit al gemeengoed, eigenaren stallen hun paarden bij trainers, elke maand afrekenen, wanneer het uitkomt ga je lekker naar de drafbaan, of naar een springconcours.
De marathonvluchten zijn volgens mij ook nog in opmars, specialisatie in een tamelijk extreme vorm van de postduivensport. Ik zie in de toekomst een aantal trainingsvluchten, waarna er op de marathon(de finale) flink om prijzen gespeeld kan worden. Het aantal marathons zal dan afnemen, maar de vluchten die overblijven zullen echte klassiekers zijn. Deze kan je dan vanaf eigen hok spelen, het seizoen zal aardig ingekort zijn, zodat er veel meer tijd zal zijn voor andere zaken, die veel beter aansluiten bij de huidige tijdsgeest. Kampioenschappen zijn dan niet meer belangrijk, het gaat om pieken op het juiste moment.
Het programmaspel zal op termijn voorgoed verleden tijd zijn, zeker voor mensen die gewoon naar hun baas gaan, het is tegenwoordig heel normaal dat je een uur naar je werk rijd, ploegendiensten draait of vaak doordeweeks een aantal nachten van huis bent, omdat je werkplek toevallig even te ver van huis is. Kortom, het is lastig om je duiven te verzorgen in een bepaald ritme, wat de kansen op succes niet bepaald doet toenemen.
Vitesse, midfond of jonge duiven, als het blijft bestaan zal het in een veel mindere setting doorgaan, alles zal draaien om specialisatie op deze disciplines en een seizoen in zo'n discipline zal in een korte periode gespeeld worden.
Doemdenkerij? Ik hoop het niet, maar als je om je heen kijkt lijkt het me niet meer dan realiteitszin.
Toekomst in de sport is er overigens wel, kijk naar de ontwikkelingen in Azië en Oost-Europa. De levensstandaard gaat daar omhoog, waardoor het mogelijk is om duurdere vormen van duiven houden te kunnen veroorloven.
Positieve dingen? Jawel, vandaag genoten van de duiven, lekker los gehad, was schitterend weer voor November. Hokken gepoetst, alles in bad, vanmiddag de kwekers nog even door de handen gehad. Hoe staan ze ervoor? Wat is wijsheid, hoe stel ik de koppels komend seizoen samen, kortom, totale ontspanning na 6 dagen werken. Blijkt het voor mij toch weer de ideale hobby te zijn, wat we snel vergeten is het meest belangrijk: plezier hebben in je duiven, in het hok, lekker wegmijmeren, de dingen die je meestal bezighouden even vergeten, de kop leeg. Super!!
De vraag die dan meteen opdoemt is, welke toekomst zit daar eigenlijk in. Het aantal mede beoefenaars in de postduivensport neemt gestaag af, jonge aanwas is zeldzaam. Ik hoorde laatst iemand zeggen: "We hebben er een jeugdlid bij, voor het eerst in 22 jaar ben ik niet meer de jongste". Ik ken dat gevoel, het was al zo in de jaren '70, toendertijd was ik jeugdlid, met mij nog een paar jongens, die stuk voor stuk weer afhaakten. Ik las zojuist het weekstukje van Michel Beekman over de kampioenenhuldiging in Amsterdam, treffender kan de stand van zaken in duivensportland niet omschreven worden.
Toekomst scenario zou kunnen zijn, een enorme toename van eenhoksraces, voor de deelnemers is dit redelijk vrijblijvend, je kweekt wat jongen en stuurt ze naar een ander land, ze worden er door professionals verzorgd, ze kunnen tegen duiven uit de hele wereld strijden om de hoogste eer. Thuis achter de PC kan alles gevolgd worden. Lekker makkelijk, je kunt gewoon op vakantie, hoeft je niet druk te maken over vrije dagen opnemen, weekenden vrij te plannen vanwege wedvluchten en meer van deze perikelen. Als je zin hebt reis je af naar de plek waar de race wordt georganiseerd, waar je, gekoppeld aan een leuke vakantie, de aankomsten van de finale race kunt volgen. Als je het slim aanpakt hoef je zelfs geen duiven meer te houden. Bestel voor een bepaalde datum wat jongen bij een kweekstation en je kunt los. Jammer dat dit in Nederland niet toegestaan is.
In de paardenwereld is dit al gemeengoed, eigenaren stallen hun paarden bij trainers, elke maand afrekenen, wanneer het uitkomt ga je lekker naar de drafbaan, of naar een springconcours.
De marathonvluchten zijn volgens mij ook nog in opmars, specialisatie in een tamelijk extreme vorm van de postduivensport. Ik zie in de toekomst een aantal trainingsvluchten, waarna er op de marathon(de finale) flink om prijzen gespeeld kan worden. Het aantal marathons zal dan afnemen, maar de vluchten die overblijven zullen echte klassiekers zijn. Deze kan je dan vanaf eigen hok spelen, het seizoen zal aardig ingekort zijn, zodat er veel meer tijd zal zijn voor andere zaken, die veel beter aansluiten bij de huidige tijdsgeest. Kampioenschappen zijn dan niet meer belangrijk, het gaat om pieken op het juiste moment.
Het programmaspel zal op termijn voorgoed verleden tijd zijn, zeker voor mensen die gewoon naar hun baas gaan, het is tegenwoordig heel normaal dat je een uur naar je werk rijd, ploegendiensten draait of vaak doordeweeks een aantal nachten van huis bent, omdat je werkplek toevallig even te ver van huis is. Kortom, het is lastig om je duiven te verzorgen in een bepaald ritme, wat de kansen op succes niet bepaald doet toenemen.
Vitesse, midfond of jonge duiven, als het blijft bestaan zal het in een veel mindere setting doorgaan, alles zal draaien om specialisatie op deze disciplines en een seizoen in zo'n discipline zal in een korte periode gespeeld worden.
Doemdenkerij? Ik hoop het niet, maar als je om je heen kijkt lijkt het me niet meer dan realiteitszin.
Toekomst in de sport is er overigens wel, kijk naar de ontwikkelingen in Azië en Oost-Europa. De levensstandaard gaat daar omhoog, waardoor het mogelijk is om duurdere vormen van duiven houden te kunnen veroorloven.
Positieve dingen? Jawel, vandaag genoten van de duiven, lekker los gehad, was schitterend weer voor November. Hokken gepoetst, alles in bad, vanmiddag de kwekers nog even door de handen gehad. Hoe staan ze ervoor? Wat is wijsheid, hoe stel ik de koppels komend seizoen samen, kortom, totale ontspanning na 6 dagen werken. Blijkt het voor mij toch weer de ideale hobby te zijn, wat we snel vergeten is het meest belangrijk: plezier hebben in je duiven, in het hok, lekker wegmijmeren, de dingen die je meestal bezighouden even vergeten, de kop leeg. Super!!
zaterdag 25 oktober 2014
St Vincent 1200 km, Hans de Ruig
Oudebildtzijl, bijna aan de Waddenzee, hoog in Friesland. Net buiten dit dorpje woont de familie de Ruig. Een dijkhuisje, onderaan de dijk, Hollandser kan haast niet.
Ik ken Hans de Ruig sinds 2010. Hij was de eerste overnachtspeler waar ik op bezoek was, nadat ik had besloten weer te beginnen met postduiven, specifiek met de overnachtvluchten.
Ik kan me het eerste bezoek nog herinneren. We werden hartelijk ontvangen op de 2de paasdag 2010, Hans fanatiek en gedreven, honderduit pratend, zijn vrouw Imkje rustig, lachend en zorgzaam, direct in gesprek met mijn partner Vera. Je voelt je er meteen thuis. In de jaren erna ben ik nog vaak langs geweest, voor een praatje, een paar jongen, of gewoon duiven letten als ik zelf niet mee had. De laatste tijd was dit niet meer gebeurd, dus hoog tijd voor een nieuwe ronde.
