zondag 18 april 2021

18-04-2021 Mooi!

 


Mooi was het gisteren, ondanks de wat joude wind op de kop. Kan er wat van zeggen, op het fietsje naar St. Anne had ik hem ook op de kop, het extra jasje tegen de wind kwam goed van pas.

Genoten weer van de aankomsten, ondanks dat de eerste er 6 minuten over deed om over de antenne te lopen. Niet vreemd, de snit zit er nog niet op, pas in juni moeten ze echt top zijn. Verder kwamen ze vlot af, diversen toch vanuit de noord en oostkant, apart met deze wind.

Mooi te zien dat onze beide jeugdleden een goed resultaat weten neer te zetten. Opvallend bij het afslaan: bijna iedereen miste nog wel wat duiven, zullen er vandaag nog wel wat komen neem ik aan.

Vanochtend weer eens ouderwets de uitslagen in den lande door gestruind. Niets nieuws onder de horizon, de bekende namen waren weer overal aan de kop van de uitslag te zien.

Verder weer wat jongen afgeleverd op het vlieghok, zagen er weer keurig uit, kan haast niet anders dat er weer een paar bruikbare dieren tussen zitten. Wat de kwaliteit echt is? Weten we over een jaar of drie, als we kunnen zien wat er van deze jaargang is overgebleven.

De eerste jongen van de tweede ronde zijn geringd, in de loop van de week zullen de meeste weer uitkomen.

Hokken weer op punt, verzorging dit weekend weer klaar, ze kunnen er weer een week tegen. Vraag mij toch steeds af waarom de postduiven zich prima redden met dit wekelijkse ritme en de Holle kroppers er een puinzooi van blijven maken. Misschien moeten er volgend jaar toch maar kweekboxen komen. Iedere dag een beetje aandacht zit er echt niet in, in de situatie waarin we nu verkeren. Weer iets om over na te denken.


Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl 

maandag 5 april 2021

05-04-2021 We vliegen weer

Beetje rare titel, hoewel het een voldongen feit is, afgelopen zaterdag werden de testvluchten weer vervlogen. Bijna altijd hetzelfde verhaal: te koud, te vroeg, te... ja wat eigenlijk? We kunnen weer, of je mee wilt doen is aan jou, jij bent de baas over jouw duiven en jouw hok. Het is maar net welke keuze je hebt gemaakt, op welke discipline wil je uitblinken, welke weekenden staan er met een grote rode cirkel aangeduid in je agenda, wanneer wil je er staan.

Beetje rare titel is een opmerking die voornamelijk op mijzelf slaat. Hele week van huis, alleen maar jongen kweken, welke dan weer verhuizen naar het hok van compagnon Wim, bij hem gaat blijken of er weer een toppertje is geboren. Ik heb in ieder geval potentiele toppers geleverd, wat er van terecht komt gaat blijken. Er is wel één ding voor nodig om er ook daadwerkelijk uit te halen wat erin zit, dat is iedere dag weer een een tomeloze inzet.

Zaterdag genoten van de thuiskomst van de duiven, de doffers kwamen als weduwnaars, bijna allemaal nog op nestjagen, weeks tevoren waren de geslachten bij elkaar gelaten. De duivinnen volgden wat later, nog geen drang om snel thuis te komen. Ze kwamen vlot af, zagen er super uit, voorbode van weer een mooi seizoen. Vorig seizoen, het gedenkwaardige COVID jaar, was al prachtig, mooi om dat te beleven met je maat, samen de successen vieren. We hopen dat het dit jaar weer zo wordt, streven is zelfs nog beter, de tijd gaat leren of dit ook zo uitkomt.

Las deze week een artikel of Ruud Bakker, fenomeen op de dagfond, nu nog woonachtig in Veenendaal. Hij blijkt de nuchterheid zelve, wat opviel in het artikeltje was die ene zin die alles zei: in april gaat alles opzij voor de duiven, ik ga er dan 100% voor. 

