03-05-2020 Mooi man!

Mooi is het op de hokken, de jongen rijzen de pan uit. Ik sprak toevallig met Bram deze week, ook bij hem loopt het kweken meer dan voorspoedig. Ongetwijfeld zal daar de prachtig aprilmaand debet aan zijn. Uniek is de juiste omschrijving als we kijken naar het weer van de maand april. De boeren zullen daar overigens weer iets anders over denken, Vera en ik hebben er een mooi "thuiswerk" kleurtje aan overgehouden.
Dat wil niet zeggen dat het rustig is met werken de afgelopen weken, je merkt aan alles dat we steeds meer de weg in het nieuwe normaal gaan vinden, al blijft de discipline die we met elkaar moeten opbrengen toch nog een dingetje.

Gistermiddag reed ik door een naburig dorp, onderweg naar de voerboer voor de nodige aanvulling van de voorraad. Langs de weg dromden mensen samen. Ze deden dat om de laatste eer te bewijzen aan een overleden dorpsgenoot, hij werd door het dorp gereden voor hij naar zijn laatste rustplaats ging. De manier waarop men bij elkaar stond deed mij afvragen wie er over twee weken door het dorp gereden zou worden....

Hier op de hokken niets dan tevredenheid, rust en prachtig opkomende jongen. Veel hebben al de weg gevonden naar hun nieuwe hok, ook deze week zal ik weer veel jongen afgeven, hopend dat er een uitzonderlijke vlieger of kweker tussen zal zitten, waar de toekomstige eigenaar succesvol mee zal zijn. Daarbij ook nog vooruitzichten voor mijzelf op mogelijkheden voor volgend seizoen. Plannen maken, blijft mooi!

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

2020-04-26 Bijna Koningsdag

Bijna Koningsdag, of Woningsdag, zoals dat dit jaar zou moeten heten. Ik vraag me af of er ook veel mensen in de woning gaan vieren, ik zag vandaag al ongehoord veel mensen onderweg, in groepjes fietsen of wandelen, volgepropte auto's met mensen die erop uitgingen en meer. Ik denk dat het begrip social distancing door veel mensen anders wordt vertaald dan door mij. Ik las van een collega stukjesschrijver dat het iets typisch Nederlands is, dergelijk gedrag. Als je regelmatig in het buitenland bent snap je die opmerking, Nederlanders zijn niet zo goed in discipline, ga maar eens met ze in een rij staan.....

Maar goed, de tijd zal leren of de gemiddelde viroloog van de koude grond het beter weet dan de mensen die adviseren aan degenen die het voor het zeggen hebben, die overigens naar mijn beleving uitstekend werk doen. Ook dat mag gezegd. 
Wat ook typisch Nederlands is, is dat gezanik dat men het beter weet. Er komt een advies, wordt opgevolgd met een duidelijke opgaaf van reden, daarna zit elke talkshow vol met mensen die het toch anders zien, talkshows die ook nog een svaker op de buis zijn, we kunnen blijkbaar niets anders verzinnen om de zendtijd vol te krijgen.... Het schept lekker veel duidelijkheid, al die meningen. Veel geouwehoer op niets af en stokken om mee te slaan, lees het eerste stukje nog maar eens. Volgzaam en Nederland, die twee gaan niet zo goed samen, zelfs niet als er een levensbedreigend virus rond waart. 

Ik ben er ondertussen wel moe van, de hele dag door gaat het enkel nog maar over corona. 1 maal per dag een update vanuit Den Haag, met wat cijfers en verdere uitleg over de te volgen stappen lijken mij meer dan genoeg. De amateur wetenschappers kunnen dan ook gewoon lekker thuiswerken, scheelt weer schone lucht. Hier zit wel een aanname, ik ga er vanuit dat ze met de auto naar zo'n studio rijden. Ik zie er nog maar weinig die via videocall aan de uitzendingen mee doen.

Wat dit allemaal met duiven te maken heeft? Niets rechtstreeks en tegelijkertijd alles. Onze "intelligente" lockdown opheffen betekend vliegen met duiven. Hoe sneller hoe beter, voor iedereen, waarbij de duivensport niet bepaald vooraan staat in het rijtje van noodzakelijkheden voor de Nederlandse bevolking. Maar beste mensen, als wij ons niet aan de regels houden, breekt het virus zo maar weer een keer uit en kan het weleens 2021 worden voor er weer een duif in een officiële korf wordt gezet om ergens verder weer losgelaten te worden. Think before you do!