Hans speelt in dezelfde vereniging als ik, speelt hetzelfde spel, dus er is snel een band, in ieder geval een gemeenschappelijke interesse. Er wordt gespeeld onder de naam Hans en Eelke de Ruig. Zoon Eelke is echter druk met school, maar nog steeds bij de duiven betrokken.
Hans was vorige maand al even bij mij wezen kijken, stille seizoen was net begonnen, hij kwam eigenlijk om de 801 te bekijken, helaas is deze nog steeds onderweg van zijn laatste vlucht. Toch een paar leuke uurtjes gehad, de duiven bekeken en gekeurd. Ik werd meteen uitgenodigd om weer eens langs te komen.
Tijdens het seizoen had Hans al verteld dat hij met een paar bekende liefhebbers in contact staat de laatste tijd. Hij gaf zelf al aan dat dit voor hem een enorme boost is. Hij leert veel van deze mensen en probeert dat toe te passen op zijn eigen hokken. Er zaten altijd al goede duiven, de uitslagen waren soms goed, soms minder, er werd ook met veel duiven gespeeld. Dit is de laatste jaren een stuk minder geworden, wat me opviel was dat de kwaliteit op de hokken flink verbeterd was. Hans beaamde dit, hij legt zich nu veel meer toe op een paar specifieke lijnen, gekruist met het soort wat hij altijd al op het hok had. Onder impuls van zijn nieuwe contacten kan hij makkelijker aan duiven komen om de kwaliteit op de hokken te verbeteren.
Ook het voersysteem is drastisch aangepakt, alsmede het inspelen van de jaarlingen. Jongen werden soms wel gespeeld, soms niet, dit jaar werd er vooral stevig afgericht, tot aan Brussel aan toe.
Opvallend dit seizoen was dat hij prachtige series draaide, zowel op de overnacht vluchten met de overjarige duiven, als met de jaarlingen op de dagfond vluchten en in Augustus op Bergerac. Alleen die echte kopduif zat er niet in, ondanks dat een schitterend seizoen.
Uitgebreid door de hokken geweest, late jongen die ondanks hun jonge leeftijd al goed in elkaar zitten, kweekduivinnen waarvan ik er zelf wel een paar wil gebruiken, inmiddels bewezen vliegers en beloftevolle jaarlingen. Kweekdoffers die gewoon goed zijn. Er wordt behoorlijk aan de weg getimmerd.
Kweekmethode die toegepast gaat worden: goed x goed, lijnen kruisen, maar ook witoog x geeloog, een streven wat steeds meer opgeld doet.
Ook de bijproducten die bij zijn nieuwe systeem besproken. Er komt nogal wat bij kijken om duiven te prepareren voor een marathon vlucht. Gezien de resultaten lijkt het voor Hans de juiste manier.
Wat mij het meest verbaasde: er wordt tegenwoordig heel veel gedaan met DNA van topduiven en duiven die internationaal verkocht worden. Hans vertelde dat de DNA uitslagen ook worden gebruikt om vast te leggen waar de sterke en zwakkere punten van duiven zitten. Door deze DNA patronen naast elkaar te leggen schijnt het mogelijk te zijn om kweekkoppels samen te stellen die elkaar aanvullen op de zwakkere punten. Geen nieuws voor mensen die serieus kweekkoppels samenstellen en proberen te compenseren, echter de DNA certificaten van duiven schijnen hier een goed hulpmiddel bij te zijn. Eerste keer dat ik er van gehoord heb in ieder geval.
Ik heb vanmiddag weer een hoop opgestoken, er werd openhartig gepraat over alle onderwerpen die aan bod kwamen. Ik heb weer veel kennis bij elkaar geraapt, eens kijken wat ik weer met al die weetjes kan.
Hans en Imkje bedankt voor een leuke middag.
meer info: www.hansderuig.nl
Ik ken Hans de Ruig sinds 2010. Hij was de eerste overnachtspeler waar ik op bezoek was, nadat ik had besloten weer te beginnen met postduiven, specifiek met de overnachtvluchten.
Ik kan me het eerste bezoek nog herinneren. We werden hartelijk ontvangen op de 2de paasdag 2010, Hans fanatiek en gedreven, honderduit pratend, zijn vrouw Imkje rustig, lachend en zorgzaam, direct in gesprek met mijn partner Vera. Je voelt je er meteen thuis. In de jaren erna ben ik nog vaak langs geweest, voor een praatje, een paar jongen, of gewoon duiven letten als ik zelf niet mee had. De laatste tijd was dit niet meer gebeurd, dus hoog tijd voor een nieuwe ronde.
Hans speelt in dezelfde vereniging als ik, speelt hetzelfde spel, dus er is snel een band, in ieder geval een gemeenschappelijke interesse. Er wordt gespeeld onder de naam Hans en Eelke de Ruig. Zoon Eelke is echter druk met school, maar nog steeds bij de duiven betrokken.
Hans was vorige maand al even bij mij wezen kijken, stille seizoen was net begonnen, hij kwam eigenlijk om de 801 te bekijken, helaas is deze nog steeds onderweg van zijn laatste vlucht. Toch een paar leuke uurtjes gehad, de duiven bekeken en gekeurd. Ik werd meteen uitgenodigd om weer eens langs te komen.
 |
| Hans voor zijn vlieghokken |
Tijdens het seizoen had Hans al verteld dat hij met een paar bekende liefhebbers in contact staat de laatste tijd. Hij gaf zelf al aan dat dit voor hem een enorme boost is. Hij leert veel van deze mensen en probeert dat toe te passen op zijn eigen hokken. Er zaten altijd al goede duiven, de uitslagen waren soms goed, soms minder, er werd ook met veel duiven gespeeld. Dit is de laatste jaren een stuk minder geworden, wat me opviel was dat de kwaliteit op de hokken flink verbeterd was. Hans beaamde dit, hij legt zich nu veel meer toe op een paar specifieke lijnen, gekruist met het soort wat hij altijd al op het hok had. Onder impuls van zijn nieuwe contacten kan hij makkelijker aan duiven komen om de kwaliteit op de hokken te verbeteren.
Ook het voersysteem is drastisch aangepakt, alsmede het inspelen van de jaarlingen. Jongen werden soms wel gespeeld, soms niet, dit jaar werd er vooral stevig afgericht, tot aan Brussel aan toe.
 |
| Je ziet de duiven hier van ver komen |
Opvallend dit seizoen was dat hij prachtige series draaide, zowel op de overnacht vluchten met de overjarige duiven, als met de jaarlingen op de dagfond vluchten en in Augustus op Bergerac. Alleen die echte kopduif zat er niet in, ondanks dat een schitterend seizoen.
Uitgebreid door de hokken geweest, late jongen die ondanks hun jonge leeftijd al goed in elkaar zitten, kweekduivinnen waarvan ik er zelf wel een paar wil gebruiken, inmiddels bewezen vliegers en beloftevolle jaarlingen. Kweekdoffers die gewoon goed zijn. Er wordt behoorlijk aan de weg getimmerd.
Kweekmethode die toegepast gaat worden: goed x goed, lijnen kruisen, maar ook witoog x geeloog, een streven wat steeds meer opgeld doet.
Ook de bijproducten die bij zijn nieuwe systeem besproken. Er komt nogal wat bij kijken om duiven te prepareren voor een marathon vlucht. Gezien de resultaten lijkt het voor Hans de juiste manier.