Iedereen die wat te klagen heeft over de prestaties van de grote mannen zou zich daar aan moeten spiegelen. Natuurlijk, de man heeft een fenomenaal hok duiven zitten. Maar dat alleen is niet genoeg. Er alles voor over hebben, simpel systeem, goed hok en goede duiven is wat er nodig is. Waar ik op doel is die tomeloze inzet. Pas als je zeker weet dat je er alles aan hebt gedaan om zo goed mogelijk voor de dag te komen heb je recht van spreken. Dan nog met respect over anderen praten overigens. Waardeer wat een ander doet, kan en presteert, leer ervan en tel je zegeningen als je er alles uit hebt gehaald wat binnen jouw mogelijkheden ligt.

Opvallend: lees over Gerard Koopman, Bas Verkerk of Willem de Bruijn, geen kleine jongens toch, in vergelijking met het bovengenoemde artikeltje en trek je conclusies.

Verder valt er te melden dat de kweek met de postduiven goed verloopt, ondanks dat er werd gestart in die ijskoude februari week, ze zijn dan wel wat onregelmatiger als andere jaren, de jongen komen mooi op, tweede ronde eieren is er of komt er weer aan, het hok voor de jongen bij Wim zit eind april/begin mei gewoon weer vol. Ook van de betere vliegers zullen er wat jongen worden geringd.

Bij de Holle Kroppers gaat het moeizaam, een fenomeen wat ik bijna jaarlijks tegen kom. Pas als de temperaturen echt wat hoger zijn en de dagen voldoende lengen gaat bij dit prachtige ras pas de knop echt om en komt de kweek goed op gang. We blijven hopen op een mooi aantal jongen.

Nog een mooie belevenis: ik heb al vaker verteld over Joan, jeugdlid sinds een paar jaar bij ons cluppie de Vliegende Post. Afgelopen zaterdag wist hij al die grote kerels in het pak te steken door 1, 2 en 3 te vliegen in de vereniging. Veel van de duiven die prijsvliegen bij hem stammen uit 1 koppel, wat hij kreeg van een dorpsgenoot die verhuisde en de duiven niet mee kon nemen. Het is hem gegund blijkbaar!

De duivin van Joan's "Superkoppel"

Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl 

zaterdag 30 januari 2021

30-01-2021 Pre Pa(i)ring

 


Het zit er weer aan te komen, het seizoen. Hoe het eruit gaat zien, no one knows. Toch lijkt iedereen er wel van overtuigd dat er gevlogen gaat worden. En als er gevlogen gaat worden wordt er eerst gekweekt.

De winterkwekers, wat de meeste liefhebbers wel doen, hebben de jongen allang geringd, waarschijnlijk lopen er al heel wat piepers door de hokken te scharrelen. Voor ons overnachters gaat het vaak allemaal wat te snel.

Koppelen begin februari, net mooi, kunnen de jongen mooi met de vluchten mee, wat zomerjongen op de natour. Voor de diehards kan er nog iets met taartvluchten. Als het tenminste allemaal gaat zoals het gaan moet.

Dit jaar zullen Wim en ik officieel als combinatie spelen, vorig seizoen was een geslaagde vingeroefening. Past het allemaal, bevalt het allemaal, liggen de meningen niet te ver uiteen. Die vragen zijn allemaal beantwoord.

Om bij Wim te zorgen dat er potentiele toppers op het hok komen, moet er bij mij op het hok gekweekt worden. Ik schreef al veel vaker, omstandigheden zijn niet ideaal hier. Hele weken van huis, systeem hier op aangepast qua voeren en verzorging, alleen de weekenden is er uitgebreid aandacht voor de duiven, Vera checkt doordeweeks met regelmaat de hokken, verder moeten ze zich maar zien te redden.

Houdt ook in dat de koppels los op het hok worden gelaten en er geen sturing meer is of de koppels wel bij elkaar blijven, in het juiste broedhok enzovoorts. Hiervoor heb ik bedacht dat de koppels 2 weekenden achtereen bij elkaar worden gezet, gewoon, om elkaar te leren kennen en te voorkomen dat ze op het moment supreme er toch weer met een ander vandoor gaan. Vorig weekend de eerste keer gedaan. Alles leek goed te gaan, de koppels hebben 24 uur bijeen gezeten, ik heb geen koppel gezien dat niet "pakte". Zo ook vandaag. Doffers heb ik vanochtend in het donker al vast gezet in de broedhokken, zo meteen gaan de duivinnen er bij. Broedhokken worden voorzien van water en wat voer, dan zien we morgenvroeg of het nog steeds zo goed gaat. Daarna de duiven weer uit elkaar, er moet tenslotte ook nog gebadderd worden. Dat hoort ook bij het weekend ritueel.