Chapeau voor het team van afdelingen 10 & 11 die een protocol voor de anderhalve meter samenleving in elkaar hebben gezet. Zag er goed uit, goed over nagedacht. Dat vond NPO landelijk ook blijkbaar, of wat het zo'n mazzeltje. Soms hoef je niets te doen om iets gedaan te krijgen.

Natuurlijk iedereen wil weer met de duiven bezig, iedereen snakt weer naar zijn oude leventje, met de bijzaken als belangrijkste tijdsbesteding. Toch zal dat leventje er anders uitzien. Ik kijk alleen naar mijzelf als ik zie dat ik nu de helft minder kilometers rij dan normaal in een week, het blijkt dat ik voor een deel prima thuis kan werken. Dat scheelt, in uren reizen, in diesel die niet wordt verstookt, in kosten voor de leaseauto. Iedereen blij zou je zo zeggen.

Kortom, ik hoop dat iedereen zich zo goed mogelijk aan de regels houd. Het is namelijk voor ieders eigen bestwil. Hoe sneller de regels versoepelen, hoe eerder de duiven weer vliegen. Dat versoepelen lukt alleen als we er allemaal een steentje aan bijdragen om het virus in toom te houden.

Succes!

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

2020-04-13 Dingen waar je blij van wordt

Ondanks de rare tijden waar we in leven op dit moment, zijn er toch een paar zaken waar ik hartstikke blij van wordt als het om de duiven gaat.
Ten eerste was er die video call met onze kleindochter, ze is pas 4, maar samen met mama kan ze best wel wat vertellen voor de camera van de laptop. Toen ik haar een paar jongen liet zien met de vraag of er eentje naar haar genoemd mocht worden, wees ze meteen een bonte aan. Want die had witte haartjes, net als zijzelf.
Dan is er Joan, mijn grote vriend. Joan gaat als een speer met de duiven. Er waren hier 8 jongen voor hem beschikbaar, mede omdat het wegsturen van de duiven voor de éénhoksraces niet ging lukken. Joan heeft ze in not time naar zijn hand gezet en ze beginnen al lekker te vliegen. Ik wordt keurig op de hoogte gehouden met foto's en filmpjes. Handig toch, dat What's app?
Last but not least zijn er de jongen van de overnachters, er is voor deze jongen een goed tehuis gezocht, mede omdat hier voorlopig niet gespeeld kan worden. De jongen zijn werkelijk geweldig mooi opgekomen, daar moet de nieuwe eigenaar toch gewoon mee lukken. 
Hieronder nog even een filmpje van Joan, het is dat hij zelf niet mee kan vliegen, anders zou hij het nog doen ook, om zijn jongste aanwinsten te leren de lucht in te gaan.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

23-03-2020 Veranderingen Managen - slot - Niemand die in de toekomst kan kijken

Al een tijdje niets geschreven, de tijd is er niet naar, wat gebazel over duiven en de wereld waarin een melker verkeerd.
Ja, ook mijn leven staat op de kop, de plannen die er waren zijn on hold gezet, het gaat nu even om de primaire zaken, alles wat er gaande was is even niet belangrijk.
Vanavond gehoord dat er maatregelen zijn getroffen die zeker tot begin juni duren, terecht, we hebben misschien nog steeds niet in de gaten wat de impact van Corona is. 
Vliegen in 2020 met de duiven? Misschien in juni, beginnen met africhten, het is niet anders, het is ook niet belangrijk. Mijn plannen waren wat anders dit jaar, hoewel deze omstandigheden ook niet de bedoeling waren. 
Die jongen, je kan ze gerust nog africhten, nadat de crisis bedaard is, selecteren wordt lastig ja, so what, er gaan mensen dood. Jongen kan je als jaarling spelen, ik heb hier al jaren niet anders gedaan.
Maar lieve mensen, er gebeurd zoiets moois op het hok, er worden jongen geboren, ze groeien als kool, ik ga er iemand heel blij mee maken, de plannen gewoon wat aangepast en nee het gaat helaas niet lukken, die OLR's laten we dit jaar maar schieten.
Ja, ik ga naar buiten, alleen, zoals eigenlijk altijd, ik hecht aan de frisse neus of het fietstochtje, al dan niet met de camera. Ik loop met een boog om mensen heen, neemt niet weg dat je nog gewoon gedag kunt zeggen.
Ik zag dit weekend de lammeren weer buiten, de narcissen bloeien volop, door de kou blijven die waarschijnlijk nog wel wat langer goed, de koude noordooster dit weekend liet het even winters voelen, terwijl de vogels in de natuur druk zijn om te nestelen.
De natuur regelt zichzelf wel, hoeven wij niets aan te doen, alleen er wat op passen. Corona is een storm die ook weer voorbij gaat, al zijn de gevolgen behoorlijk zuur. Het geeft ook weer nieuwe inzichten. Thuis werken, best effectief als je het goed aanpakt, wat verlies je een tijd met alle sociale plichtplegingen die je op je werkt hebt. Er is tijd voor andere zaken dan heen en weer racen naar fabriek of kantoor. Al gemerkt dat je tank behoorlijk minder snel leeg is als je je aan de 100 houd?
Gezien wat veel mensen voor de rest van ons over hebben? Mensen die 24/7 klaar staan om te zorgen voor hen die aan de beurt zijn? Ik zag gisteren een vrouw de deur van haar huis uit komen en bij haar oudere buurvrouw aanbellen. Of ze nog even boodschappen kon meenemen, ze ging toch naar de winkel. We kunnen het wel, echt wel.
Toch nog één kanttekening: wat een gezeik, ieder tv programma heeft al dan niet deskundigen die alvast weten wat er moet gebeuren of vinden dat er speciaal voor hun groep toch alvast wat geregeld moet worden, sch...ziek wordt ik ervan. Je hebt nu niet anders te doen dan te volgen, geef die mensen die ervoor staan de ruimte om voor iedereen het beste te doen. En dan ook nog bij elkaar in een tv studio.... op anderhalve meter, dat wel. Lekker verantwoord, zeuren op tv is namelijk niet een vitale bezigheid, niemand die er van kan eten, zieken verzorgd of er zelf gezonder van wordt.
Tot slot wat foto's, foto's die laten zien dat de wereld niet stopt met draaien, dat de zon nog gewoon op komt, dat er weer betere tijden komen, niets is voor altijd.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

23-02-2020 Veranderingen Managen - Stap twee

Stap één was vorige week al gezet. Voor jezelf onderkennen dat het even niet mogelijk is om met duiven te spelen. Zoals gezegd: kweken kan wel, voor hoksraces, collega melkers en ook nog eens om de tot nu opgebouwde stam in leven te houden.

Vrijdagavond bestuursvergadering van ons cluppie. Ook hier het onderwerp aangesneden. Nodig, want: is er nog draagvlak en meerwaarde om de functie secretaris aan te houden? Een volmondig ja uit het bestuur geeft alweer wat ondersteuning. Komende weekend leden vergadering, ook daar zal ik het naar voren brengen. Liever vooraf uitgelegd dan achteraf teveel energie verspild en scheve gezichten in het vizier.

Zaterdag de hele dag gespendeerd om de hokken om te zetten naar de nieuwe manier van duiven verzorgen.

De hokken schoon gemaakt, voersilo's, gritbakken en waterreservoirs opgesteld en gevuld. Daarna zorgvuldig per afdeling 5 of 6 koppels bij elkaar gebracht. Alleen de afdelingen waar de duiven van Joan, de duiven voor de hoksraces, de sierduiven en de "aparte afspraken" zitten. Die zullen dit seizoen nog even in het "oude" systeem van kweekboxen mee moeten. Ook hier innovatie overigens. Het is de bedoeling dat er met plezier langs de duiven wordt gegaan en hier en daar wat water en voer wordt bijgevuld. De weekenden kan er dan worden schoongemaakt en met zachte hand bijgestuurd, de duiven zullen zelf het werk moeten doen.

De flessen zorgen ervoor dat er niet dagelijks met water hoeft worden gesleept om de drinkgoten te vullen van de kweekboxen. Ook wordt er ruim voer verstrekt in goten. Er hoeft dan alleen worden bijgevuld te worden wanneer nodig.

De overnachters zijn nu opgedeeld in 3 afdelingen. Een afdeling met de beste prestatie duivinnen, doffers erbij gezocht die passen, daarna vrij paren.
Er is een afdeling met "externen." Duiven die ik heb verkregen door aankoop, samenkweek of ruiling. Dit hok moet voor vers bloed in de prestatielijn zorgen. Vrij paren is ook hier het credo.

Tenslotte is er een afdeling met de "56" special. De "56" mag als stamduivin van het hok worden genoemd. Er zitten op deze afdeling dochters, kleindochters en kleinzonen, aangevuld met een paar "externen". Hier wordt de succesvolle lijn van de "56" vastgelegd. Ook hier vrij paren. De kaders worden gelegd doordat de liefhebber bepaald welke duiven in welk hok zitten voor de kweek.

Het was vreemd vanmorgen. Ik hoefde niet persé naar de hokken om te voeren, ik mocht erheen, gewoon om te kijken.......


Op naar een nieuw leven in duivenland,

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

15-02-2020 Veranderingen managen

Daar was hij weer, het duiveltje dat verandering heet. Vervelend altijd voor je dagelijkse routines, net als je denkt dat je in de toekomst kunt kijken gaat jouw wereld er opeens weer anders uit zien. Consequenties hebben die veranderingen. Overzien moet je deze, managen, om je nieuwe normaal te kunnen bereiken.

Ik had het allemaal weer helemaal in het hoofd. Ik wist allang hoe het duivenseizoen er in 2020 uit ging zien. Ja, ergens in de verte waren die geruchten over een nieuwe klus, een project op één van de zusterbedrijven, net iets verder van huis. Tijd verdelen tussen de huidige job en het nieuwe project was de oorspronkelijke afspraak. Genoeg gelegenheid om dagelijks thuis te komen, geen vuiltje aan de lucht, dat ging helemaal goed komen. Dat goed komen slaat dan voornamelijk op de situatie buiten werk om. Het werk op zich biedt mooie nieuwe mogelijkheden en kansen, reden genoeg om aan te pakken.

Totdat de werkelijkheid zijn intrede deed. Het bleek een fulltime klus te zijn, op een afstand die net te ver is om dagelijks te forensen tussen thuis en werk. Het bleek om een klus te gaan die na de voorbereidingsfase minimaal een half jaar gaat duren, fulltime. Ja, ik wil dat doen, super gelegenheid om mijn verworven kennis van de laatste jaren in de praktijk te brengen. Kan er ook nog eens al mijn kennis en kunde verworven bij 35 jaar voedingsindustrie kwijt. Ik kan er werken met cijfers, analyseren, strategie bepalen, tactisch plan uitwerken en dan ook nog eens op operationeel gebied helpen en begeleiden om alles daadwerkelijk geïmplementeerd te krijgen. Daarna gaan we door naar een volgende locatie, waar het spel zich weer gaat herhalen.

Maar ja, er is ook een thuis. Vera was heel duidelijk over wat mijn keuze zou moeten zijn. Als dit is wat ik wil meteen doen. Voor mijn andere grote passie heeft het nogal wat gevolgen. Met postduiven spelen betekend elke dag inzet en motivatie, controle en inspelen op situaties die zich voordoen en invloed hebben op het systeem van verzorgen en trainen. Dat gaat niet lukken als je niet thuis bent. Daarnaast zou ik heel veel reistijd kwijt zijn, ziet het er naar uit dat er heel veel gewisseld moet worden in werktijden, lange dagen zijn vaak nodig om opvolging te doen op ingezette acties. 

Het moge duidelijk zijn dat vliegen met de duiven er voorlopig niet in gaat zitten. Kweken kan wel. Kweken voor éénhoksraces, voor collega melkers en voor verjonging van het duivenbestand behoren tot de mogelijkheden. Er lopen ook nog wat afspraken die nagekomen moeten worden. Ook een mooie gelegenheid om de blik weer wat meer op de sierduiven te richten. Elk nadeel heb zijn voordeel zei Cruijff de filosoof. Klopt inderdaad weer als een bus.

Nee, ik zeg de sport niet vaarwel, ook al ga ik de adrenaline stoot missen als die vroege valt, om überhaupt de duiven thuis te zien komen. Maar stel nou dat er ergens iemand een vroege pakt, waar het stempel Made in Engelum op staat, ik zou daar ook superblij van worden.....

Komende weken het systeem van voeren en verzorgen aanpassen, zodat Vera het makkelijk heeft bij de verzorging op de dagen dat ik niet thuis zal zijn. Geen duiven meer die loskomen, het zal weer stil worden in de lucht boven het dorp. Nee, ik zit er niet echt mee, moet verder met mijn leven, het is een uitgelezen kans. Verder in de toekomst kijken als dit kan ik ook niet, we gaan weer zien welke mooie dingen dit weer gaat opleveren.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

01-02-2020 Wakker in een vreemde wereld

Het licht van de kassen bij Berlikum

Kwam de vorige blog vanaf Fuerteventura, Canarisch eiland voor de Afrikaanse kust, deze keer zit ik weer gewoon met mijn trouwe laptop (nee, heeft geen naam) aan de eettafel. Natuurlijk op mijn favoriete plekje, op de kop van de tafel, naar rechts kijk ik zo naar de hokken als het licht is.

Wakker in een vreemde wereld. Het schoot mij te binnen terwijl ik tegen de wind in naar huis reed, op mijn fiets, na een bezoek aan Hans, net als ik duivengek. Ik kom daar zo nu en dan om even bij te kletsen.
Ik keek naar de luchten, de wolken waren grijs, regen dreigde, hoewel de diverse weerapps op mijn mobieltje anders beweerden toen ik besloot weer naar huis te fietsen. Ik keek naar de Jakobsladders die door de wolken schenen. Vorige week zag ik ze van boven af, boven de wolken, in het vliegtuig naar huis. Boven de wolken waar het altijd mooi weer is. Ik zag de gaten in de wolken en besefte dat daaronder iets of iemand in een soort van voetlicht kwam te staan, als een entertainer op een podium. 
Vanmiddag besefte ik dat het gezegde "Achter de wolken schijnt de zon" eigenlijk zou moeten zijn: "Boven de wolken schijnt de zon".

Wakker in een vreemde wereld. Tijdens de fietstocht schiet ook de app wisseling in onze familie appgroep van gisteravond door het hoofd. Mijn zuster was plotseling opgenomen, wegens aanhoudende pijnklachten. Terwijl er al een tijd wordt gedacht aan een aandoening met een ontsteking blijkt er iets anders aan de hand. Achteloos valt het K woord, volgens mijn zuster wel goed te behandelen.

Wakker in een vreemde wereld. Groot Brittannië besluit om uit de EU te stappen en gisteren werd die piketpaal ook daadwerkelijk geslagen. Niemand die weet wat het gaat brengen, naast een hoop rompslomp extra voor de import en export van allerlei goederen. Als altijd hoop ik dat het voor beide zijden kansen biedt.

Wakker in een vreemde wereld. Zondagavond weer thuis na onze vakantie week, maandagochtend meteen vol aan de bak. Een nieuw project op één van onze zusterbedrijven. Wel verder van huis, het dagelijks heen en weer pendelen lukt nog net. Mooi project, als we een goede businesscase weten neer te zetten zal ik nog veel langer betrokken blijven, maar het heeft ook gevolgen.
Weinig tijd voor de duiven afgelopen week. Ik had al wel gezien dat ze er goed uitzagen. Die onvolprezen buren en Vera in de week ervoor hadden de instructies voor voer en water goed uitgevoerd. Hierdoor dus een conditie die alleszins acceptabel is. 
Het plan in mijn hoofd was er al. Die zaterdag 1 februari, dan moeten de kwekers bij elkaar. Als dat is gelukt kunnen de doffers die bij de vliegploeg horen een bak gaan zoeken, kunnen de duivinnen nog even in de afdeling voor de jongen verblijven. Kunnen ze ook weer los.

Wakker in een vreemde wereld. Vanochtend stond ik redelijk vroeg op, genoeg te doen vandaag. Er stond ook nog iets met Wim op het program. Ik liep naar buiten tegen achten, de lucht was langzaam bezig om van zwart weer naar licht te gaan. Die lichten van de kassen verderop bij Berlikum reflecteerden tegen de wolken. Het gaf een onwezenlijke en tegelijk fascinerende blik. Dat licht, die kleur, het blijft apart.
Na een fotootje met de mobiel de hokken gaan schrapen, gevoerd, schoon water gegeven en de baadbakken klaar gezet. Daarna tijd voor mijn eigen ontbijt.

Wakker in een vreemde wereld. Ik las tijdens het ontbijt de wekelijkse nieuwsbrief van het NPO. Na de nationale vergadering en de op zijn minst opmerkelijke gang van zaken las ik, nee, screende ik, het voorwoord van de voorzitter. Een wat feitelijke uiteenzetting van hoe de organisatie NPO is opgebouwd....... Natuurlijk wist ik dat nog niet(?). Heb geen idee wat ervan te denken, wie snapt nu wat niet? 

Wakker in een vreemde wereld. Bij Ko van Dommelen, fond icoon uit het Zeeuwse, zijn een aantal van de besten weggepikt. 

Wakker in een vreemde wereld. Wim belt terwijl ik druk ben de kwekers tussen de vliegers vandaan te zoeken, hij is niet zo lekker, ons geplande uitstapje vanmiddag kon niet doorgaan. Hij wilde nog wel even langskomen, kijken hoe het gaat met het bijeenbrengen van de kweekkoppels. Leuk, de duiven door de handen, steeds weer wat plus en minpunten. Na de beoordeling gaan de duiven in het goede broedhok. Ze doen het eigenlijk meteen goed. Laat ze toch maar even gaan, morgenvroeg weten we meer. Dan worden we hopelijk weer wakker in een vreemde wereld.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl