zondag 26 juli 2020

26-07-2020 Gaat snel

Seizoen 2020 is heel bijzonder, corona heeft ons leven nog volop in de greep. We willen wel weer graag terug naar het "oude" normaal, berichten uit binnen en buitenland geven aan dat we ons toch zullen voegen naar het "nieuwe" normaal.

Het normaal van dit seizoen is een opgepropt marathon schema, we kunnen er 5 spelen in 6 weekenden, tegelijkertijd wordt de "ZLU" afgehaspeld en proppen we de nationale dagfond vlucht maar even tussendoor. 

Opvallend is dat de gekende spelers gewoon weer de kop op steken, net even meer gemotiveerd, de duiven iets beter, situaties net even beter overwogen. Overweldigend is een woord wat bij de allerbesten hoort, of ze nu met veel spelen of niet, het dwingt bewondering af.

Voor mij persoonlijk is het ook een vreemd seizoen. Schakelen van alles zelf regelen en onder controle houden naar de vliegploeg laten sturen en regelen door combi partner Wim. 
Het pakt goed uit. Wim kent het klappen van de zweep, er klasseert zich op de eerste 3 marathons steeds een duif op een mooie plek, vooral op St Vincent waren we tevreden met de "072". Deze 4-jarige doffer speelde op de nationale uitslag(dus niet in S4) een coëfficiënt van 3,1%, rekening houdend met de overvlucht op de kortste afstanden van zo'n 250 km een sublieme prestatie van deze duif. De afstand vanaf de lossingsplaats naar huis is 1185 km!

Belangrijkste is dat we van elkaar willen leren en elkaar kunnen helpen, Kennis, kunde en mogelijkheden worden in de strijd gegooid. Het moet wel een heel succesvol avontuur worden.

Mooi dat er op diverse plekken met duiven uit het kweekhok mooi wordt gepresteerd. Doet goed, maakt trots en vooral voelt het goed om mensen verder te kunnen helpen, niet alleen met duiven, ook met kennis en kunde. Het kweekhok moet nog wat worden uitgedund, we hebben er nog teveel, het heeft geen zin om alles aan te houden, we zouden dan zoveel jongen kweken dat deze niet eens in het jongen hok zouden passen. Dus voor wie belangstelling heeft, dit najaar zal er wat overblijven voor een redelijke prijs.

Verder ben ik nieuwsgierig naar hoe we als duivenhouders en duiven organisatie omgaan met de komende seizoenen. Veel zal afhangen van een "nieuw" normaal, komt er een medicijn tegen Covid-19, maar ook: hoe gaan we verder met de steeds kleiner wordende clubs, ook in onze omgeving zijn er een paar die het moeilijk hebben. Het "nieuwe" normaal zal dan toch ook steeds meer op samenwerken of fuseren aankomen.

Tot de volgende!


zondag 28 juni 2020

28-06 Schikken naar omstandigheden



Ik was gisteren even bij Hans en zijn vrouw Imkje, duiven kijken of eigenlijk moet ik letten zeggen. Kijken hoe ze thuis kwamen vanaf Chimay, bijna 380 km in  hun geval. Er waren alleen jaarlingen mee, de ouden worden al gespaard voor de overnachtvluchten. Vreemd idee eigenlijk, eerste weekend juli pas de eerste overnachtvlucht. Inderdaad schikken naar omstandigheden.
Hans stelde gisteren de vraag of ik het wel naar mijn zin had op deze manier, geen vluchten meespelen, beetje kijken bij andere liefhebbers, wat kweken voor deze of gene. Het was een goede vraag. Natuurlijk stelde ik mij zelf die vraag toen ik in februari het besluit nam om even niet actief deel te nemen aan de vluchten. De reden waarom ik naast de sierduiven weer met postduiven begon in 2010 was namelijk dat ik de adrenaline stoot miste van die vroege duif, speciaal vanaf de lange afstanden.
Ook hier schikken naar omstandigheden. Er zitten maar 24 uur in een dag, ik heb een kans gekregen die ik waarschijnlijk niet meer ga krijgen in mijn professionele loopbaan, deze pak ik aan, maar de consequentie is dat ik daardoor even niet met mijn geliefde hobby bezig kan. Hoewel, de duiven zijn niet weg, ik sta even aan de zijlijn. Keuzes moet je maken, onbewandelde paden moet je bewandelen, ik heb geen zin om later, als ik groot ben, terug te kijken en spijt te hebben omdat ik iets niet heb gedaan dat mij waarschijnlijk veel plezier en voldoening gaat brengen. 
Toch geniet ik, al mis ik het genot en de kick van de aankomsten op eigen hok. Ik zie bij jeugdlid Joan een doffertje zichzelf ontplooien als een toppertje, gewoon gespeeld op de kortere afstanden op een nestje, Joan redt zich prima, het geeft een goed gevoel om voor hem wat te kweken (met zijn eigen duiven nota bene) en te zien dat hij daar goed mee bezig is. 
Ik zie dat bij Jan, herintreder, regelmatig duiven op de uitslag staan die hun oorsprong in mijn hok vinden. Bij Hans vliegen er een paar en kweken er een paar die het goed doen, er zijn daar al een mooi lijstje met goede prijzen gespeeld. 
Dit jaar Klaas, Wouter en Durk blij gemaakt met wat jongen, bij Klaas bleek nog een doffer op de kweek te zitten die ook nog bij mij weg komt.
Schikken naar omstandigheden, de plannen om samen met Bram mee te doen aan de OLR's moesten even in de koelkast, iets met een virus en zo, maar de afspraken voor volgend jaar staan alweer.
Schikken naar omstandigheden. Ik heb mijn maatje gevonden. Dat had ik eigenlijk al, maar we hebben het besluit genomen om in combinatie te gaan vliegen. Samen met Wim vormen we volgend jaar de combinatie de Jong - Logemann. Vliegen vanuit St. Annaparochie en kweken vanuit Engelum. De kwaliteiten van ons beider duivenbestand moet een mooie basis vormen. 
De prestaties van beide hokken naast elkaar gelegd leert dat we tot 2020 goed waren voor 5 teletekst noteringen, Wim kweekte zelfs 5 teletekst duiven, we hebben beiden heel wat keren 1:10 of beter op NPO en sector niveau gespeeld. Kortom, we snappen beide het spelletje wel aardig.
Belangrijkste is dat je elkaar wat kan helpen en van elkaar kan leren. Referenties zoeken als: "Hoe deed jij dat ook alweer?". De duiven samen opwachten is ook een feestje overigens. Verschillen te over, maar ook daar uiteindelijk the best of both worlds samenbrengen, we hebben er zin in.
Schikken naar omstandigheden. Kijken naar de mogelijkheden. Clichés, maar ze blijken toch ook weer helemaal waar te zijn.

Tot de volgende!


maandag 1 juni 2020

01-06-2020 Verbazing

De wereld veranderd snel. Vandaag zal de geschiedenis ingaan als de dag dat we weer op een terras konden gaan zitten. Corona maatregelen worden versoepeld, er komen meer mogelijkheden om je wat vrijer te bewegen. Hoewel? Vrijer? De regels die we ons de afgelopen maanden hebben moeten aanleren gelden nog steeds, we kunnen ze alleen op meer plaatsen toepassen. De onzichtbare vijand die we hebben is daarmee niet uitgeschakeld, integendeel, het is aan ons individueel om te laten zien dat we met de dreiging van besmetting om kunnen gaan.
Verbaasd kijk ik naar reacties die vandaag op het journaal waren te zien, ze spreken boekdelen. We hebben niets geleerd, de gemene deler van reacties van terraszitters vandaag gingen eigenlijk over het onrecht wat was aangedaan. We mochten niet, roepen hard dat de vrijheid was ingeperkt... Niemand gehoord die zei dat het maar goed was dat we het even niet hebben gedaan.

Nee, ik ben niet bang, ja, ik ben voorzichtig, ik heb geen zin in een tweede lockdown, ook al is die intelligent. Ik persoonlijk hecht meer aan vrijheid dat menigeen op de terrassen vandaag...

Met verbazing hoorde ik de reacties van mensen die op de Dam het risico op een Corona besmetting aan het opvoeren waren. Ja, het is verschrikkelijk wat er gebeurde in Minneapolis. Natuurlijk, je mag dit niet voorbij laten gaan, er zijn legio mogelijkheden om je mening te laten horen, jezelf bewust blootstellen aan iets dat je niet ziet is daar niet één van. 
Ik heb wel een vraag aan al die mensen die vinden dat ze worden gediscrimineerd, zeg maar worden achtergesteld. Waarom stop je niet te denken dat je anders bent, waarom ga je niet gewoon doen wat diegenen die in jullie generaliserende ogen discrimineren wel doen? Gewoon hun leven leven en knokken voor wat ze waard zijn, voor zichzelf en voor iedereen. Geen weldenkend mens is namelijk alleen voor zichzelf bezig. Wie dat wel zijn zijn de echte discriminanten, die doen dat namelijk uit eigen belang en hechten alleen daaraan, huidskleur zal ze een zorg zijn. Ja er zullen mensen zijn die vreemd naar je kijken, dat gebeurd mij ook als ik in een land ben waar de blanke huidskleur niet de grootste gemene deler is. En ja, daar is ook niet iedereen even vriendelijk tegen iemand die als buitenstaander wordt bestempeld.
 
Jouw kleur maakt niet uit, je inborst wel. Maar dat kan je alleen laten merken als je je niet meer achter je huidskleur verschuilt. Oh ja, als je dat in een talkshow komt verkondigen krijg je daar een redelijke vergoeding voor, meer dan de kosten die je maakt. Ben je dan voor anderen bezig of toch voor jezelf? Is hard roepen dat je gediscrimineerd wordt misschien gewoon een verdienmodel? Opvallend dat degenen die een band hebben met diverse media steeds weer opduiken, de meesten op de Dam vandaag zullen nooit in een talkshow te zien zijn. Ja ik weet het, ik ben een blanke man die niets te klagen heeft.

Verbaasd was ik ook over de afscheidswoorden van de scheidende NPO voorzitter. Corona zorgde ervoor dat er nog een paar maanden aan zijn termijn werden toegevoegd. De fouten die zijn gemaakt bij de uitrol van het GPS2021 plan worden nu weer gemaakt. Zelfkritiek is lastig en de vinger is al opgeheven, wijzen is maar een stapje verder weg. Jammer dat het zo gelopen is, de duivensport is uiteindelijk de grote verliezer in dit verhaal. Goede bedoelingen waren er aanvankelijk ongetwijfeld, onkunde en bewijsdrang deden de rest, ik wens de aantredende beleidsmannen veel wijsheid in de komende periode, er zal moeten worden veranderd, hopelijk nu wel op een transparante en gedegen manier.

Hier op de hokken niets dan jongen die geweldig opkomen, zowel bij de postduiven als bij de sierduiven. Het is wel de laatste ronde, tot nog toe heb ik alles onder kunnen brengen, belangeloos, wil graag dat er wat bereikt wordt, zodat er verder gebouwd kan worden aan een volwaardige marathon stam. Genoten van de aankomsten heb ik bij maatje Wim, nu maar hopen dat we er nog een paar middag lossingen kunnen beleven. Lukt dat niet dan maar flink aan de boom schudden met de jongen en een mooie ploeg voor 2021 klaarstomen, waar een wil is, is een weg.

Tot de volgende!



zondag 17 mei 2020

17-05-2020 It giet oan

Beroemde woorden van de toenmalige voorzitter van de Elfstedenvereniging. Henk Kroes heet hij, hij was naast voorzitter van de Elfstedenvereniging, de organisator van ons beroemdste sport evenement, ook nog bestuurder van een groot orgaan voor natuurbeheer hier in het noorden.
Die woorden schoten door mijn hoofd toen ik deze week bericht kreeg vanuit de afdeling Friesland dat er een afspraak gemaakt on worden met één van de controleurs van de afdeling. 
Controle op het clubgebouw om te zien of we "coronaproof" kunnen inkorven. Het protocol dat we als vereniging hebben opgesteld is goedgekeurd, het instructie filmpje van Falco Ebben en de regels van het Covid team van Afdeling 10 en Friesland deden de rest.
Het kan weer, vliegen met de duiven. Ik begreep dat afdeling 9 en 10 dit weekend al hebben gevlogen, komend weekend gaat ook Friesland los, eerst met een oefenvlucht, daarna kan er gevlogen worden als klokvlucht, echter geen competitie, zover is de landelijke lockdown nog niet opgeheven.
Netjes in de pas blijven, lijkt mij ook niet meer dan normaal in deze toch op zijn minst opmerkelijke tijden.
Liefhebbers kunnen weer bezig met waar ze elke dag naar toe werken: duiven zien thuiskomen van de wedvluchten met hopelijk een hele vroege of een superserie. 

Wat ik zelf nog te melden heb? Eigenlijk niet veel, zoals bekend wordt hier toegelegd op het kweken van marathon duiven, deze worden uitgezet naar diverse liefhebbers, dit vanwege niet te combineren werkzaamheden en vrije tijd, tenminste als we daar weer aan kunnen beginnen als de regels nog verder versoepelen. 
Dit jaar wilde ik ook al mee gaan doen aan wat OLR's, maar door alle gebeurtenissen heb ik dit jaar meer gebruikt ter oriëntatie. Ik ga volgend jaar zeker wat duiven kweken voor verschillende races. Heb er ondertussen al wat gevonden, om te beginnen dan. Niet te duur en mooi om wat ervaring op te doen in dit gebeuren. het is net als het opstarten van de postduivenhobby in verenigingsverband. Je moet ergens beginnen, rustig kijken hoe het gaat en van daar uit steeds een stapje verder bouwen. De eerste jaren verwacht ik er dan ook niet teveel van, alleen plezier en lering.
Ook de Holle Kroppers, het sierduivenras dat ik al sinds mensheugenis fok heeft weer wat meer aandacht, direct resulterend in een aantal jongen dat al een aantal jaren niet meer was gerealiseerd. Zo zie je maar, waar een wil is is een weg.

Op de foto de '56. Ze is van 2013, als jaarling vliegster  zichzelf al op de kaart gezet, in 2015 een paar excellente noteringen in S-4 bijeen gevlogen vanaf Aurillac en Cahors waarna ze meteen op de kweek ging. 
Op de kweek moet het immers gebeuren en dat lukt alleen als je de goeden durft in te houden. 
Haar kinderen rechtvaardigden deze stap, ondertussen zijn er daar ook al een aantal van op de kweek gekomen. Ras: gewoon een kruising van twee duiven, beetje Overwater, beetje KC Friesland, beetje nog meer goede lijnen. Beide ouders via Marktplaats gekocht. Soort: vroeg op de plank en consistent of was het toch ras Logemann, geen ééndagsvliegen. 
Kosten voor de vader van de '56: 35 euro, voor de moeder van de '56 ook 35 euro, de partner van de '56 kocht ik voor 125 euro op een gerenomeerd hok, op advies van deze liefhebbers. Resultaat een goed kweekkoppel en heel veel plezier. Zo kan het dus ook.
Oh ja, dat duifje dat de 2de vloog in S-4 van Bergerac vorig jaar heb ik gewoon gekregen, maar daar heb ik al vaak wat over geschreven.

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

zondag 3 mei 2020

03-05-2020 Mooi man!

Mooi is het op de hokken, de jongen rijzen de pan uit. Ik sprak toevallig met Bram deze week, ook bij hem loopt het kweken meer dan voorspoedig. Ongetwijfeld zal daar de prachtig aprilmaand debet aan zijn. Uniek is de juiste omschrijving als we kijken naar het weer van de maand april. De boeren zullen daar overigens weer iets anders over denken, Vera en ik hebben er een mooi "thuiswerk" kleurtje aan overgehouden.
Dat wil niet zeggen dat het rustig is met werken de afgelopen weken, je merkt aan alles dat we steeds meer de weg in het nieuwe normaal gaan vinden, al blijft de discipline die we met elkaar moeten opbrengen toch nog een dingetje.

Gistermiddag reed ik door een naburig dorp, onderweg naar de voerboer voor de nodige aanvulling van de voorraad. Langs de weg dromden mensen samen. Ze deden dat om de laatste eer te bewijzen aan een overleden dorpsgenoot, hij werd door het dorp gereden voor hij naar zijn laatste rustplaats ging. De manier waarop men bij elkaar stond deed mij afvragen wie er over twee weken door het dorp gereden zou worden....

Hier op de hokken niets dan tevredenheid, rust en prachtig opkomende jongen. Veel hebben al de weg gevonden naar hun nieuwe hok, ook deze week zal ik weer veel jongen afgeven, hopend dat er een uitzonderlijke vlieger of kweker tussen zal zitten, waar de toekomstige eigenaar succesvol mee zal zijn. Daarbij ook nog vooruitzichten voor mijzelf op mogelijkheden voor volgend seizoen. Plannen maken, blijft mooi!

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

zondag 26 april 2020

2020-04-26 Bijna Koningsdag

Bijna Koningsdag, of Woningsdag, zoals dat dit jaar zou moeten heten. Ik vraag me af of er ook veel mensen in de woning gaan vieren, ik zag vandaag al ongehoord veel mensen onderweg, in groepjes fietsen of wandelen, volgepropte auto's met mensen die erop uitgingen en meer. Ik denk dat het begrip social distancing door veel mensen anders wordt vertaald dan door mij. Ik las van een collega stukjesschrijver dat het iets typisch Nederlands is, dergelijk gedrag. Als je regelmatig in het buitenland bent snap je die opmerking, Nederlanders zijn niet zo goed in discipline, ga maar eens met ze in een rij staan.....

Maar goed, de tijd zal leren of de gemiddelde viroloog van de koude grond het beter weet dan de mensen die adviseren aan degenen die het voor het zeggen hebben, die overigens naar mijn beleving uitstekend werk doen. Ook dat mag gezegd. 
Wat ook typisch Nederlands is, is dat gezanik dat men het beter weet. Er komt een advies, wordt opgevolgd met een duidelijke opgaaf van reden, daarna zit elke talkshow vol met mensen die het toch anders zien, talkshows die ook nog een svaker op de buis zijn, we kunnen blijkbaar niets anders verzinnen om de zendtijd vol te krijgen.... Het schept lekker veel duidelijkheid, al die meningen. Veel geouwehoer op niets af en stokken om mee te slaan, lees het eerste stukje nog maar eens. Volgzaam en Nederland, die twee gaan niet zo goed samen, zelfs niet als er een levensbedreigend virus rond waart. 

Ik ben er ondertussen wel moe van, de hele dag door gaat het enkel nog maar over corona. 1 maal per dag een update vanuit Den Haag, met wat cijfers en verdere uitleg over de te volgen stappen lijken mij meer dan genoeg. De amateur wetenschappers kunnen dan ook gewoon lekker thuiswerken, scheelt weer schone lucht. Hier zit wel een aanname, ik ga er vanuit dat ze met de auto naar zo'n studio rijden. Ik zie er nog maar weinig die via videocall aan de uitzendingen mee doen.

Wat dit allemaal met duiven te maken heeft? Niets rechtstreeks en tegelijkertijd alles. Onze "intelligente" lockdown opheffen betekend vliegen met duiven. Hoe sneller hoe beter, voor iedereen, waarbij de duivensport niet bepaald vooraan staat in het rijtje van noodzakelijkheden voor de Nederlandse bevolking. Maar beste mensen, als wij ons niet aan de regels houden, breekt het virus zo maar weer een keer uit en kan het weleens 2021 worden voor er weer een duif in een officiële korf wordt gezet om ergens verder weer losgelaten te worden. Think before you do!

Chapeau voor het team van afdelingen 10 & 11 die een protocol voor de anderhalve meter samenleving in elkaar hebben gezet. Zag er goed uit, goed over nagedacht. Dat vond NPO landelijk ook blijkbaar, of wat het zo'n mazzeltje. Soms hoef je niets te doen om iets gedaan te krijgen.

Natuurlijk iedereen wil weer met de duiven bezig, iedereen snakt weer naar zijn oude leventje, met de bijzaken als belangrijkste tijdsbesteding. Toch zal dat leventje er anders uitzien. Ik kijk alleen naar mijzelf als ik zie dat ik nu de helft minder kilometers rij dan normaal in een week, het blijkt dat ik voor een deel prima thuis kan werken. Dat scheelt, in uren reizen, in diesel die niet wordt verstookt, in kosten voor de leaseauto. Iedereen blij zou je zo zeggen.

Kortom, ik hoop dat iedereen zich zo goed mogelijk aan de regels houd. Het is namelijk voor ieders eigen bestwil. Hoe sneller de regels versoepelen, hoe eerder de duiven weer vliegen. Dat versoepelen lukt alleen als we er allemaal een steentje aan bijdragen om het virus in toom te houden.

Succes!

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

maandag 13 april 2020

2020-04-13 Dingen waar je blij van wordt

Ondanks de rare tijden waar we in leven op dit moment, zijn er toch een paar zaken waar ik hartstikke blij van wordt als het om de duiven gaat.
Ten eerste was er die video call met onze kleindochter, ze is pas 4, maar samen met mama kan ze best wel wat vertellen voor de camera van de laptop. Toen ik haar een paar jongen liet zien met de vraag of er eentje naar haar genoemd mocht worden, wees ze meteen een bonte aan. Want die had witte haartjes, net als zijzelf.
Dan is er Joan, mijn grote vriend. Joan gaat als een speer met de duiven. Er waren hier 8 jongen voor hem beschikbaar, mede omdat het wegsturen van de duiven voor de éénhoksraces niet ging lukken. Joan heeft ze in not time naar zijn hand gezet en ze beginnen al lekker te vliegen. Ik wordt keurig op de hoogte gehouden met foto's en filmpjes. Handig toch, dat What's app?
Last but not least zijn er de jongen van de overnachters, er is voor deze jongen een goed tehuis gezocht, mede omdat hier voorlopig niet gespeeld kan worden. De jongen zijn werkelijk geweldig mooi opgekomen, daar moet de nieuwe eigenaar toch gewoon mee lukken. 
Hieronder nog even een filmpje van Joan, het is dat hij zelf niet mee kan vliegen, anders zou hij het nog doen ook, om zijn jongste aanwinsten te leren de lucht in te gaan.


Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl