Nogal een illusie, de titel van dit stukje. Duivenmelkers die hun mond houden? Dacht het niet, zeker de socials staan weer bol van de (niet heel fraaie) opmerkingen over de genomen beslissing door NPO.
zondag 16 mei 2021
16-05-2021 Einde discussie?
Nogal een illusie, de titel van dit stukje. Duivenmelkers die hun mond houden? Dacht het niet, zeker de socials staan weer bol van de (niet heel fraaie) opmerkingen over de genomen beslissing door NPO.
zondag 9 mei 2021
09-05-2021 Als de zon weer schijnt
![]() |
| Teletekst duivin met de 2e ronde |
Toepasselijk, als je kijkt naar het weer gisteren en vanochtend bij het opstaan, gistermiddag en avond meer regen dan je kan bedenken, tenminste hier in het noorden, vanochtend een strak blauwe lucht en vogels die hun hoogste lied zingen.
Gisteren was weer een vlucht zoals je die elk jaar wel eens mee maakt, zuiden wind, beetje oost eraan, zoals men dit hier zo mooi uitdrukt, hoge snelheden, gejaagd door de wind, letterlijk. Ingrediënten voor spektakel en verlies. Spektakel door de hoge snelheden van de vroegste duiven, menigeen zal er nog door zijn verrast. Spektakel als in vroege lossing, koud weer bij de start, voor de depressie uit die ons later parten speelde. Gewaagd, slecht vertrek werd er door de convoyeurs al gemeld en ook netjes door de lossingscommissie.
Verlies, dit is ook een onderdeel van dit soort vluchten. De eersten zullen het vizier scherp hebben gehad en niet veel afgeweken zijn van de rechte lijn naar het hok. De meesten, de volgers, schieten door, voor ons is dat recht Noord Holland in en de Wadden op. Op tijd op de rem en dan tegen de wind in terug naar huis, verslagen, stuk voor stuk. Ik heb nog niet gekeken of er GPS ringen zijn uitgelezen, maar het patroon wat te zien zal zijn kan je tevoren wel uittekenen. Vraag is: hoever schieten ze door. Ik ken verhalen van melkers die meldingen kregen van duiven die gestrand waren op booreilanden in de Noordzee, soms wel tot 300 km ten noorden van onze kusten.
Het mooie weer deze ochtend gaat er in ieder geval voor zorgen dat er nog weer veel terugkeren op de thuisbasis. Nodig want het dagfond seizoen komt er alweer aan, nog 1 week midfond en dan moeten de ploegen van de programmaspelers weer worden gesplitst en droppen de aantallen duiven per concours weer behoorlijk. Gisteren bij het afslaan in de vereniging misten er nog behoorlijk wat duiven, ik neem aan dat deze trend ook bij andere clubs zichtbaar was.
De les die hier uit kan worden getrokken: denk na voor je inkorft, iedereen wist tevoren dat dit scenario kon gebeuren op de zaterdag, de berichten voor weer en vanuit de afdeling zijn wat dat betreft prima hulpmiddelen om tot een goede beslissing te komen. Neem je die beslissing, dan ook niet meer zeuren, je bent als melker zelf verantwoordelijk voor wat je je duiven als opdrachten geeft.
De andere afdelingen hebben gewacht tot de regen boven het noorden hing en vlogen pas 's middags, aan de uitslagen te zien met nog hogere snelheden en ook opvallend, veel van de grote namen die wat verder op de uitslagen stonden en de verschillende afdelingen. Eén heel bekende naam heb ik helemaal niet gelezen op de uitslag van afdeling 5.
Bij ons op de hokken lijkt alles goed te gaan. Géén uitschieters op de vitesse vluchten, wel goede aankomsten, de duiven volgen elkaar goed op, ook gisteren kwamen ze prima af, al was het wel raden uit welke richting de volgende zou komen, veel duiven laag over zien gaan vanuit de kust terug het binnenland in.
De conditie van de vliegers lijkt dik in orde, meer als dan wat ze nu laten zien mag je van een overnachtduif niet verwachten. Gisteravond in de stromende regen werd de laatste nog geconstateerd, wij waren in de club het enige hok dat de aankomstlijst vol had bij het afslaan om 19:00.
Bij de kwekers gaat het ook crescendo, op een paar vervelende koppels na. De andere koppels doen wat ze moeten doen, jongen in een goede gezondheid grootbrengen. De tweede ronde wordt stapje voor stapje gespeend, gisteren zijn er weer een aantal naar de vlieghokken verhuist in St. Anne. De eieren die er nu nog liggen of nog komen gaan naar liefhebbers waar we afspraken mee hebben, natuurlijk is er altijd wat beschikbaar voor liefhebbers die geholpen willen worden aan kwalitatief goede overnachtduiven. Neem contact op zou ik zo zeggen.
De sierduiven, de Holle Kroppers doen het dit jaar absoluut niet goed, ik kan niet zo goed de vinger achter het probleem leggen, ik denk dat het te maken heeft met het wennen aan compleet andere omstandigheden dan de duiven gewend waren. Heeft waarschijnlijk tijd nodig en geldt dit seizoen als leerjaar voor duif en baas.
We schieten al op naar Limoges! De bedoeling is dat we de jaarlingen nog wat ervaring op de dagfond laten opdoen en dat er meerjarigen worden gespeeld op Limoges en natuurlijk St. Vincent. St. Vincent is voor ons een speerpunt, de 072 kan hoge ogen gooien in het klassement asduif St Vincent over 3 jaar in de FFC. Deze doffer heeft vooral vorig jaar zijn waarde bewezen op St. Vincent en later op Bergerac 1(vervanger voor Dax), waar hij 2x een puike prestatie leverde. Als hij op St. Vincent laat zien wat we verwachten, kan hij direct door naar de kweekhokken, goed presterende doffers op het nest zijn vaak toch zeldzamer dan duivinnen. Iets om zuinig op te zijn!
Tot de volgende,
zondag 18 april 2021
18-04-2021 Mooi!
Mooi was het gisteren, ondanks de wat joude wind op de kop. Kan er wat van zeggen, op het fietsje naar St. Anne had ik hem ook op de kop, het extra jasje tegen de wind kwam goed van pas.
Genoten weer van de aankomsten, ondanks dat de eerste er 6 minuten over deed om over de antenne te lopen. Niet vreemd, de snit zit er nog niet op, pas in juni moeten ze echt top zijn. Verder kwamen ze vlot af, diversen toch vanuit de noord en oostkant, apart met deze wind.
Mooi te zien dat onze beide jeugdleden een goed resultaat weten neer te zetten. Opvallend bij het afslaan: bijna iedereen miste nog wel wat duiven, zullen er vandaag nog wel wat komen neem ik aan.
Vanochtend weer eens ouderwets de uitslagen in den lande door gestruind. Niets nieuws onder de horizon, de bekende namen waren weer overal aan de kop van de uitslag te zien.
Verder weer wat jongen afgeleverd op het vlieghok, zagen er weer keurig uit, kan haast niet anders dat er weer een paar bruikbare dieren tussen zitten. Wat de kwaliteit echt is? Weten we over een jaar of drie, als we kunnen zien wat er van deze jaargang is overgebleven.
De eerste jongen van de tweede ronde zijn geringd, in de loop van de week zullen de meeste weer uitkomen.
Hokken weer op punt, verzorging dit weekend weer klaar, ze kunnen er weer een week tegen. Vraag mij toch steeds af waarom de postduiven zich prima redden met dit wekelijkse ritme en de Holle kroppers er een puinzooi van blijven maken. Misschien moeten er volgend jaar toch maar kweekboxen komen. Iedere dag een beetje aandacht zit er echt niet in, in de situatie waarin we nu verkeren. Weer iets om over na te denken.
Tot de volgende!
maandag 5 april 2021
05-04-2021 We vliegen weer
Beetje rare titel, hoewel het een voldongen feit is, afgelopen zaterdag werden de testvluchten weer vervlogen. Bijna altijd hetzelfde verhaal: te koud, te vroeg, te... ja wat eigenlijk? We kunnen weer, of je mee wilt doen is aan jou, jij bent de baas over jouw duiven en jouw hok. Het is maar net welke keuze je hebt gemaakt, op welke discipline wil je uitblinken, welke weekenden staan er met een grote rode cirkel aangeduid in je agenda, wanneer wil je er staan.
Beetje rare titel is een opmerking die voornamelijk op mijzelf slaat. Hele week van huis, alleen maar jongen kweken, welke dan weer verhuizen naar het hok van compagnon Wim, bij hem gaat blijken of er weer een toppertje is geboren. Ik heb in ieder geval potentiele toppers geleverd, wat er van terecht komt gaat blijken. Er is wel één ding voor nodig om er ook daadwerkelijk uit te halen wat erin zit, dat is iedere dag weer een een tomeloze inzet.
Zaterdag genoten van de thuiskomst van de duiven, de doffers kwamen als weduwnaars, bijna allemaal nog op nestjagen, weeks tevoren waren de geslachten bij elkaar gelaten. De duivinnen volgden wat later, nog geen drang om snel thuis te komen. Ze kwamen vlot af, zagen er super uit, voorbode van weer een mooi seizoen. Vorig seizoen, het gedenkwaardige COVID jaar, was al prachtig, mooi om dat te beleven met je maat, samen de successen vieren. We hopen dat het dit jaar weer zo wordt, streven is zelfs nog beter, de tijd gaat leren of dit ook zo uitkomt.
Las deze week een artikel of Ruud Bakker, fenomeen op de dagfond, nu nog woonachtig in Veenendaal. Hij blijkt de nuchterheid zelve, wat opviel in het artikeltje was die ene zin die alles zei: in april gaat alles opzij voor de duiven, ik ga er dan 100% voor.
Iedereen die wat te klagen heeft over de prestaties van de grote mannen zou zich daar aan moeten spiegelen. Natuurlijk, de man heeft een fenomenaal hok duiven zitten. Maar dat alleen is niet genoeg. Er alles voor over hebben, simpel systeem, goed hok en goede duiven is wat er nodig is. Waar ik op doel is die tomeloze inzet. Pas als je zeker weet dat je er alles aan hebt gedaan om zo goed mogelijk voor de dag te komen heb je recht van spreken. Dan nog met respect over anderen praten overigens. Waardeer wat een ander doet, kan en presteert, leer ervan en tel je zegeningen als je er alles uit hebt gehaald wat binnen jouw mogelijkheden ligt.
Opvallend: lees over Gerard Koopman, Bas Verkerk of Willem de Bruijn, geen kleine jongens toch, in vergelijking met het bovengenoemde artikeltje en trek je conclusies.
Verder valt er te melden dat de kweek met de postduiven goed verloopt, ondanks dat er werd gestart in die ijskoude februari week, ze zijn dan wel wat onregelmatiger als andere jaren, de jongen komen mooi op, tweede ronde eieren is er of komt er weer aan, het hok voor de jongen bij Wim zit eind april/begin mei gewoon weer vol. Ook van de betere vliegers zullen er wat jongen worden geringd.
Bij de Holle Kroppers gaat het moeizaam, een fenomeen wat ik bijna jaarlijks tegen kom. Pas als de temperaturen echt wat hoger zijn en de dagen voldoende lengen gaat bij dit prachtige ras pas de knop echt om en komt de kweek goed op gang. We blijven hopen op een mooi aantal jongen.
Nog een mooie belevenis: ik heb al vaker verteld over Joan, jeugdlid sinds een paar jaar bij ons cluppie de Vliegende Post. Afgelopen zaterdag wist hij al die grote kerels in het pak te steken door 1, 2 en 3 te vliegen in de vereniging. Veel van de duiven die prijsvliegen bij hem stammen uit 1 koppel, wat hij kreeg van een dorpsgenoot die verhuisde en de duiven niet mee kon nemen. Het is hem gegund blijkbaar!
![]() |
| De duivin van Joan's "Superkoppel" |
Tot de volgende!
zaterdag 30 januari 2021
30-01-2021 Pre Pa(i)ring
Het zit er weer aan te komen, het seizoen. Hoe het eruit gaat zien, no one knows. Toch lijkt iedereen er wel van overtuigd dat er gevlogen gaat worden. En als er gevlogen gaat worden wordt er eerst gekweekt.
De winterkwekers, wat de meeste liefhebbers wel doen, hebben de jongen allang geringd, waarschijnlijk lopen er al heel wat piepers door de hokken te scharrelen. Voor ons overnachters gaat het vaak allemaal wat te snel.
Koppelen begin februari, net mooi, kunnen de jongen mooi met de vluchten mee, wat zomerjongen op de natour. Voor de diehards kan er nog iets met taartvluchten. Als het tenminste allemaal gaat zoals het gaan moet.
Dit jaar zullen Wim en ik officieel als combinatie spelen, vorig seizoen was een geslaagde vingeroefening. Past het allemaal, bevalt het allemaal, liggen de meningen niet te ver uiteen. Die vragen zijn allemaal beantwoord.
Om bij Wim te zorgen dat er potentiele toppers op het hok komen, moet er bij mij op het hok gekweekt worden. Ik schreef al veel vaker, omstandigheden zijn niet ideaal hier. Hele weken van huis, systeem hier op aangepast qua voeren en verzorging, alleen de weekenden is er uitgebreid aandacht voor de duiven, Vera checkt doordeweeks met regelmaat de hokken, verder moeten ze zich maar zien te redden.
Houdt ook in dat de koppels los op het hok worden gelaten en er geen sturing meer is of de koppels wel bij elkaar blijven, in het juiste broedhok enzovoorts. Hiervoor heb ik bedacht dat de koppels 2 weekenden achtereen bij elkaar worden gezet, gewoon, om elkaar te leren kennen en te voorkomen dat ze op het moment supreme er toch weer met een ander vandoor gaan. Vorig weekend de eerste keer gedaan. Alles leek goed te gaan, de koppels hebben 24 uur bijeen gezeten, ik heb geen koppel gezien dat niet "pakte". Zo ook vandaag. Doffers heb ik vanochtend in het donker al vast gezet in de broedhokken, zo meteen gaan de duivinnen er bij. Broedhokken worden voorzien van water en wat voer, dan zien we morgenvroeg of het nog steeds zo goed gaat. Daarna de duiven weer uit elkaar, er moet tenslotte ook nog gebadderd worden. Dat hoort ook bij het weekend ritueel.
Afgelopen tijd benut om de duiven goed op punt te krijgen, vooral de duivinnen waren erg zwaar in het najaar, dit is inmiddels weer onder controle. Leermomenten, er moet goed opgelet worden welk voer op welk moment beschikbaar is in de voersilo's.
Dit gaat ook op voor de andere duivenpassie, de Holle Kropper. Ik was in november in de gelegenheid een ware kampioenenstam over te kopen van iemand die mij zeer na aan het hart ligt. Ik was en ben nog steeds zeer vereerd dat deze duiven aan mij zijn toevertrouwd, elke keer als ik op de hokken ben geniet ik mateloos van de kwaliteit van deze dieren. Door de ruimte die is ontstaan in de postduivenhobby ben ik in staat om ook hier weer wat meer aandacht aan te geven. Ook de Holle Kroppers worden dus voorgekoppeld, in de hoop dat ook zij volgende week bij de partners blijven die ik voor ze bedacht hebt, ook in het systeem zoals hierboven beschreven qua voer.
Ik ben erg nieuwsgierig hoe dit allemaal gaat lopen, vorig seizoen al kunnen droog oefenen, door de corona perikelen was toen de verwachting dat ik hele werkweken weg zou zijn, maar ging dit achteraf wat anders, dit jaar is het echt zo en moet alles wat het afgelopen jaar is bedacht op zijn plek gaan vallen.
We gaan het beleven.
Tot de volgende,
donderdag 24 december 2020
Bye Bye 2020
"2020, maar snel vergeten." Ik hoorde dit een collega zeggen, een paar weken geleden. Ik denk niet dat het gaat lukken om 2020 te vergeten.
2020, het jaar waarin positief zijn een wel heel negatieve klank kreeg, 2020 op de valreep toch nog een Brexit-deal, 2020 het jaar dat Maradona door de hand van god werd opgepakt. 2020, vooral het jaar waarin we van veel te veel naasten te snel afscheid moesten nemen.
We hebben een jaar meegemaakt dat voor altijd in het geheugen zal staan. Pandemie is opnieuw gedefinieerd, aangepast aan de snelheid waarmee we denken te moeten leven. 2021 zal het jaar zijn waarin de grote vraag is: "Wanneer krijg ik mijn enting?"
2020, een jaar in een notendop. Natuurlijk was het jaar veel meer dan wat hierboven staat. Ieder zal er ook een eigen en andere aanvulling aan geven.
2021, wat gaat het komende jaar brengen? We hebben er allemaal een verwachting van, er is niemand die echt in de toekomst kan kijken. Al wat we kunnen doen is zo goed mogelijk met de kansen die we krijgen omgaan. We zullen met de omstandigheden moeten dealen die we tegenkomen, we hebben in ieder geval laten zien dat we heel flexibel kunnen zijn, maar toch ook weer niet. Food for thought.
Ik wil graag iedereen het allerbeste wensen voor het komende jaar. Geniet van de feestdagen die voor ons liggen, ook al zal het anders zijn dan we gewend waren. Maak wat moois van 2021 mensen en laat positief zijn weer een positieve lading krijgen!
zondag 18 oktober 2020
18-10-2020 Ruitijd en meer
De ruitijd hier op het hok, maar ook bij de vliegers op de hokken bij Wim, verloopt geleidelijker dan bij de liefhebbers die verduisteren en bijlichten. Wat een betere methode is, weet ik niet. Het enige dat ik kan zeggen is dat de duiven er super op staan. Wat weer een garantie lijkt om de rui ook dit seizoen weer goed te doorstaan.
Het grootste dilemma dat we op dit moment hebben is dat er nog steeds teveel zijn, op het vlieghok nog een paar, het kweekhok is nog steeds te vol naar mijn zin. Als de rui helemaal klaar is, gaan we er samen nog eens doorheen, we zullen toch knopen moeten doorhakken.
Hoe betrekkelijk ook, kijkend naar het wereldbeeld: het valt niet mee om met de huidige maatregelen een vereniging draaiende te houden. Hoe hou je contact met elkaar, hoe richt je je vergaderingen in, wachten op betere tijden lijkt op het moment niets anders dan achteruit boeren. Wij hebben in plaats van een vergadering een schrijven doen uit gaan naar alle leden, waarin men kan reageren op voorstellen vanuit het bestuur. Ook tegenvoorstellen en andere suggesties zijn welkom op deze manier. Tijdrovend, maar wel een mogelijkheid om te kunnen blijven communiceren met de leden. Opties als online vergaderen zijn voor veel van de oudere leden toch een brug te ver, dan maar een tussenweg zoeken.
Er is al een concept vliegprogramma, hoe het gaat komen in 2021? Niemand die het weet, het enige wat we weten is dat het met de beperkingen die er waren in 2020 te doen is om te vliegen, je kan immers de belangrijkste voorwaarde invullen als vereniging. Dat is het voorzien in deelnemen aan wedvluchten.
Diefstallen van duiven steken weer flink de kop op. Ik vond het schokkend te horen dat er systematisch te werk is gegaan bij o.a. Jellema en de Heyde, twee iconen van het zuiverste (marathon) water. Triest te lezen dat er mensen zijn die het levenswerk van anderen weten te ruineren.
Hoe het er voor ons als combinatie uitziet in 2021? Proberen bij de beste 10 te komen in de afdeling, onaangewezen en aangewezen. Daarnaast teletekst, minimaal op NPO niveau op de marathon vluchten. 2020 was voor ons een overgangsjaar, waarin we merkten dat we elkaar versterkten, wat uitmondde in een top 10 klassering bij de onaangewezen kampioenen in de afdeling op de marathon. 2021 minimaal consolideren is het devies, met de doelstelling ook minimaal 1x teletekst te spelen.
Verder? Veel plezier hebben, met elkaar als combinatie, maar ook met de mensen om ons heen. Op de foto "Witstaartje". Zij is het duifje van mijn kleindochter. Ze woont ver weg, maar af en toe een foto en een paar regels tekst op What's App geeft al een hoop plezier. Met nog meer op komst wordt het in de toekomst vast een aparte afdeling met de duifjes van de kleinkinderen bij elkaar.....
Blijf gezond beste mensen, bedenk niet wat niet meer kan, maar bedenk wat je hebt en wel kunt, de wereld is prachtig, vooral als je zo'n mooi weekend beleefd als dit weekend. Geniet ervan.
Tot de volgende!






