Zaterdagmiddag, het is koers, de "Omloop Het Nieuwsblad" op de t.v. Voorbode van het voorjaar, net als de krokussen en sneeuwklokjes die ik overal zag vandaag. Prachtig weer, de duivinnen hebben er volop gebruik van gemaakt, gezien de tijd die ze in de lucht hingen vanochtend. Overal zie je paartjes vogels rondtrekken en omklooien, het voorjaar zit echt in de lucht.
De week begon wat minder goed. Maandagochtend, wat donker weer, de duivinnen eruit voor ik naar het werk vertrek. Inderdaad, het is koers, er moet weer iedere dag getraind worden. Nou ja trainen, ik noem het naar buiten laten, de spieren los, in mijn beleving gaan ze pas echt conditie opbouwen als ze gelost worden vanuit de container en weer serieuze afstanden gaan overbruggen. Maar goed, maandagochtend, de duivinnen los, toen ze terugkwamen bleek dat er eentje miste, de "631", tweejarige duivin, klaar voor haar eerste overnacht. Jammer, ze heeft niet kunnen bewijzen dat ze het waard is geweest. Ook een voorbode van het voorjaar, de kromsnavels worden zo half februari weer wat actiever, ook voor hun is het koers, het seizoen begonnen.
Daarnaast nog een duif tussen de duivinnen weggehaald, blijkt toch een doffer, twijfelde er de hele winter al aan. Marathon duiven zijn vaak laatbloeiers. Dat betekend dat ik nu nog op 17 voor de vliegploeg zit, 7 overjarig voor de overnacht, daarnaast 10 jaarling duivinnen om op te leiden. De jaarlingen zullen zoveel mogelijk programma vluchten vliegen, ervaring op doen, om als twee jarige hun talenten te laten zien.
De doffers knokken om een broedbak, voorlopig worden de vliegers niet gekoppeld, vorig jaar ook zo begonnen, goed bevallen, dus dit jaar weer.
De duivinnen blijven zolang in het jongen hok, of moet ik zeggen opleiding hok. Als de tijd daar is worden de duivinnen gekoppeld, zodat ze op een goede stand aan de overnacht kunnen beginnen. 21 juni inkorven, de derde overnacht, net als vorig jaar voor mijn duiven de eerste krachtmeting. Alleen duivinnen, dit jaar worden de doffers echt niet meer gespeeld.
Waaruit nog meer blijkt dat het koers is? Smeekbedes van liefhebbers om oplossingen voor de kromsnavels. Veel duiven worden slachtoffer, nu ze weer dagelijks worden losgelaten. Het is natuur, hoe vervelend ook. Liefhebbers rekenen in aantallen, nodig voor een programma vliegen, de natuur rekent alleen in de sterksten, alles wat wordt gepakt hield zich onvoldoende aan de regels van de natuur, was niet slim genoeg, of niet scherp genoeg. Zuur, vaak wel, maar het gaat niet veranderen.
Nog meer redenen om te signaleren dat het koers is. Sportvriend Hans was even op bezoek vandaag, even bijkletsen, even kijken. Hij vertelde dat hij op zijn website maar niet meer vertelde wat hij doet om zijn duiven goed opgeleid te krijgen, simpelweg omdat het niet aansluit bij wat als gemeengoed wordt aangenomen in het overnacht wereldje. Tegenwoordig MOET je de jongen doorspelen en de jaarlingen twee maal op de overnacht hebben gespeeld. Inderdaad de methode van een paar gerenommeerde spelers. Dat wil nog niet zeggen dat je het op die manier MOET doen, het is één van de vele wegen die naar Rome leidt. Volgens mij is het hobby, het mooie daarvan is dat je het kan doen zoals jezelf denkt dat het moet.
Laatste voorbeeld waaruit blijkt dat het koers is. Vanmiddag bij mijn voerleverancier. Ik kom al sinds jaar en dag in Berlikum bij de aldaar bekende voerhandel. Familiebedrijfje, aardige mensen, altijd bereid om te helpen of te bestellen wat niet voorradig is. Iets duurder dan de grotere spelers op de voermarkt. Sinds vorig jaar is er een voerhandel verderop in Friesland gekomen, een vestiging van een bekende voerhandel uit het zuiden des lands. Veel goedkoper, maar ook ver weg, kost me teveel tijd in mijn schaarse vrije tijd om een paar euro voordeel te halen.
Ik stond vanmiddag in te laden toen ik plotseling een stem achter mij hoorde. "Wat betaal je voor de matjes?" Ik antwoordde met de prijs. Daarna kwam er een verhandeling dat je veeeel goedkoper naar de nieuwe voerhandel kon gaan. Toen ik uitlegde dat dat voor mij niet veel voordeel opleverde, in tijd maar ook geld, vond deze meneer dat ik het toch maar moest doen. Vervolgens liep hij naar binnen, ben eigenlijk vergeten te vragen wat hij ging kopen wat verderop niet te koop was voor veeeel minder. Over iemand je mening opleggen gesproken. Nee, ik ga de volgende keer toch weer naar Berlikum, die heeft wat ik nodig heb, kent me bij naam en weet uit z'n hoofd wat ik altijd voor voer koop. Voel ik me prettig bij.
Ondertussen is het koers in Vlaanderen, de "Omloop" nadert zijn ontknoping, stuivertje wisselen aan de kop, veel valpartijen, een paar gerenommeerde renners probeert het peloton hun wil op te leggen. Valt niet mee, conditie nog niet 100%, kasseienstroken en heuveltjes, een paar weerbarstige renners die niet altijd in de grote koersen mogen starten. Lijkt ergens op.
Goede week!
www.postduivenblog.nl
zaterdag 27 februari 2016
zondag 21 februari 2016
Welk systeem zei U?
Terug van een weekje vakantie. Lang naar uitgezien, gewoon rustig fietsen, wandelen, tijd voor elkaar, even geen drukte aan het hoofd. Nodig, bovendien, de vrije dagen moeten op, anders kunnen ze worden ingeleverd.
We zijn op Terschelling geweest, nu weet ik dat er op Terschelling nog een paar melkers zitten, waaronder één die aan de overnacht mee doet, maar ik heb echt mijn best gedaan om niet naar duiven om te kijken. Of het moet het koppeltje Holenduiven zijn geweest, die ergens vlakbij ons huisje in de duinen bezig waren aan een nieuw seizoen. Het doffertje jaagde erover in de opkomende ochtendzon. Ook dit werkt verfrissend, mede omdat ik wist dat de duiven in goede handen waren. Louis, gewaardeerd lid van onze vereniging, was bereid om een week lang heen en weer te rijden om de duiven en katten te voeren.
Bij thuiskomst zagen de duiven er super uit, dus dat is mooi gegaan.
Ik had al geschreven dat ik dit weekend de kwekers zou koppelen, samen met wat voedsters en de sierduiven. De vliegers koppel ik pas als het nodig is. Op de 3de overnachtvlucht wil ik ze pas mee hebben, Aurillac als ik me niet vergis, in ieder geval half Juni. Voor die tijd vlieg ik ze in, net als vorig jaar, op weduwschap. Gewoon zoveel mogelijk de mand in, kilometers maken, conditie op doen.
Bij thuiskomst van vakantie is het altijd weer even aanpoten om de hokken op orde te krijgen en meteen maar klaar voor het seizoen te hebben. De vloerdekkorrels doen hun werk in de week dat je weg bent, maar ik heb ze liever niet, dus alles gaat er weer uit als ik thuis kom, alleen onder de schapjes van de jongen hokken ligt een laagje, om de boel droog te houden.
De plannen had ik al gemaakt, ruim voor ik weg ging, aanvankelijk wilde ik nog eerder koppelen, maar een weekje vakantie is ook nooit weg, dus lang leve het compromis.
Er kwam nog wel een kink in de kabel. In de weken voor ik weg ging zag ik op internet een verkoping van late jonge 2015 van Coen van Haarlem uit Terborg. Misschien niet een hele bekende naam in de fondwereld, wel iemand met sublieme prestaties. Iemand die generaal kampioen is geweest in het Internationale Fondspel(de tegenwoordige Noordelijk Unie), in zijn rayon en afdeling kampioen op de overnacht is geweest, afgelopen seizoen nog kampioen werd in de sterke fondclub Fiante, daarnaast al vele vroege prijzen op zijn naam heeft staan met als hoogtepunt de 1ste NPo van Brive in 2013, zo'n iemand heeft klasse duiven onder de pannen zitten.
Ik besloot op een paar duiven een kooporder te zetten, kon nog wel een goede kweekdoffer gebruiken. Kooporders zijn een mooi hulpmiddel om te zorgen dat je bij internet biedingen niet boven het budget uitgaat wat je in het hoofd hebt. Wordt je overboden, jammer, wens de bieder veel succes met het duifje. Ik schreef nog niet zo lang geleden dat ik dit niet meer zou doen, maar ja, het bloed kruipt. Altijd op zoek naar die ene die je verder kan helpen.
Tot mijn verrassing bleef mijn bod op een jonge duivin staan(jammer genoeg geen doffer), gezien haar afstamming al verwonderlijk, maar soms moet je gewoon mazzel hebben. Dus zaterdag wat van de eerder geplande tijd ingeleverd om de 200 kilometer naar Terborg te gaan rijden.
De reis was voorspoedig en ik was mooi op tijd in Terborg. Een uur lang converseren met een kampioen, iemand met een duidelijke visie, eigenzinnig, maar met misschien wel de belangrijkste eigenschap die een groot kampioen heeft, hij luistert naar het verhaal van degene tegenover hem. Alles wat wordt gezegd wordt opgenomen in het hoofd, misschien ooit nog eens nodig. Daarnaast blijkt Coen goed ingevoerd in de fondwereld, weet exact waar de goeden zitten, waarvan hij dan wat probeert te bemachtigen, om zijn stam, gebouwd op zijn "Superkweker", verder uit te bouwen.
De laatse jaren alleen nog ZLU, sinds het code rood van 2014 heeft de cyclus middaglossingen van de NPO voor hem afgedaan. Ik zal apart nog iets over Coen schrijven, het is zeker de moeite waard om zijn meningen en visies te delen. Oh ja, het duivinnetje was inderdaad zeer de moeite waard, alleen nog wat jong, zal haar later dit jaar nog wel voor de kweek inzetten.
Gistermiddag de 2 kweekafdelingen in orde gemaakt en de duiven opgesloten. Ik gebruik kweekboxen, eigenlijk gewoon grote broedhokken met een gaasbodem om de mest op te vangen en voerbakjes aan de buitenkant. Ik schreef hier al eerder een artikeltje over, als U wilt kunt U dat hier terug lezen.
Vanochtend de rest gedaan, hokken weer aan kant, schapjes weg voor de broedhokken in de vliegafdelingen, laat het seizoen maar weer beginnen!
Oh ja, wat betreft de titel van dit stukje: ik had alles op papier, de winter door 3x gekeken of het allemaal klopte, alle koppels stonden al op papier. Toen ik gisteren de duiven bijelkaar ging zetten, kwam ik toch weer anders uit. Dus welk systeem? Intuïtie blijkt hier een belangrijkere factor.
www.postduivenblog.nl
We zijn op Terschelling geweest, nu weet ik dat er op Terschelling nog een paar melkers zitten, waaronder één die aan de overnacht mee doet, maar ik heb echt mijn best gedaan om niet naar duiven om te kijken. Of het moet het koppeltje Holenduiven zijn geweest, die ergens vlakbij ons huisje in de duinen bezig waren aan een nieuw seizoen. Het doffertje jaagde erover in de opkomende ochtendzon. Ook dit werkt verfrissend, mede omdat ik wist dat de duiven in goede handen waren. Louis, gewaardeerd lid van onze vereniging, was bereid om een week lang heen en weer te rijden om de duiven en katten te voeren.
Bij thuiskomst zagen de duiven er super uit, dus dat is mooi gegaan.
Ik had al geschreven dat ik dit weekend de kwekers zou koppelen, samen met wat voedsters en de sierduiven. De vliegers koppel ik pas als het nodig is. Op de 3de overnachtvlucht wil ik ze pas mee hebben, Aurillac als ik me niet vergis, in ieder geval half Juni. Voor die tijd vlieg ik ze in, net als vorig jaar, op weduwschap. Gewoon zoveel mogelijk de mand in, kilometers maken, conditie op doen.
Bij thuiskomst van vakantie is het altijd weer even aanpoten om de hokken op orde te krijgen en meteen maar klaar voor het seizoen te hebben. De vloerdekkorrels doen hun werk in de week dat je weg bent, maar ik heb ze liever niet, dus alles gaat er weer uit als ik thuis kom, alleen onder de schapjes van de jongen hokken ligt een laagje, om de boel droog te houden.
De plannen had ik al gemaakt, ruim voor ik weg ging, aanvankelijk wilde ik nog eerder koppelen, maar een weekje vakantie is ook nooit weg, dus lang leve het compromis.
Er kwam nog wel een kink in de kabel. In de weken voor ik weg ging zag ik op internet een verkoping van late jonge 2015 van Coen van Haarlem uit Terborg. Misschien niet een hele bekende naam in de fondwereld, wel iemand met sublieme prestaties. Iemand die generaal kampioen is geweest in het Internationale Fondspel(de tegenwoordige Noordelijk Unie), in zijn rayon en afdeling kampioen op de overnacht is geweest, afgelopen seizoen nog kampioen werd in de sterke fondclub Fiante, daarnaast al vele vroege prijzen op zijn naam heeft staan met als hoogtepunt de 1ste NPo van Brive in 2013, zo'n iemand heeft klasse duiven onder de pannen zitten.
Ik besloot op een paar duiven een kooporder te zetten, kon nog wel een goede kweekdoffer gebruiken. Kooporders zijn een mooi hulpmiddel om te zorgen dat je bij internet biedingen niet boven het budget uitgaat wat je in het hoofd hebt. Wordt je overboden, jammer, wens de bieder veel succes met het duifje. Ik schreef nog niet zo lang geleden dat ik dit niet meer zou doen, maar ja, het bloed kruipt. Altijd op zoek naar die ene die je verder kan helpen.
Tot mijn verrassing bleef mijn bod op een jonge duivin staan(jammer genoeg geen doffer), gezien haar afstamming al verwonderlijk, maar soms moet je gewoon mazzel hebben. Dus zaterdag wat van de eerder geplande tijd ingeleverd om de 200 kilometer naar Terborg te gaan rijden.
De reis was voorspoedig en ik was mooi op tijd in Terborg. Een uur lang converseren met een kampioen, iemand met een duidelijke visie, eigenzinnig, maar met misschien wel de belangrijkste eigenschap die een groot kampioen heeft, hij luistert naar het verhaal van degene tegenover hem. Alles wat wordt gezegd wordt opgenomen in het hoofd, misschien ooit nog eens nodig. Daarnaast blijkt Coen goed ingevoerd in de fondwereld, weet exact waar de goeden zitten, waarvan hij dan wat probeert te bemachtigen, om zijn stam, gebouwd op zijn "Superkweker", verder uit te bouwen.
 |
| Nieuwste aanwinst |
Gistermiddag de 2 kweekafdelingen in orde gemaakt en de duiven opgesloten. Ik gebruik kweekboxen, eigenlijk gewoon grote broedhokken met een gaasbodem om de mest op te vangen en voerbakjes aan de buitenkant. Ik schreef hier al eerder een artikeltje over, als U wilt kunt U dat hier terug lezen.
Vanochtend de rest gedaan, hokken weer aan kant, schapjes weg voor de broedhokken in de vliegafdelingen, laat het seizoen maar weer beginnen!
Oh ja, wat betreft de titel van dit stukje: ik had alles op papier, de winter door 3x gekeken of het allemaal klopte, alle koppels stonden al op papier. Toen ik gisteren de duiven bijelkaar ging zetten, kwam ik toch weer anders uit. Dus welk systeem? Intuïtie blijkt hier een belangrijkere factor.
www.postduivenblog.nl
vrijdag 12 februari 2016
Nog even snel
Lang verwacht toch gekomen, weekje vrij, weekje uitwaaien op de door ons geliefde eilanden. Terschelling, long time, no see.
Hokken liggen weer vol met bodemkorrels en snippers, blijft het lekker droog, verzorging door Louis, alleen voeren en de waterbakken bijvullen, het normale recept voor een weekje weg.
Iedereen succes de komende week, na terugkomst gaan we koppelen en hebben we weer wat meer te vertellen.
Hokken liggen weer vol met bodemkorrels en snippers, blijft het lekker droog, verzorging door Louis, alleen voeren en de waterbakken bijvullen, het normale recept voor een weekje weg.
Iedereen succes de komende week, na terugkomst gaan we koppelen en hebben we weer wat meer te vertellen.
zaterdag 6 februari 2016
Zaterdagmiddag: duivensport toekomst per livestream
Zaterdagmiddag, weekend, laat van bed, gisteren de late dienst meegedraaid op het werk. Zo'n dag die je nodig hebt om bij te tanken, wat vermaak zoekt, eigenlijk niet verder dan de drempel van de voordeur wilt.
Op Facebook zag ik dat de finale vervlogen wordt vandaag van de SAMPDR, de prestigieuze éénhoksrace in Zuid-Afrika.
Ik zoek de livestream op en ga gewoon zitten kijken, een beeld dat om de zoveel seconden schakelt van de ene naar de andere camera. Duiven letten, zoals je dat bij een collegamelker kan doen als je zelf niet mee speelt. Gebiologeerd kijk ik naar het scherm, af en toe even schakelend op een andere tab om een site te checken of mijn mail te bekijken, maar steeds snel weer terug.....
Wat is dat toch, zitten wachten tot er een duif thuis komt, zelf niet eens meedoen of ook maar iets met die race te maken te hebben. Ja ik weet het wel, gewoon gek van duiven, gek van het spelletje.
De finale van de SAMPDR is zwaar, uit mijn hoofd arriveerden er vorig jaar maar 17 op de dag van lossing terug op het hok, vandaag zijn er na het klokken van de eerste duif na 2 uur 14 geklokt, er kwam nog een laatkomer tussendoor, dus 15 duiven schoven in de 2 uur door het scherm, De één vermoeid en bijkomend na de zware inspanning, anderen vallen direct voor de ingang van het hok en lopen snel binnen. Tekenend voor karakter en uithoudingsvermogen van de duiven. Wat ook opvalt: veel mensen kijken naar de livestream, gezien de chat die meeloopt, daarnaast is de livestream ook op veel andere sites te zien.
De belangen zijn best groot bij deze race, maar ook bij andere, internationaal bekende races. Inschrijfgeld is hoog, prijzengeld navenant, dat moet ergens wegkomen. Veel sponsoring, wat ook weer verplichtingen meebrengt bij de organisatie van dit evenement.
Kortom, zien en gezien worden, de grote namen uit de duivensport ontmoeten elkaar hier, terwijl hun fokprodukten zich meten met elkaar. Prestige, naamsbekendheid, de wil om die race te winnen. Naamsbekendheid betekend ook geld verdienen, jongen kunnen verkopen, handel. Professionalisering van de duivensport in optima forma. De grote namen zijn niet voor niets snel met het melden van of een duif of een afstamming die maar iets met de vroege duiven te maken hebben.
Wat we hier zien is de ontwikkeling van de duivensport, de evolutie. Eén van de scenario's voor de toekomst zal zijn dat er vanuit dit soort locaties wedstrijden worden georganiseerd, waar men jonge duiven kan afleveren, het inschrijfgeld voldoet, daarna rustig thuis kan volgen wat er met de duiven gebeurd, transparantie verzekerd, alles wordt online gezet, alles is via camera's en livestreams te volgen.
Is dit het toekomstige speelveld voor de grote namen in de sport, het speelveld waar zij de degens kruisen? Zou zo maar kunnen, even terugkoppelend naar wat er gebeurd met inkorf beperkingen en weerstand tegen de "groten". Niet terecht maar wel een manier voor hun om hun ambities te blijven voortzetten. De traditionele duivensport zoals we die nu kennen zal daarmee nog verder achteruit hollen. Die zal wel blijven bestaan, echter, specialisatie en bereidheid om meer te betalen voor het inkorven van duiven zal het gevolg zijn.
Zorgelijk? Als je het van de zwarte kant bekijkt misschien, van de andere kant, ik zie veel jongere melkers, specialisten op hun gebied, die zich inzetten voor de sport, die zich toe leggen op hun specialisatie, de duivensport zal niet verdwijnen, maar zeker een ander uiterlijk hebben dan hoe we het nu kennen. Evolutie dus, de manier om de sport in stand te houden.
Petje af voor de winnaar vandaag, gefokt uit een doffer die ook in 2012 de winnaar van deze race leverde, van moederskant zitten ook de winnaars genen voor deze race ingebakken. De fokker van dit dier is er dus op gespitst om deze race te winnen. Ja, hij zal er veel geld ingestoken hebben, kan het zich blijkbaar veroorloven en het betaald zich terug. Voor diegenen waarvoor dit niet mogelijk is in financieel opzicht: niet beginnen over de onmogelijkheid, hou maar in het hoofd dat als het bij hem regent, het bij jou gaat druppelen, pik je toch maar mooi je graantje mee op den duur. De Heremans duiven waren niet zo lang geleden ook niet te betalen, volgens mij heeft iedereen ze nu op het hok......
Ondertussen donkere wolken boven de hokken in Zuid-Afrika, 15 duiven geklasseerd, waaronder ééntje van een bekende Nederlandse fokker en speler, ik zeg toppers die nu thuis zijn!
www.postduivenblog.nl
Op Facebook zag ik dat de finale vervlogen wordt vandaag van de SAMPDR, de prestigieuze éénhoksrace in Zuid-Afrika.
Wat is dat toch, zitten wachten tot er een duif thuis komt, zelf niet eens meedoen of ook maar iets met die race te maken te hebben. Ja ik weet het wel, gewoon gek van duiven, gek van het spelletje.
De finale van de SAMPDR is zwaar, uit mijn hoofd arriveerden er vorig jaar maar 17 op de dag van lossing terug op het hok, vandaag zijn er na het klokken van de eerste duif na 2 uur 14 geklokt, er kwam nog een laatkomer tussendoor, dus 15 duiven schoven in de 2 uur door het scherm, De één vermoeid en bijkomend na de zware inspanning, anderen vallen direct voor de ingang van het hok en lopen snel binnen. Tekenend voor karakter en uithoudingsvermogen van de duiven. Wat ook opvalt: veel mensen kijken naar de livestream, gezien de chat die meeloopt, daarnaast is de livestream ook op veel andere sites te zien.
De belangen zijn best groot bij deze race, maar ook bij andere, internationaal bekende races. Inschrijfgeld is hoog, prijzengeld navenant, dat moet ergens wegkomen. Veel sponsoring, wat ook weer verplichtingen meebrengt bij de organisatie van dit evenement.
Kortom, zien en gezien worden, de grote namen uit de duivensport ontmoeten elkaar hier, terwijl hun fokprodukten zich meten met elkaar. Prestige, naamsbekendheid, de wil om die race te winnen. Naamsbekendheid betekend ook geld verdienen, jongen kunnen verkopen, handel. Professionalisering van de duivensport in optima forma. De grote namen zijn niet voor niets snel met het melden van of een duif of een afstamming die maar iets met de vroege duiven te maken hebben.
Wat we hier zien is de ontwikkeling van de duivensport, de evolutie. Eén van de scenario's voor de toekomst zal zijn dat er vanuit dit soort locaties wedstrijden worden georganiseerd, waar men jonge duiven kan afleveren, het inschrijfgeld voldoet, daarna rustig thuis kan volgen wat er met de duiven gebeurd, transparantie verzekerd, alles wordt online gezet, alles is via camera's en livestreams te volgen.
Is dit het toekomstige speelveld voor de grote namen in de sport, het speelveld waar zij de degens kruisen? Zou zo maar kunnen, even terugkoppelend naar wat er gebeurd met inkorf beperkingen en weerstand tegen de "groten". Niet terecht maar wel een manier voor hun om hun ambities te blijven voortzetten. De traditionele duivensport zoals we die nu kennen zal daarmee nog verder achteruit hollen. Die zal wel blijven bestaan, echter, specialisatie en bereidheid om meer te betalen voor het inkorven van duiven zal het gevolg zijn.
Zorgelijk? Als je het van de zwarte kant bekijkt misschien, van de andere kant, ik zie veel jongere melkers, specialisten op hun gebied, die zich inzetten voor de sport, die zich toe leggen op hun specialisatie, de duivensport zal niet verdwijnen, maar zeker een ander uiterlijk hebben dan hoe we het nu kennen. Evolutie dus, de manier om de sport in stand te houden.
Petje af voor de winnaar vandaag, gefokt uit een doffer die ook in 2012 de winnaar van deze race leverde, van moederskant zitten ook de winnaars genen voor deze race ingebakken. De fokker van dit dier is er dus op gespitst om deze race te winnen. Ja, hij zal er veel geld ingestoken hebben, kan het zich blijkbaar veroorloven en het betaald zich terug. Voor diegenen waarvoor dit niet mogelijk is in financieel opzicht: niet beginnen over de onmogelijkheid, hou maar in het hoofd dat als het bij hem regent, het bij jou gaat druppelen, pik je toch maar mooi je graantje mee op den duur. De Heremans duiven waren niet zo lang geleden ook niet te betalen, volgens mij heeft iedereen ze nu op het hok......
Ondertussen donkere wolken boven de hokken in Zuid-Afrika, 15 duiven geklasseerd, waaronder ééntje van een bekende Nederlandse fokker en speler, ik zeg toppers die nu thuis zijn!
www.postduivenblog.nl
zondag 31 januari 2016
Leerzame ochtend
Dit weekend eindelijk het bezoekje aan de bekende speler in sector 4 kunnen doen. Collega melker Klaas had mij gevraagd mee te gaan naar Sjaak Buwalda, één van de beste overnacht spelers van sector 4. Ik had hier al weken naar uitgezien, maar allerlei omstandigheden zorgden ervoor dat het een paar keer moest worden doorgeschoven.
Vanochtend was het dus zover, na snel nog de nieuwe aanwinsten van Klaas bekeken te hebben onderweg naar Nijemirdum, in het mooie Gaasterland, of de Zuid-West Hoek, zoals men in die contreien zelf hun regio aanduiden. Mooie omgeving, populair als vakantiebestemming, water, bos en mooie landschappen zijn de ingrediënten.
Voor de overnachtliefhebbers heeft het toch een magische klank. Eén van de sterkste inkorfcentra van sector 4 huist in Balk, centraal in Gaasterland, met bekende namen als Bennie Homma, de broers de Boer, Grouwstra en nog zo wat namen die regelmatig aan de kop van de uitslagen van sector 4 zijn te vinden.
Ook onze gastheer van vanochtend hoort in dit rijtje thuis. Sjaak Buwalda, duivenmelker van professie, was bereid om ons te ontvangen en zijn methode en systeem aan ons uit te leggen.
Ik had Sjaak nog nooit gesproken, lees wel regelmatig zijn blogs, ook hier is veel uit te leren. Mijn collega melker Klaas kende hem al wat beter, maar was er ook nog nooit op bezoek geweest.
Vragen was nauwelijks nodig, op het moment dat we aankwamen bij de hokken was de ontvangst hartelijk, werd de koffie klaargezet en begon het verhaal dat werd afgestoken door Sjaak. Het verhaal begint bij het begin, het ontstaan van zijn stam, de filosofie die wordt gehanteerd, de missie om te zoeken naar die ene topper, die het verschil kan maken. Het verschil maken betekend kopprijzen en een grote kans dat deze eigenschap door vererft naar de nazaten van deze enkelingen.
Allereerst is daar een goed kweekhok voor nodig, als eenmaal duidelijk is welke duiven in staat zijn kwaliteit te vererven, is het een vereiste om te zorgen dat het kweekhok ook die duiven gaat leveren voor het vlieghok.
Daarnaast is er de methode voor de vliegduiven. Jongen worden opgeleid, jaarlingen worden al behoorlijk aan de tand gevoeld. Jaarlingen op de deur spelen, de methode die veel wordt toegepast voor jongen bij de programmaspelers. Reden hiervoor: De doffers moeten nog niet te eigen worden, nog niet een eigen bak hebben. Jaarlingen moeten worden opgeleid, in het systeem gaan passen, moeten er klaar voor zijn als 2 jarige.
De meer jarigen worden gespeeld op totaal weduwschap, als de schwung eruit raakt wordt per afdeling geschakeld naar het nestsysteem.
Wat vooral interessant is, is de manier van beoordelen van duiven die geschikt zouden zijn om specifiek in de Zuidwest Hoek te kunnen excelleren. Stand en lengte van het borstbeen lijkt hiervoor bepalend te zijn, iets wat ik zelf nooit bedacht zou hebben. Beweringen komen niet uit de lucht vallen, niet alleen in Nijemirdum, ook bij andere toppers in de buurt is het opvallend dat deze kwaliteit voorkomt bij de beste duiven.
Wat mij opviel was dat het vooral heel willige en alerte duiven zijn die ik in handen kreeg, stuk voor stuk bekende dieren, bewezen vliegers, bewezen kwekers. Duiven die het verschil maken, eigenzinnige types ook.
Eigenzinnig, net als de baas, die volgens zijn eigen methodiek, zijn eigen visie, met zijn eigen analyses, de kolonie naar grote hoogten weet te stuwen. Elke race weer wordt er voor de eerste plek gestreden, elke race is een finale op zich, elke race is een leerschool, op zoek naar de Heilige Graal van de overnachtfond.
Sjaak, nogmaals bedankt dat ik mocht aanschuiven, het was zeker de moeite waard!
www.postduivenblog.nl
Vanochtend was het dus zover, na snel nog de nieuwe aanwinsten van Klaas bekeken te hebben onderweg naar Nijemirdum, in het mooie Gaasterland, of de Zuid-West Hoek, zoals men in die contreien zelf hun regio aanduiden. Mooie omgeving, populair als vakantiebestemming, water, bos en mooie landschappen zijn de ingrediënten.
Voor de overnachtliefhebbers heeft het toch een magische klank. Eén van de sterkste inkorfcentra van sector 4 huist in Balk, centraal in Gaasterland, met bekende namen als Bennie Homma, de broers de Boer, Grouwstra en nog zo wat namen die regelmatig aan de kop van de uitslagen van sector 4 zijn te vinden.
Ook onze gastheer van vanochtend hoort in dit rijtje thuis. Sjaak Buwalda, duivenmelker van professie, was bereid om ons te ontvangen en zijn methode en systeem aan ons uit te leggen.
Ik had Sjaak nog nooit gesproken, lees wel regelmatig zijn blogs, ook hier is veel uit te leren. Mijn collega melker Klaas kende hem al wat beter, maar was er ook nog nooit op bezoek geweest.
Vragen was nauwelijks nodig, op het moment dat we aankwamen bij de hokken was de ontvangst hartelijk, werd de koffie klaargezet en begon het verhaal dat werd afgestoken door Sjaak. Het verhaal begint bij het begin, het ontstaan van zijn stam, de filosofie die wordt gehanteerd, de missie om te zoeken naar die ene topper, die het verschil kan maken. Het verschil maken betekend kopprijzen en een grote kans dat deze eigenschap door vererft naar de nazaten van deze enkelingen.
Allereerst is daar een goed kweekhok voor nodig, als eenmaal duidelijk is welke duiven in staat zijn kwaliteit te vererven, is het een vereiste om te zorgen dat het kweekhok ook die duiven gaat leveren voor het vlieghok.
Daarnaast is er de methode voor de vliegduiven. Jongen worden opgeleid, jaarlingen worden al behoorlijk aan de tand gevoeld. Jaarlingen op de deur spelen, de methode die veel wordt toegepast voor jongen bij de programmaspelers. Reden hiervoor: De doffers moeten nog niet te eigen worden, nog niet een eigen bak hebben. Jaarlingen moeten worden opgeleid, in het systeem gaan passen, moeten er klaar voor zijn als 2 jarige.
De meer jarigen worden gespeeld op totaal weduwschap, als de schwung eruit raakt wordt per afdeling geschakeld naar het nestsysteem.
Wat vooral interessant is, is de manier van beoordelen van duiven die geschikt zouden zijn om specifiek in de Zuidwest Hoek te kunnen excelleren. Stand en lengte van het borstbeen lijkt hiervoor bepalend te zijn, iets wat ik zelf nooit bedacht zou hebben. Beweringen komen niet uit de lucht vallen, niet alleen in Nijemirdum, ook bij andere toppers in de buurt is het opvallend dat deze kwaliteit voorkomt bij de beste duiven.
Wat mij opviel was dat het vooral heel willige en alerte duiven zijn die ik in handen kreeg, stuk voor stuk bekende dieren, bewezen vliegers, bewezen kwekers. Duiven die het verschil maken, eigenzinnige types ook.
Eigenzinnig, net als de baas, die volgens zijn eigen methodiek, zijn eigen visie, met zijn eigen analyses, de kolonie naar grote hoogten weet te stuwen. Elke race weer wordt er voor de eerste plek gestreden, elke race is een finale op zich, elke race is een leerschool, op zoek naar de Heilige Graal van de overnachtfond.
Sjaak, nogmaals bedankt dat ik mocht aanschuiven, het was zeker de moeite waard!
www.postduivenblog.nl
zondag 24 januari 2016
Nog even wachten
Nog even wachten, voor ik de kweek kan starten. Ik ben van de oude stempel, dus koppelen doe ik ook niet zo vroeg als tegenwoordig gangbaar is. Als je er voor kiest om niet te forceren, met de natuur mee te lopen, dan moet je ook het geduld op kunnen brengen om nog even te wachten. Vóór 1 februari wordt zeker niet gekoppeld, vanaf die datum kan het, ervaringen uit het verleden wijzen dat ook uit, ik wacht nog even langer, half februari eerst nog een weekje vakantie, ff uitwaaien en de kop leeg na een druk winterseizoen op het werk, dan kan het daarna los.
Vandaag nog wat duiven in de handen gehad, samen met een collega melker, de duiven staan er goed op, glijden door de handen, dus dat koppelen moet wel goed gaan straks.
Afgelopen week de paramyxo enting laten doen, ook meteen een wormenpil opgestoken. Hiermee is de medische voorbereiding op het seizoen klaar, zo rond de kerst kregen ze al 10 dagen parastop. Allemaal preventief, ik heb het idee dat het goed is, het helpt in ieder geval om de duiven gezond en wel aan het nieuwe seizoen te laten beginnen.
Die collega melker kwam een paar koppels terugbrengen, hij doet wel winterkweek, en nam meteen de gelegenheid te baat om mijn hok nog eens goed te bekijken, gewoon om idee op te doen voor zijn eigen nieuwe hok. Van programmaspel is hij bezig om te schakelen naar de overnacht. Leuk om iemand op weg te kunnen helpen, niet alleen met duiven, maar ook met raad en daad. Ook leuk om te horen dat collega overnachters uit de buurt ook hun best doen om te helpen, duivensport zoals het is bedoeld.
Tips die je geeft, of wat zaken die ik zelf toepas laten zien en daarbij ook meteen zien dat iemand nadenkt over hoe dit op eigen hok kan worden toegepast is leuk om te doen. Kennisoverdracht zorgt ervoor dat de algehele kwaliteit van de duivenhouderij omhoog gaat. Ik ben er wel van doordrongen dat ik niet de wijsheid in pacht heb, ik heb wel wat gewoontes die bewezen goed zijn, dus toepasbaar voor een ander.
Meteen weer even bij geklept, hij is nog de enige van mijn oude club waar ik contact mee heb.
Ik word steeds vaker gevraagd om duiven van andere liefhebbers te beoordelen, ik doe dit graag, ik leer er zelf ook veel van, maar hou wel een slag om de arm, ik kan niet in duiven kijken, alleen naar de buitenkant, daarnaast vind ik mezelf niet terug in een rijtje illustere duivenkeurders en selecteurs. Ik heb wel een mening, voor wat die waard is. Toch krijg ik positieve feedback op mijn beoordelingen, er moet dus wel iets goed gaan.
Op internet is te zien dat het nieuwe seizoen zich gaat aandienen, nog een laatste verdwaalde prijsuitreiking, de facebook pagina's staan weer vol met foto's van supersnel groeiende jongen, de kampioenschappen lijken alweer verdeeld. We gaan het weer beleven.
Ik moet zeggen dat ik me steeds beter begin te voelen in de strategie die ik voor eigen hok heb ontwikkeld, beslissingen die je moet nemen om je eigen doelen helder te hebben, doelen helder betekend dat je weet waar je naar toe moet werken. Ik probeer komend weekend nog wat tijd te maken om voor de laatste keer de kwekers te beoordelen, zodat ik het juiste gevoel heb als de kwekers bij elkaar gaan. De vasthouders die geen plekje krijgen in de vaste kweekbakken gaan als voedsterduiven dienen, voor de sierduiven en waar mogelijk om wat jongen van de overnacht kweekkoppels groot te brengen.
Komende zondag nog een leuk bezoek aan één van de beste overnachters van sector 4 in het verschiet, ik kijk er naar uit.
Goede week.
www.postduivenblog.nl
Vandaag nog wat duiven in de handen gehad, samen met een collega melker, de duiven staan er goed op, glijden door de handen, dus dat koppelen moet wel goed gaan straks.
Afgelopen week de paramyxo enting laten doen, ook meteen een wormenpil opgestoken. Hiermee is de medische voorbereiding op het seizoen klaar, zo rond de kerst kregen ze al 10 dagen parastop. Allemaal preventief, ik heb het idee dat het goed is, het helpt in ieder geval om de duiven gezond en wel aan het nieuwe seizoen te laten beginnen.
Die collega melker kwam een paar koppels terugbrengen, hij doet wel winterkweek, en nam meteen de gelegenheid te baat om mijn hok nog eens goed te bekijken, gewoon om idee op te doen voor zijn eigen nieuwe hok. Van programmaspel is hij bezig om te schakelen naar de overnacht. Leuk om iemand op weg te kunnen helpen, niet alleen met duiven, maar ook met raad en daad. Ook leuk om te horen dat collega overnachters uit de buurt ook hun best doen om te helpen, duivensport zoals het is bedoeld.
Tips die je geeft, of wat zaken die ik zelf toepas laten zien en daarbij ook meteen zien dat iemand nadenkt over hoe dit op eigen hok kan worden toegepast is leuk om te doen. Kennisoverdracht zorgt ervoor dat de algehele kwaliteit van de duivenhouderij omhoog gaat. Ik ben er wel van doordrongen dat ik niet de wijsheid in pacht heb, ik heb wel wat gewoontes die bewezen goed zijn, dus toepasbaar voor een ander.
Meteen weer even bij geklept, hij is nog de enige van mijn oude club waar ik contact mee heb.
Ik word steeds vaker gevraagd om duiven van andere liefhebbers te beoordelen, ik doe dit graag, ik leer er zelf ook veel van, maar hou wel een slag om de arm, ik kan niet in duiven kijken, alleen naar de buitenkant, daarnaast vind ik mezelf niet terug in een rijtje illustere duivenkeurders en selecteurs. Ik heb wel een mening, voor wat die waard is. Toch krijg ik positieve feedback op mijn beoordelingen, er moet dus wel iets goed gaan.
Op internet is te zien dat het nieuwe seizoen zich gaat aandienen, nog een laatste verdwaalde prijsuitreiking, de facebook pagina's staan weer vol met foto's van supersnel groeiende jongen, de kampioenschappen lijken alweer verdeeld. We gaan het weer beleven.
Ik moet zeggen dat ik me steeds beter begin te voelen in de strategie die ik voor eigen hok heb ontwikkeld, beslissingen die je moet nemen om je eigen doelen helder te hebben, doelen helder betekend dat je weet waar je naar toe moet werken. Ik probeer komend weekend nog wat tijd te maken om voor de laatste keer de kwekers te beoordelen, zodat ik het juiste gevoel heb als de kwekers bij elkaar gaan. De vasthouders die geen plekje krijgen in de vaste kweekbakken gaan als voedsterduiven dienen, voor de sierduiven en waar mogelijk om wat jongen van de overnacht kweekkoppels groot te brengen.
Komende zondag nog een leuk bezoek aan één van de beste overnachters van sector 4 in het verschiet, ik kijk er naar uit.
Goede week.
www.postduivenblog.nl
zaterdag 16 januari 2016
De Januari gebeurtenissen
Vorige week zaterdag de clubtentoonstelling meegemaakt bij ons cluppie in Minnertsga. Zoals altijd weer een paar genoeglijke uurtjes doorgebracht met de overnachtmaatjes daar. Lol bij het winnen van prijzen van het draaiend rad, kon het weer niet laten om een paar bonnen te kopen van collega overnachters waarvan ik zeker weet dat ik er zo ook wel een paar jongen zou kunnen krijgen, maar ja, de vereniging vaart er wel bij...
Waar ik doodziek van wordt is de berichtgeving in de ontbijtprogramma's in de morgen. Voor ik ga werken kijk ik hier even naar, laatste nieuws, weerbericht, luchtige nieuwtjes en aangedikte riooljournalistiek. Je kunt je er in ieder geval bij het ontbijt even mee vermaken. Totdat er ook maar 1 vlokje sneeuw valt of er een graadje nachtvorst wordt aangekondigd. Hele volksstammen blijven thuis omdat er op tv wordt geroepen dat het bar en boos is. Ongelooflijk. Volgens mij is het gewoon Januari. In Januari kan het vriezen of dooien, dus ook wel eens sneeuwen of glad zijn. Hoort erbij. Mooi contrast voor als het weer eens 25 graden is in de zomer, ook al wil ik nu al niet horen wat er dan weer wordt geroepen. Code geel, groen of rood, paniek zaaien heet het volgens mij. Wat een gelul, in plaats van dat er een eerbetoon wordt gegeven aan de mensen die het mogelijk maken om de weg op te kunnen, wordt iedereen zo'n beetje een gladheidscomplex aangepraat.
Verder met verbazing gezien hoe het parlement omgaat met het kiezen van een nieuwe voorzitter, hoe verziekt de samenleving is met achterkamertjespolitiek werd weer eens pijnlijk duidelijk. Niet de beste, of degene met de meeste kwaliteiten, maar de meest veilige keuze werd naar voren geschoven als zijnde de nieuwe voorzitter van het belangrijkste politieke orgaan in Nederland. Geen volksvertegenwoordigers, maar hoeders van hun eigen belangen.
Astère Vergotte, kampioen van de halve fond in België, eerlijk kronieker van onze geliefde sport, werd een kopje kleiner gemaakt. Hij had het lef om te schrijven wat iedere liefhebber doet om goed voor zijn dieren te zorgen en werd aan de schandpaal genageld. Zelf denkt hij door een paar mensen die zelf aan de sport moeten verdienen erbij gelapt te zijn, in ieder geval werd hij als voorbeeld aangepakt door de Belgische Justitie, hetzelfde lot wat een paar bekende spelers in België eerder overkwam. Gevolg is dat de man zich terugtrekt in de anonimiteit, terwijl hij altijd met de beste bedoelingen zijn kennis en ervaringen over de sport met mede liefhebbers wilde delen. Triest.
Vandaag was het de bedoeling dat ik samen met een collega melker bij één van de bekendste overnachters in sector 4 op bezoek zou gaan, dit ging helaas niet door, ziekte van de zoon van deze collega melker zorgde ervoor dat dit bezoekje nog maar even uitgesteld moet worden, jammer, maar er zijn belangrijker zaken.
In plaats daarvan heb ik vandaag maar weer eens een bezoek gebracht aan Hans. Hans is net als ik tegendraads maar leergierig, hij krijgt zijn input over de sport weer van een paar andere melkers, ik gebruik de kennis die hij daar opdoet weer als spiegel, het waarom uitdiepen, hele filosofieën kunnen we hier over opbouwen. Het helpt in ieder geval om helder te krijgen waar we staan en waar we heen gaan. Ieder op zijn eigen manier, met respect voor elkaars zienswijze. Overigens de manier waarop de overnachters in het Noorden over het algemeen met elkaar omgaan. Toch nog een duivendag dus, dat is wat me sowieso een groot plezier doet, elke keer weer!
Tot volgende week.
www.postduivenblog.nl
Waar ik doodziek van wordt is de berichtgeving in de ontbijtprogramma's in de morgen. Voor ik ga werken kijk ik hier even naar, laatste nieuws, weerbericht, luchtige nieuwtjes en aangedikte riooljournalistiek. Je kunt je er in ieder geval bij het ontbijt even mee vermaken. Totdat er ook maar 1 vlokje sneeuw valt of er een graadje nachtvorst wordt aangekondigd. Hele volksstammen blijven thuis omdat er op tv wordt geroepen dat het bar en boos is. Ongelooflijk. Volgens mij is het gewoon Januari. In Januari kan het vriezen of dooien, dus ook wel eens sneeuwen of glad zijn. Hoort erbij. Mooi contrast voor als het weer eens 25 graden is in de zomer, ook al wil ik nu al niet horen wat er dan weer wordt geroepen. Code geel, groen of rood, paniek zaaien heet het volgens mij. Wat een gelul, in plaats van dat er een eerbetoon wordt gegeven aan de mensen die het mogelijk maken om de weg op te kunnen, wordt iedereen zo'n beetje een gladheidscomplex aangepraat.
Verder met verbazing gezien hoe het parlement omgaat met het kiezen van een nieuwe voorzitter, hoe verziekt de samenleving is met achterkamertjespolitiek werd weer eens pijnlijk duidelijk. Niet de beste, of degene met de meeste kwaliteiten, maar de meest veilige keuze werd naar voren geschoven als zijnde de nieuwe voorzitter van het belangrijkste politieke orgaan in Nederland. Geen volksvertegenwoordigers, maar hoeders van hun eigen belangen.
Astère Vergotte, kampioen van de halve fond in België, eerlijk kronieker van onze geliefde sport, werd een kopje kleiner gemaakt. Hij had het lef om te schrijven wat iedere liefhebber doet om goed voor zijn dieren te zorgen en werd aan de schandpaal genageld. Zelf denkt hij door een paar mensen die zelf aan de sport moeten verdienen erbij gelapt te zijn, in ieder geval werd hij als voorbeeld aangepakt door de Belgische Justitie, hetzelfde lot wat een paar bekende spelers in België eerder overkwam. Gevolg is dat de man zich terugtrekt in de anonimiteit, terwijl hij altijd met de beste bedoelingen zijn kennis en ervaringen over de sport met mede liefhebbers wilde delen. Triest.
Vandaag was het de bedoeling dat ik samen met een collega melker bij één van de bekendste overnachters in sector 4 op bezoek zou gaan, dit ging helaas niet door, ziekte van de zoon van deze collega melker zorgde ervoor dat dit bezoekje nog maar even uitgesteld moet worden, jammer, maar er zijn belangrijker zaken.
In plaats daarvan heb ik vandaag maar weer eens een bezoek gebracht aan Hans. Hans is net als ik tegendraads maar leergierig, hij krijgt zijn input over de sport weer van een paar andere melkers, ik gebruik de kennis die hij daar opdoet weer als spiegel, het waarom uitdiepen, hele filosofieën kunnen we hier over opbouwen. Het helpt in ieder geval om helder te krijgen waar we staan en waar we heen gaan. Ieder op zijn eigen manier, met respect voor elkaars zienswijze. Overigens de manier waarop de overnachters in het Noorden over het algemeen met elkaar omgaan. Toch nog een duivendag dus, dat is wat me sowieso een groot plezier doet, elke keer weer!
Tot volgende week.
www.postduivenblog.nl
Abonneren op:
Posts (Atom)