Gaan we weer!

3 weken vakantie gehad, tijd vliegt, het is om voor je er erg in hebt. 2 weken door Frankrijk en België gezworven, onthaasten, ontstressen, de accu opladen, of hoe je het maar noemen wilt.
Niet heel veel aan de duiven gedacht, duivenmaat Bram had de zorg op zich genomen, dus hoef je je nergens druk over te maken, je weet, dat is vertrouwd. De enige duiven die ik in de vakantie ben tegengekomen liepen veelvuldig op de plekken waar de toeristische mens zijn voedsel morst en zij dus hun eten vinden. Wel grappig, mooie kleurtjes soms, sommige met wat missende tenen, sommigen duidelijk ziek, anderen aan het begin van hun carrière van schooien, zwerven en overleven. Ik heb weinig geringde duiven gezien, de populatie wordt dus niet heel frequent ververst door zwervende duiven, die hun plekje in zo'n kolonie vinden.
Ik heb me dus ook niet zo beziggehouden met het verloop van de jonge duivenvluchten, in Nederland en België. Wat ik wel frequent zag waren de weersberichten, die gaven niet veel goeds voor de duiven, wat bij thuiskomst ook wel bleek.
Dit weekend de draad van alles weer een beetje proberen op te pakken. Het verloop van de vluchten, wat speelt er zo al. Wat me opvalt is dat er veel opmerkingen zijn over het jonge duivenprogramma en het inpassen van de natour, voor zover die nog bestaat. Er komen toch geluiden uit het land dat we hier wat anders mee om moeten gaan, er wordt gevraagd om instap momenten om bijvoorbeeld de zomerjongen nog wat ervaring op te kunnen laten doen, dat waar voorheen de natour uitermate geschikt voor was. Lijkt me een goede zaak. Kanttekening hierbij is wel dat we met z'n allen niet veel aan het weer kunnen doen. Deze lijkt voornamelijk de spelbreker voor een ordentelijk verloop van het programma de laatste maand. Gelukkig zijn er een aantal wijze beslissingen genomen, ook afgelopen weekend. Resultaat kortere concoursen die toch een goed verloop kenden.

Op eigen hok niet heel veel spannende zaken. Duiven waren subliem verzorgd en zagen er super uit bij thuiskomst. De ouden zaten al gescheiden, de jongen hebben 2 weken vastgezeten, draaien nu weer hun rondjes, ook hier is het wachten op beter weer om het africhten weer verder op te pakken, op het moment van schrijven schijnt er een bleek zonnetje, maar ik wacht het toch liever af, deze week schijnt het toch wat beter weer te worden.
Ik zie ervan af om nog een ronde laatjes te fokken van voornamelijk de vliegduiven, teveel gedoe, er vliegen nog 30 jongen die afgericht moeten worden, de helft heeft nog niet in de kofferbak gezeten. Daarnaast lijkt het mij ook beter voor de ouden, zij zitten volop in de rui, laat die eerst maar helemaal uitruien.
Daarnaast kan ik de broedhokken nu mooi gebruiken om mijn andere duivenhobby, het fokken en showen van sierduiven, weer eens wat beter op te pakken. De broedhokken heb ik nodig om de kroppers te trainen voor de shows. Gisteren een leuke middag gehad met collega fokkers, andere praat dan bij de postduiven, maar net zo leuk. Een kort verslag hierover vind U hier.
2 koppels in bruikleen gegeven aan een bevriende fokker die zich wat meer op de overnacht wil gaan toeleggen, betekend bij mij weer ruimte om de nieuw aangekochte jongen voor de kweek uit te proberen.

Het wachten is op het weer wat nodig is om de jongen af te richten. Tot volgende week.

www.pigeonjohnny.blogspot.com

Het is zover!

Eindelijk, het is zover, vakantie. De laatste weken echt naar uit gezien, vermoeid, niet vreemd, hectische periode achter de rug, er zit ook nog veel meer aan te komen. Het is inherent aan het werk en de branche waar ik in werk. Maar soms, soms moet je even de tijd nemen om alles van je af te zetten.

Dit geldt ook voor de duiven. Ben er knettergek mee, kan niet zonder, zorg er 50 weken per jaar vol verve voor. Niets is te gek, als het maar ten goede van de duiven komt. Even geen duiven verzorgen, Bram neemt het over, ze zijn in goede handen. Natuurlijk, ik zal er de komende weken genoeg spotten. Je bent melker of je bent het niet. Foto's zal ik ervan maken, even de tijd nemen om ervan te genieten, maar bovenal hoef ik er even niet voor te zorgen.