Wat mij het meest verbaasde: er wordt tegenwoordig heel veel gedaan met DNA van topduiven en duiven die internationaal verkocht worden. Hans vertelde dat de DNA uitslagen ook worden gebruikt om vast te leggen waar de sterke en zwakkere punten van duiven zitten. Door deze DNA patronen naast elkaar te leggen schijnt het mogelijk te zijn om kweekkoppels samen te stellen die elkaar aanvullen op de zwakkere punten. Geen nieuws voor mensen die serieus kweekkoppels samenstellen en proberen te compenseren, echter de DNA certificaten van duiven schijnen hier een goed hulpmiddel bij te zijn. Eerste keer dat ik er van gehoord heb in ieder geval.
 |
| Ook in het stille seizoen de duiven los |
Hans en Imkje bedankt voor een leuke middag.
meer info: www.hansderuig.nl
zondag 19 oktober 2014
Het begint bij jezelf.
Deze week genoten van de duiven. Ik had deze week de wat latere diensten waardoor ik pas om 9 uur van huis hoef. Het geeft gelegenheid om de duiven nog even te laten vliegen, iets waar iedere liefhebber graag naar kijkt. Bij goede omstandigheden houden ze het nog vlot 3 kwartier vol, niet slecht voor duiven die niet gescheiden zijn en de meesten nog volop in de rui.
Deze week weer vroegere diensten, ik ben 's middags dan te laat om de duiven nog uit te laten. Vanmiddag hebben ze hun rondjes nog kunnen draaien, de rest van de week zullen ze binnen moeten blijven. Gelukkig tot dusver nog geen last van de kromsnavels.
Ook genoten van de stukjes die her en der geschreven worden. Soms leerzame reportages, soms stukjes die duidelijk refereren aan het stille seizoen in de postduivenwereld. Melkers die op vakantie opnieuw ontdekken dat er meer moois op de wereld is.
Waar ik niet van geniet zijn de soms erg negatieve commentaren die gegeven worden op de mening van melkers. Gelukkig zijn er melkers die hun mening durven geven, je hoeft het niet met elkaar eens te zijn. Natuurlijk zijn er 1000 wegen die naar Rome leiden, ieder het zijne. Nu moeten mensen die bereid zijn om hun mening te delen zich soms met hand en tand verdedigen. Natuurlijk is discussie goed, maar laat het dan wel discussie blijven. Vaak worden zaken tot in het persoonlijke getrokken, het is volgens mij niet nodig om iemand die voor zijn mening uitkomt af te maken, simpelweg omdat die mening niet strookt met die van een ander.
Ooit nagedacht over het feit dat iemands mening kan leiden tot een beter inzicht over waar jezelf mee bezig bent? Het zou wel zo moeten zijn, we zijn bezig met een hobby, er zijn maar weinig mensen die kunnen leven van de duiven. Commercieel belang is dus te verwaarlozen voor het grote gros, luisteren naar elkaar kan wel leiden tot beter resultaat op eigen hok, of tot een beter beleid als het gaat om regelgeving, opstellen van vliegprogramma's en lossingen.
Het veilingseizoen is ook weer in volle gang, op veel websites worden in hoog tempo duiven verkocht. Volgens de omschrijvingen en stambomen kunnen het alleen maar goeden zijn die worden aangeboden, heb hier wel ernstige twijfels over. Soms wordt er een kijkdag aangeboden, om de duiven in de veiling te kunnen bekijken en keuren. Je kan er niet inkijken, maar sommige kenmerken moeten toch wel aanwezig zijn.
Ik vraag me ook af hoeveel afval de verkopers kweken per jaar, dat wil dus zeggen dat er veel aangeboden wordt wat zijn geld niet waard is. Ook ik heb me wel laten verleiden om duiven aan te schaffen via 1 van de veilingsites, sommigen voldoen, veel niet. Ik kan me gelukkig inhouden en zorgen dat ik me hou aan de limieten die ik mezelf stel, zodat ik er financieel tenminste niet minder van word. Ook in dit opzicht moet het hobby blijven.
Ben wel benieuwd wat de duiven van Jos Pepping gaan opbrengen, hij hoort tot de top 5 van marathonspelers in Nederland. De verkoop van Arjan Beens en Ultsje Jellema hebben ook mijn belangstelling. Tophokken gaan in de verkoop.
Ik had het eerder over commercieel belang, voor deze mensen geldt volgens mij dat dat waar zij met hart en ziel aangewerkt hebben best wel een paar centen op mag brengen, ze hebben stuk voor stuk ook geïnvesteerd in hun stam, niet alleen met geld, vooral met kennis, kunde en passie.
Wat je vooral van bovengenoemden kunt leren is dat het altijd bij jezelf begint. Vingerwijzen en verbaal geweld zijn geen bouwstenen om verder te komen.
Deze week weer vroegere diensten, ik ben 's middags dan te laat om de duiven nog uit te laten. Vanmiddag hebben ze hun rondjes nog kunnen draaien, de rest van de week zullen ze binnen moeten blijven. Gelukkig tot dusver nog geen last van de kromsnavels.
Ook genoten van de stukjes die her en der geschreven worden. Soms leerzame reportages, soms stukjes die duidelijk refereren aan het stille seizoen in de postduivenwereld. Melkers die op vakantie opnieuw ontdekken dat er meer moois op de wereld is.
Waar ik niet van geniet zijn de soms erg negatieve commentaren die gegeven worden op de mening van melkers. Gelukkig zijn er melkers die hun mening durven geven, je hoeft het niet met elkaar eens te zijn. Natuurlijk zijn er 1000 wegen die naar Rome leiden, ieder het zijne. Nu moeten mensen die bereid zijn om hun mening te delen zich soms met hand en tand verdedigen. Natuurlijk is discussie goed, maar laat het dan wel discussie blijven. Vaak worden zaken tot in het persoonlijke getrokken, het is volgens mij niet nodig om iemand die voor zijn mening uitkomt af te maken, simpelweg omdat die mening niet strookt met die van een ander.
Ooit nagedacht over het feit dat iemands mening kan leiden tot een beter inzicht over waar jezelf mee bezig bent? Het zou wel zo moeten zijn, we zijn bezig met een hobby, er zijn maar weinig mensen die kunnen leven van de duiven. Commercieel belang is dus te verwaarlozen voor het grote gros, luisteren naar elkaar kan wel leiden tot beter resultaat op eigen hok, of tot een beter beleid als het gaat om regelgeving, opstellen van vliegprogramma's en lossingen.
Het veilingseizoen is ook weer in volle gang, op veel websites worden in hoog tempo duiven verkocht. Volgens de omschrijvingen en stambomen kunnen het alleen maar goeden zijn die worden aangeboden, heb hier wel ernstige twijfels over. Soms wordt er een kijkdag aangeboden, om de duiven in de veiling te kunnen bekijken en keuren. Je kan er niet inkijken, maar sommige kenmerken moeten toch wel aanwezig zijn.
Ik vraag me ook af hoeveel afval de verkopers kweken per jaar, dat wil dus zeggen dat er veel aangeboden wordt wat zijn geld niet waard is. Ook ik heb me wel laten verleiden om duiven aan te schaffen via 1 van de veilingsites, sommigen voldoen, veel niet. Ik kan me gelukkig inhouden en zorgen dat ik me hou aan de limieten die ik mezelf stel, zodat ik er financieel tenminste niet minder van word. Ook in dit opzicht moet het hobby blijven.
Ben wel benieuwd wat de duiven van Jos Pepping gaan opbrengen, hij hoort tot de top 5 van marathonspelers in Nederland. De verkoop van Arjan Beens en Ultsje Jellema hebben ook mijn belangstelling. Tophokken gaan in de verkoop.
Ik had het eerder over commercieel belang, voor deze mensen geldt volgens mij dat dat waar zij met hart en ziel aangewerkt hebben best wel een paar centen op mag brengen, ze hebben stuk voor stuk ook geïnvesteerd in hun stam, niet alleen met geld, vooral met kennis, kunde en passie.
Wat je vooral van bovengenoemden kunt leren is dat het altijd bij jezelf begint. Vingerwijzen en verbaal geweld zijn geen bouwstenen om verder te komen.
Abonneren op:
Posts (Atom)