Wedvlucht Heusden-Zolder

Vandaag natourvluchtje van Heusden-Zolder(244 km), de 562-13 was wederom de eerste van het hok, deze heeft er nog even zin.

Aftellen

Het aftellen is begonnen nu de africhtingen iedere week wel een keer over het water gaan. Elk ritje laat de minderen afvallen, dit zijn de ritjes waarin ze de eerste lettergreep van hun aanduiding moeten verdienen, worden het gewoon duiven of toch postduiven. Ik zorg er goed voor, doe mijn deel, de rest is aan mijn gevleugelde vrienden........
Vandaag 35 duiven mee, 5 voor de Dijk, 17 halverwege de Dijk en 11 over de Dijk, gelost in Noord Holland dus. Bij vertrek kwam het zonnetje door, halverwege de dijk toch donker, ook Noord Holland was half bewolkt. Mee is los, ik kan de duiven niet de hele dag in de auto houden, er moet door mij ook nog gewoon gewerkt worden.
Vanavond misten er 3, telde er in ieder geval 3 minder dan vanochtend, geen idee van welke ploeg. Opvallend is dat er aldoor duifjes een dag later thuis komen. Die leren veel, tenminste daar ga ik vanuit.

Over driestoppers en meer

Zondagmorgen, regen, het was voorspeld. Eerst maar even mijn wekelijkse gekrabbel voor ik naar buiten ga, straks nog even naar een sierduivenvriend, ook al veel te lang niet gezien.
De Derby is gespeeld, volgens mij is het over het algemeen best goed verlopen in alle sectoren, verrassend of niet, zag weer veel bekende namen voorbij komen toen ik gisteravond laat nog even over compuclub heen surfde. Vooral Willem uit Reeuwijk haalde weer eens ouderwets uit, 9 tegelijk in de kop van de uitslag, ik neem mijn pet daar diep voor af.
Ook de natour leek goed te zijn verlopen, hoewel er toch wat duiven achter waren gisteravond. Ook hier nog 2 van de jaarling doffers, toch vreemd, de omstandigheden leken niet slecht. Hoewel, door familieomstandigheden moest ik gisteren in het Gooi zijn. Vanaf huis(Friesland) was het mooi, maar voorbij Lelystad dikke wolken, het had daar ook geregend. Op mijn bestemming aangekomen voelde het ook wat drukkend, broeierig. Niet ideaal, maar als we dit seizoen iets geleerd hebben is het wel dat ideaal nauwelijks bestaat. Duiven dus niet thuis zien komen, maar er zijn belangrijker zaken.
Zo'n ritje geeft natuurlijk wel gelegenheid om meteen de jongen weer mee te nemen. Weer een "driestopper" om maar even in de termen van Max te spreken. De driestopper refereert aan het lossen van de jongen in verschillende ploegen, naar gelang hun staat van opleiding. Afgelopen dinsdag een driestopper richting Noord Holland met lossingen voor de Afsluitdijk, halverwege de Dijk en bij Medemblik. Gisteren een driestopper bij Lemmer, voor de Ketelbrug en bij de Oostvaardersplassen. Dinsdag zijn er 2 jongen niet thuisgekomen, alle 2 van het ploegje dat het IJsselmeer over moest, altijd een lastige horde die ze moeten leren, de eerste keer zo'n ploegje lossen kost altijd veren. Ook van de lossingen van gisteren mis ik er tot nu toe nog 2, gek genoeg van het ploegje vlak voor de Ketelbrug gelost. Misschien tussen vlucht duiven terechtgekomen, of een kromsnavelige vriend tegengekomen. Van dit ploegje druppelden er tot tegen donker duiven door. Ze hebben in ieder geval weer wat geleerd.
Gisteravond ook maar eens op papier gezet wat de prestaties van de jongen zijn van de duiven die ik als "kweker' aanmerk. Liever noem ik ze vasthouders, kwekers zijn duiven die een meerwaarde hebben voor de kolonie. Toen ik alles had uitgewerkt schrok ik wel een beetje. Hele ritsen jongen op papier die uberhaupt nooit op een fondvlucht zijn terecht gekomen. Verspeeld, uitgeselecteerd, you name it. De meeste prijsvliegers op de overnacht komen van duiven die ik allang niet meer op het hok heb. Niet bepaald een beleid om trots op te zijn. Aankoop en koppelen lijkt dus nergens op. De lessen van zoonlief schieten weer door het hoofd. Je moet je beste vliegers op de kweek zetten en niet teveel duiven bijhalen en zeker niet te snel. Als je het al doet, geef ze de tijd.
Zou een duivenkolonie niet veel meer zijn dan een productiebedrijf? Je stopt er grondstof in, in dit geval jongen, je doet ermee wat nodig is en er komt een eindproduct uit, namelijk een kweker die weer goede vliegers reproduceert. Eigenlijk best makkelijk.
Vrijdagavond weer de jaarlijkse verenigings bbq beleefd, na 2 weken uitstel wegens het overlijden van Bowe. We hebben hem herdacht en bedacht dat het leven mooi is. Zo zou hij het zelf ook hebben bekeken. Het maakte dat het weer een meer dan geslaagde avond was.

Goede week

www.postduivenblog.nl

Update

Vandaag misten nog 2 jongen van de africhtingen van gisteren, valt me niet tegen, eerste keer over het IJsselmeer is voor de jongen een lastige horde.

Driestopper

Driestopper vandaag voor het opleidingsprogramma voor de jongen. Onderweg naar het werk lossen op de kop van de Afsluitdijk, halverwege bij Breezanddijk en bij Medemblik. Niet omdat het moet, maar omdat het kan.

Dikke druppels

Vanochtend, de jongen los, daarna dikke druppels, onweer in de lucht, benauwd, geen duivenweer. De jongen ongeschonden weer binnen, vanmiddag een dikke wind en een stuk frisser. Verrassing: één van de twee jongen die nog miste van de africhtingen gisteren toch gewoon thuis. Knap, doorzettertje blijkbaar.

Wat een gezeur

Vroeg in de morgen, in de zomer

En toen werd het zomer, niet zomaar lekker 25 graden, nee, zomer, je weet wel, bloedheet in het binnenland enzo.....
De aangekondigde omstandigheden betekenen voor de bestuurders van NPO en afdelingen ook meteen overuren. Vroeger was er geen discussie, vliegen, verder niets. Tegenwoordig ligt dat iets gevoeliger, de social en andere media verhaald over alles, de ruimte die men heeft moet immers vol. Als er over alles wordt verhaalt kijken er mee met andere belangen en overtuigingen dan wat we in ons duivenwereldje gewend zijn.
We zijn overigens ook een stuk wijzer dan pak weg 30 jaar terug, dus is een beslissing over wel of niet vliegen een afweging waar veel meer componenten moeten gewogen dan in het verleden. Daarbij komt dat we in een glazen kooi leven.  
Niet makkelijk, ik ben blij dat ik niet in de schoenen van die bestuurders sta. Welke beslissing ook wordt gemaakt, de voor en tegenstanders staan klaar met stenen en hakbijl. Koppen moeten er rollen als men het er niet mee eens is. Wat dat aangaat hebben we nog niet zoveel geleerd.
Ik heb me na de eerste publicatie van het NPO bestuur over het aflassen van de Derby voor jonge duiven weer eens vreselijk lopen ergeren aan wat er zoal over het internet heen vliegt. Ik schaam me soms de ogen uit de kop over mijn medemelkers. Ja, een mening mag, in mijn ogen MOET een mening zelfs. Maar een mening betekend ook verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheid is een groot goed, daar dien je zorgvuldig mee om te gaan.

Welke mening ik hierover ben toegedaan? Ik had het door laten gaan, op voorwaarde dat er alleen duiven worden gekorfd die voldoende opleiding hebben gehad, dus aantoonbaar genoeg met de container zijn mee geweest. Het jonge duiven programma helemaal hebben mee gedaan. Diegenen die vandaag duiven mee hadden op de natour zullen ook gezien hebben dat de minder ervaren dieren wel thuis komen, maar het best lastig hebben. Doe dit maal factor 3(gemiddelde afstand vandaag maal 3 is afstand Derby), dan is het niet moeilijk te bedenken dat onervaren dieren en probeersels het niet hadden gered. Kan nooit de bedoeling zijn. Geklopt worden op waarde, dat is sport, niet geklopt worden doordat het onmogelijke wordt gevraagd. Dat is mishandeling.
Het is wel de tendens in deze tijd, geef maar mee, liefst als jaarling al naar Saint Vincent, wat thuiskomt is goed. Is een mening en een methode, maar men vergeet dat de meesten eerst wel wat opleiding en ervaring nodig hebben om uit te groeien tot een echte sportduif. Of was iedereen op zijn eigen werk of tijdens zijn eigen opleiding ook meteen de beste van de afdeling of de klas? 

Kijk naar het wielerpeloton, iets waar je veel parallellen kunt trekken met onze sport. Die paar natuurtalenten, ja die komen snel, moeten vaak tegen zichzelf in bescherming worden genomen, anders branden ze vroegtijdig af. De meeste goede tot zeer goede renners zijn echter renners die in de loop van een aantal jaren boven komen drijven, opgeleid zijn en gelegenheid hebben gehad om hard te worden, getectyleerd te worden, de uitdrukking van Mart Smeets is inderdaad alles omvattend op dit vlak. Beetje omzichtig omgaan met de talentjes in je hok gaat ook zorgen dat je op den duur de beste overhoud, maar er vooral ook langer plezier van hebt. 

Vandaag genoten van de navlucht en van de africhtingen van de jongen. Vroeg op, uitgebreid de jongen kunnen lossen op verschillende locaties, passend bij hun leeftijd en stadium van opleiding, bij thuiskomst nog op tijd om de eersten thuis te zien komen van africhtingen en de natourvlucht. Mooi vliegweer, de trainingen vanuit Noord-Holland hebben hun vruchten weer afgeworpen. Mijn 2de viel als een steen uit de westkant, moet zeker heel veel water onder zich hebben gezien, zat heel hoog, wat een genot om zo een duif thuis te zien komen, hier doe ik het voor. Nu nog op tijd, van 1000 kilometer, dan is het helemaal voor elkaar!
De negen doffers zijn allemaal thuis, de dieren die de jaren ervoor al de container hebben gezien kwamen voorop, de onervaren doffers (eerste keer in de container mee), hadden zichtbaar meer moeite.
Vandaag 32 jongen gelost, één voor één, op 3 verschillende afstanden, bijna alles thuis, ook hier, hoe meer de jongen weg zijn geweest, hoe beter ze afkomen, ook al moeten ze ook afzien. Maar daar heet het ook opleren voor.

Goede week!

www.postduivenblog.nl