Dat kwartje waar ik het over had

Vorige week eindigde ik mijn gekrabbel met een opmerking over een kwartje dat wel weer een keer de goede kant op zou vallen, na de teleurstelling van Limoges. Dat het een week later al zou zijn had ik ook niet verwacht.
Limoges liep niet goed af, hoewel de duiven wel thuis zijn gekomen. De trainingsarbeid me tegen deze week, er moest ook ook nog wat worden gemarchandeerd met de verzorging. Zo af en toe wordt er wat extra's verwacht en moet ik vroeg weg, wat betekend dat het 's ochtends alleen voeren is, de weduwnaars kunnen niet los dan. Daarnaast stond er een zomerstorm, waardoor de nestduivinnen niet mee konden in de auto, Lossen met windkracht acht lijkt me niet zo'n goed idee.
Kortom, geen ideale voorbereiding, maar de uitkomst afgelopen weekend was niet verkeerd.
Er stond een zuidwesten wind, snelle vluchten stonden in het verschiet, voor mij Weert(220 km) voor de jaarlingen en herintreders, daarnaast dagfond uit Sens(587 km).
De vitesse was inderdaad een snel concours, voor mijn doen kwamen ze niet slecht, de eerste klasseerde zich nog netjes in de vereniging. Te merken is dat dit soort vluchten echt te licht zijn voor de marathonista's. Klappend, met opgeblazen krop, zeilend, rondje na rondje, arriveerde de eerste. Tijd verspelend, maar goed, het is geen halszaak en zeker geen doel om vroeg te spelen op de vitesse. Lukt het een keer is het meegenomen. Toch nog tiende in de club, alles binnen afzienbare tijd thuis.
Dat alles gebeurde onder een stralend zonnetje, blauwe lucht, wat kleine stapelwolkjes. Vera maakte tijdens de lunch een opmerking over een stekend litteken. "Ander weer op komst, gebeurd altijd als ik mijn litteken voel". Ze had gelijk. Vanuit de westkant dikke wolken, die niet veel goeds beloofden. Frontje wat op zee zou blijven, dreef toch het land op, wat geen goed nieuws is.
Regen dus. Een blik op buienradar liet zien dat er gaten zitten tussen de buien. Als er eentje goed is knalt die erdoor, de rest blijft achter de buien hangen", mooie opmerking, die waarheid bleek te zijn.

De hoofdrolspeelster van Sens

Terwijl ik wat aan de laptop rommel, hoor ik wat bij het hok, ik kijk op en zie nog net een staart de spoetnik in verdwijnen. De 552 is al in het hok voor ik er erg in heb, ze is de enige van mijn duiven die het lukt om vanuit de lucht in één keer naar binnen te duiken. Mooi vroeg, tenminste voor onze regio, pal uit de westkant, dus tussen de buien door, zoals ik al voorspelde. Eerste melding in de club, ook vroeg in rayon "De Kuststrook", in de afdeling scoort ze wat minder vroeg, het eerder genoemde front speelt vooral de noordwest hoek van Friesland parten. Toch weer een lastige race, concours staat in de vereniging meer dan twee uur open, verderop in de afdeling wordt veel sneller gesloten. Bij afslaan missen er nog wat duiven, in Engelum de laatste thuis als ik terug kom van het afslaan. 
Na het slechte Limoges weekend, een mooi opsteker, ook al is het niet op de geliefde overnacht fond, deze telt ook!
Dinsdag inkorven voor St. Vincent, hopen dat hier ook weer wat moois uit voort komt.

Tot de volgende.

www.postduivenblog.nl

Pontoise, eerste fondvlucht 2017 een feit

Dat was met het vluchtje wel, Pontoise. De eerste dagfond vlucht. Altijd een punt waar je naar toe werkt in een seizoen, de markeerplek waar de start van de "mooie" vluchten wordt aangegeven. Als je liefhebber bent van het lange werk tenminste.
Het zou een kraker worden, zoveel was wel duidelijk, warm weer, zuidoosten wind, ingrediënten om er een stevige vlucht van te maken. Het was te zien bij het inkorven, de meesten hadden een klein korfje mee, de verwijzingen naar voorzichtig aan, vroeg in het seizoen en een warme zaterdag waren veel te horen.
De vitesse vlucht 's morgens gaf een indicatie van een afwijkend verloop van de komende fondvlucht. De eerste duiven in de afdeling tikken daar een hele hoge snelheid aan. Daarna is het verloop grillig. Het geval wilde dat ik zaterdagochtend eerst nog naar het werk moest, vroeg weg richting Noord-Holland, op tijd weer weg(dacht ik) om de vitesse vlucht op te wachten. Op de terugweg zie ik een plukje duiven langs de Afsluitdijk trekken, tegenwind, laag over het water. "Iemand aan het lappen zeker?", is wat er door mijn hoofd ging. Ik had immers zelf ook de thuisblijvers nog even gelost, voor ik ging werken. Daarna weer een pluk, nog meer, aan beide kanten van de dijk trekken veel duiven. "Het moet van Wychen zijn". Vreemd, ligt best oostelijk, flink doorgeschoten. De rekenmachine in mijn hoofd verteld me dat er hoge snelheden moeten zijn gehaald. Bij thuis komst om 09:20 staat er eentje op de klok en vallen er net twee. Te laat thuis, of de duiven te vroeg. Na een tijdje te hebben gekeken, toch maar wat duiven op de meldsite zetten. Daar valt op dat er een aantal heel hard zijn gegaan, het verloop gaat daarna snel naar beneden in meters per minuut.

Eerste in Engelum, de 554

Op naar de aankomsten van de dagfond. Het wachten is tot er wat op de meldsite verschijnt. Een paar meldingen in de Noord-Oost polder, Oosterzee en gevolgd door een vroege in Harlingen. Tijd om scherp te zijn, we schrijven 13:00. Nog even contact met Bram. Wordt nog wat, staat nog wel even open. De meldsite geeft na een uur iets meer dan 40 duiven aan, er waren er 9200 ingekorfd in afdeling 11. Niet snel dus, eerste melding in de vereniging 14:22. Die zit nog niet eens zo gek in de afdeling. Binnen een half uur 4 duiven, daarna is het weer lang wachten voor er wat doorkomt, ook op de meldsite blijft het traag. Uiteindelijk 17:45, de 554 meld zich in Engelum, 8ste melding in de club, ruim 3 uur na de eerste. De avond door blijken er uiteindelijk rond half tien 23 in de club te zijn, we gaan afslaan, ondanks dat er nog 2 prijsduiven missen. Bij mij zijn er op dat moment 4 thuis van de 6, geen slecht resultaat, al heb ik mijn bedenkingen, dit is niet goed voor de rest van het dagfond seizoen, er zijn nog veel liefhebbers die niets of nagenoeg niets thuis hebben. Het blijkt, de meeste vereniging klokken op de zondagochtend door, de prijzen zijn er 's avonds nog lang niet uit in de afdeling. 
Een check op compuclub.nl geeft aan dat er nog tot ver in de ochtend is geklokt, bijna alle verenigingen hebben intussen ingestuurd. Hier nog eentje die op me zat te wachten toen ik om 07:15 bij het hok kwam, helaas nog eentje onderweg.
Over oorzaken ga ik me niet uitlaten, ik zou zo niet weten waar het fout is gegaan, andere afdelingen hadden een traag verloop, maar sluiten binnen een naar omstandigheden redelijke tijd. Wat er met de Friese duiven is gebeurd zou ik niet weten, hoop vooral dat er nog veel nakomen, zodat het seizoen voor veel liefhebbers nog door kan.
Hier is het zitvlees alweer aardig getest, ik hoop dat Limoges komend weekend wat beter gaat verlopen, al is deze ook vaak taai, als eerste marathon van het jaar.

Kuifduif

Oh ja, nog wat leuks. Ik heb zaterdag een rondje van mijn kwekers gespeend, het was me nog niet zo opgevallen, maar er zit er eentje tussen met een kuifje. Zal genetisch iets rondzwerven, uit de oude marathon lijnen wordt regelmatig een kuif gefokt, de duiven waar ze uitkomt is geen inteelt, maar stammen wel beide uit die oude lijnen. Leuk, zo'n apart duifje erbij.

Op naar de volgende, de mooie vluchten komen eraan!


www.postduivenblog.nl

Wachten

Onwerkelijk is het, zaterdagavond, in de achtertuin, laptop op schoot, in een meer dan 's zomers Friesland. Op de achtergrond pruttelen de zware diesels van de antieke tractors. De Elfstedentocht voor trekkers komt tot een eind, start en verzamelpunt is in ons dorp, een weiland 50 meter van ons huis dient als eindpunt. Onvoorstelbaar, als je puur naar je lokale omstandigheden kijkt, dat er geen vlucht kon zijn vandaag. De moderne middelen die we tegenwoordig hebben brengen je snel op andere gedachten. In geen 100 jaar had ik het aangedurfd te lossen, veel te link met de omstandigheden vanochtend verder op naar het zuiden en de daarbij ontwikkelende buien. Morgen ziet het er een stuk beter uit.

Onweer, vochtige lucht, onvoorspelbaar zware buien, geen duivenweer, als er veel elektrische lading in de lucht zit is het toch al geen goed idee om duiven te laten vliegen. Morgen ziet het er beter uit, ik denk dat alles gewoon losgaat morgen. Ik heb alleen de jaarlingen op Quievrain, mijn overnacht collega's wachten nog op de eerste clash van dit jaar, Limoges was vandaag wederom uitgesteld.

Alleen een gedeelte van afdeling 8 en afdeling 10 hebben vandaag gelost op flink ingekorte concoursen. 

Ik ben eigenlijk wel blij met het uitstel. Mijn jaarlingen hebben nu voor de eerste keer 2 nachten mand, hoort bij de leerschool die moet leiden naar een succesvolle marathon carrière. Daarnaast lijken de omstandigheden morgen fair, mooi helder weer met n-o wind. Ik zeg dat wordt genieten morgen van de aankomsten, ook al zullen ze niet met de eersten mee doen. Het grote doel moet voor ogen worden gehouden, de 3 marathon vluchten per jaar die ik als speerpunt aanwijs.

Ik betrapte me er vandaag op dat ik wel heel erg veel tijd stak in het vinden van informatie over de lossing, tussen de bedrijven door. Op de zaterdag is het altijd duivendag, alles wat doordeweeks niet lukt moet op die dag, om de zondag nog enigszins de zondag te laten zijn. Ik probeerde meer dan nodig om lossingsinformatie te krijgen. Als de mist snel genoeg kon optrekken had er nog een kans geweest dat ze los konden, tenminste dat is wat er door mijn hoofd spookte.  Ik was niet de enige die er blijkbaar zo over dacht, de site van de afdeling vliegt eruit als iedereen tegelijk probeert te kijken naar de lossingen. Gelukkig hebben we facebook ook nog, waar dan ook altijd netjes dezelfde berichtgeving te vinden is als op de officiële website.

Wachten, hoeveel uren zal een doorgewinterd melker al hebben gespendeerd aan wachten. Niet wachten op de bus of trein, maar gewoon wachten op iets waarvan je niet zeker weet wanneer het gebeurd. Ja, de duiven komen thuis, maar hoe laat, wanneer valt bij jou de eerste, wanneer meldt de laatste zich, hoeveel tijd staart een melker in het grote niets, wachtend op dat wezentje wat plotseling op het netvlies verschijnt, knijpend, draaiend, richtend, vallend naar het hok. Het magische moment voor iedere postduivenhouder.

Iedere melker kan je dan ook vertellen dat wachten lang duurt, maar ook eigenlijk weer niet. Ik weet niet hoe snel een mens kan denken, of daar een meting aan gegeven kan worden, maar wachten betekend mijmeren, positief of negatief, alle grote duivenproblemen worden opgelost in die tijd dat je bij het hok zit of staat, maar toch ook weer niet, de week erop zit je er weer, in het seizoen. Let wel, de duivenproblemen, wereldproblemen los je niet op als je hoofd vol is van duiven.

Ik zal morgen weer met plezier wachten, als het weer net is als vandaag is dat zeker geen straf.

Ik heb hier op het hok geen problemen zover. De oudere dames gaan naar St. Vincent, de 2 jarigen gaan naar Brive, een week later. Ze zullen deze week allemaal op eieren komen, dus ze zullen op eitjes worden gespeeld. De conditie lijkt goed, ze voelen goed aan, zijdezacht en vol. Alleen het trainen om het hok wil niet erg, dus veel rijden om de gang erin te houden zal nodig zijn. Geen training betekend onvoldoende voedselopname en dus tekort opslag van energie in het lijf. De energie die ze nodig hebben om de marathon afstanden te overbruggen. Vrijdag is het gelukkig ook goed gegaan. 's Ochtends de duiven voor Quievrain als altijd bij de club afgeleverd, de thuisblijvers reden mee tot aan het werk in Noord-Holland. In Friesland prachtig weer, in Noord-Holland mistig, eigenlijk te mistig om te lossen. Er is dan geen keuze meer, de duiven moeten eruit, de hele dag in de warme kofferbak is zeker geen optie. Toen ik 's avond in het hok keek was alles gelukkig weer thuis. Het waren de ervaren dames, met wat vertrouwen blijkt er dus best veel mogelijk te zijn.

De jaarlingen blijven op het programma, hier nog midfond en dagfond, nog een aantal keer 2 nachten mand is wat ze nodig hebben. De afstanden zeggen mij minder.

Bij de kwekers worden komende week de laatste eieren gelegd voor dit seizoen, de bestelde 50 ringen zullen dan op zijn. Ik hoop er weer een leuk ploegje jaarlingen voor volgend jaar aan over te kunnen houden.

Voor iedereen die morgen vliegt, of misschien maandag nog aankomsten heeft van Limoges, succes!

Goede week.

www.postduivenblog.nl

De duivenzomer is begonnen

Het weekend waar heel duivenminnend Nederland naar uitkeek, ook de Belgen hadden deze datum in hun agenda. De dag dat de eerste grote concoursen vervlogen werden, zaterdag 28 mei, of wel, het begin van weer een duivenzomer.
Zomer was het met recht, tenminste hier in Friesland, met warm, bijna broeierig weer, dikke wolken, heiige omstandigheden. 's Middags warm, met dan wel weer blauwe luchten. Geen duivenweer, of toch, fond weer. Weer waarvan we weten dat de duiven het te verduren krijgen, weer wat als maatstaf dient voor waar de conditie staat.
Ik heb in Friesland 2 concoursen gezien die goed verliepen, gezien de omstandigheden. De vitesse vlucht verliep zoals was te verwachten, de snelheden niet hoog, de aankomsten gestaag. Hier werd in ieder geval gevierd dat we niet eens de uitslag haalden in de vereniging, ook altijd weer een mijlpaal, die zo rond dit tijdstip plaatsvind. Op de vitesse waren hier 6 jaarlingen mee, de andere 2 moesten thuisblijven wegens het leggen van een ei. Toch tevreden, toen het begon te lopen waren alle 6 dames vlot thuis, precies het gedrag wat je mag verwachten van een overnachter, hoewel ik altijd op een uitschieter hoop. Ik schreef al eerder dat ik het seizoen voor de jaarlingen als opleiding zie, vaak mee, ervaring op doen, zoveel mogelijk verschillende omstandigheden, een basis leggen voor een mooie overnacht carrière. Toch zie ik dit jaar dat de jaarlingen weinig verrassen, op de 517 na, 2 weken terug. Teken aan de wand? We gaan het beleven.
Het concours vanuit Nanteuil verliep ook goed, aankomsten waren traag te noemen, snelheden namen evenredig af. Toch hoorde ik weinig klachten vanuit het Friese. Als er iets niet goed gaat staan de social media meteen vol. Mooi verloop, duiven moesten er hard voor knokken, maar de duiven die zich thuis meldden zagen er top uit. Goed in conditie dus, maar ook, goed verzorgd onderweg, anders lukt het ook niet. Wat me wel verbaasd is de afstand, voor de kortste afstanden, maar net boven de 450 kilometer. Fondvliegen, dat zijn toch die heroïsche gevechten van minimaal 500 kilometer?  Ongetwijfeld dat hier een reden voor is. De lengte van afdeling Friesland maakt dat soort beslissingen niet makkelijker.
Wat me nog meer verbaasde waren de afzeggingen op voorhand door 2 afdelingen, met het oog op het te verwachten slechte weer. Moeilijk zou het worden, geen discussie over, maar geen vlucht op voorhand? Door de ogen van een duivenmelker klopt het niet, je wilt vliegen. Als je er even verder over nadenkt doemen de publieke opinie op, de politiek die de ogen niet meer zo snel sluit, dierenactivisten en meer van dat alles. Als je het zo bekijkt is het begrijpelijk, maar dan worden het elke week vluchten van 200 kilometer, dan zijn de risico's te overzien. Lastige materie, maar ook hier zit een kans, specialisatie, hoeveel risico neem je met je dieren. De melker beslist zelf of er wordt ingekorfd of niet. De melker beslist zelf over de risico factor.
Waar mijn broek vanaf zakte was het tijdstip van lossing door afdeling 8. Op zo'n tijd lossen op een dagfond vlucht met de te verwachten snelheden en verspreide aankomsten is dit niet het mijden van risico, maar het aansturen op een regelrechte ramp. Hier het tegengestelde met hetzelfde negatieve effect, lees Facebook maar na. Als verantwoordelijke voor deze beslissing heb je dan echt wel wat uit te leggen.
Ik zie vanochtend dat het weer goed is, dus waarschijnlijk komen er nog veel duiven na en is het seizoen voor veel mensen niet verloren. Duiven kunnen snel herstellen, de meesten zullen goed genoeg zijn om volgend wekend weer van de partij te zijn.
Conclusies voor het eigen hok: de overnachters liggen op schema voor St Vincent en Brive, de jaarlingen geven nog wel te denken of zij de kwaliteit brengen om volgend jaar een aanvulling te zijn op het overnacht ploegje.
Volgende week geen Limoges hier, voor iedereen die mee doet aan de eerste overnacht van dit jaar, succes!
Goede week.

www.postduivenblog.nl