Afgelopen tijd benut om de duiven goed op punt te krijgen, vooral de duivinnen waren erg zwaar in het najaar, dit is inmiddels weer onder controle. Leermomenten, er moet goed opgelet worden welk voer op welk moment beschikbaar is in de voersilo's.


Dit gaat ook op voor de andere duivenpassie, de Holle Kropper. Ik was in november in de gelegenheid een ware kampioenenstam over te kopen van iemand die mij zeer na aan het hart ligt. Ik was en ben nog steeds zeer vereerd dat deze duiven aan mij zijn toevertrouwd, elke keer als ik op de hokken ben geniet ik mateloos van de kwaliteit van deze dieren. Door de ruimte die is ontstaan in de postduivenhobby ben ik in staat om ook hier weer wat meer aandacht aan te geven. Ook de Holle Kroppers worden dus voorgekoppeld, in de hoop dat ook zij volgende week bij de partners blijven die ik voor ze bedacht hebt, ook in het systeem zoals hierboven beschreven qua voer.

Ik ben erg nieuwsgierig hoe dit allemaal gaat lopen, vorig seizoen al kunnen droog oefenen, door de corona perikelen was toen de verwachting dat ik hele werkweken weg zou zijn, maar ging dit achteraf wat anders, dit jaar is het echt zo en moet alles wat het afgelopen jaar is bedacht op zijn plek gaan vallen.

We gaan het beleven.

Tot de volgende,

www.postduivenblog.nl

donderdag 24 december 2020

Bye Bye 2020

 "2020, maar snel vergeten." Ik hoorde dit een collega zeggen, een paar weken geleden. Ik denk niet dat het gaat lukken om 2020 te vergeten.

2020, het jaar waarin positief zijn een wel heel negatieve klank kreeg, 2020 op de valreep toch nog een Brexit-deal, 2020 het jaar dat Maradona door de hand van god werd opgepakt. 2020, vooral het jaar waarin we van veel te veel naasten te snel afscheid moesten nemen.

We hebben een jaar meegemaakt dat voor altijd in het geheugen zal staan. Pandemie is opnieuw gedefinieerd, aangepast aan de snelheid waarmee we denken te moeten leven. 2021 zal het jaar zijn waarin de grote vraag is: "Wanneer krijg ik mijn enting?"

2020, een jaar in een notendop. Natuurlijk was het jaar veel meer dan wat hierboven staat. Ieder zal er ook een eigen en andere aanvulling aan geven. 

2021, wat gaat het komende jaar brengen? We hebben er allemaal een verwachting van, er is niemand die echt in de toekomst kan kijken. Al wat we kunnen doen is zo goed mogelijk met de kansen die we krijgen omgaan. We zullen met de omstandigheden moeten dealen die we tegenkomen, we hebben in ieder geval laten zien dat we heel flexibel kunnen zijn, maar toch ook weer niet. Food for thought.

Ik wil graag iedereen het allerbeste wensen voor het komende jaar. Geniet van de feestdagen die voor ons liggen, ook al zal het anders zijn dan we gewend waren. Maak wat moois van 2021 mensen en laat positief zijn weer een positieve lading krijgen! 


www.postduivenblog.nl 

zondag 18 oktober 2020

18-10-2020 Ruitijd en meer

 

De ruitijd hier op het hok, maar ook bij de vliegers op de hokken bij Wim, verloopt geleidelijker dan bij de liefhebbers die verduisteren en bijlichten. Wat een betere methode is, weet ik niet. Het enige dat ik kan zeggen is dat de duiven er super op staan. Wat weer een garantie lijkt om de rui ook dit seizoen weer goed te doorstaan.

Het grootste dilemma dat we op dit moment hebben is dat er nog steeds teveel zijn, op het vlieghok nog een paar, het kweekhok is nog steeds te vol naar mijn zin. Als de rui helemaal klaar is, gaan we er samen nog eens doorheen, we zullen toch knopen moeten doorhakken.

Hoe betrekkelijk ook, kijkend naar het wereldbeeld: het valt niet mee om met de huidige maatregelen een vereniging draaiende te houden. Hoe hou je contact met elkaar, hoe richt je je vergaderingen in, wachten op betere tijden lijkt op het moment niets anders dan achteruit boeren. Wij hebben in plaats van een vergadering een schrijven doen uit gaan naar alle leden, waarin men kan reageren op voorstellen vanuit het bestuur. Ook tegenvoorstellen en andere suggesties zijn welkom op deze manier. Tijdrovend, maar wel een mogelijkheid om te kunnen blijven communiceren met de leden. Opties als online vergaderen zijn voor veel van de oudere leden toch een brug te ver, dan maar een tussenweg zoeken.

Er is al een concept vliegprogramma, hoe het gaat komen in 2021? Niemand die het weet, het enige wat we weten is dat het met de beperkingen die er waren in 2020 te doen is om te vliegen, je kan immers de belangrijkste voorwaarde invullen als vereniging. Dat is het voorzien in deelnemen aan wedvluchten.

Diefstallen van duiven steken weer flink de kop op. Ik vond het schokkend te horen dat er systematisch te werk is gegaan bij o.a. Jellema en de Heyde, twee iconen van het zuiverste (marathon) water. Triest te lezen dat er mensen zijn die het levenswerk van anderen weten te ruineren.

Hoe het er voor ons als combinatie uitziet in 2021? Proberen bij de beste 10 te komen in de afdeling, onaangewezen en aangewezen. Daarnaast teletekst, minimaal op NPO niveau op de marathon vluchten. 2020 was voor ons een overgangsjaar, waarin we merkten dat we elkaar versterkten, wat uitmondde in een top 10 klassering bij de onaangewezen kampioenen in de afdeling op de marathon. 2021 minimaal consolideren is het devies, met de doelstelling ook minimaal 1x teletekst te spelen.

Verder? Veel plezier hebben, met elkaar als combinatie, maar ook met de mensen om ons heen. Op de foto "Witstaartje". Zij is het duifje van mijn kleindochter. Ze woont ver weg, maar af en toe een foto en een paar regels tekst op What's App geeft al een hoop plezier. Met nog meer op komst wordt het in de toekomst vast een aparte afdeling met de duifjes van de kleinkinderen bij elkaar.....

Blijf gezond beste mensen, bedenk niet wat niet meer kan, maar bedenk wat je hebt en wel kunt, de wereld is prachtig, vooral als je zo'n mooi weekend beleefd als dit weekend. Geniet ervan.


Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl 







woensdag 2 september 2020

02-09-2020 Succesvol

 Het seizoen 2020 zit er bijna op, we spelen de jongen nog even door, de nationale jonge duiven klassieker moet nog gespeeld worden, als het weer het toelaat tenminste.

Niet dat we succesvol zijn met de jongen, we willen gewoon selecteren, selecteren doet de mand uiteindelijk, we hebben genoeg bewezen om zeker te weten dat we er zelf niet veel verstand van hebben. Dus moeten de concoursen maar uitwijzen welke de sterksten en slimsten zijn.

Op de fondvluchten dit jaar kijken we in ieder geval terug met tevredenheid. Op alle 5 overnachtvluchten werd een goed resultaat gehaald. St. Vincent was nationaal gezien al mooi, de laatste, Bergerac II was nog beter. Onze eerste duif, een jaarling doffer, scoorde in de landelijk nationale uitslag een coëfficiënt van 2,01%. Het gaat hier om een wedvlucht met ruim 25.000 duiven. 


In de sector 33ste, NPO 14e, teletekst werd net niet gehaald. Mooi te weten dat deze doffer een halfbroer is van de duivin die vorig jaar in Engelum een 2de sector 4 speelde, landelijk 62ste met een coëfficiënt van 0,12%. Zijn nestmaat was onze eerste vanaf Perigueux, ook met een hele goede notering in sector 4. Om het verhaal compleet te maken: de duivin die ik als "Goede Jaarling" aanmerkte in 2019, met o.a. een fraaie overwinning (half uur los) op de laatste midfond vlucht en een goede notering in afdeling 11, daarna ook nog eens op Bergerac bevestigde over voldoende inhoud te beschikken, is er ook een volle zuster van..... Veelbelovend dus.

Met de jaarlingen ook nog twee dagfond vluchten gespeeld, ook deze werden met een mooi resultaat afgesloten, in onze ccg de "Kuststrook" werd telkens ruim 1:10 gespeeld tussen de specialisten.

Dit jaar voor het eerste bij de beste 10 in afdeling 11 geëindigd in het onaangewezen overnacht kampioenschap. Een doelstelling die we voor de nabije toekomst in het hoofd hadden is al een keer vervuld. Om een constante factor te worden zullen we dit moeten evenaren.

Er zijn genoeg uitdagingen te overwinnen. Onze vereniging krimpt sneller dan we kunnen bijhouden, wat te doen? Hoe gaat 2021 eruit zien? Welke invloed heeft COVID-19 op onze sport in de nabije toekomst? Hoe ziet mijn professionele carrière eruit in 2021? Hoe vergaat het Wim professioneel in deze onzekere tijden? Zaken waar ik nu geen antwoord op heb, iets wat in de komende tijd duidelijk moet gaan worden.

Eén ding weet ik wel: de keuze die Wim en ik hebben gemaakt om samen te gaan werken is een goede, we zijn beide blij verrast met de resultaten die we dit seizoen hebben geboekt. Credits natuurlijk voor Wim, die de vliegploeg bestierd. Maar Wim geeft ook aan dat het helpt om in teamverband te spelen. De motivatie om elke dag te presteren is veel groter, je doet het immers niet alleen voor jezelf.

Volgend jaar minimaal 1x teletekst en weer bij de beste 10 op de overnacht in de afdeling, mooi streven!


Tot de volgende!


www.postduivenblog.nl



zondag 26 juli 2020

26-07-2020 Gaat snel

Seizoen 2020 is heel bijzonder, corona heeft ons leven nog volop in de greep. We willen wel weer graag terug naar het "oude" normaal, berichten uit binnen en buitenland geven aan dat we ons toch zullen voegen naar het "nieuwe" normaal.

Het normaal van dit seizoen is een opgepropt marathon schema, we kunnen er 5 spelen in 6 weekenden, tegelijkertijd wordt de "ZLU" afgehaspeld en proppen we de nationale dagfond vlucht maar even tussendoor. 

Opvallend is dat de gekende spelers gewoon weer de kop op steken, net even meer gemotiveerd, de duiven iets beter, situaties net even beter overwogen. Overweldigend is een woord wat bij de allerbesten hoort, of ze nu met veel spelen of niet, het dwingt bewondering af.

Voor mij persoonlijk is het ook een vreemd seizoen. Schakelen van alles zelf regelen en onder controle houden naar de vliegploeg laten sturen en regelen door combi partner Wim. 
Het pakt goed uit. Wim kent het klappen van de zweep, er klasseert zich op de eerste 3 marathons steeds een duif op een mooie plek, vooral op St Vincent waren we tevreden met de "072". Deze 4-jarige doffer speelde op de nationale uitslag(dus niet in S4) een coëfficiënt van 3,1%, rekening houdend met de overvlucht op de kortste afstanden van zo'n 250 km een sublieme prestatie van deze duif. De afstand vanaf de lossingsplaats naar huis is 1185 km!

Belangrijkste is dat we van elkaar willen leren en elkaar kunnen helpen, Kennis, kunde en mogelijkheden worden in de strijd gegooid. Het moet wel een heel succesvol avontuur worden.

Mooi dat er op diverse plekken met duiven uit het kweekhok mooi wordt gepresteerd. Doet goed, maakt trots en vooral voelt het goed om mensen verder te kunnen helpen, niet alleen met duiven, ook met kennis en kunde. Het kweekhok moet nog wat worden uitgedund, we hebben er nog teveel, het heeft geen zin om alles aan te houden, we zouden dan zoveel jongen kweken dat deze niet eens in het jongen hok zouden passen. Dus voor wie belangstelling heeft, dit najaar zal er wat overblijven voor een redelijke prijs.

Verder ben ik nieuwsgierig naar hoe we als duivenhouders en duiven organisatie omgaan met de komende seizoenen. Veel zal afhangen van een "nieuw" normaal, komt er een medicijn tegen Covid-19, maar ook: hoe gaan we verder met de steeds kleiner wordende clubs, ook in onze omgeving zijn er een paar die het moeilijk hebben. Het "nieuwe" normaal zal dan toch ook steeds meer op samenwerken of fuseren aankomen.

Tot de volgende!