Ik zie de berichten in de media over de rampvlucht vanuit Chateauroux, de Belgen likken de wonden. Het staat wel vast dat er flink geblunderd is bij de beslissing te lossen. Een verklaring vanuit de Belgische Bond die ik eigenlijk niet zo goed begrijp. Boze melkers, tv reportages, publiciteit genoeg, alleen niet de positieve die we zo hard nodig hebben. Vreemd genoeg wordt het daar op zondag tijdens de vitesse en hafo vluchten nog even dunnetjes over gedaan. Hoe krijg je het voor elkaar in deze tijd, met zoveel informatie die gratis beschikbaar is voor iedereen.

Ik ben ook benieuwd naar hoe het spel in Nederland zich gaat ontwikkelen. Blijven we blind jongen verspelen, gaan we eens kijken waar de echte oorzaak ligt, ipv hobby onderzoeken. Misschien kan men een voorbeeld nemen aan een aantal fondspelers die bijna geen jongen kwijtraken, simpelweg omdat ze zich niets aantrekken van programma's en punten voor een kampioenschap. Een mooie uitslag, teletekst en vooral een goed genoegen. Daar draait het bij hun om. 
Is het genetisch, zijn we te ver doorgeslagen in het selecteren op recht naar huis en hebben we teveel instinct weggekweekt? De mand de enige selecteur, ja, na het selecteren op basic zaken als vitaliteit en gezondheid, de 2 grootste indicatoren van Moeder Natuur. Scheelt een hoop medicamenten, kan er ook eens ingeschat worden welke koppels de jongen geven de niet zonder medicijnen meer kunnen.

Ik heb al genoeg geschreven over deze materie, zal ongetwijfeld nog meer volgen, het is tenslotte actueel in onze hobby.

Maar eerst, eerst heb ik vakantie, 3 weken lang geen werk, 2 weken lang geen duiven, 3 weken lang alle tijd voor mijn partner, een goed boek, mooie uitzichten, aansprekende gebouwen, verdrinken in verhalen uit de geschiedenis en je verbazen, gewoon omdat het kan. Lijkt me best leuk!

www.pigeonjohnny.blogspot.com

Toch wel bijzonder

De laatste jongen voor nu

Hele week de jongen 's avonds kunnen laten trainen, 's morgens voeren en water, 's avonds een schraper door de hokken en dat was het wel. Meer tijd was er niet, vakantie tijd, aangepast werkschema.
Dit weekend zaterdagmorgen de ouden eruit, moet toch af en toe, de jongen met blauwe clipring in de mand om af te richten en de jongen met de witte clipring ook maar even wat mandervaring, moest toch alles pakken.
Hokken schoon, blauwe clipring ploeg jongen weggebracht op 35 km, alles 1 voor 1 los, later in de middag alles thuis. Verder de hokken aangepast zodat de oude duivinnen en doffers weer gescheiden kunnen worden. Alle bakjes en broedschalen in emmers gezet om te weken met bleekwater. Deze week elke avond even een emmertje schoon boenen, is alles mooi droog voor de vakantie.
Vandaag nog even de blauwe clipring ploeg weggebracht op 50 km, 1 voor 1 los, alles weer thuis toen we vanmiddag weer terug waren. 
De postduiven staan allemaal op Mariman Variamax met 20% gerst, de mengeling die ze tot begin maart zullen krijgen, dan gaan we weer over op 100% Variamax, de vliegers gaan dan op Beyers All in One Koopman's mix, ik ben hier afgelopen seizoen mee begonnen toen ik vond dat mijn duiven onvoldoende herstelden, of te langzaam weer aanzetten. Met de All in One mix ging dit wel naar tevredenheid, weer een stapje gemaakt dus. Verder elke dag een beetje van mijn eigen allerhande, zelf gemengd van grit, roodsteen, vitalith, wimovit, picksteen, snoepzaad en P40. Hoef ik niet al die emmers open te trekken, lekker makkelijk.
Allemaal niks bijzonders zou je zo zeggen.

Wat er dan toch wel bijzonder was?
Vrijdagavond barbeque bij mijn vereniging "de Vliegende Post" in Minnertsga, elke vereniging heeft wel een dergelijke jaarlijkse festiviteit, wat het zo bijzonder maakt is de sfeer die er heerst, iedereen heeft respect voor elkaar, iedereen is bereid een stapje te doen voor de vereniging, naar vermogen. Dit zie je terug op een dergelijke avond. Gezellig dus, zonder gemaakte of geforceerde toestanden. Ik hoop dat we dit zo in stand kunnen houden.

