Chimay

Maatregelen tegen de warmte genomen door het NPO, alle jonge duivenvluchten afgelast. Terechte beslissing is wat ik hoorde van de programmaspelers in onze club, gezien het verloop van de midfond vlucht voor de oude duiven snap ik dat ook wel. Voor de jongen had dit funest geweest.
De midfondvlucht vanuit Chimay kende dan ook een moeilijk verloop. In de afdeling staat het concours lang open, in onze vereniging duurt het meer dan 5 uur(!) voor er voldoende prijsduiven zijn, fiks langer dan het afdelingsconcours overigens. Ook de vereniging in Holwerd kende een nogal turbulente vlucht.
Reden hiervoor? Geen idee, de eerste in de afdeling werden, zoals verwacht kan worden met zuidoosten wind, geklokt in Harlingen, hemelsbreed niet ver van een aantal van onze leden, toch moet de eerste in de club bijna een uur wachten op de verlossende piep op het systeem.
Hier in Engelum de wordt zo'n 10 minuten na de eerste in de club(omgerekend) geklokt. Goed voor een 5de stek, de tweede weet zich ook nog in de top 10 te klasseren. De duiven kwamen, in vergelijking met de andere clubleden, goed naar huis. Wel nog één duivin achter, geklopt op waarde, zij was het hele seizoen al een vraagteken, de vraag die daarbij hoort heeft ze beantwoord.
Opvallend was het verloop vanaf internationaal Agen. Loodzwaar door de warmte op het traject. Frankrijk klokt de snelste duif, op de avond, waar maar een klein aantal duiven door wist te komen. Nederland toch weer goed vertegenwoordigd met een aantal  in de top 10 internationaal, nadat op Pau de klasse van de Nederlandse fondduif maar weer eens werd onderstreept. Volgende week de kraker vanuit Barcelona!
Wat er verder zoal gebeurde? Trump mocht wel Noord-Korea in, Max wint weer eens, magistraal is het juiste woord, de Nederlands kampioenen wielrennen zijn bekend. de voetbal dames zijn super bezig, halve finale én een ticket voor Tokyo, Olympische Spelen. Onwillekeurig trek ik een parallel met de voortgang in het duivenhok. Ik zie hier een trend die erop wijst dat de duiven hier pas 3de week van juni in forme komen, valt me al een paar jaar op. Toen de voetbal dames aan het toernooi begonnen was de kritiek niet misselijk. Nu, 5 wedstrijden verder, lijkt het allemaal weer te willen kloppen, al zijn we nog niet de beste. Forme die groeit in het toernooi........
Twee weken terug de reset knop ingedrukt, zoals in mijn vorige blog beschreven. De doffers hebben naast prestaties dus toch nog een belangrijke rol in het nesthok. Opvallend is hoe de duivinnen opeens het hok in duiken na een vlucht. Geen grote reeks rondes draaien om het hok wegens gestressd gedrag bijvoorbeeld. De duivinnen zitten strakker op de nesten, die doffers zorgen dus inderdaad voor een dynamiek die nodig is om een ploeg nestduivinnen op punt te krijgen. Iedereen zal het allang weten, ik nu ook!

Toch waren er dit weekend een paar gebeurtenissen die belangrijker zijn dan duiven. We zien al weken in de schemer Ransuilen jagen door de tuinen en de velden rondom het dorp. Gisteren vonden we erin in de boom in onze voortuin, de uil had daar een rustplek gekozen. Mooie foto's van gemaakt, maar vooral intens van genoten. Wat een belevenis.
Vanmiddag wilden we onderweg naar onze kleindochter even een broodje eten, gewoon een korte picknick langs de weg.
We draaien even weg van de snelweg en kwamen op een terrein uit met een gedenkplek voor alle misbruikte, vermiste en vermoorde kinderen. Out of the blue, niet naar gezocht. Het indrukwekkende monument doet je beseffen hoe hard je de handen dicht mag knijpen!
Maar het allerbelangrijkste was de kleine meid. Samen in haar zwembad en ook nog een ijsje eten samen. Feest!

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

Reset

De Oranje Leeuwinnen winnen hun groep en gaan door op het WK, Japan is de volgende halte, ongetwijfeld komen ze nog wel verder.
Dumoulin niet naar de Tour. Gevallen in de Giro, een knie die niet goed herstelde, een kijkoperatie en tekort tijd voor herstel. Misschien de Vuelta?
Waar gaat De Ligt toch heen, de geruchten gaan dat zelfs Real nog een stapeltje biljetten heeft gevonden, wat de wensen zijn van mijnheer De Ligt? Kunnen we daar rekening mee houden.
De vrouw uit Katwijk is eindelijk gevonden, na twee weken gissen, leven tussen hoop en vrees. Geen hoop meer, maar de vrees is weg.....
Maarten gaat het weer proberen, morgen begint hij aan zijn avontuur. Beroeps inzamelaar geworden voor de doelen die ook hem ooit terug op de rails hielpen, nobel streven, zien of zijn tactiek nu werkt.
Hier in Engelum een rollercoaster van goede en slechte berichten, houd het dan nooit op? 
St. Vincent liep uit op een debacle. 3 ervaren duivinnen ingekorfd, 3 duivinnen die niet op de thuisbasis terugkeerden, ze waren de ruggegraat van mijn vliegploeg dit jaar. 
De duiven zijn het minst belangrijk in de rollercoaster van de afgelopen anderhalve week, maar toch trek ik het mij aan. 
Overwegingen, muizenissen, beschuldigende vinger. 
Nee, niet zo, kijk naar wat je hebt gedaan, kijk naar wat je over het hoofd hebt gezien, wat had je kunnen weten. Train de trainer.......
Ik heb het antwoord niet, of misschien een gedeelte. 
De duiven waren goed, maar niet super, niet super is dus niet goed genoeg. Geduld, op de handen zitten, de duiven zeggen wanneer het goed is! Systeem van trainen en voeren heeft zich steeds bewezen.
Andere dynamiek in het hok. De dynamiek in het hok was anders dit seizoen. Geen doffers tussen de vliegduivinnen, minder strijd om een plekje, al kunnen duivinnen zich kapot vechten voor een broedschaal of schapje. Geen doffers die lopen te klieren, proberen om een broedbak extra te veroveren.
De trainer die traint, maar is hij er met zijn hoofd wel bij? Domweg een programma uitvoeren brengt geen topvorm, resultante zal duiven die trainingsarbeid hebben geleverd zijn. Die hand door het broedhok, nog even die duif in de handen, gewoon, even voelen hoe het ervoor staat. Ik gunde mezelf er veel tekort tijd voor...
Ik heb op de restknop gedrukt. Doffers uit het kweekhok tussen de vliegduivinnen gedaan, ze zoeken zelf maar uit wie met wie gaat. Geen duiven naar Perigueux, geen standen, maar vooral, goed is niet goed genoeg, super moeten ze zijn.
Ik mik nu op Cahors en de week erna Dax. Als ze super zijn tenminste, anders wordt het niets.
Van de dames die nog onderweg zijn vanuit St Vincent, ik hoop dat er straks toch nog eentje op het hok zit, ze worden node gemist.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

Zachte zomer regen

Barefoot girl sitting on the hood of a Dodge, drinking warm beer in the soft summer rain.
Mooie zin, schoot vanochtend wel 30 keer door mijn hoofd, terwijl ik in de druilerige regen de waterbakken van de duiven stond te schrobben. Waarom? Natuurlijk, het komt uit een nummer van Bruce, één van mijn alltime heroes in de muziek. Maar ook, de treffende gelijkenis. De regen voelde lauw, het was zo'n zomerregentje. Regenjack aan en het zweet op de rug. 
Wat het met de duiven heeft te maken weet ik eigenlijk niet zo goed, wilde het gewoon delen. 
St. Vincent, dat is waar het om draait. Gelost, vrijdagmiddag, er is van alle kanten alweer commentaar te lezen over hoe goed of slecht die lossing wel niet is geweest. Verhalen over weerkaarten, regenfronten en meer. Gelukkig heb ik vorige week de duivengroepen uit mijn Facebook gehaald, scheelt een mooie berg meningen die nergens op gefundeerd zijn.
Ik hoop dat er eentje doorkomt in Engelum vandaag, zal toch wat verder in de middag worden. Eerste melding tot nu toe in 's Gravensande, aan de kust, in het Westland. Verder in het zuiden, blijkbaar is daar de regen al een stuk opgetrokken. Het is 12:39 als er 9 meldingen op Compuclub Live staan. Nog iets meer dan 12000 duiven te gaan! 
De 557 stond er goed voor, klein pulletje eronder, ze is ook niet aan haar proefstuk toe, dus moet kunnen. De andere twee dames doen er niet veel voor onder trouwens...
We gaan het zien, Wim vertelde dinsdag dat zijn eerst getekende supervorm had, je weet wel, die vorm die nauwelijks voorkomt, waarvan je van te voren weet dat het goed zit. Ik hoop dat de vorm niet met de soft summer rain is weggespoeld en dat hij een vroege pakt.
Ga de klok er maar eens op doen, je weet het maar nooit tenslotte...

