Kronkels in de kop

Daar waren ze weer, ieder jaar een mijlpaal, de eerste jongen. De 8 kweekkoppels doen hun werk voorbeeldig. 1 koppel was onbevrucht, maar meteen ook dienstbaar als voedster voor de sierduiven. Alles passend maken, liever minder duiven en er effectief mee omgaan, wie was dat ook alweer, die schreef dat iedere duif minder in je hok een stap vooruit in kwaliteit is.

Er wordt dus van 8 koppels gekweekt, van de vliegers worden geen jongen getrokken. Deze hebben wat kunnen rommelen, zitten allemaal op eitjes maar worden eerdaags weer gescheiden. Eerst maar eens in conditie komen. 

De kronkels in de kop:

Het plan is om dit jaar alleen de overjarige duivinnen op het nest te spelen. De duivinnen zullen aan de kweekdoffers worden gekoppeld. Na het slechte seizoen 2016 zijn er nog slechts 4 over. 
Daarnaast zijn er 8 overjarige doffers. Door mijn wat aangepaste werktijden is het mogelijk om de doffers op weduwschap te spelen, er is nu gelegenheid om groepen apart los te laten iedere dag(tenminste als de dagen genoeg gelengd zijn). De kweekduivinnen kunnen dienstdoen als duivin voor de overjarigen. Ik hoop dat de prestatie curve van de doffers dan ook eens beter wordt. Doffers zijn overigens nog niet erg ervaren.

De overjarigen worden in 3 groepjes van vier gedeeld, ik wil aan 6 overnachtvluchten meedoen. Het plan is om in juni op St Vincent een ploegje van vier 3 en 4 jarige doffers in te zetten, zij mogen dan in juli nog naar Orange. De vier tweejarige doffers(totaal onervaren) gaan in juni naar Ruffec, in juli mag dit ploegje Bergerac nog doen. De 4 overjarige duivinnen gaan naar Dax, begin juli, daarna de eerste week augustus nog naar Cahors. De eerste overnacht vlucht vanuit Limoges wordt, traditie getrouw, overgeslagen. Past ook niet zo goed in de agenda wegens zaterdagen werken die gepland staan begin april en eind mei, begin juni, wegens de verschillende feestdagen.

De jaarlingen worden op het programma gespeeld, ik probeer deze allemaal 3 dagfond vluchten mee te laten doen. Ook de jaarlingen worden opgedeeld in 3 groepjes, om de 2 vluchten blijft een groepje een week thuis, zodat er iedere week een fris groepje is, mocht er eens een slechtere vlucht tussen zitten. Mijn onvolprezen statistieken lijken uit te wijzen dat er veelbelovende jaarlingen verloren gaan op de mindere vluchten, omdat ze eind mei al behoorlijk te lijden hebben gehad. Let wel, ik voer mijn duiven niet wekelijks op naar de volgende vlucht, geen programmaspeler, ze hebben dus steeds even tijd nodig om bij te kunnen tanken. Die tijd moet ze dus gegund worden.

Terwijl ik de tekst teruglees, die ik zojuist heb getikt, denk terug aan het item in het programma "Reizen Waes", op bezoek in een duivendorp bij Wuhan in China. Als een Chinees mijn gepriegel met een paar duifjes leest zal deze er wel erg om moeten lachen.....  Dan maar, mijn hobby, mijn plezier!

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

Het zit er aan te komen

Zondagochtend, eind Februari, zo'n regenachtige dag. Het nodigt niet uit om naar buiten te lopen en de duiven te verzorgen, toch moet het, en ja, ik ga zo....

Toos, onze jongste kat, zit naast me op de vensterbank, beetje te mauwen naar de merels die door de tuin scharrelen. Ze leert net zo'n beetje zelfstandig naar buiten te gaan, "learning to crawl", zouden de Engelsen zeggen. Ook zij zei vanochtend in haar eigen lichaamstaal: "Bekijk het maar, niet in dit weer". 

Ok, je weet weer waar je dan staat. Rondje langs de velden, of liever, de gekende websites, wat speelt er in de duivenwereld? Nou, eigenlijk niet veel, in België wat commotie over vogelgriep, ik begrijp dat de ophokplicht weer wordt opgeheven. De Fugare, de Belgische duivenbeurs ging in ieder geval door.

Volgende week staat de Voorjaarsbeurs in Houten gepland, ik laat dit soort gelegenheden meestal voorbij gaan, heb het al druk zat in mijn vrije tijd.

Als ik iets wil weten of ideeën wil op doen, struin ik meestal internet af, je komt altijd wel iets tegen, daarnaast zijn er de onvolprezen één op één gesprekken met de liefhebbers hier in de buurt, ik leer daar eigenlijk nog het meeste van.

Vorige week was Wim hier nog op bezoek, samen met zijn zoon Wouter, even bijkleppen, bakkie koffie, duiven even bekijken. Hij wees me nog op iets belangrijks, of eigenlijk drong het tot me door tijdens het gesprek dat we hadden over het "voor de bak spelen" zoals Wim dit noemt. Territoriumdrift, daar kwam het op neer.

Ik sprak gisteren nog even de dame van de voerhandel, U weet wel, waar zo'n anderhalve week terug een lezing werd gegeven. Ik vroeg of ze gemerkt had dat de omzet in die producten toegenomen was. Haar antwoord was klip en klaar: "De dagen er na hebben we veel aanvragen gehad voor die producten". Het verbaasde me niet, ik merk het bij mezelf, duivenmelkers zijn twijfelkonten, het gras bij de buren lijkt altijd groener. Ze vulde nog aan dat het allemaal zo tegenstrijdig is, na de lezing kregen ze van een ander merk de aankondiging van twee nieuwe producten, samenstelling haaks op het verhaal wat werd verteld, dus wat vertel je je klanten dan? Tja....

Of is het iets menselijks, kijk maar naar wat er gebeurd met het fenomeen "zwevende kiezer". Zet iemand van een rechtse partij voor zo'n groep en de groep laten weten naar de rechter kant te gaan, zet er een paar dagen iemand voor van een linkse partij en de groep draait zo weer naar links. Compleet ander verhaal met dezelfde uitkomst uiteindelijk. We hebben het beste voor met U! U staat dan wel voor diegenen die er met hun stemmen voor zorgen dat men weer 4 jaar onder de pannen is.

Wat er hier op de hokken gaande is? De kweekkoppels twee weken geleden gekoppeld, zitten allemaal op eieren, mooi op tijd dus, ook de sierduiven deden het voor hun doen goed, ook alle 5 koppels op eieren. Deze week kunnen we zien wat de bezettingsgraad van de eieren is.

Ik heb vorige week zondag de vliegers bij elkaar gelaten, was niet het plan, maar door het eerder genoemde gesprek met Wim drong het tot me door dat de duiven pas echt hun plekkie gaan innemen, als ze er ook daadwerkelijk hun plekkie van kunnen maken. Dat lukt het best als ze er een nestje hebben gehad. De vliegers dus bij elkaar, vrije paring, heb me er verder niet mee bemoeit. Elk broedhok een broedschaal en wat stro op de grond. Alleen gevoerd en water gegeven, niet met de grote mensen handen door de broedhokken om schoon te maken, hun leven, hun proces.

Ik was wel blij dat ik ze gisteren naar buiten kon doen en die teringzooi kon opruimen, vandaag nog een keer er uit en dan weer een hele week laten rommelen.  Normaal maak ik iedere dag de hokken schoon. Ik zag gisteren dat bijna alles is gekoppeld en een plekje heeft. Ik laat ze broeden, maar geen jongen groot brengen, eerst maar bewijzen of ze dat waard zijn. Daarna uit elkaar, de doffers allemaal een eigen bak, nodig in het seizoen, om te zorgen dat ze individueel wat extra kunnen krijgen op voorbereiding van de vluchten waar ze voor bestemd zijn mee te doen. De overjarigen naar de overnacht vluchten, de jaarlingen naar de programma en dagfond vluchten, als leerproces. De overjarigen worden gepaard aan de kwekers, zodat er een partner is de de nesten eventueel in stand houdt. Jaarlingen worden gescheiden gehouden, doffers op hun bak, duivinnen tussen de jongen.

Zo, weer genoeg geheimen verklapt, oh ja, nog even de planning van het vliegseizoen op zoeken, beetje zuinig spelen, hou je ook wat over zeggen ze.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

Februari

Februari, wat gebeurd zoal in een duivenhok in Februari. Bij velen zullen er al voldoende jongen zijn, het wachten is op de goede momenten om de duiven weer met regelmaat te laten trainen, daarnaast zullen de vroeg kwekers de jongen uit moeten wennen.
Februari in Engelum is rustig. Afgelopen weekend de kwekers en sierduiven gekoppeld. Nooit een lastig karwei, aangezien de onvolprezen éénpaar hokken ook dit jaar worden gebruikt. Koppels in de hokken, alleen even in de gaten houden of ze elkaar wel aardig gaan vinden. Eigenlijk nooit een probleem, zeker als je bedenkt dat de duiven al vanaf oktober apart zitten.
De week na onze korte winterbreak gebruikt om de duiven in het ritme terug te krijgen van de normale verzorging. 
Ik ben tevreden over de gezondheid tot zover, hoe het verder ontwikkeld moeten we maar even zien. Er is in ieder geval een duidelijk verschil met wat ik aan het einde van het vliegseizoen zag. De winterkuur heeft dus goed geholpen.
Vorig weekend de vliegers ook weer los gehad. Vooral de duivinnen vlogen lekker, ondanks de kou. Niet overdreven, ze zijn nog wat zwaar van de winter, geeft niks, de overschotten die ze nu hebben, komen nog goed van pas in het seizoen. De doffers hadden het vooral druk met elkaar, ook buiten het hok moet blijkbaar de pikorde worden bepaald. Gezelligheid geeft het, als de duiven weer buiten komen.

Vorige week zaterdag nog even bijgeklept met collega overnachter Hans, bakkie koffie, laptop, toch weer die stambomen bekijken en delen van ervaringen en meningen. Mooier is er bijna niet als het om duiven gaat. Hans vertelde over de prijsuitreikingen die hij heeft mogen meemaken vanwege zijn overwinning op Bergerac. Het heeft hem naast een paar mooie bokalen vooral veel positieve reacties en contacten opgeleverd. Mooi te horen, deze man timmert al lang aan de weg.

Woensdag avond een, voor onze contreien, ongewoon intermezzo. De voerhandel waar ik mijn voer koop organiseerde een avond voor duivenliefhebbers. Spreker was Martijn Oomen, vertegenwoordiger voor een bekend voermerk, daarnaast vooral bekend vanwege de antwoorden die hij geeft in de rubriek "Vraag het Martijn" op het onvolprezen duivenmarktplaats.nl.

Natuurlijk, de mensen van de voerwinkel proberen wat extra aandacht en daarmee klanten te trekken, maar wat vooral mooi te zien was, was dat er een mooie opkomst was. Nog opvallender, het waren niet de minsten uit onze regio die in het publiek zaten. Op zoek naar dat ene extra procentje wellicht?
Het verhaal van Martijn gaat natuurlijk over al die geweldige producten die zijn firma op de markt brengt, voor de oplettende toeschouwer is er ook veel te leren. Er werd in ieder geval een realistisch verhaal verteld, iets wat best vaker mag in ons wereldje. Sterke verhalen zijn mooi om naar te luisteren, maar ze zaaien ook veel verwarring, waardoor vooral minder ervaren liefhebbers onderuit gaan. Wijze les van Martijn: Heb je een systeem, hou je eraan, voer kleine wijzigingen door. Je doet jezelf en je duiven er een groot plezier mee. Nog een wijze les: alles waar te voor staat gaat uiteindelijk tegen je werken.
Kon me er wel in vinden, het verhaal, vooral toen duidelijk werd, dat alles wat werd gepresenteerd nooit in een week aan 1 ploeg duiven kan worden gegeven. Ik schrok al, een week kan geen 20 dagen hebben.....
Plannen voor komend weekend: gewoon voor de duiven zorgen, lekker ff los laten vliegen, hopen dat in de komende week de eieren er liggen van de kwekers.
Genoeg voor nu, ligt ook nog een cursus, ook maar eens afmaken.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

Mooie plannen

Het zit er dan toch eindelijk aan te komen, zaterdag moet het gebeuren, de start van het kweekseizoen. Verstokte overnachter die ik ben vind ik het misschien toch nog wat te vroeg, maar ja, als ik de latere jongen nog een paar keer weg wil hebben voor ik met vakantie ga in September zal ik wel moeten. Ik kweek met 8 koppels, dus de ringen zijn niet zomaar op natuurlijk.

Als voorbereiding vorige week eerst maar een midweekje Tenerife gedaan. Gewoon, omdat het een keertje kon. Het is aan te raden even een paar dagen wat zon en milde temperaturen, Tenerife het niet voor niets "Eiland van de eeuwige lente". Deze week benut om alles weer op de rit te krijgen, in het ritme wat bij mijn werkzame leven past.

Kijk er wel weer naar uit, weer wat jongen groot laten komen, weer een beetje leven in het hok. Daarnaast de strategie nog even verfijnen voor komend seizoen. Even kijken wat de mogelijkheden zijn, daar zo goed mogelijk gebruik van makend. Ik wil ze op het nest naar de overnacht hebben, beproefde methode. In het voorjaar het systeem van Gerard Koopman maar eens proberen. Hij laat(in ieder geval bij zijn overnachters) de partners op woensdag bij elkaar. Ze kunnen dan zelfs gezamelijk uitvliegen, zich helemaal uitleven dus. Voor of na de vlucht zien ze de partner niet of nauwelijks. Lijkt me wel wat, kan nooit geen kwaad om eens te experimenteren, toch?

Ook de sierduiven zullen worden gekoppeld, meestal valt de eerste ronde van hen erg tegen, maar wat er komt aan jongen kunnen dan meteen met de jonge postduiven grootgebracht worden. Het schiet dan ook al weer op naar het vliegseizoen, ik hoop dat de dagen snel lengen(net of je daar invloed op hebt), zodat voor het werk de duiven eruit kunnen, nog iets verder kan ik ze misschien ook 's avonds nog even laten gaan. Het kriebelt, dat is wel te merken, Februari, bijna voorjaar, duiven, hey ho, let's go!

Tenerife, mooi eiland met heel veel melkers. Ik heb geen flauw idee of de sport daar ook minder wordt, maar ik zag wel heel veel koppels duiven draaien, op verschillende tijdstippen, boven bijna iedere plaats waar we zijn geweest of langs zijn gereden. Koppels van 30 duiven, maar ook hele grote. Ik moet me sterk vergissen, maar volgens mij hebben we de duiven van de beroemde éénhoksrace Derby Arona zien vertrekken aan de noordkant van het eiland voor een trainingsvlucht. Veel duiven, tegen elkaar indraaiend en later vertrekkend als één grote ploeg. Dat moet een lossing zijn geweest. De website van deze race gaf ook aan dat er op 2 Februari een trainingsvlucht was geweest.

Wat we ook hebben gezien is dat de duiven, eenmaal weer verwilderd, terug keren naar de gewoontes van de oervorm van onze tamme duiven rassen, de Rotsduif. Onderstaand een foto die ik maakte aan het einde van de kade van Candelaria, er broeden daar in de rotsen stadsduiven, aan de kleurslagen te zien zitten daar wel heel veel generaties tussen de oorsprong en de terug keer naar de oorsprong. De moderne Rotsduif zullen we maar zeggen.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

De moderne Rotsduif, in de rotsen bij Candelaria, Tenerife

De Melkende Mens

De melkende mens. Het is een bijzonder soort. Volgens sommigen met uitsterven bedreigd. Ik geloof er niets van. De melkende mens is van alle tijden.

De Melkende mens, in het Egypte van de farao's waren ze al bekend. Natuurlijk waren de duiven tot algemeen nut. Maar het zou de Melkende mens niet zijn, als de duif niet naar de eigen hand zou worden gezet.

De Melkende mens. Bijzonderheden zijn het, kleine juweeltjes, al die verenbolletjes waar met liefde voor wordt gezorgd. Hij kent ze bij naam, herkend ze zonder naam, weet meteen, van een grote afstand, dat is er eentje van mij.

De Melkende mens, hij wist ze te vormen, duiven die hun krop groot blazen, in de meest mooie of gekke vormen, met de meest rare vliegcapriolen, die bijna een etmaal om huis vliegen, of over meer dan 1.000 kilometer naar huis toe kunnen komen.

De Melkende mens, de wereld gaat te snel, de nieuwe tijd, wat moet er van zijn liefhebberij worden.

De Melkende mens roept om verandering, maar wil de Melkende mens zelf wel veranderen? Nieuw spelvormen, nieuwe spelregels, mensen die spreken van ethiek, maar niet voor liefde voor zijn duif. Met de tijd mee, of toch niet, die blauwe stofjas, die gaat toch niet aan de wilgen?

De Melkende mens, mooi zoals je bent, ruziënd, vrienden makend, behulpzaam of juist helemaal op zichzelf, maar altijd vol van de gevleugelde vrienden. Kom niet aan zijn cluppie, waar hij altijd tegen aan loopt te schoppen, want stiekem zit dat diep in zijn hart.

De Melkende mens, ben er zelf eentje, zou niet weten wat ik zonder moest.

Melkende mens, alsjeblieft, strijk over je hart, geef die nieuwe ideeën een kans. Ze gaan ervoor zorgen dat er over 100 jaar iemand is die ook zoiets schrijft... Verander wat mee, schik een beetje in, ik weet zeker, er komen er dan weer meer, die met jouw liefde voor de DUIF willen delen.


www.postduivenblog.nl

Nog maar eens duivenweekend

Normaal ben ik aanhanger van een rustige periode in de winter. Beetje hokbezoek bij collega's in de buurt en verder geen heisa. Wat tijd voor de sierduiven, die juist in die periode hoogseizoen hebben met shows en even wat afstand van de hectiek van de postduiven.
De afgelopen weekenden hebben toch wel in het teken van duiven gestaan. Vorige week berichtte ik al over de avonturen met de "Duivencoach".
Gisteren nog voor de sierduiven op pad geweest, leerzaam, met al mijn ervaring kom ik toch steeds nieuwe weetjes of inzichten tegen. De bedoeling was een sierduiven show te bezoeken in het Duitse Essen, dit kon helaas niet doorgaan. Het alternatief was ook zeker de moeite waard. Later op de middag nog even een bezoek aan de TT van mijn cluppie in Minnertsga.

De commissie aan het werk

Zelf geen duiven daar, ik heb tenslotte postduiven om te vliegen en sierduiven om te showen. Neemt niet weg dat het altijd gezellige bijeenkomsten zijn. Maatje Bram was in zijn nopjes met winst in 2 klasses en de beste collectie. De foto van Bram kan ik met het oog op het in stand houden van de onderlinge relatie niet plaatsen.... Daarnaast vielen de meeste deelnemers in de prijzen, toch mooi.
Traditioneel is het rad van avontuur, met een rijk gevulde prijzenpot, daarnaast de bonnenverkoop. Opbrengst van de meeste bonnen was niet hoog, een slimme melker komt zo wel lekker goedkoop aan versterking voor het hok. Ik vraag me alleen af of men dit wel zo begrepen heeft. Bij elke aangekondigde bon werd het eerst angstvallig stil in de zaal, waarna er schoorvoetend toch werd geboden. Net of we niet mogen weten waar de volgende topper gehaald gaat worden. Complimenten overigens voor de mensen die de evenementen verzorgen, zonder hen waren we nergens!
Vanochtend was ik even op bezoek bij collega overnachter Klaas. Gewoon, beetje bijkleppen, duiven bekijken, de plannen voor het nieuwe seizoen bespreken. Bij Klaas wordt het hok vernieuwd, de kwekers zijn elders ondergebracht zodat er wat meer ruimte is voor de vliegduiven. Fondhok Nijbuurt is nog aardig ambitieus, ook na de overwinning op Orange dit jaar. Mooie duiven in de hand gehad, een aantal laten gaan naar een verkoop, duifjes van een goede kwaliteit. 
Het heeft toch altijd mijn voorkeur voor een mooie beleving van de hobby, één op één of in klein comité ouwenelen over de duiven, inzichten delen en elkaars duiven bekijken en beoordelen. Waar mogelijk maak ik er tijd voor vrij, ook al heb ik geen verstand van duiven, kan er in ieder geval wel een mening over hebben. 

Het oog van mijn favorietje. Mooi toch?

Ook nog herenigd met mijn favorietje van dat hok, een duivinnetje dat mij bijzonder aanspreekt, ze heeft ondertussen haar sporen verdient en verhuist naar het kweekhok, tot mijn grote plezier.
Verdere spannende zaken zijn er voorlopig niet gepland, over een paar weken even een korte vakantie, dan wordt het tijd om de kwekers te koppelen.
Duiven waren wat zwaar maar komen weer aardig op gewicht, moet ook, ik wil ze weer los hebben. Te zwaar betekend een MacSnack voor de bruine rovers, daar zitten we niet op te wachten.

Tot de volgende!


www.postduivenblog.nl

Een dag op stap met de Duivencoach

Nico van Veen alias de Duivencoach

Lang verwacht, toch gekomen. Via duivenmaat Bram had ik al veel gehoord over Nico van Veen, alias de "Duivencoach". Nico biedt een totaal programma aan voor liefhebbers die op welke manier dan ook een steun in de rug nodig denken te hebben.
Nieuwsgierig was ik naar deze man, hij bleek ook nieuwsgierig naar mijn persoontje, hoog tijd voor een ontmoeting dus.

Beoordeling door Nico en Willem-Jan

Een afspraak maken viel niet echt mee, vandaag lukte het dan. Er stond een tafelkeuring gepland bij P.V. de Hoven in Zutphen. Daarnaast moest er een bezoekje afgelegd worden aan de familie Steenbergen, ook in Zutphen. Hier wachtten nog een paar duiven op een beoordeling door Nico.
Nico van Veen leren kennen is al een belevenis op zich. De omstandigheden vandaag waren dan ook bijzonder. De enige dag dat Nederland zo ongeveer plat lag van ijzel en gladheid, was precies de dag die was gekozen om naar Zutphen af te reizen. 
Na de handdruk als kennismaking begon Nico te praten, om eigenlijk niet meer op te houden. Honderduit over duiven, over zijn werk, over zijn achtergrond, over de studies die gemaakt worden over de postduif. Passie spreekt vooral uit zijn woorden. Mensen die met passie ergens over spreken hebben mijn aandacht. Dit zijn mensen die de wereld net even mooier kleuren, net iets meer betekenis aan het bestaan geven. De reis naar Zutphen was dan ook snel gemaakt, ondanks gladde wegen, langzaam rijden en rondtollende auto's.
Eenmaal aangekomen bij de familie Steenbergen gaat het verhaal onverminderd

Trots

verder, het is duiven wat de klok slaat bij deze man. De laatste nieuwtjes en anekdotes worden uitgewisseld, een voorzichtig aftasten van die man die met de "Coach" mee reist vandaag, koffie en lunch en een paar mooie duiven in de hand gehad. Mevrouw Steenbergen laat het nieuwe kweekhokje zien, inclusief de net geïnstalleerde kweekboxen. Mooi, om trots op te zijn en eigenhandig gefabriceerd!

Tactiek bespreken

Daarna naar PV de Hoven. De ontvangst is aller hartelijkst, de tactiek voor de middag wordt besproken, er worden wat handen geschud. Het is niet de minste vereniging, kopstukken die zich al op nationaal vlak in de kijker hebben gespeeld korven hier hun duiven in. Het is te merken aan de kwaliteit. Nico beoordeeld veel duiven hoog, laat regelmatig merken onder de indruk te zijn van de dieren die ter keuring worden aangeboden. Na het klasseren van de beste duiven is er nog ruimte voor een praatje, het netwerk wordt onderhouden. Waardering spreekt bij de mensen van de club, ze hebben duidelijk een

De inzenders en toehoorders

plezierige middag, niet alleen vanwege de geneugten van het gele vocht dat aan de bar wordt geserveerd. Nico heeft brengt zijn verhaal, zijn kennis wordt gewaardeerd. Terugweg zonder gladheid, nog een stop om het avondmaal te nuttigen en weer terug naar Meppel. 
Zomaar een dagje "Duivencoach". Ervaringen gedeeld, kennis getoetst, maar vooral een mooi mens leren kennen. 
Ik heb vandaag begrepen waarom mensen hulp vragen en een sparringpartner zoeken om hun passie op een hoger plan te brengen. Wat ik vandaag heb geleerd? Nieuwsgierigheid levert mooie contacten, inzichten en momenten op. Ook de "Coach" vind het prettig om te sparren, ik heb het graag gedaan. Voor herhaling vatbaar, een dagje "Duivencoach"!

Tot de volgende.

www.postduivenblog.nl