Wat er dan toch wel bijzonder was?
Zaterdag vrijwel de hele dag bezig geweest bij de duiven, de hokken "winterklaar" maken is meestal niet het leukste werk, hoewel het gewoon moet gebeuren. Ik heb er vooral van genoten, wat een manier om de kop leeg te maken na een (te) drukke werkweek.

Wat er dan wel zo bijzonder was?
Zondag de duiven wederom in de mand voor een africhting, eerst even langs bij wat duivenvrienden, we spelen sinds 2 jaar beiden in een andere vereniging, contact is er niet veel, maar altijd goed. Als er iets is, gewoon vragen, dan komt het goed. Zo ook zaterdag, de jongen waren niet zo best afgekomen, of ik even wilde komen kijken. Natuurlijk morgenochtend even, voor we weggaan, hebben wat plannen. Bij aankomst was het probleem al opgelost, geen nood, bakkie koffie en even bij kleppen, wat wil je nog meer.

Wat er dan wel zo bijzonder is?
Ik vind dat ik de leukste hobby van de wereld heb, geniet er gewoon van, ook al is het vaak qua tijd onmogelijk, ook al benader ik het als de "belangrijkste bijzaak ter wereld". Het is me inderdaad alles. Ik hoop dat iedereen hier wat positivisme en motivatie uit haalt, volgens mij is dat wel nodig als ik door Facebook blader...

Duivenstage met Tiebe

Ik heb dit weekend kennis gemaakt met een nieuw fenomeen binnen de duivenhobby: Duivenstage.

Ik zag op Facebook een vraag van een mij bekende sierduivenfokker die vroeg of er nog leuke suggesties waren voor zijn neefje, deze kwam namelijk een weekend op duivenstage bij zijn oom. Doel was heel simpel: kennis maken met veel facetten van de duivensport. Ik heb mij meteen aangemeld, geen duiven mee, maar wel tijd om wat te laten zien, of bij anderen te laten zien.

Het ging om Tiebe(de neef) en Peter(de oom) Goossens. Peter is in Nederland een bekende in de duivensport, zeker onder de Holle Kropper fokkers en de fokkers en liefhebbers van de Rijnlandse Ringslagers. Tiebe is het neefje van Peter en heeft sinds vorig jaar ook Ringslagers. Dit gaat zo goed dat Peter besloot om Tiebe wat meer wegwijs te maken in het duivenwereldje.
Na op vrijdag wat bezoeken aan liefhebbers meer in de buurt van de woonplaats van Peter, was het zaterdag de beurt aan Friesland. Wat uitleg over de postduiven, hoe het werkt, hoe het wordt beleefd. Over de Holle Kroppers hoefde ik niet veel meer uit te leggen, Peter heeft ze immers ook.
We hadden geluk, na een bakje koffie en een uitleg aan mij hoe de Ringslagers getraind moeten worden voor hun wedstrijden, zijn we eerst op pad gegaan. Even een zakje voer halen bij mijn vaste leverancier, daarna even door naar de familie de Ruig in Oude Bildtzijl. Zij hadden duiven mee naar Bergerac en waren in afwachting van de thuiskomst van hun duiven. 

Geluk hadden we hier, een duif arriveerde tijdens ons bezoek, Tiebe heeft kunnen zien hoe het in zijn werk gaat met het constateren van een duif, hoe deze op de klok verschijnt, hoe de duif gemeld moet worden en hoe deze vervolgens op internet verschijnt. De duif verdiende ook nog een mooie klassering, 4de in het N.I.C. en binnen de 1ste 150 nationaal sector 4, niet slecht voor een jaarling doffer.
Wat nog veel belangrijker was de beleving van het arriveren van de duif en de beleving van de liefhebber hierbij, schitterend om te zien.
Daarna nog even naar Engelum terug, daar de duiven nog even bewonderd en een paar foto's. De middag vloog om, leuk om te doen, leuk om kennis te maken met een jonge liefhebber, die duidelijk in zijn nopjes was met de goede zorgen en de uitleg die overal bij werd gegeven.

Verder op eigen hok keert de rust terug, voor ons is het seizoen klaar, ook al kriebelt het als je een duif bij een collega liefhebber ziet arriveren. De laatste jongen worden volgende week gespeend, alles kan worden opgeborgen en het grootste gedeelte van het hok kan in de winterstand. Alleen de kweekafdeling van de postduiven nog niet, na mijn vakantie wil ik nog een rondje late jongen, van de beste vliegers/beste kwekers.
Het eerste ploegje jongen vandaag voor het eerst afgericht, 15 stuks, allemaal voorzien van een blauwe knijpring, maakt het alweer wat makkelijker bij het pakken en sorteren van de jongen. Op 20 kilometer, 1 voor 1 los, waren ze allemaal thuis, dus de eerste horde is alweer genomen voor dit ploegje.

Ik zag net dat Bergerac nog niet is gesloten voor sector 4, morgenvroeg dus doorklokken, ook de dagfond Argenton(800 km) is nog niet dicht, de omstandigheden vandaag waren zwaarder dan het leek.
Nog iets opvallends: met deze omstandigheden weer 2 Noord Hollandse liefhebbers in de top 10 van nationaal Perpignan, daar moeten echt klasbakken rondvliegen, het hele seizoen zijn ze daar al aan het stunten!

Goede week.

Mooie afsluiting

De 556 na thuiskomst van Cahors

Vandaag de laatste keer duiven thuis zien komen dit seizoen van de meerdaagse, de 3de volgens planning, de 3de met duiven in de prijzen. Blij met het resultaat.
De 556 ging weg op poleposition van mijn hok en maakte de favorieten rol weer waar. Net als op Aurillac ging ze in goede doen de mand in, dit keer op een jong van 5 dagen. Ze arriveerde om 11:24, goed voor een 6de plek in het NIC. Maar liefst 3 liefhebbers uit ons NIC scoren teletekst in sector 4 vandaag, de resultaten nationaal zijn daar lang niet slecht! 
De 556 scoort nog een plek binnen de 1ste 30 in sector 4, ik zeg weer een prestatie om over naar huis te schrijven! Dit duifje maakt bijna in haar eentje van dit seizoen een geslaagd seizoen. Daarmee doe ik de 546 tekort, zij vloog alle 3 meerdaagsen mee die ik heb ingekorfd, meldde zich alle 3 keer als 2de op het hok, en scoorde even zovele prijzen, niet supervroeg, maar duiven met een dergelijke regelmaat zijn ook niet mis! Daarnaast een mooie prijs voor de 552 op Bergerac(1x mee op de meerdaagse) en de 798, vandaag in de prijzen, vorig jaar 2 uit 2.
Leuk ploegje, ben dus tevreden over het verloop dit jaar, hoewel de doelstelling teletekst en prijzen 1 op 100 slechts 1x werd gehaald vanaf Aurillac. In sector 4 van de Noordelijke Unie werd een 14de plek gescoord van ruim 1500 duiven.
Ik zie dit jaar in ieder geval weer vooruitgang, wat ik goed heb gedaan en minder moet ik voor mezelf nog even beter filteren, ben in ieder geval op de goede weg.
Plannen voor de komende weken: nog 3 weken werken, dan vakantie, wil volgend weekend beginnen met africhten van het eerste ploegje jongen, na de vakantie wil ik nog een rondje laatjes fokken, de beste vliegers tegen de tot nu toe beste kwekers. Ik kom dan op een voldoende aantal om op te leiden voor volgend jaar.
Verder moeten de plannen voor volgend jaar nog uitgediept worden, ben dit seizoen in ieder geval alweer een stukje wijzer geworden.
Ik ga nog even genieten van het succes vandaag, ook al heeft de 556 niet gewonnen, toen ze aankwam, uit de voor haar vertrouwde en verkeerde zuid-oost hoek met een vreemde aan de staart en een ererondje als bonus, stond ik met gebalde vuisten te kijken! Hoe blij kan je worden van de prestaties van je favorietjes!

Goede week.

www.pigeonjohnny.blogspot.com

Toch gelost

Buiten raast een zomerstorm, zaterdagmiddag 6 uur. Alpe de Huez was een echt spektakelstuk, mooie sport, ergste van de storm lijkt ook voorbij, nu nog regen en wat harde wind.

Cahors is gelost. Duiven komen morgen door, meldsites worden in de gaten gehouden. Vandaag vliegen de Belgen Tulle 550 tot 650 km, een dagfond dus, eerste meldingen wijzen op een snelheid rond de 1300 m/m, alles zit aan de oostkant, niet gek met een stevige westenwind.

Wacht nog op de 1ste meldingen van Narbonne, de eerste zullen vanavond ook nog vallen mag je verwachten, zeker in Noord Frankrijk.

Graadmeters voor morgen, wat doen onze duiven vanuit Cahors, neemt de wind voldoende af of komen de duiven Duits pratend terug, we gaan het allemaal beleven. Voor mij de laatste dit seizoen, hoop op een mooie afsluiter.

Hier 4 mee, kopvrouw is de 556, ook de eerste van Aurillac dit jaar.

Ik wens iedereen in ieder geval succes!

Nog eentje dan...

Misschien een beetje rare aanhef voor dit weekstukje. Toch niet zo vreemd, dinsdag inkorven voor Montauban, voor mij de laatste wedvlucht van dit seizoen.
Ik heb er al vaker over geschreven(lees hier), voor mij is het dan echt mooi geweest. Ik zou gevoelsmatig nog weken door kunnen gaan, maar het is in mijn situatie niet te doen om een heel seizoen op punt te staan. Toch heb ik door de medewerking van wat clubgenoten en de vereniging zelf best veel vluchten mee kunnen doen. Daarnaast zijn de resultaten tot nog toe lang niet slecht. 
Nee, ik heb geen tophok, merk wel dat ik ieder jaar wat beter lijk te worden, stap voor stap, volgens mijn eigen inzichten, naar mijn eigen mogelijkheden. Het zal op deze manier moeten, anders haal ik mijn voldoening er niet uit, gaat het moeten worden. Moeten mag het nooit worden, daarnaast heb ik professioneel al iets anders om handen. Plezier, dat is wat ik wil, dat is wat me aardig lukt.

Dit weekend nog een midfondvlucht meegedaan, met de onervaren doffers. Vorige week van Vervins al 2 jaarlingen kwijtgeraakt, lastige vlucht voor onervaren duiven. Van gisteren, onder super omstandigheden, mis ik ook nog een jaarling doffer. Hier begrijp ik dus helemaal niets van, deze doffer was al eens mijn eerste, mijn 2de, nu opeens weg, kan in mijn beleving niet, maar goed, een ongeluk zit in een klein hoekje. Doffers op het nest en deze melker is toch al geen gelukkig huwelijk, had dit jaar in eerste instantie besloten geen doffers meer te spelen, toch geprobeerd ze nog in te spelen, resultaat 3 van de 8 weg. Niet goed. Denk er nog eens over na hoe ik dit anders kan doen. De doffers die over zijn hebben hebben in ieder geval nog 2 vluchten met 2 nachten mand gehad, goed voor de ervaring.

Komend weekend dus nog 1 keer een meerdaagse meedoen, daar waar het uiteindelijk allemaal om draait. Worden waarschijnlijk 4 duivinnen, lijken er goed voor te staan, dus tot nog toe wel wat vertrouwen in een goede afloop. De 556 gaat mee als kopvrouw, zij vloog ook een mooie prijs van Aurillac, 33ste van ruim 3100 duiven in sector 4, da's lang niet verkeerd. In de Noordelijke Unie, sector 4(de langste afstanden) pakte ze een 14de van ruim 1500 duiven. Ik zeg een mooie kopprijs, wat mijn seizoen alweer mooi maakt.

Als alles goed verloopt heb ik volgend jaar 15 overjarigen beschikbaar voor de meerdaagsen, zo langzamerhand begint het ploegje te groeien, zo langzamerhand komen we waar we willen zijn. Nu maar hopen dat er bij de jongen weer een paar leuke duiven zitten.

De jongen , ondertussen heb ik er 23 in het jongen hok, doen het ook goed, trekken weg en ruien lekker door. Na volgende week wordt het tijd om de oudste jongen te gaan africhten. Ik ga ze niet spelen, scheelt weer tijd, daarnaast bevalt het me ook wel goed om de jongen zelf af te richten. Verder liggen er nog een paar pulletjes, voor mijn vakantie zijn die ook gespeend. Ik ben van plan om na de vakantie nog een ronde te fokken, dit uit de beste vliegers gekruist met de meest geschikte kwekers, kijken wat dat oplevert. Gaat in ieder geval wat meer inzicht geven in de kweekwaarde van de vliegers, iets waar ik nu nog te weinig mee doe. Ondertussen borrelen er alweer allerlei ideeën op over volgend seizoen. Alles op zijn tijd, eerst dit seizoen maar eens afronden.

www.pigeonjohnny.blogspot.com