Succes iedereen!

Tot de volgende

www.postduivenblog.nl

Knap

Gisteren zijn de uitgestelde vluchten vervlogen van zaterdag. Voor onze afdeling waren dat Gennep en Sens. Mooi vliegweer, vooral Gennep kende een snel verloop. 
Opvallend was de prestatie die geleverd wordt door Klaas de Jong en Zn uit Ee op de dagfond. Ee ligt heel ver in de noordoost hoek van Friesland, op het vaste land worden de langste afstanden gespeeld, alleen de Amelanders hebben nog meer kilometers. Dit hok timmert overigens al jaren hard aan de weg, onder de bezielende leiding van Klaas de Jong.
Dat er goede duiven zitten wordt al jaren bewezen, dat het gisteren voor de wind was is ook duidelijk.Dit soort wedstrijden schijnt altijd in het voordeel van de overvlucht te zijn. Het zal best, kijkend naar de uitslag, alleen de nummer twee zit in de uiterste zuidwesthoek van Friesland, die duif moet een geheel eigen weg zijn gegaan. Twee weken geleden was de eerste dagfond, vanaf Troyes, andere omstandigheden, ook toen prijkte de naam K. de Jong en Zn in de top 10. Deelname ruim 7200 duiven, gisteren waren het er ruim 6200. Geen misselijke aantallen lijkt me. Er wordt daar flink aan de weg getimmerd. Ik vind het knap!

Op de vitesse eenzelfde beeld, de top 10 wordt bezet door de mannen uit de "Walden". Zwaagwesteinde, Damwoude en omgeving laten maar weer eens zien dat er in die hoek duiven zitten waar je goed mee uit de voeten kunt in het normale programma.

De jongen zijn er ook best uit

In Engelum werd alleen deelgenomen aan de vitesse, de jaarlingen ervaring laten opdoen is het devies, zo vaak mogelijk de mand in. Ook de overjarigen die (nog) niet mee hoeven gaan gewoon mee. Gisteren 11 in de strijd. Dit soort vluchten wil wel eens een uitschieter opleveren, maar helaas, toen ik klokte waren de prijzen er in de vereniging al bijna uit. Ze kwamen niettemin vlot, iets waar ik altijd wel blij van wordt. Door het uitstel hebben de jaarlingen ook hun eerste keer twee nachten mand te pakken. Cruciaal in de opleiding naar volwaardige overnachters. Ze krijgen nu nog een paar midfondvluchten, deze moeten op de donderdag worden ingekorfd, ook deze zijn nuttig. Meer kilometers, maar vooral mand ervaring. Als twee jarigen moeten ze de lange baan op, dan moeten de omstandigheden ze niets meer uit hoeven maken.
Op dit moment toch weer een jaarling achter. Een duivinnetje wat ik graag zie. 
De verklaring hiervoor? De jaarlingen hebben het hier altijd moeilijk, het jaarlingen jaar is echt een leerjaar. Als jong wordt er alleen afgericht, als dat al uitkomt. Als jaarling moeten ze leren met de stress van het inkorven en de container om te gaan. In mei begin ik met de duiven te rijden om er conditie op te krijgen. Iedere werkdag over het IJsselmeer, alleen bij weer extremen blijven ze thuis. Ook iedere week de mand in, hiermee blijkt dat er best wat duiven zijn die inhoudelijk niet teveel hebben, deze vallen ook af op den duur. Ik heb hier bijvoorbeeld twee jaarlingen die alleen nog als partner dienen. De ene kan de dagelijkse rit over het IJsselmeer niet aan, ik heb dat vaker gezien bij duiven, sommigen durven gewoon niet over het water. De andere is ook niet opgewassen tegen het systeem van trainen en wekelijks een vlucht. Ik vermoed dat het met de achterblijver van gisteren ook het geval is. Aan de omstandigheden op de vlieglijn kan het niet gelegen hebben.

Voor St. Vincent zitten er drie duivinnen klaar. Ingevlogen, getraind en de laatste dagen opgevoerd. Vooral de eerste getekende, de "557" lijkt er goed op te staan, vorig jaar vloog ze mooie prijsjes bij elkaar op een paar bikkelharde vluchten. Ik heb een goed gevoel!

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

Mensen Bedankt!!

Het is zaterdagochtend, tweede weekend van juni. Pinksterweekend, bijna iedereen is een dag extra vrij. Mooi vooruitzicht zou je zeggen.
Voor de duivenmelkers valt het wat tegen allemaal. Slecht weer, harde wind, regen en onweer op de vlieglijn. Niet bepaald weer om een mooie vlucht te hebben. Niet verstandig om de duiven er doorheen te jagen.
Vanochtend een tijdje op Facebook rondgestruind, maar ik heb het maar weggeklikt. Wat een gezeik, wat een stelletje in zichzelf gekeerde eikels zitten daarop. Ja, er zijn afdelingen aan het lossen, de Belgen lossen nationaal Chateauroux. Lijkt mij niet de beste beslissing, maar hoe het afloopt weet op dit moment nog niemand.
Het is de zoveelste keer dat ik wordt geconfronteerd met de negativiteit die de duivensport uiteindelijk de nek om zal draaien. Ik ben er zat van. Vraag me ook af waarom ik dit eigenlijk schrijf. Het lijkt puur vanuit de emotie te komen, puur frustratie, puur onmacht.
Maar na er even over hebben nagedacht is het helemaal geen emotie, het is pure ratio. Ik loop mijzelf hier al veel te lang aan te ergeren.
Mijn plezier in de sport laten bederven door azijnzeikers? Dacht het niet, ik hoef jullie gejank niet te lezen.
Als de conclusie getrokken is, is het ook niet zo moeilijk om na te gaan waar je plezier dan wel zit. Natuurlijk op het eigen erf, de dagelijks omgang met de duiven. De thuiskomst van de duiven na welke opdracht dan ook. De jongen die opgroeien, elk jong is weer een mogelijkheid om er een topper van te maken. De drive om het zo goed mogelijk te doen, act like a pro!
Nico zei vorig jaar al dat ik in mijn omstandigheden nooit meer dan een welwillende amateur zal zijn. Klopt, maar dan wil ik in ieder geval de allerbeste welwillende amateur zijn!
Er zijn mensen waar ik dat mee wil beleven, die mensen willen dat gelukkig ook met mij. Er is wat correspondentie, wat uitwisseling, wat ruiling en vooral veel plezier onder elkaar. Opvallend genoeg zijn het mensen die niet op Facebook lopen te zaniken over wat er allemaal mis is in de duivensport. 
Vooruitgang kost inspanning van iedereen, die inspanning zit dan ook nog voornamelijk tussen de oren. We zijn, op wat uitzonderingen na, allemaal welwillende amateurs in de duivensport. Die welwillende amateurs doen heel veel dingen goed, soms iets minder goed. Moet je ze daarom maar afbranden? Ik kan mij herinneren dat ik bij alles wat ik moest en nog moet leren fouten maak, die fouten zorgen ervoor dat je inziet dat je iets steeds beter kan gaan doen. Of waren die zeikers allemaal mensen die vooraan hebben gestaan en alles in één keer goed deden? Ik betwijfel het.
Ik ga zo afmelden voor alle duivengroepen waar ik lid van ben, of in ben betrokken geraakt op Facebook. Informatie haal ik wel van een paar relevante websites. Waarom ik dat doe? Ik wens feitelijke informatie te lezen, waardoor ik een gefundeerde mening kan blijven vormen. Verder zal ik gewoon schrijven, omdat het leuk is en er ook nog belangstelling voor is. Degenen die de belangstelling hebben zullen mijn schrijfsels wel weten te vinden.
Mensen bedankt! Bedankt voor weer een stukje inzicht en wijsheid, ik hoop dat ik nog veel plezier aan de duiven mag beleven.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

Rustig blijven, op naar St. Vincent

De zondag na Limoges, de overnacht opening van het seizoen voor de afdelingen 7 t/m 11. Elk jaar weer een pittig vluchtje. Mijn duiven houden er blijkbaar niet van, overnachten in het eerste weekend van juni. De keren dat er duiven van mijn hok mee gingen, waren de resultaten pover. Pover is dan wel politiek correct uitgedrukt. Geen idee waarom, ze zijn er dan blijkbaar nog niet klaar voor. Systematiek afgestemd op half juni en juli. Gedurende het seizoen komen ze hier meer naar voren. Een leuke om nog eens te evalueren lijkt me.
Rustig blijven. Ik heb voor een bepaalde opbouw en systematiek gekozen, moet ik daar natuurlijk ook aan vasthouden. Ook de opbouw pas in de winter weer evalueren. Misschien toch de jaarlingen wat meer aan de tand voelen? Conclusie nu is dat de conclusie wel heel snel is getrokken.
Op naar St. Vincent. Er zitten een paar dames op een nestje, 3 jarigen, met wat overnacht ervaring. Moet er toch minstens eentje van kunnen doorkomen zou je zeggen. We gaan het beleven. De voorbereiding zal niets anders verlopen als voor andere vluchten, hier heeft de systematiek zich immers bewezen. Daarnaast twee weken verder in het seizoen, twee weken meer ritme, training en vooral wat warmere nachten. Helpt goed om ook wat forme te krijgen.
Verder? Druk, druk, druk, vaak geen tijd om de jongen 's avonds nog even te laten vliegen. Ging hopeloos de mist in met het voeren van de jongen, voor mij het middel om ze onder controle te houden. Geen honger betekend geen drang naar binnen. Vijf jongen nog buiten in het donker, allemaal piepers, net aan op de vleugels. Resultaat: 2 weg, eentje dood gevlogen in de tuin van de buren, twee na twee nachten weer binnen.... Zo kan je wel lekker blijven doorkweken.
Over de kweek gesproken: gaat best goed, de eieren die tot en met de Pinkster worden gelegd laat ik nog uitkomen en groot komen, moeten er nog een paar weg op een bonnetje, de rest is voor mijzelf. Ploeg lekker aan laten groeien, hopen dat er wat afgericht kan worden, iets wat vorig seizoen mis liep en zich goed liet voelen aan het begin van het seizoen. Ook bij de sierduiven gaat het nu wat beter, de warmere nachten en langere dagen zorgen ervoor de de kroppers de jongen nu wel voldoende voeren. Zou daar dan de sleutel liggen van het wel of niet grootbrengen van de jongen?
De oude vliegers krijgen de verzorging die nodig is, de training die ze nodig hebben, dus daar komen de komende weken de resultaten evengoed nog wel. Systeem heeft zich wat dat betreft wel bewezen.
Dit seizoen alleen duivinnen in het vlieghok, wel op nest. De meesten lopen makkelijk met elkaar aan, waar nodig probeer ik er een paar bevruchte eitjes van de kwekers onder te schuiven. Wat ik zie gebeuren in het hok? Eigenlijk precies hetzelfde als dan dat er gebeurd als er "normale" koppels doffer/duivin zitten. Ze verwisselen soms van partner, lopen van de nesten af als het hun beliefd, leggen soms op tijd en soms niet, kortom, niets veranderlijker als een duivenkolonie waar maar mondjesmaat wordt gestuurd.
Blik op St. Vincent en de week erna Perigueux, kijken of ik op beide vluchten wat duiven mee kan doen.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

Half mei, aanloop naar Limoges

Eindelijk weekend, dat was de gedachte toen ik vrijdagavond de deur opentrok en Vera kon begroeten. Het was nogal hectisch de afgelopen weken. 2x voor werk naar Duitsland, een zieke moeder die met spoed in Amsterdam werd opgenomen, nog even bij kleindochter langs en het werk gaat natuurlijk ook gewoon door. Vrijdagavond op de terugreis naar huis realiseerde ik me dat ik 13 dagen aan één stuk aan het reizen was geweest, van en naar werk, ziekenhuis, collega's in Duitsland en dan ook nog even in Duitsland een belangrijke vakbeurs bezocht. Leuk, maar vermoeiend. Grootste obstakel is eigenlijk dat je je tijd maar één keer kunt gebruiken.
Tijd die ik dit weekend graag aan de duiven besteed. De zaterdag gaat op aan de hokken op punt zetten. Ik maak altijd extra schoon, de kwekers zitten in éénpaar hokken met een gaasbodem, doordeweeks haal ik dan alleen de mest onder het gaas weg, één maal per week gaan de duiven in bad in de spoetniks (doffers en duivinnen apart), waardoor de éénpaarhokken aan de binnenkant ook goed schoongemaakt kunnen worden, vooral met jongen geeft dat nogal extra werk. Toch wegen de voordelen in mijn beleving nog steeds ruim op tegen de nadelen.
Het is dit weekend ook het moment om wat kwekers om te koppelen. De eerste rondes stonden in het teken van het vastleggen van de kwaliteiten van stamduivin de "56", nu is het tijd om nog wat kruisingen te proberen, al dan niet met wat geleende duiven voor samenkweek.
Ook de beloofde jongen voor grote vriend Joan en de jongen voor de bonnen zijn zo goed als afgeleverd, wat weer wat meer ruimte geeft voor de eigen kolonie. Ook om nog wat van de sierduiven te kweken. Voeren blijft een groot probleem, ik kan nu nog wat koppels als voedsters inzetten.
Vorige week niet deelgenomen aan de wedvlucht, had alles te maken met de drukte die hierboven al is beschreven. Vera heeft de duiven gevoerd, maar ik wil het haar niet aandoen om duiven te laten vliegen op verschillende tijden, zij heeft ook een leven en werk. De duiven zijn mijn hobby en passie. Het is al prachtig dat ze wil helpen, net als veel mensen binnen de club overigens. Zonder die hulp was ik binnen de duivenhobby kansloos.

Dit weekend de eerste midfondvlucht. Friesland vloog vanuit Quievrain, roemruchte plek in vooral het vitessespel. Naar Engelum toch nog altijd een ruime 340 kilometer. Stevig vluchtje, noord tot noordoostenwind die best kil aanvoelde. Het was te merken aan de aankomsten. De vlucht verliep gestaag, maar traag. Vooral de jaarlingen hadden het behoorlijk voor de kiezen gekregen. Herstel is nooit een probleem bij gezonde duiven, maar het is wel een reminder om nog even naar het voer te kijken, de reserves moeten wel aangevuld worden. Duiven die op de plank vallen en vermoeidheid tonen hebben de reserves aangesproken.
Ik ben er deze week wel in geslaagd om de duiven mee te nemen naar het werk, zodat de trainingen weer opgepakt kunnen worden. Limoges is niet ver meer weg, plan is om hier toch een paar duifjes op in te korven. 28 mei is de inkorfdatum, ik wil er twee of drie aan wagen, op een stand van 10 tot 14 dagen broeden. Vanaf 1 mei krijgt de vliegploeg weer het wat zwaardere All-in-one Koopmans van Beyers in de bakken, steeds iets meer dan ze op kunnen, aangevuld met een paar pinda's en wat snoepzaad, hoewel dat ook al ruim in de mix zit. Waarom ik dat doe? Reserves aanvullen, duiven die hard trainen moeten goed kunnen eten. 4 dagen voor inkorving krijgen de duiven die ik mee wil doen dan nog wat van de fond mix die ik zelf meng: 1 deel pinda's, 1 deel snoepzaad en 1 deel P40. Wonderwel voelen de duiven vaak superlicht maar vol als ze de mand in gaan. Blijkbaar een goede balans tussen werk en voeding.
De trainingen blijf ik zoveel mogelijk volhouden. Telkens als de auto richting Noord-Holland gaat voor werk staat de vliegploeg in de korven in de achterbak. Behalve op zondag: rustdag voor duif en baas. Het zijn de inmiddels vaste patronen voor het seizoen in de maanden mei, juni en juli.
In het jongenhok een groepje van 12 die al goed wegtrekken, eerste pennen er al uit. De duifjes zijn mooi gezond. Af en toe blijft er eens eentje een nachtje weg, goed voor de orientatie en het ontwikkelen van het instinct te willen overleven. Dit weekend weer wat jongen afgezet, er ligt nog wat in de schalen.
De kwekers worden vandaag herkoppeld. Alles met elkaar zal er dan een beste ploeg overblijven om de vliegploeg volgend jaar weer aan te vullen. Nu maar hopen dat ik dit jaar weer wat beter kan africhten met de jongen. Vorig jaar liep dit spaak, gevolg heb ik aan het begin van het seizoen kunnen zien. De helft van de jaarlingen bleef bij de eerste lapvluchten en wedvluchten achter. Lessons to be learned.....
Genoeg gezegd, iedereen weer op de hoogte. Volgende week nog een midfond, daarna de duiven voor Limoges inhouden en verder klaar maken voor de inkorving.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl