Terug naar de tekentafel

Genoeg gezeurd over het echec van vorige week. Nee, het was niet goed, het was bar slecht zelfs. De balans tot nog toe is dat ik 6 van de 10 ingezette duiven kwijt ben. Ik loer nog op wat terugkomers, maar ja, die zijn voor dit seizoen verloren. Een leerzaam seizoen, dat is de conclusie tot nog toe.
Verwachtingen waren hoog, ik had vertrouwen in een paar zorgvuldig opgeleide 2 jarige duivinnen. Het voorseizoen liet zien dat het vertrouwen terecht was. De eerste echte opdracht zei wat anders, namelijk dat het allemaal niet zo heeft mogen zijn. Wat wel thuis kwam van Perigueux? Een ervaren 3 jarige, niet aan haar proefstuk, maar wel een overlever, ze is al vaker wat langer van huis geweest, weet toch telkens weer zichzelf te herpakken. Voor de sport kan je er nooit van op aan, thuiskomen doet ze. 
Hetzelfde geldt voor de jaarlingen. De 6 dames die naar Chateaudun gingen waren goed voorbereid, in de goede doen, hadden dus thuis moeten komen. Van verschillende collega melkers hoorde ik dat ze alles of bijna alles thuis hadden, vooral de zondagochtend kwamen er nog veel door. Hier slechts 2 op zaterdag avond en eentje de morgen erna. 
Ik had ze niet op de midfond moeten zetten het weekend ervoor, of toch wel? Veel weduwduivinnen vliegen gewoon elke week en komen thuis. Daarnaast hadden ze de weken ervoor al stilgezeten, na een slechte midfond en bewust inhouden op de 2de dagfond, dus was wat ritme meer dan welkom. Goed getrainde duiven moeten toch probleemloos 340 kilometer kunnen vliegen?
Iets geks gedaan in de voorbereiding met voer? Nee, ook niet, ik ben op verschillende vluchten succesvol geweest met de voorbereiding die ik ook nu heb gedaan, dus daar ligt het ook niet. Geen oud voer of andere spullen die beschimmeld kunnen zijn. Geen geklooi met allerlei "bijproducten" zoals dat zo mooi wordt genoemd. Duiven in de hand waren goed in orde, als ze boterzacht aanvoelen, mooi vol maar niet te zwaar, keeltjes mooi gekleurd en het vlees roze zonder al te veel schilvers, zeg ik dat ze goed in orde zijn. Noppen mooi wit, helder uit de ogen kijken, witte oogranden, kortom, je zou ze zo op de kweek zetten, allemaal toppers!
Het enige wat ik ervan kan zeggen is dat ik terug kan naar de tekentafel. Ik ben gek van statistieken, aangeleerd vanuit mijn werk, als ik terugkijk heb ik met enige regelmaat vluchten die op deze manier op mijn hok zo verlopen, er komt een bepaald type duiven thuis, de rest laat het afweten of is gewoon weg. Een soort van reset in computertaal. Duiven die door de fronten heen kunnen, zoals vorige week het geval was, zijn op één hand te tellen. In mijn vliegploeg van vorig jaar had ik er twee die dat kunnen, de 556, die nu op de kweek zit en de 546, die op St Vincent mee was. Afgemeten aan de resultaten van 2015, Aurillac, ook zo'n vlucht, met 2 duiven dik op tijd, de 3de kwam op maandag....
Het duifje dat zich op tijd meldde van Chateaudun heeft dezelfde kwaliteiten. Conclusie: op het kweekhok zitten duiven die heel goed "mooi weer" vliegers kunnen produceren, de doorzetters, die zich niets van het weer of van wat voor front dan ook aantrekken, zijn dun gezaaid.
De eerste meldingen van Barcelona staan op Pipa. Lothar Lessmeister is een bekende naam uit het Saarland, al eerder timmerde hij internationaal aan de weg, tot nog toe heeft hij de snelste. Eerste melding in Nederland in Yerseke, internationaal lijken we het niet te redden dit jaar.
Ik weet wat me te doen staat. Op naar Albi en Chateauroux.

Goede week!

www.postduivenblog.nl

Geen voldoening

Waar ik over ga schrijven lijkt me niet moeilijk. Teleurstelling voert de boventoon. Het weekend van Brive, veranderd in Perigueux, één van de topweekenden in het seizoen. Al een paar jaar werden op mijn hok op deze vlucht mooie prijzen gepakt, daarnaast altijd een druk weekend met 2 of 3 wedstrijden tegelijk. Raceday, zoals ik het wel eens noem op mijn Facebook pagina.
De aanloop was goed te noemen. Afgelopen weekend de duiven thuis van St. Vincent. In mijn Friese duivenleven voor het eerst dat er duiven van mij deelnamen aan de klassieker van de middag lossingen. 1180 km naar Engelum, heroïek ten top, Veel deelnemers aan internationaal Barcelona spelen deze afstanden niet eens. Alle 2 dames thuis op de zondagmiddag, de eerste een mooie prijs per tiental, de tweede deed wat van haar werd verwacht, ze sleepte haar prijsje ook nog binnen. Alle 2 dames op de uitslag, uniek en (bijna) maximaal gescoord. Toch was er al een domper. Een aantal duiven mee naar Quievrain om ritme te houden, door de latere lossing en slechter dan verwacht weer onderweg, late aankomsten. Twee jaarlingen hebben tot nu de weg naar huis niet meer gevonden, waaronder de 517, al een paar keer de eerste van het hok, juist met een dikke kopwind, zo'n duifje waar je naar kijkt voor de toekomst op de overnacht.
Ik schreef vorige week al over de foute inschatting die ik maakte door de duiven die dit weekend overnacht vliegen in te korven, denkend dat er een vroege lossing vanuit Quievrain zo plaats vinden. 
Toch leek dit mee te vallen. Dinsdagochtend de duiven voor de overnacht gepakt en beoordeeld. Niks mis mee, mooi vol, zo glad als een aal, geen rare dingen met luchtwegen en mooi blank vlees. Goed in orde dus, geen teletextvorm, maar goed genoeg voor de opdracht die ze kregen, dus goed genoeg voor goede klasseringen en vooral goed thuis komen. Duivenmaat Bram neemt de duiven voor me mee naar het N.I.C. en korft ze in, zoals de laatste jaren gebruikelijk. Toen ik 's avonds de mand en de klok op kwam halen bij hem waren er complimenten voor de conditie waarin de duiven verkeerden. Ook de mensen aan de inkorftafel bevestigden dit volgens Bram. De zaterdag beloofde weer een mooie dag te worden.
De jaarlingen gingen de mand in voor Chateaudun, zo'n 650 kilometer. Mooie leervlucht, met goed weer zouden hier ook de aankomsten goed moeten zijn. In totaal dus tien dames in de strijd. Alleen de twee St. Vincent dames en een gewonde waren nog thuis, de rest in de korf.
Hoe anders ging het lopen... Vrijdagavond rond 21:00 reed ik naar huis, over de Afsluitdijk en keek echt de wereld uit. Glashelder, de gedachte aan nachtvliegers was snel gemaakt. Ook na zonsondergang was het nog heel lang licht. Het kon haast niet anders, er gingen duiven doorvliegen die nacht. Ook omdat er pas om 15:00 werd gelost, energie genoeg om door te zetten en 's nachts de thuisbasis bereiken. 
De zaterdag gespendeerd met wachten. Het werd allemaal anders, fronten die niet oostwaarts maar westwaarts gingen, wat overigens niet te zien was op welke radar dan ook, totdat de wind plots omging. 
Meldingen van Perigueux zijn mondjesmaat. In het N.I.C. twee meldingen om 13:37 en 13:45, beiden teletekst, daarna duurt het meer dan drie uur voor er weer een duif valt.
Chateaudun hetzelfde verhaal. De mannen uit Tzummarum pakken om 16:19, goed voor een volgens mij 2de plek NPO, eerste in de vereniging om 17:26, meer dan een uur later.
Om 18:33 eindelijk een duifje thuis, een jaarling vanaf Chateaudun, in het NIC zijn 's avonds zo'n 15 duiven thuis van Perigueux, er moeten 62 prijsduifjes komen. De vereniging kan gelukkig wel afslaan voor de dagfond, om 21:00 kunnen de klokken leeg.
De balans op zaterdagavond in Engelum: 's avonds 2 van de 10 duiven thuis, 2 jaarlingen vanuit Chateaudun, nog niets vanuit Perigueux.

Toch nog wat moois op zondagochtend

Vanochtend al weer vroeg wakker, terwijl ik dit stukje in elkaar zet, valt er nog een duifje, weer een jaarling, een blik op de meldsite leert dat er nu bijna 30 duiven zijn in het NIC voor Perigueux, dat is amper de helft.
Analyses en plannen voor de komende weken, ik heb ze even niet, eerst maar zien wat er thuiskomt. 
Maar ook, gelukwensen een iedereen die vroeg pakte, weer 2 liefhebbers op teletekst in ons N.I.C. is toch goed nieuws. Diegenen die gaan inkorven voor Bacelona, succes!

Goede week.